Mag-log inBRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Dahil sa walang humpay na pakiusap ni Mommy Esperanza napapayag ako nito na dumito na muna sa bahay nila. Masama ang loob ko sa ginawa nila pero kailangan ko pa rin pilitin na pakisamahan sila ng maayos. Alang-alang sa anak kong si Luella. Alam na kasi ng b
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Iuuuwi ko si Luella sa bahay." maya-maya, seryosong bigkas ko. HInawakan ko si Luella sa kamay para sana akayin paalis nang bigla na lang akong hawakan ni Luigi sa braso . "Dito siya titira. Brittany, hindi mo siya pwedeng ialis dito. HIndi mo ba naisip na oras
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Halos ayaw ko nang pakawalan pa mula sa bisig ko si Luella. Natatakot kasi akong baka muli na naman itong mawala sa akin. Wala sa sarilng nag-angat ako ng tingin nang marinig ko ang nag-aalalang boses ni MOmmy Esperanza. Sa pagkakataon na ito, may kausap na ito
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Hindi! HIndi pwedeng ako lang ang magiging masaya. Dapat ikaw din." seryoso kong bigkas at mula sa loob ng handbag ko, inilabas ko ang aking cheke. Hindi talaga ko nagdadala ng ganitong bagay sa tuwing lumalabas ako pero since, sakto na itong bag na gamit ko ng
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Luigi, paanong nasa inyo si Luella?" wala sa sariling sambit ko. Pakiramdam ko biglang nanlaki ang ulo ko sa aking mga nakita. HIndi ako maaaring magkamali Sa mismong larawan, nakikita ko si Luella, nakahawak ito sa magkabilaang kamay nila Mommy Esperanza at Lu
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Walang minuto at oras na hindi laman ng isipan ko ang kambal kong anak na sila Luella at Lucas. Araw-araw, patuloy pa rin akong umaasa na sana makita na si Luella. Habang patuloy na lumilipas ang araw na walang balita tungkol dito, feeling ko para akong nauupos







