บททั้งหมดของ HOLD ME TIGHT, SIR SEBASTIAN (SSPG): บทที่ 1 - บทที่ 10

Quinn Scarlett Laurent's POVIlang sandali pa ay nakarating na kami sa apartment ni Miza at dahil tabing-kalsada lang naman ito, pagkababa pa lang ng e-jeep ay rinig na rinig na namin ang malakas na boses ni Shane.“Mukhang nasa loob na si Shane,” banggit ko kay Diane.“Obvious ba? Ang lakas ng speaker ng bunganga eh,” natatawang sagot ni Diane sa akin.Napatawa na lang din ako at nagtuloy-tuloy na sa aming paglalakad.“Papunta kayo kay Miza? Pakisabihan naman yung isang bisita na medyo hinaan ang boses,” sabi ng isang lalaki na nakasalubong namin.“Sige, Kuya, pasensya na,” sagot ko sa kanya.Ngumiti naman ito at umalis na, tila babalik na sa kanyang silid.Nagtuloy-tuloy na kami patungo sa silid ni Miza. Actually, this apartment is shared with 5 people.“Pakihinaan daw ang boses, bes, nagrereklamo yung kasama n’yo dito,” sabi ni Diane nang makapasok na kami sa silid.“Hindi naman malakas boses ko, te,” pabalyang sagot ni Shane.“Ewan ko sa’yo, pero in fairness, ang ganda ng view dit

Quinn Scarlett Laurent's POVPagkapasok pa lang namin sa loob ay halos mapahinto ako sa aking paglalakad. Ibang-iba ito sa mga ordinaryong bar na nakikita ko lang sa social media. Madilim ang paligid ngunit hindi nakakailang, dahil sapat lang ang ilaw mula sa naglalakihang chandelier at sa mga warm lights na nakapalibot sa bawat sulok ng lugar. Nagre-reflect ang mga ilaw sa makintab na sahig at sa mga bote ng alak na maayos na nakahilera sa likod ng bar counter.Mahina ngunit ramdam na ramdam ang tugtog ng musika—hindi iyong tipong sasabog ang tenga mo, kundi iyong klase ng tunog na parang kusang umaayon sa bawat galaw ng mga tao sa loob. Sa gitna ay may maluwag na espasyo para sa mga gustong sumayaw, habang sa gilid naman ay naroon ang mamahaling-looking na mga sofa at mesa kung saan nakaupo ang mga taong halatang sanay na sa ganitong klaseng lugar. Ang iba ay nakasuot ng fitted dresses, ang iba nama’y naka-polo at mamahaling relo, kaya lalo kong naramdaman kung gaano ka-high class a

Quinn Scarlett Laurent’s POVDala ng impluwensya ng alak, nagawa ko siyang gantihan ng halik. Sa bawat segundong lumilipas ay tila lalo itong lumalalim, kasabay ng marahan ngunit matatag na pagdulas ng kanyang palad sa aking likuran.“Ah…” mahina kong nasabi nang bigla niya akong buhatin na para bang napakadali lang no’n para sa kanya.Sa bahagyang liwanag ng silid ay mas lalo kong nasilayan kung gaano siya kaguwapo. Hindi ko pa man lubos na natititigan ang kanyang anyo ay muli na naman niyang idinampi ang kanyang mga labi sa akin.Unti-unting bumaba ang kanyang mga halik, mula sa aking labi patungo sa gilid ng aking leeg, dahilan upang mapapikit ako at mapahigpit ang kapit sa kanyang balikat.“W-wait…” utal kong sabi, ngunit sa halip na sagot ay ang marahan niyang paghalik muli ang aking natanggap.Mas lalo akong nilamon ng init na hindi ko maipaliwanag.“H-hey, stop…” mahina kong sabi, pilit na nilalabanan ang kakaibang pakiramdam na unti-unting sumasakop sa akin.“Call me Sebastian

Quinn Scarlett Laurent's POVKitang kita ko ang reaksyon ni Sebastian mula sa aking p'westo. Ang pagkagat ng kanyang labi at ang malalagkit niyang tingin sa aking katawan. Tila nagbigay ito ng lakas sa akin. Unti unti at marahas akong nag-taas baba sa kanyang ibabaw. "Yes! Like that!" ungol niya at marahas na pinisil ang pisngi ng aking puwit."AH!" halos sigaw ko nang idiniin niya ito sa kanyang pagkalalaki. "A-aaahhh..." ungol ko dahil inangat niya ako dahilan para maglayo ang aming mga ari, ngunit akala ko matatapos na doon. Bigla niyang ibinaon muli ang kanyang kalakihan at mabilsi na bumayo."Ahh... Shit!" ungol nito habang mahigpit parin na nakahawak sa aking balakang at tila ginagabayan ito pasalubong sa kanyang pagbayo.Tanging mga ungol at paulit-ulit na paglalapat ng aming mga balat ang maririnig sa madilim na silid na iyon. "I can't take it anymore..." Marahas niya akong hinalikan hanggang sa namalayan ko na lang na nakadapa na pala ako sa malambot na kama. "Ahhhh!" un