Kabanata 4 : Possessive na Bading

“Gan’yan ba kapag nakakaranas maging maganda? Nagtatago? Hindi ba dapat proud ka ngayon, na ang ganda-ganda mo na?” tanong sa akin ni Marcia, bestfriend ko.

“Sino ba kasing pinagtataguan mo?” usisa niya sa akin.

Wayde. He was the one I was trying so hard to hide from. I knew the agreement we had—that he would be my partner in bed—but the thought of giving myself up to him still made my chest tighten.

I wasn’t ready. Not yet. The idea of surrendering my innocence, of letting him in completely, left me trembling with a mix of fear, anticipation, and something I wasn’t ready to name.

Tatlong araw ko na siyang pinagtataguan at sigurado akong hinahanap na niya ako.

“Hindi ako nagtatago,” pagsisinungaling ko.

“Owws, talaga ba? Did you also know that pigs can fly and dogs can meow?” sarkastikong pahayag ni Marcia. “My friend, you're obviously hiding from someone. Dati sa cafeteria tayo kumakain, ngayon dito tayo sa bench, under this blazing sunlight.”

Bumuntong-hininga ako at nilingon si Marcia. Nasa hita niya ang lunchbox habang patuloy na ngumunguya.

“Don’t worry. Bukas, ililibre kita sa fastfood.”

“Pampalubag-loob lang, my friend?” saad ni Marcia. “Just tell me who you’re hiding from, Pixie.”

“W-Wayde,” utal kong sagot.

“Ahh, ’yong gwapong bakla na bestfriend ng p****k mong kapatid.”

“Y-Yeah.”

“Bakit? Binu-bully ka na naman ba niya?” tanong niya.

Alam ni Marcia ang lahat ng hinanakit ko kay Pennie at Wayde. Those two… they always made fun of me, saying I wasn’t as pretty as they were. So even now, I still couldn’t wrap my head around the fact that Wayde was actually helping me.

Could they be plotting something again? Were they planning to embarrass me like they always did?

“No. He didn’t,” sagot ko.

“Kung ganun, bakit mo siya pinagtataguan?”

“N-Nakakabanas ang mukha niya,” sagot ko, pero syempre, kasinungalingan iyon. Ang totoo, prinoprotektahan ko ang virginity ko laban sa baklang ýon. Madaya na kung madaya!

Nagdududa pa rin ako sa totoong dahilan ni Wayde para hingin ang ganung kondisyon sa akin.

Why does he want me to be his bed buddy? Nagpapanggap lang ba siyang bakla? I’m so confused.

“Hindi ba dapat kay Janus ka nababanas matapos niyang patulan ang kapatid mong higad? E bakit siya? Okay lang sa’yo na makita ang pagmumukha niyang mukhang… anus?”

“Bwisit ka!” Natatawang saad ko dahil sa komento ni Marcia.

“What? It’s true. Mukha siya—”

“Tama na nga ‘yan, Marcia,” pagputol ko sa kanya. “What choice do I have? Halos lahat ng subjects natin ay classmate natin siya. Sa tingin mo ba, maiiwasan ko siya?”

“Mas gugustuhin ko pang araw-araw na makita ang mukha ni Wayde kesa sa mukha ni… anu–I mean, Janus. Mas gwapo at hot si Wayde kahit bading,” komento ni Marcia.

“My hidden feelings ka ba kay Wayde?” kunot kong tanong.

“Noon.”

“What the hell! Ang dami kong hinanakit sa kanya na ikinukwento ko noon sa’yo, tapos ‘yon pala pinagnanasaan mo siya? Traydor ka!”

“Luh. Hahaha! Ano ka ba, my friend. Noon ‘yon nung hindi pa tayo mag-bestfriend at hindi ko pa naririnig ang mga kwento mo tungkol sa kanya. Tsaka hindi ko pa alam na bading pala siya kung hindi mo pa ikinuwento sa akin,” paliwanag ni Marcia.

“Tama na nga ang chikahan. Tara na. Tapos na ang lunchbreak natin.”

