Kabanata 8

Naiintindihan ni Solene na seryoso si Noah sa kaniyang trabaho at hindi nito hahayaan kahit kaonting pagkakamali.

Ngunit hindi ito maaaring isisi sa kaniya, dahil nasa ospital siya kasama si Iris noong nakaraang araw.

"Sinabi mong may gagawin ka at ibinaba ang telepono."

Huminto si Noah at kumibot ang kaniyang mga labi "Paano mo iyon inayos?"

Nasa ospital na si Solene noon, at idinagdag niya, "Sobrang huli na para ayosin ito, ako..."

"Secretary Sol." Malamig na sinabi ni Noah, "Naalala kong hindi nagkaroon ganitong pagkakamali sa trabaho mo dati."

Sinasadya nitong tawagin siyang "Secretary Sol" upang ipaalala sa kaniya na isa siyang sekretarya, hindi isang asawa.

Kinagat ni Solene ang kaniyang labi, hindi makapagsalita. "Maipagpapatuloy pa rin naman ang construction site, maaaring patuloy pa ring gumana ang construction site, hindi naman seryoso ang problema, sa tingin ko hindi ito ganoon kalala."

"Kapag may nangyaring masama, huwag ka nang magmadaling magbigay ng mga dahilan para sa sarili mo. Itinuro ko na ito sa iyo noon." Malayo ang tono ni Noah, "Pumunta ka sa kumpanya kaagad!"

Pagkasabi nito, ibinaba niya ang telepono nang may desisyon at katatagan.

Nakaramdam si Solene ng sama ng loob, ngunit wala siyang oras upang isipin ito. Pumunta siya sa ospital kahapon at hindi na niya inalala ang sitwasyon sa construction site. Hindi niya alam kung lalala pa ito.

Agad siyang nag-empake at naghanda na pumunta sa kumpanya.

Kakatapos lang bumangon ni Kate. Nakikita siyang nagmamadali, humikab ito at sinabi, "Bakit ang aga mo? Saan ka pupunta?"

"May kailangan akong gawin, kailangan kong bumalik sa kumpanya."

"Ganito na ang sitwasyon, bakit mo pa siya iniisip?" Naramdaman ni Kate na hindi ito makatarungan, pero nang makapag-isip, sinabi niya, "Sige, naipadala ko na ang divorce agreement sa kumpanya ni Noah."

Nakipag-usap si Solene sa kaniya habang nagpapalit ng sapatos. "Naipadala mo na?"

"Oo, sinabi kong padaliin at naipadala ng mas maaga ngayong umaga. Dapat nakita na ni Noah iyon."

Mas mabilis ang kamay at paa ni Kate kaysa sa kaniya.

Nang sabihin niyang divorce, nais nitong makuha na niya ang dibursyo agad-agad.

Ngunit oras na lamang ang pagitan, hindi mahalaga kung mas maaga o mas huli. Sinabi niya, "Tama lang. Maghihiwalay rin naman kami."

Muli siyang misteryosong hinawakan ni Kate sa braso. "Kung magiging mayaman akong babae sa susunod o hindi ay nakasalalay sa kung mayroon kang konsensya o wala! Solene, kailangan mong mas maging masigasig at gumamit ng ilang trick para makuha siya!"

Sobrang excited si Solene nang makita siya at mas excited pa kaysa sa kaniya, ang tunay na may-ari.

Hindi na niya sinubukan mag-isip pa nang masyado, at sumagot na lamang sa kaswal na tono, "Alam ko."

Opisina ng Presidente.

Abala si Noah sa kaniyang trabaho.

Pumasok si Adam, hawak ang isang nakaselyong bag na gawa sa balat ng baka. "Mr. McClinton, this is an expedited document delivered by the courier."

"Um."

Ipinatong ni Adam ang bag sa harap niya at umalis.

Mabilis na sinilip ni Noah at binuksan ito, at isang malaking "divorce agreement" ang nakalagay sa harap niya.

Ang kaniyang ekspresyon ay nagbago at kinuha ang divorce agreement at tiningnan ito.

Matapos itong basahin, dumilim ang kaniyang mukha, at hindi niya napigilang umismid. "Paano magawang mag-isip ng ganito?"

Nais nitong ibigay niya ang dalawang-katlo ng kaniyang mga ari-arian, at malinis na matatapos ang kanilang pagsasama, kung hindi, lahat ng kaniyang mga kasiraang-puri ay mailalantad.

Hindi matigil ang masungit na mukha ni Noah.

Ang mga pangunahing miyembro ng kumpanya ay natatakot at hindi naglakas-loob na huminga.

Hindi nila alam kung anong nangyayari. Para silang kumain ng dinamita sa umaga at walang sinumang naglakas-loob na lumapit.

Binuksan ni Noah ang mga dokumento at sinabi sa malamig na boses, "Bakit hindi niyo agad sinabi sa akin na may aksidenteng nangyari? Sino ang mga nasugatan? Naayos niyo ba agad ang problema ng mga pasyente?"

Nakatukod ang ulo ni Cheskah at nanginginig at natatakot na sinabi, "McCinton, Mr. McClinto, the situation was urgent at the time, Hindi ko kayo magawang kontakin, kaya ako at si ate Sol..."

Kumunot ang noo ni Noah at pinutol siya, "Kasalanan niya."

Sinisi ni Cheskah ang sarili at halos umiyak. "Hindi sinasadya ni Ate Sol. Biglaan ang nangyaring aksidente. Kasalanan ko na hindi ko naalagan ng maayos si Ate Sol. Nahulog ang salamin at tinamaan ang kaniyang ulo, dahilan para siya ay maospital. Ang construction site ay pinasara rin ng araw na iyon, dahilan para maantala ang progreso. Mr. McClinton, kasalanan ko."

Nang marinig ito, nagulat si Noah saglit. "Ano ang sabi mo? Si Solene ang nasaktan?"

Blangkong nag-angat ng tingin si Cheskah, at nagtanong nang may pag-aalala, "Mr. McClinton, hindi mo ba alam? Tinamaan si Ate Sol at nagkaroon ng concussion. Ang unang sinabi niya nang magising siya ay ayosin ang nangyari sa trabaho. Hindi man lang siya nag-alala sa kalagayan niya. Hindi ka makontak kahapon sa telepono, kaya hindi niya nasabi sa iyo. Akala ko sasabihin sa iyo ni Ate Sol."