เข้าสู่ระบบBAYLORD MONTENEGRO POV Shit, isang malaking problema at hindi ko alam kung paano ito lusutan,. Pagkatapos naming mag-usap, tahimik akong lumabas ng library. Mabigat ang bawat paghakbang dahil sa problemang kinakaharap. Hindi ko akalain na bago ako matutulog ngayung gabi, panibagong problema pala
BAYLORD POV "DAD, Mom bakit po?" seryosong tanong ko kay Mommy at Daddy. Kakatapos lang namin kumain ng dinner nang bigla na lang nilang sabihin na may imporatante daw itong sasabihin sa akin. Ano man iyun, malalaman ko ngayun. "Anak, hindi na kami magpapaligoy-ligoy pa sa iyo. Nakausap namin an
TISAY POV NANG MALAMAN ng mga kasamahan kong mga kasambahay na may cellphone na ako, sila na mismo ang nag-add sa akin sa social media acount nila. Kapag gabi, tinuturan din ako ni Manang Minda kung paano gamitin ang aking cellphone. Kaya naman, hindi naglaon, naging gamay ko din. Masaya dahil fee
TISAY POV "MANANG MINDA, utos po ni Sir Baylord. Kailangan niya daw po ito bukas." wika ko kay Manang Minda pagkapasok ko sa aming kwarto. Nadatnan ko na naman itong abala sa pinapanood nitong teleserye gamit ang cellphone nito Haysst, kaunting kaunti na lang talaga at makakagamit na din ako ng
TISAY POV " SALAMAT po oh Diyos ko...natapos din ang araw na ito." mahina kong usal. Tulog na ang kambal kaya naman, oras ko na din para magpahinga. Iniwan kong bukas ang malamlam ng liwanag ng lampshade bago ako lumabas ng kanilang silid. Tahimik na ang buong paligid kaya naman, buong ingat
TISAY POV "HAYAAN mo na Kuya, gustong matuto ni Tisay eh...tsaka, parang part time job itong pagtuturo ko ngayun kay Tisay. Hindi ito libre, babayaran ako ni Mommy sa bawat letra na matutunan ni Tisay." nakangising sagot naman ni Sir Rayder. Hindi ko naman mapigilan ang mapakunot noo. May bayad
Kung tutuusin, tama ang sinabi nito. Hindi ako pwedeng maging mahina. Dapat matuto na ako sa buhay. Hindi pwedeng api-apihin nila ulit ako. Dapat matuto akong ipaglaban ang sarili ko. Kaya nga ako muling bumalik ng bansa para kahit papaano makaganti sa ginawa nila sa akin noon. Hindi pwedeng habang
"Bakit mo sa akin sinisisi ang lahat? Pareho tayong nagkasala sa kanya. Pero bakit kailangan mo akong parusahan ng ganito? Hindi pa ba sapat ang walong taon na pagpapahirap mo sa akin? Hindi mo ba ako kayang mahalin?" umiiyak na sagot nito. Tinitigan ko ito at nginisihan."Alam mo naman siguro sa um
RYDER POV"Boss saan po tayo?" malalim ang aking iniisip ng marinig ko ang tanong na iyun ng aking driver. Mahina akong napabuntong hininga bago sumagot."Sa bahay." Maikli kong sagot. Ipapadala ko sa condo ni Ashley ang ilang gamit ni Charles. Gusto kong bumawi sa anak ko kaya pagbibigyan ko ang ka
ASHLEY POVMarahan naming binaybay ang makipot na daan palayo sa bahay namin ng mapansin ko ang paghabol ni Tatay. Nasa likod ito ng kotse habang tumatakbo. Agad naman sininyasan ni Ryder ang driver na huminto muna.Binuksan ko ang salamin na bintana ng kotse sa gawi ko. Mukhang may importante pang







