LOGINRYKER AND LOVERIA "SIMULA ngayong araw, ako na ang maghahatid at sundo sa iyo sa School." wika ni Ryker kay Loveria. Kasalukuyan nilang tinatahak ang way patungo sa School ni Loveria. Noong una, tahimik ang biyahe nila pero sa kalagitnaan ng biyahe nang bigla na lang nagsalita si Ryker. At si Lo
AUTUMN POV So, ano ang ginagawa mo dito sa kwarto ni Loveria?' tanong ko kay Ryker. Nakita ko ang matinding pag-aalangan sa mga mata niya bago sumagot "Wala....kinausap ko lang naman siya. Nilinaw ko sa kanya na hindi ko na siya uutusan at bahagi na siya ng pamilya natin kaya kung may kailangan
AUTUMN POV "BAGAY sa iyo bilhin na natin.'" wika ko kay Loveria. Sa dami ng mga nabili kong mga gamit para sa amin ni Mommy pero itong si Loveria, tahimik lang. Ni hindi ko man lang nakitaan na interesado siya sa pagsa-shopping. "Huh, ahmm, hindi ko naman kailangan, Ate." sagot niya pa nga sa ak
AUTUMN POV SA WAKAS, nakaalis din kami ng maayos sa bahay nila Santi. Pero, habang nandito kami sa loob ng sasakyan ni Mommy at abala ako sa manibela, kapansin-pansin ang pananahimik niya Ilang beses ko na din naririnig si Mommy na napabuntong hininga. At kabisado ko na siya. Alam kong nagpipigi
AUTUMN POV "MUCH BETTER!" mahina kong bulong sa aking sarili. Huminga ako ng malalim at tumitig sa magandang mga bulaklak na nasa harapan ko. Nandito na ako sa garden nila Tita Clarita at masasabi ko medyo umuki-okay na ako. Nabawasan ang bored na nararamdaman ko lalo na nang makita ko kung gaan
AUTUMN POV "BUTTER, naku, pasensya na kung na- isturbo kita." ngiting ngiti na wika ni Tita Clarita kay Mommy. At nang mapatingin siya sa akin, nakita ko din kung paano siya nagulat "Yes...of course, ikaw pa ba naman. Hindi kitang kayang tiisin. Siya nga pala, Clarita, my only daughter, Autumn..
JAKE DELA FUENTE POV SA dining area, tahimik kong hinintay ang mag-ina ko. Nasa ibabaw ng mesa ang red roses na gusto kong ibigay kay Elena. Peace offering lalo na at desidido na talaga akong makipagbati dito Kaya lang, halos sampung minuto na akong naghihintay dito sa dining area, wala pa ring
ELENA POV HINDI KO na pinigilan pa ang pagpatak ang luha sa aking mga mata nang tuluyan nang nakaalis si Jake. Alam kong malaki ang pagkukulang ko bilang asawa nito dahil nagawa nitong tumingin sa ibang babae. Oo, alam ko. Kahit siguro na ayaw aminin ni Jake sa akin, kaya siguro hindi ito nakauw
ELENA POV Ayos ka lang ba? Kung hindi ka kumportable, pwede mong sabihin sa amin.” Nakangiting tanong sa akin ni Doc Allen. Halos mahigit dalawang taon din akong nanatili sa bansang Germany para magpagaling sa sakit kong cancer. Naging masalimoot noon ang pag-alis ko ng bansa. Sa tulong nitong
Elena POV “Uuwi na kami ni Gianna. Pwede bang pakiutos diyan sa mga gwardiya mo na buksan ang gate at nang makalabas kami?” naiinis kong wika kay Jake. Blanko ang expression ng mukha na tumitig ito sa akin. Tumayo at naglakad palapit sa aming dalawa ni Gianna. “Saan kayo uuwi gayung nandito nama