“Huwat? Hindi pa ako tapos kumain,” reklamo niya.

“Sige, daldal pa,” tugon ko.

“SINABI ko na nga ba! Hindi ka lang maganda on the inside,” pahayag ni Lev. Naupo siya sa upuan sa harapan ko habang nakatingin sa akin. Kaibigan siya ni Janus at patago akong nilalait. Alam kong ayaw niya sa akin para kay Janus dahil hindi ako katulad ng mga babae nilang sexy at magaganda.

Hindi ko pinansin si Lev. Mayamaya, tumabi na rin sa kanya si Janus.

“Pix, let's talk later. Sa dating lugar kung saan tayo palaging nagkikita. Please. Maghihintay ako doon.”

Nakapako lang ang tingin ko sa libro ko. Ayokong iangat ang mata ko sa kanya dahil siguradong mag-iinit na naman ang ulo ko.

I wanted to push him out of my mind, to let go and move on. But knowing we’d keep seeing each other all the time made it impossible. Each encounter would only make the ache in my heart worse, twisting the pain tighter and reminding me of everything I was trying to forget.

Yes, I love him. Isang taon rin ang pinagsamahan namin, kaya hindi magiging madaling burahin ang nararamdaman ko sa kanya.

“WHAT?! Hayaan mo siyang maghintay sa’yo doon. Utot niya! Pagkatapos ng ginawa niya sa’yo, ang lakas pa ng loob niyang lumapit. Don’t entertain him! Hindi siya kawalan,” inis na pahayag ni Marcia nang sabihin ko na makikipagkita ako kay Janus.

“This will be the last, Marcia. Kailangan ko rin nang maayos na closer sa kanya.”

“Tsk. Kapag nabalitaan kong nakipagbalikan ka sa kanya, itatakwil talaga kita bilang BFF ko.”

“That won’t happen.”

Hindi ako tanga para gawin ang bagay na ‘yon. He hurt me so bad, at hindi ko na hahayaang maulit pa ‘yon.

“Good. Gusto mo bang hintayin na kita hanggang matapos ang pag-uusap niyo?” tanong ni Marcia.

“No need. Baka wala ka nang masakyan kapag hinintay mo pa ako.”

“Alright. Be careful. Call me if anything happens.”

“I will,” I said.

Nang makaalis si Marcia, tinungo ko ang greenhouse sa university na madalas naming puntahan ni Janus. We spent a lot of time there. Iyon ang paborito kong lugar sa university, kahit noong hindi pa kami ni Janus. Siguro ay napilitan lang siya noon na sumama sa akin dito.

This is my hiding place—a small world where no one’s gaze or judgment could reach me, especially when I was with Janus. Maraming nagsasabi na hindi kami bagay, na hindi ako nababagay kay Janus. It seemed like he had finally woken up after a whole year of putting up with me.

“Pixie,” tawag sa akin ni Janus. “You came.”

“Sabihin mo na ang gusto mong sabihin, Janus. What do you want?”

“You’re beautiful. Noong tayo pa, hindi mo ‘yon nakikita sa sarili mo. You always underestimate yourself. You always compare yourself to your sister, but for me, you’re beautiful, Pix.”

“Pwede bang diretsuhin mo na ako! Wala akong panahon sa drama mo!” asik ko habang pilit pinipigilan ang pagbagsak ng mga luha ko.

“I want you back.”

Ilang sandali ko siyang tinitigan bago magpakawala ng isang malakas na tawa. Para ‘yong joke sa pandinig ko. He’s bad at making jokes, pero for the first time, napatawa niya ako ng sobra. Ngayon lang, na-break na kami, naging havey ang joke niya.

“Pix, I’m not joking. I want you back.”

“No! No way! Ggo ka ba?! You fcked my sister, Janus! Sa tingin mo ba ay maibabalik pa nun ang dati nating pagsasama?!” sigaw ko.

“We can, because we love each other.”

