分享

CHAPTER 149

last update publish date: 2026-05-14 12:23:12

Calisto’s POV

Malapit nang mag-5pm. Nakaupo ako sa faculty lounge ng St. Margarett, kunwari abala sa pag-check ng research drafts, pero ang totoo, kanina pa ako nag-aalalang tinitingnan ang oras sa phone ko. Nakasanayan ko nang maagang dumating ang mga estudyante ko, pero kapag si Scarlett Laurent ang hinihintay ko, parang mas tumatagal ang bawat minuto.

Hindi ko alam kung paano nagsimula, pero simula nang maging student ko si Scarlett, may kung anong naging kakaiba sa routine ko tuwing Sabado.
在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
已鎖定章節
評論 (1)
goodnovel comment avatar
Teresa Degoro
more update po thanks kay nabuang n si calisto
查看全部評論

最新章節

  • Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)   CHAPTER 160

    Scarlett’s POVBiyernes ng gabi. Dapat masaya ako, dapat excited sa weekend, pero sa halip, parang mas lalo pang bumigat ang pakiramdam ko. Tahimik ang bahay—wala si Mama, gaya ng nakasanayan tuwing Biyernes, nasa bahay ni Tita para mag-overnight. Ako lang mag-isa, pero kahit ganoon, hindi ako mapakali. Parang ang liit-liit ng buong mundo, parang kahit anong gawin ko, hindi ko matakasan ang bigat ng lahat ng dapat kong itago.Ilang araw na akong umiiwas kay Sebastian—sa text, sa tawag, pati sa eskuwelahan. Pilit ko siyang nilalayo, pilit kong tinatabunan ng trabaho at pagod lahat ng hinanakit at takot. Pero alam kong hindi na siya magpapapigil. Alam kong darating ang gabi na haharapin ko na rin siya, kahit ayaw ko.Hindi nagtagal, may narinig akong papalapit na kotse sa labas ng gate. Kumabog ang dibdib ko, alam ko agad. Bumaba siya ng sasakyan, mabilis ang lakad, halatang matagal nang nagpigil. Sa porch ako naghintay, naglalaban sa pagitan ng gustong lumapit at gustong humiwalay.“Sc

  • Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)   CHAPTER 159

    Clyde’s POVHindi ko masabing chismoso ako, pero kahit anong iwas, napapansin ko kapag may kakaiba sa mga taong araw-araw mong kasama. Simula pa nitong linggo, parang may mabigat kina Sir Sebastian at Scarlett. Dati, kahit pagod si Scarlett, laging game sa kulitan, lalo na kapag kami ang magkasama sa faculty room—parang magkapatid lang. Pero ngayon, parang may distansya na siya sa lahat, lalo na kay Sir.Isang araw, habang nag-aayos ako ng worksheets, pumasok si Sir Sebastian na may dalang test papers. “Clyde, pakikuha nga ng attendance sheet kay Scarlett. Nasa library siya,” utos niya, sabay abot ng folder.“Okay po, Sir.” Wala namang kakaiba—pero napansin ko, parang mas madalas na kaming pinagsasabay ni Sir. Parang gusto niyang may kasama si Scarlett palagi.Pagdating ko sa library, nakita ko si Scarlett na abala sa pag-check ng class record. “Scar, hinahanap ka ni Sir. Sabi, sabay daw tayong bumalik,” sabi ko.Napatingin siya sa akin at pilit na ngumiti. “Sige, Clyde. Tapos ko na r

  • Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)   CHAPTER 158

    Sebastian's POVKinabukasan, mas maaga akong pumasok sa school. Tahimik pa ang faculty hallway—kakaunti pa lang ang tao, at ang bawat hakbang ko ay parang lalong bumibigat ang loob ko. Diretso agad ako sa library office, pilit na pinapakalma ang sarili habang nagpapanggap na may hinahanap lang sa faculty shelf. Pero ang totoo, pinagmamasdan ko si Ma’am Andrea, na abala sa pag-aayos ng mga faculty files, papel, at envelopes sa kanyang lamesa.Hindi nagtagal, napansin kong may envelope siyang hawak. Saglit siyang lumabas ng office para kausapin ang isang staff sa labas, naiwan na bahagyang nakabukas ang drawer sa ilalim ng kanyang desk. Doon ko naramdaman ang pagkakataon—kabado, pero determinado. Sulyap dito, sulyap doon. Wala namang ibang tao.Dahan-dahan akong lumapit sa mesa niya at binuksan ang drawer. Sa loob, may ilang envelope na may label na “PST Monitoring,” “Intern Reports,” at isa pa na walang anumang label—maliban sa pangalan naming dalawa ni Scarlett. Kumakabog ang dibdib k

  • Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)   CHAPTER 157

    Sebastian’s POVHindi ako mapakali buong gabi. Hindi ko alam kung paano ako nakauwi. Pabalik-balik lang sa isip ko ang eksena kanina—si Scarlett, umiwas ng tingin, umiwas ng yakap, umiwas ng kahit anong koneksyon. Ilang beses kong tiningnan ang phone, umaasang may mensahe siya, kahit simpleng “OK lang ako.” Pero wala. Blangko.Hindi ako sanay na siya ang lumalayo. Palaging ako ang nagpapakumbaba, ako ang nagpapasensya, ako ang nauunang mag-reach out. Pero ngayon, parang may pader na hindi ko kayang basagin, hindi ko maintindihan.Kinabukasan, maaga akong dumating sa faculty room. Sinalubong ako ng mga co-teacher, pero wala akong ganang makipagkwentuhan. Ang utak ko, lumilipad—naghahanap ng sagot. Pagdating ni Scarlett, hindi siya tumingin sa akin. Tahimik siyang dumaan, nagpaalam na may kailangan daw tapusin sa records. Wala. Wala ni isang sulyap, ni isang ngiti.Tumingin ako kay Clyde, na napansin kong parang mas abala kay Scarlett. Lagi siyang nakasunod, laging may dalang pagkain, la

  • Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)   CHAPTER 156

    Sebastian’s POVHapong-hapo na ako buong araw—galing sa sunod-sunod na klase, meetings, at mga papel na kailangang i-check. Pero ang pinakaabangan ko, ang tanging nagpapagaan ng araw ko, ay ang makita si Scarlett kahit ilang saglit lang. Kaya nga nandoon ako ngayon, nakatayo sa labas ng library, hawak-hawak ang phone at paulit-ulit na tinitingnan kung online siya.Nag-message na ako:“Scar, okay ka lang ba? Nasa labas ako ng library, hintayin kita.”Nilibot ko ang paningin ko sa hallway, umaasang lalabas na siya anumang oras. Ilang minuto ang lumipas, pero wala pa rin. Napansin kong kakaiba ang atmosphere—parang mabigat ang hangin, parang may bumabagabag kahit sa mga estudyanteng dumadaan.Maya-maya, nakita ko siyang lumabas ng library—mabagal ang lakad, nakayuko, at parang ibang-iba ang aura niya. Wala ‘yung dating sigla, ‘yung simpleng ngiti na laging nagbibigay-buhay sa araw ko. Inangat niya lang saglit ang tingin, nagtagpo ang mga mata namin, at doon ko nakita—puno ng takot, lungk

  • Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)   CHAPTER 155

    Scarlett’s POVKabado akong naglakad papunta sa library office. Hindi ko alam kung bakit parang mas mabigat ang hangin ngayon—parang bawat hakbang ko, mas lumalalim ang kaba at takot sa dibdib ko. Sobrang tahimik ng hallway, parang lahat ng tao ay lumalayo, parang may paparating na unos na ako lang ang nakakaalam.Pagbukas ko ng pinto, nandoon na agad si Ma’am Andrea. Hindi siya nakaupo sa usual niyang pwesto sa harap ng computer, kundi sa mismong reading nook, malapit sa bintana. Nakataas ang kilay, tuwid ang upo, at mahigpit ang hawak sa envelope na parang sandata.“Umupo ka, Scarlett.” Wala nang lambing sa boses niya, puro lamig at authority.Naglakad ako papunta sa harap niya, pilit na pinapakalma ang sarili. Umupo akong maayos—kahit gusto ko nang tumakbo, gusto kong magtago, gusto kong maglaho. Pero hindi puwede. Kailangan kong harapin ‘to.“Ano po ‘yon, Ma’am?” mahina kong tanong, pilit na pinipigilan ang panginginig ng boses ko.Hindi siya sumagot agad. Imbes, dahan-dahan niyan

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status