Kabanata 4

Umatras ako dala ang anim na folder. Ramdam kong nanginginig ang kamay ko kahit anong diin kong hawak sa mga ito.

Sinipa niya ang swivel chair niya paalis sa tabi niya. Nagmadali siyang tumawag sa cellphone niya. Gamit ang isang kamay ay tuluyan niyang tinganggal ang necktie sa leeg. Tumalikod siya sa akin at kita ko ang pagpupuyos ng kamao niya.

Nanlalamig ang katawan ko at halos hindi ko maintindihan ang mga sinasabi niya. Nahinto ako sa paghinga ng bumaling siya sa akin. Madilim ang tingin niya at nakayulom ang kamay habang nakikipag usap pa rin sa katawagan niya. Base sa kunting naintindihan ko sa tawag niya, milyon milyon ang involve na pera sa kontrata na 'yon.

Tumagal nang dalawampung minuto ang tawag. Matapos ay agad siyang umupo at may ginawa sa laptop niya. Hindi na niya ako binalingan.

Pigil na pigil pa rin ang hininga ko. Hindi ko alam ilang minuto akong nakatayo. Kung matagal man' yon ay hindi ko na nararamdaman dahil sa tindi ng kaba ko. Ni hindi ko kayang gumalaw sa takot na baka makuha ko ang attention niya.

Tanging nararamdaman ko ay ang mabilis na tibok ng puso ko at ang panghihina dahil sa takot. Hindi na pantay ang paghinga ko.

Buong akala ko, hindi na niya ako babalingan. Pero nagkamali ako.

“Seraphina,” tawag niya.

Hindi naman siya sumigaw. He called me using his deep voice. Pero dahil sa kanina pa ako natatakot sa kanya, napaigtad ako at nahulog ang dala-dala kong mga folder.

“Y…yes?” naiiyak at mahina kong sagot.

Agad nanubig ang mata ko ng makita ko siyang tumayo. Gusto kong umatras pero na-stuck ako sa kinatatayuan ko. Dumoble pa ang takot ko ng maglakad siya palapit sa akin.

Pumukit ako ng nasa harapan ko na siya. Hinintay kong may tumama sa akin. He looked murderous kaya alam kong this time, makakatikim ako hindi lang na masasakit na salita. I imagine him slapping, kicking or worse punching me for what I did. I expected it pero ilang minuto ang lumipas ng walang nangyayari.

Unti-unti kong binuksan ang mata ko. Nasa tapat ko siya pero wala siyang ginagawa. Hindi ko naman kayang tumingin sa mukha niya. I blinked several times to avoid tears from forming.

“You are gonna pay for this,” bulong niya. It was a threat but he said it with his sensual voice.

Hindi ako sumagot. Mas yumuko lang ako at nanghina.

“What will happen to your family if you get fired because of what you did, hmmm?”

I can imagine. If I get fired mas lalo kaming maghihirap pa. Natanggal sa trabaho si papa dahil sa may aberya sa kontrata niya. Hindi sapat ang sweldo ni mama para sa aming lima. Kaya importante ang trabahong to sa akin.

“Do you want me to fire you?” he whispered sensually.

Agad akong umiling. My tears start to fall because I really can't afford to lose this job.

“Please, I'm sorry for what I did.” Humikbi ako. “Don't fire me. I'll do better next time.”

Hindi siya nagsalita nang ilang segundo. The silence only made me cry harder. Kasi feel ko tatanggalin niya ako sa trabaho.

I then heard him sighed. “I had a rough day this morning,” biglang sinabi niya.

Hindi ako nagsalita. Why is he telling me this? I want him to tell me he is not going to fire me.

“Where are the other folders, hmmm?” tanong niya sa kalmado ng boses. Hindi ko parin nagawang magsalita.

Hindi na ba ako tatanggalin?

Napasinghap ako ng hawakan niya ang baba ko at inangat niya ang mukha ko. Nagtama ang mata namin at kita kong namumungay ang mata niya habang nakatingin sa akin. Napakurap-kurap ako dahil bigla akong naguluhan. He doesn't look mad now that I'm looking at his face.

Nakita ko kung paano bumaba sa labi ko ang namumungay niyang mata. I was still in shock and very confused when I felt his lips on mine. Napasinghap ako. Doon ko lang nagawang umatras.

Tuloy tuloy ang atras ko hanggang sa kumaripas na ako ng takbo palabas ng opisina niya at palabas ng kumpanya.

…