MasukNakajackpot si poor daddy hahaha. Naku naman Escalante!
Hello guys. It’s me again. Hindi ko nalang po lalagyan ng sequel story ni Vida at Aris baka po kasi di ko mapanagutan. Sorry.You see, I tried maging masipag ulit magsulat but dahil nakapagpahinga ako ng almost 2 months buhat no’ng nasira ang laptop ko, nahihirapan na akong makabalik ngayon.Nasanay na ata yung katawan ko na hindi magsulat. Hindi na gumagana yung utak ko just like before ako nagstop. Yung struggle ko ngayon, grabe. Ang draining na magtipa ng letra, mag-isip ng scenes.Nawala na yung will ko. Ito yung tinatawag nilang writer’s block na ngayon lang dumapo sakin kasi noon, kung may isang story akong natengga, di naman ako nagstop kasi patuloy pa rin akong nagsusulat sa ibang novel. Ngayon talaga, wala. Hindi ko magalaw ang isa sa mga on-going ko.So naisip ko, kung magbubukas na naman ako ng new plot kay Vida, malaki ang chances na baka next 2 years pa bago ko siya madugtungan. At ayoko na yung mangyari. Ayoko na magrisk.So I’m writing this to inform you na after ng sto
Aileen's POVNang magising ako, una kong nakita ang mukha ni tito Jude na nakadungaw sakin.Nanlalaki ang mata niya at magkahalong expression ang nakikita ko. Mukhang pinag-alala ko yata siya ng husto.Tumingin ako sa paligid at natanto kung nasaan ako ngayon. Nahimatay ba ako kanina?Wala sa sariling napahawak ako sa tiyan ko."Tito, yung baby ko?"Agad nagbago ang expression sa mukha ni tito.Kinabahan ako at natakot na baka may nangyari sa kaniya."Your baby is fine.”"Talaga ba tito? No'ng nahimatay ba ako, walang nangyaring masama sa kaniya?"Bigla siyang nag-alinlangan... Yung kaba ko e di ko na mapaliwanag."W-Wala... Don't worry.."Nakahinga ako nang maluwag.The last thing I remember ay yung umiyak ako at sumigaw nang kinuha ng mga pulis si tita Rowena.Then the rest, di ko na alam."Salamat naman at pag nagkataon na may nangyari sa baby ko, baka di ko mapatawad ang sarili ko.""Don't worry too much Aileen. Ang mahalaga ngayon e maayos na ang kalagayan mo at ng baby mo."Tuma
Vida's POV "Mom, okay lang po ba si tita at tito Archi? Hindi ba nasa loob pa sila ng hospital?" Nag-aalalang tanong sakin ni Tobi. Pauwi na kami at kinuha ko sila doon sa parking lot ng hospital matapos akong tawagan ni Dane. Siya ang binilinan ni Archi sa dalawang kong anak dahil sinundan nito kaagad si papa sa loob. Buti at kasama niya kanina si Dane no'ng papunta siya ng hospital. "Yes... But they are fine so don't worry about them, sweetheart." Napatingin ako kay Triss na nakatulog na sa dibdib ko. Sinabi ni Dane sakin na hindi lumabas ang dalawa at nanatili lang talaga sila sa loob ng kotse habang hinihintay silang makarating ni Archi. Nakahinga ako ng maluwag doon. Lalo't alam kong may pagkamalikot ang mga anak kong to. Oras iwan mo sila at sinabi mong huwag lumabas, di yan sila makikinig. Mukhang nakita siguro nila gaano kaseryoso ang nangyayari sa paligid kaya nakinig. "I am so worried about them, mommy. I saw tito Archi earlier, he was about to cry. I'm wonderin
Jude's POV"Lolo, this is tita's phone, right?" Napatingin ako sa pogi kong apo nang sabihin niya yun. Hawak niya ang phone ni Aileen.Wait. Bakit nandito ang phone niya? Nakalimutan ba niyang dalhin? Takang tanong ko sa isipan ko."Yes kuya.. that's tata's phone. You steal it?" My cute little princess said at mahina akong natawa sa sinabi niya sa kuya niya."What? Baby no... Why would I steal tita's phone?""Pero bakit nasa hand mo ang phone niya?""I saw it there," sabay turo ni Tobi sa upuan."Oh. Tata forgot to bring it?""Obviously, baby... Your kuya is not a thief.""Alright. I'm sorry kuya... I'm wrong." "Okay, forgiven baby..."My heart is pounding fast while listening to my cute grandchildren. Manang mana talaga sila sakin na parehong mababait.Mabuti nalang hindi nila namana ang ugali ng daddy nila."Lolo, ibabalik po ba natin to kay tita?" My Tobias asked.Well, if babalik kami sa hospital, mas lalo kaming matatagalan."Ayos lang sa inyo?""Yes... It's fine with me kasi po
