ログインMALALIM na ang gabi sa Tagaytay. Ang malamig na simoy ng hangin sa labas ng modern glass villa ay nagpapakalampag sa matataas na pine trees, samantalang sa loob ng master suite ay nananatiling mainit at tahimik ang paligid. Ang tanging naririnig lamang ay ang mahinang lagaslas ng ulan na pumapatak sa malalaking salamin ng bintana.Nakaupo si Felicity sa gilid ng napakalaking kitang-kita ang ganda na king-sized bed. Nakasuot siya ng kumportableng oversized sweater at pajama habang ginagamit ang kaniyang maliit na sketchpad para iguhit ang mabilis na linya ng tanawin ng lake na nakita niya kaninang hapon. Ngunit kahit anong sipag ng kaniyang kamay, ang kaniyang isip ay patuloy na bumabalik sa mga nangyari nitong mga nakaraang oras.Ang VIP treatment sa eksklusibong subdivision, ang pagkilala sa kaniya bilang priority guest sa mamahaling restaurant, at ang walang katapusang dahilan ng kaniyang asawa na "corporate perk" lamang ang lahat.Bumukas ang pinto ng banyo at lumabas si Thorin. Na
SABADO ng umaga nang magsimulang mag-impake sina Felicity at Thorin para sa nakatatak na out-of-town trip sa Tagaytay. Malamig ang simoy ng hangin sa labas habang dahan-dahang umaambon, perpektong panahon para sa isang tahimik na weekend getaway na matagal na nilang pinaplano.Nakatayo si Felicity sa tabi ng kama habang itinutupi ang kaniyang kumportableng sweater. Sa kabilang dulo ng silid, abala si Thorin sa pag-aayos ng kaniyang sariling duffel bag. Nakasuot ito ng simpleng itim na shirt at casual pants, ngunit ang kaniyang bawat kilos ay may pamilyar na kasanayan at ayos na tila laging handa sa anumang biyahe.“Sigurado ka bang okay lang na tatlong araw tayo roon, Thorin?” tanong ni Felicity habang inilalagay ang kaniyang pouch sa bag. “Baka kasi naiiwan mo 'yung mga ginagawa mo sa kumpanya. Baka pagalitan ka ng boss mo.”Sumulyap si Thorin sa kaniya, may malambing at kalmadong ngiti sa kaniyang mga labi. “Don’t worry about my schedule, Felicity. Everything at the firm is settled.
ALAS-DOS ng hapon nang bumukas ang malalaking frosted glass doors ng executive suite sa 20th floor ng Evans Tower.Hindi gaya ng mga pormal at may takot na mga bisita na dahan-dahang humahakbang sa ibabaw ng makapal na carpet, pumasok ang isang matangkad na binata na may hawak na iced caramel macchiato. Nakasuot ito ng mamahaling designer leather jacket, oversized shirt, at ripped jeans, isang kasuotang napakalayo sa mga pormal na corporate attire na makikita sa buong gusali.“Yo, Big Bro!” masayang bati ni Thyon habang tuloy-tuloy na lumakad pumasok nang walang pahintulot mula sa secretary sa labas.Inilapag ni Thyon ang kaniyang kape sa ibabaw ng mamahaling mahogany desk ni Thorin, bago pabagsak na naupo sa tapat na executive chair at pinitik ang kaniyang branded sunglasses sa kaniyang buhok.Nakatayo si Thorin sa tapat ng kaniyang malaking glass window, nakatitig sa kalawakan ng BGC. Nakatupi ang sleeves ng kaniyang dark blue polo, ngunit ang kaniyang mukha ay may lalim ng pagod at
NAGPATULOY ang gabi sa BGC Loft Studio nang may kakaibang pakiramdam na nakatago sa ilalim ng mga ngiti ni Felicity. Nang makauwi sila sa apartment at maging sa sumunod na araw, hindi na mawala sa kaniyang isip ang itim na envelope na galing sa Executive Office ng Evans Corporation.Bakit magpapadala ang CEO ng napakamahaling supplies at bulaklak para sa kaniya?—Araw ng Miyerkules ng hapon. Tapos na si Felicity sa kaniyang huling layer ng pintura para sa bagong canvas. Tahimik ang buong loft, tanging ang mahinang tugtog ng indie pop sa kaniyang phone at ang ihip ng aircon ang naririnig.Biglang bumukas ang pinto at pumasok si Thorin. Nakasuot ito ng kaniyang pamilyar na panggipit na kasuotan kapag pumupunta sa studio, isang simpleng dark grey fitted shirt, maong na pantalon, at maayos na leather shoes. May bitbit itong paboritong milk tea ni Felicity at isang maliit na box ng pastries.“Hey,” malambing na bati ni Thorin habang inilalapag ang mga dala sa maliit na mesa. “How’s the pa
MAALIWALAS ang hapon sa BGC Loft Studio. Ang malalaking glass windows ay nagpapapasok ng ginintuang sikat ng araw na nagbibigay ng kakaibang liwanag sa malawak na concrete floor. Wala na ang bakas ng panggugulo ni Tita Lucille noong nakaraang araw. Ang buong silid ay nababalutan na ngayon ng amoy ng sariwang pintura, mabagong kape, at ang masayang kwentuhan ng tatlong magkakaibang babae.Nakatayo si Felicity sa tapat ng kaniyang malaking canvas, nakasuot ng simpleng apron na may kaunting pahid ng kulay asul at puting pintura. Sa kabilang dulo ng studio, nakaupo si Shia sa isang estetikong wooden chair habang nakataas ang kaniyang phone para mag-record ng panibagong IG story, samantalang si Charlotte naman ay inaayos ang mga dala nilang milk tea at pastries sa maliit na pantry counter.“Gurl, I’m telling you, this space is an absolute dream!” bulalas ni Shia habang inililibot ang kaniyang phone camera sa buong loft. “Tingnan mo 'yung lighting, Ate Fel! Pang-international artist ang pe
MALIWANAG at tahimik ang hapon sa BGC Loft Studio. Nakatayo si Felicity sa tapat ng kaniyang malaking canvas, hawak ang palette at brush habang maingat na inilalapat ang kulay ng pag-asa sa kaniyang panibagong obra. Ang bawat patak ng liwanag sa studio ay nagbibigay sa kaniya ng kapayapaang matagal niyang ipinagkait sa kaniyang sarili.Subalit ang tahimik na kapaligiran ay biglang nasira nang marinig ang malalakas at bastos na katok sa glass door ng studio.Kumunot ang noo ni Felicity. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kaniyang brush at lumapit sa pintuan. Nang buksan niya ito, agad na bumungad sa kaniya ang isang pamilyar na mukha na nagdulot ng matinding kaba sa kaniyang dibdib.Si Tita Lucille.Nakatayo ang kaniyang tiyahin habang nakakrus ang mga braso, nakataas ang kilay, at inililibot ang mga mata sa napakalawak at napakarangyang loft space.“Aba, nakakapanibago naman,” malamig at sarkastikong bati ni Lucille habang tuloy-tuloy na pumasok sa loob nang walang pahintulot. “Balita ko