“N-No. H-Hindi na kita mahal. Matapos ang ginawa mong katrayduran, sigurado akong nabura na nun ang nararamdaman ko sa’yo.”

Liar! – sigaw ng utak ko.

He’s still here. May parte sa puso kong mahal ko pa rin siya, at sisiguraduhin kong maalis ko ‘to sa lalong madaling panahon.

“Pixie,” sambit ni Janus sa pangalan ko. Napaiktad ako nang hawakan niya ang pisngi ko at masuyo itong haplusin. Bago pa man tuluyang dumikit ang labi niya sa akin, may humatak sa bewang ko palayo sa kanya.

“Wayde,” I whispered, lifting my eyes to his. I rested against his broad chest, feeling the steady rhythm of his heartbeat. It was hard to imagine that anyone would guess he was gay—he moved, spoke, and carried himself with such unmistakable strength and masculinity. It made me pause, a little awed and a little nervous, just being this close to him.

Napansin ko ang matalim na tingin ni Wayde sa ex-boyfriend ko Para bang mananakmal siya anumang oras.

“Tara na, doll,” saad ni Wayde, saka niya ako hinila palayo kay Janus.

Halos magkandarapa ako sa pagsunod kay Wayde dahil sa malalaking hakbang niya at paghila sa akin.

Teka, galit ba sýa?

“Get in,” madiing utos niya sa akin.

Galit nga siya. Mas nagmumukhang totoong lalaki ang inaasal niya ngayon.

Panaka-naka akong sumisilip kay Wayde habang nagmamaneho siya. Magkasalubong ang kilay niya at mahigpit ang kapit sa manibela. Kitang-kita ko ang paglabas ng mga ugat sa braso niya—para bang pinipigilan niyang sumabog sa galit.

“Wayde,” tawag ko sa kanya. “Lumagpas na tayo papunta sa village namin.”

“I’m not bringing you home,” seryoso niyang pahayag, habang hindi pa rin ako tinatapunan ng tingin.

A sudden surge of panic hit me at his words. Was he really planning to dispatch me after all these days of avoiding him? My chest tightened, and my mind spun with worst-case scenarios, each one making the pit of my stomach twist tighter.

Inihinto ni Wayde ang sasakyan, kaya muling nalipat sa kanya ang tingin ko.

“B-Bakit ka t-tumigil?” kabado kong tanong. Dito niya na ba ako balak itapon? Puro puno ang magkabilang gilid ng kalsadang hinintuan namin, kaya hindi ko mapigilang matakot.

“Why are you crying?” tanong niya sa akin. “Come here, doll,” utos niya, habang tinatapik ang hita nýa.

Umiling ako bilang pagtutol. Nagulat ako nang siya mismo ang nagtanggal ng seatbelt ko at dahan-dahang dalhin ako paupo sa hita niya.

“Bakit ka umiiyak?”

“E-E kasi… b-baka itapon mo ang katawan ko sa gubat kapag na-salvage mo na ako,” humihikbing saad ko.

“Silly. Bakit naman kita isa-salvage?” natatawa niyang tanong sa akin habang pinupunasan ang pisngi ko gamit ang dalawa niyang kamay.

“B-Because I’ve been avoiding you. Tapos ngayon parang galit ka p-pa sa akin,” sumisinok kong sagot.

“I’m not angry that you’ve been avoiding me. I’m angry because that idiot almost kissed you. As long as we’re bed buddies, no other guy is ever allowed to touch you, doll. Only me—do you understand?”

Napatulala ako sa mukha ni Wayde nang marinig ang sinabi niya. Ang possessive niya—para sa isang bakla na gusto lang makipag-f*ck buddy sa isang babae!

“Hindi pa nga tayo nagsisimula pero gusto ka nang sungkitin ng ex mo sa akin.”

Mahigpit akong napakapit sa balikat ni Wayde nang maramdaman ko ang kamay niya pumasok sa blouse ko at humaplos sa tiyan ko.

Oh my God! Dito na ba namin gagawin ang first chukchukan namin? Sa kotse niya talaga?