Liya’s POVSinubukang lapitan ni Rowena ang anak ko na hinarangan ko…“Anong gagawin mo?”“Liya, sandali lang… kakausapin ko lang si Aileen.”“Sa tingin mo papayagan kita? Hindi. Hindi ka makakalapit sa anak ko!”Tumingin siya ulit sa likuran ko.“Aileen, mali ang narinig mo. Magpapaliwanag ako..”“Sige nga, anong kasinungalingan ang sasabihin mo? Tama naman si mama di ba? Bigla ka nalang sumulpot sa harapan ko no’n Rowena, klaro namang ako talaga ang pakay mo para may magamit ka laban sa mga Escalante.”“Pero Aileen, hindi naman kasi ganoon yun anak… noong una, maaaring yun nga ang pakay ko… Na binalak kong gamitin ka laban sa mga Escalante pero kasi minahal kita.. Tinuring kitang anak at wala yun sa plano ko noong una…”Bumuhos ang luha sa mga mata ni Rowena. “Kaya no’ng naging malapit na tayo sa isa’t-isa, nagbago na ang isipan ko no’n. Hindi ko na pinagpatuloy iyong masamang plano ko. Mahal na mahal kita… maniwala ka naman kay tita please.”Iyon ang mahabang litanya na sinabi niya
Hindi ko alam ilang araw ang lumipas matapos kong malaman na si tita Rowena si Dolores. Para sa peace of mind ko, hindi yun kailanman binanggit ni Archi sakin even si mommy.They acted like it didn't happen.Bumalik sa dati ang buhay namin. Naging busy rin si Archi dahil bumalik na siya sa work niya.Si mommy Lavenia ang kasama ko sa bahay pero madalas kami tumambay sa bahay ni ate Vida at kuya Aris kapag bored kami sa amin.Masaya kasi kina ate dahil maingay dahil sa mga bata. At maliban doon, nagkakaintindihan si mommy at mama.Actually, madalas silang lumabas lately.Naging mas madalas rin ang pagdalaw ko kay papa lalo na’t palagi niya na akong hinahanap kay mama.Tinanggap ko na ang posilidad na balang araw ay gagaya rin siya kay Mamo na magpapaalam na.Kung may naging magandang dulot ang pagkikita namin ni tita Rowena, iyon ang katotohanan na naging daan siya para magkaayos kami ni papa.Ngayon ay pupuntahan ko siya ulit sa hospital pero ihahatid ako ni tito Jude. Nauna na si ma
Marky’s POVMatapos ang dalawang araw na nagbigay si Toneth ng 800k ay hindi ko na siya matawagan pa ulit. Malapit na ang operasyon ni mama at kailangan ko ng mas malaki pa sa 800k.“Marky, nakahiram ako ng pera pero 50k lang ito. Pandagdag sa operasyon ni mama.” Sabi ni MattTinapunan ko lang ng ti
Hindi ko alam paano namin sinimulan ni dad ang panibagong buhay na wala na si mommy. A week after I confronted Marky, dad and I tried to live our lives as meaningful as possible but I still ended up seeing him crying alone in his room.And the house that was once so lively felt so dull.Vida was no
Aileen’s POVHindi ko alam anong mararamdaman ko sa nangyari kay kuya Aris na nahimatay na naman. Ni hindi pa nga niya nahahawakan itong si baby Tobayas na kamukha pa naman niya.Oo. Kamukha ni kuya Aris. Siguro kung may ambag si ate sa mukha ng anak nila, siguro ano… ah… ana ba?Tinitigan ko ang mu
Dane’s POV“Who the fvck wrote this story?” napatalon ako sa gulat nang biglang magsalita ng ganoon si sir Aris. Nang magbaba ako nang tingin sa sinusulat ko, may pa slant line na doon ng ballpen na hindi na mabura.Napabuntong hininga ako dahil uulit na naman ako mula simula.“E.L James po, sir.”N







