LOGINAlmost 7 ng gabi nang makauwi si Archi kasama ni ate at kuya Aris.Gusto ko siyang salubungin sana pero nakahiga na kasi ako sa couch at nanonood ng TV. Saka ang bagal ko ring makatayo buhat sa tiyan ko so hindi rin ako makalapit sa kaniya agad kahit gustuhin ko man.Hanggang tingin na lamang ako sa mga pamangkin ko na una pang pinuntahan siya kesa sa mga magulang nila.Paano, may dala kasing donuts ang tito nila para sa kanila.“Thank you totoooo. Mhwaaah!” Excited na sabi ni Triss na ngayon ay binibigyan si Archi ng matagal na haIik sa pisngi.Ang cute… habang pinagmamasdan ko sila, naiinggit ako. Gusto ko tuloy umalis sa pwesto ko para makisali sa kulitan nila… it’s just that, nakakatamad lang tumayo.“Another one…” Natatawang sabi pa ng asawa ko na tumingin pa sa gilid para yung kaliwang pisngi naman niya ang mahaIikan ni Triss.Pero bago pa man siya mahaIikan ulit ng pamangkin namin, umeksena na si kuya.Literal na nakasimangot ang mukha nito.Alam kong labag sa loob niya na nauna
Aileen’s POV[7 months after]“Titaaaaa!”Nabulabog ang buong bahay sa sigaw ni Tobias. Nasa terrace ako at binabantayan si Triss na nasa pool kasama ni mama.Nilalantakan ko yung pizza na pina-deliever ni Archi sakin kanina. Hindi ako sumagot kasi may laman pa yung bibig ko.Kami lang dito sa bahay kasi si ate Vida e nagtatrabaho na ulit sa AE Lines kasama ni kuya Aris at Archi.Pero sa ibang physical store ng AE Lines si ate pumapasok kasama ang asawa ko na kasalukuyang nagmamanage no’n habang si kuya ay nasa main branch ng kumpanya. So basically, hindi sila magkasama ngayon dalawa.Si mommy Lavenia naman e bumalik ng US hindi para maghanap na naman ng tao kundi para magbakasyon.Yes, Archi and I urged her na magbakasyon dahil deserve niya yun. We want her to enjoy life, we want her to meet someone that can make her happy.Naalala ko pa yung sinabi niya nang sabihin ni Archi na okay lang sa kaniya kung magkaroon siya ng stepfather,“Oh shut up, Archi… Sakit lang sa ulo yang mga lal
Vida's POV "Ma, kamusta daw?" Tanong ko nang makitang ibinababa na ni mama ang cellphone niya. Tinawagan niya kasi si Aileen para kamustahin. Gusto sana namin sumama kanina pero sinabi niya na dito nalang daw namin siya sa bahay hintayin kaya wala kaming choice kun'di sundin siya. Ayaw niya ata makita namin ang mangyayari sa kanila ni Rowena. Alam kong magiging okay lang siya dahil alam kong matapang siya pero gusto ko pa rin maniguro. "Ayos lang siya anak sabi ni Archi." Lihim kong nakahinga doon. Iba pa rin talaga yung kaba ko kapag si Aileen na ang pinag-uusapan. Noong nahimatay siya, ina-assure ko ang mga bata na okay lang ang tita nila dahil matapang na tao yun pero deep inside, isa na ko sa nagpa-panic. "Hon-" napatingin ako kay Escalante. Maputla ang mukha at parang wala ng dugo sa katawan. Pinagkunutan ko siya ng noo. Ano na naman ang kailangan nito? "Ahhh" aniya, nakahanda na sa harapan ko ang kutsara na may lamang promegrante na hinaluan ni Tobi ng soda, gatas a
Nanatili ako sa hospital ng ilang araw hanggang sa tuluyan akong gumaling. Archi stayed with me, hindi niya ako iniwan at attentive siya sa lahat ng mga kailangan ko.Kulang na nga lang kahit ang pagbanyo ko ay siya na rin ang gagawa para sakin.My husband is really silly but I love him for that.Maliban kay Archi, my family also stayed with me. Kahit nga yung mga pamangkin ko e madalas ring dumalaw sakin. Nagugulat nalang ako nang magising ako na nasa tabi ko na sila at naglalaro ng online games.Minsan niloloko ko sila kung nagcutting class ba sila para dalawin ako.I felt their care for me at sobra kong pinagpapasalamat yun sa kanila.And now, matapos ang ilang araw mula no’ng makauwi, I finally have the courage para dalawin si tita Rowena.Mommy Lavenia told me everything. That tita confessed kung ano yung kaugnayan niya noon kay Lucky, sinabi rin niya na siya ang nasa likod no’ng death threat kay Archi.Kaya naging madali ang lahat at walang naging kahit na anong problema ang nan
