Kabanata 7

Pagkatapos ng pananatili sa ospital nang ilang saglit, umalis siya nang may pagkadismaya at mga sugat.

Nang tanggapin ni Kate si Solene, nakita niyang namumutla ito at may sugat sa ulo, kaya mabilis niya itong sinalo at sinabi, "Oh my God, saan ka nasaktan?"

Walang anumang sinabi si Solene.

"Nasa trabaho ka nang mga oras na ito. Work-related injury ito." Tanong ni Kate, "Nasaan si Noah?"

"Hindi ko alam."

Nakita ni Kate na mukhang hindi siya masaya at hindi lang iyon simpleng injury. Umismid ito at sinabi, "Sobrang sipag mong magtrabaho para sa kaniya na ang ulo mo nasugatan na kagaya nito. Asawa mo siya pero hindi mo siya mahanap. Wala itong pinagkaiba sa pagkakaroon ng asawang patay na."

"Hindi pa sa ngayon."

"Ano? Gusto ka rin niyang hiwalayan?" Nagbago ang mukha ni Kate.

"Gusto ko siyang hiwalayan."

Nagbago ulit ang ugali ni Kate. "Humiwalay ka kung gusto mo, hiwalayan na ngayon!" Binalaan din siya nito, "Tandaan mong hatiin ang ari-arian sa dalawa. Ang unang hakbang para sa isang matalinong babae ay ang kumuha ng pera kung hindi niya makuha ang lalaki. Kung mayroon kang pera, matatakot ka pa bang hindi ka makakahanap ng mabuting lalaki? Maaari ka pang makahanap ng ilan pa sa pagkakataong iyon, iyong mga mabubuting lalaki na pagsisilbihan ka at paglilingkuran ka araw-araw!"

Kasunduan na iyon sa pagitan nila mula pa sa simula na kung maghihiwalay sila, wala siyang makukuha.

"Solene."

Biglang tinawag ulit siya ni Kate, tinitigan siya nang nakakunot ang noo. "Bakit biglang gusto mo na hiwalayan siya? Ilang taon mo na siyang gusto, imposible para sa iyo na susuko ka nalang ng ganoon kadali, maliban na lang kung niloko ka niya."

Hindi masaya ang itsura ni Solene, at may mapait na ngiti ang lumitaw sa sulok ng kaniyang mga labi. "Hindi mo ba nabasa ang report? Bumalik na si Iris."

"Hindi pa gaano katagal simula nang bumalik si Iris, at sila na agad." Medyo naiinis si Kate, at patuloy na inakusahan ang lalaki, "Ang panloloko habang kasal pa ay mas mabigat na krimen, at ikaw dapat na makakuha ka ng mas malaking bahagi ng ari-arian. Solene, binabalaan kita, hindi ka pwedeng maging maawain. Anuman ang sabihin niya, basta kasal ka pa, dapat kang magkaroon ng kalahati ng ari-arian, hindi pa nga kalahati, kahit isang-katlo. At niloko ka niya, at kung hindi ako papayag, malalaman ng lahat. Napapaisip ako kung may hiya pa ba si Noah!"

"Napag-isipan ko na ito."

Kalmado ang reaksyon ni Solene.

 Hindi siya kailanman gumawa ng konsiderasyon nang walang kasiguraduhan. Kapag sinabi niya ito, ibig sabihin ay talagang pagod na siya at ayaw nang ipagpatuloy ang walang pag-asang kasal na ito.

"Pupunta ako sa bahay mo mamaya. Ayaw kong makita siya."

Sa tuwing naiisip niya ang katotohanang nagpalipas ng gabi si Noah kasama si Iris, tiyak na makakaramdam siya nang hindi pagiging komportable na makita ito ulit, at baka magkaroon pa sila ng panibagong away.

Hindi na kailangan magdagdag ng hindi naman mahalagang alalahanin kapag maghihiwalay na.

Naisip niyang hindi na kailangang bumalik sa bahay na hindi naman sa kaniya.

"Sige, pumunta ka sa bahay ko at magluluto ako ng sopas na manok para pakainin ka. Ang pamilyang McClinton ay buhay na impyerno. Ginawa nilang sobrang payat ang ating Solene. Napakasama nila, napakasama!" Nagmura si Kate habang tinutulungan si Solene sa paglalakad, at halos murahin na niya ang labingwalong henerasyon ng mga ninuno ng pamilya McClinton.

Maaga na kinabukasan nang bumalik si Noah.

Bumalik siya sa kwarto at natagpuang walang tao sa loob at nakatiklop ang kumot.

Karaniwan sa oras na ito, natutulog pa ito.

Tinanong ni Noah, "Nasaan siya?"

Tumigil ang katulong at sinabi, "Hindi po umuwi si Madam kagabi."

Naalala ito ni Noah nang malinaw. Tumawag ito sa kaniya kahapon at parang walang mali, kaya bakit bigla itong hindi umuwi?

Ayaw niyang ituon ang lahat ng kaniyang atensyon kay Solene, kaya hindi na siya nagtanong pa, naligo, at bumalik sa trabaho.

Nang bumalik siya sa kompanya, nalaman niyang may aksidente na nangyari sa construction site kahapon.

Kapag siya ay wala, ang responsabilidad ay nakaatang kay Solene, at naglaho ito na tila walang kinalaman sa kaniya.

Si Solene ay parang hindi nasa kondisyon para magtrabaho nitong mga nakaraang araw.

Agad na tinawagan ni Noah si Solene.

Kakatapos lang maligo ni Solene nang marinig niyang tumunog ang telepono niya. Sinagot niya ito at nakita ang pangalan ni Noah. Kumplikado ang kaniyang itsura bago siya sumagot, "Ano ang problema?"

"Saan ka nagpunta kagabi?" Malamig na tanong ni Noah.

"Sa bahay ng isang kaibigan."

Si Noah ay nagtanong ng seryoso, "May malubhang aksidente sa construction site, bakit hindi mo sinabi sa akin?