Hello guys. It’s me again. Hindi ko nalang po lalagyan ng sequel story ni Vida at Aris baka po kasi di ko mapanagutan. Sorry.You see, I tried maging masipag ulit magsulat but dahil nakapagpahinga ako ng almost 2 months buhat no’ng nasira ang laptop ko, nahihirapan na akong makabalik ngayon.Nasanay na ata yung katawan ko na hindi magsulat. Hindi na gumagana yung utak ko just like before ako nagstop. Yung struggle ko ngayon, grabe. Ang draining na magtipa ng letra, mag-isip ng scenes.Nawala na yung will ko. Ito yung tinatawag nilang writer’s block na ngayon lang dumapo sakin kasi noon, kung may isang story akong natengga, di naman ako nagstop kasi patuloy pa rin akong nagsusulat sa ibang novel. Ngayon talaga, wala. Hindi ko magalaw ang isa sa mga on-going ko.So naisip ko, kung magbubukas na naman ako ng new plot kay Vida, malaki ang chances na baka next 2 years pa bago ko siya madugtungan. At ayoko na yung mangyari. Ayoko na magrisk.So I’m writing this to inform you na after ng stor
Aileen's POVNang magising ako, una kong nakita ang mukha ni tito Jude na nakadungaw sakin.Nanlalaki ang mata niya at magkahalong expression ang nakikita ko. Mukhang pinag-alala ko yata siya ng husto.Tumingin ako sa paligid at natanto kung nasaan ako ngayon. Nahimatay ba ako kanina?Wala sa sariling napahawak ako sa tiyan ko."Tito, yung baby ko?"Agad nagbago ang expression sa mukha ni tito.Kinabahan ako at natakot na baka may nangyari sa kaniya."Your baby is fine.”"Talaga ba tito? No'ng nahimatay ba ako, walang nangyaring masama sa kaniya?"Bigla siyang nag-alinlangan... Yung kaba ko e di ko na mapaliwanag."W-Wala... Don't worry.."Nakahinga ako nang maluwag.The last thing I remember ay yung umiyak ako at sumigaw nang kinuha ng mga pulis si tita Rowena.Then the rest, di ko na alam."Salamat naman at pag nagkataon na may nangyari sa baby ko, baka di ko mapatawad ang sarili ko.""Don't worry too much Aileen. Ang mahalaga ngayon e maayos na ang kalagayan mo at ng baby mo."Tuma
Aileen’s POVUmiinom ako ng kape na gawa ni Archi. Medyo nawawala na iyong pagkalasing ko at hinihintay nalang namin dumating sina ate.I know they are mad. Kaya nilalabanan ko yung antok ko at ayokong si Archi lang mag-isa ang sasalubong sa kanila mamaya.“Love,”Nag-angat ako nang tingin sa kaniya
Tumatawa na si Rhina at kung anu-ano ng kabastusan ang sinasabi sa fiancé niya. Nasa kitchen siya pero rinig ko pa rin ang mga hagikgik niya.Nasa couch naman ako, mag-isang umiinom.Kapwa na kami lasing e pero kaya ko pa naman.“Aileen, okay ka lang ba diyan?” sigaw niya.“Yeah.”“Lasing ka na sigu
Archi’s POV“Nakulong? Nakulong ka Archi?”Sabay kaming napatingin sa itaas. We saw her, running down the stairs… crying.Agad akong kinabahan na baka mamaya e mahulog siya kaya mabilis akong umalis sa harapan nina ate Vida para salubungin siya.“Love, careful…” Mahinang usal ko.Muntik na akong map
‘Nothing can stop me anyway, not even your engagement ring.’Parang sirang plaka yan na paulit-ulit sa utak ko. Alam ko anong ibig niyang sabihin at imbes na kabahan, iba ang naging epekto no’n sakin.I am somewhat thrilled.Na para bang tuwang tuwa pa ako.Nasisiraan na nga talaga yata ako ng bait







