MasukBumuhos ang maraming luha sa loob ng bahay ng pamilya Montenegro. Ang biglang pagdating ni Autumn ay isang malaking bagay sa buong pamilya Matagal nilang hinintay ang pagkakataon na ito at wala nang dahilan pa para ungkatin ang nakaraan. Hindi na din kailangan magalit at magsalita ng kung ano pa
"Tama na munang pag-uusap iyan. Dalaga na si Loveria at baka may biglaang lakad lang na nangyari. Kumain na tayo." wika ni Mommy Butter sa mga anak niya 'Wala nang nagawa pa si Ryker kundi ang itoon ang buo niyang attention sa mga pagkain na nasa harapan niya. Kahit na sa totoo lang, halos wala
AUTUMN POV “Hindi pa ba umuuwi si Loveria?” tanong ni Ryker sa isang kasambahay na nakita niyang abala sa pagpupunas ng mga figurine. “Sir, hindi pa po eh.” “Anong oras na ah?” yamot na wika ni Ryker. Pagkatapos noon, kinuha niya ang kanyang cellphone mula sa kanyang bulsa at tinawagan ang nu
AUTUMN POV "Loveria---" tawag ko kay Loveria "Ate, ano iyon?" nagtataka naman niyang tanong sa akin. "Napansin mo ba ang reaction kanina ng kasama ni Santi?" sagot ko sa kanya "Ahmm, hindi po. Bakit po?" sagot niya sa akin. Hindi naman ako nakaimik. Ilang saglit muna akong tumitig kay Love
AUTUMN POV "ATE, naalala ko itong restaurant ah? Ito iyong paborito nating resto noon.'" nakangiting wika ni Loveria sa akin Pagpasok pa lang namin sa loob ng restaurant, nakita ko na ang tuwa sa mga mata niya. "Bakit habang wala ako, hindi ka ba napapagawi dito para kumain?" tanong ko sa kan
AUTUMN POV "ANO? IKAW ang nag-aalaga kay Ryker?" gulat kong tanong kay Loveria. May luha sa mga matang kaagad naman siyang tumango "Gusto ko kasing makabawi kahit na kaunti lang eh. Si Kuya ang may kasalanan kung bakit hindi siya makalakad. At si Kuya Ryker din ang dahilan kaya kursong nursing a
JAKE DELA FUENTE POV SA dining area, tahimik kong hinintay ang mag-ina ko. Nasa ibabaw ng mesa ang red roses na gusto kong ibigay kay Elena. Peace offering lalo na at desidido na talaga akong makipagbati dito Kaya lang, halos sampung minuto na akong naghihintay dito sa dining area, wala pa ring
ELENA POV HINDI KO na pinigilan pa ang pagpatak ang luha sa aking mga mata nang tuluyan nang nakaalis si Jake. Alam kong malaki ang pagkukulang ko bilang asawa nito dahil nagawa nitong tumingin sa ibang babae. Oo, alam ko. Kahit siguro na ayaw aminin ni Jake sa akin, kaya siguro hindi ito nakauw
ELENA POV Ayos ka lang ba? Kung hindi ka kumportable, pwede mong sabihin sa amin.” Nakangiting tanong sa akin ni Doc Allen. Halos mahigit dalawang taon din akong nanatili sa bansang Germany para magpagaling sa sakit kong cancer. Naging masalimoot noon ang pag-alis ko ng bansa. Sa tulong nitong
Elena POV “Uuwi na kami ni Gianna. Pwede bang pakiutos diyan sa mga gwardiya mo na buksan ang gate at nang makalabas kami?” naiinis kong wika kay Jake. Blanko ang expression ng mukha na tumitig ito sa akin. Tumayo at naglakad palapit sa aming dalawa ni Gianna. “Saan kayo uuwi gayung nandito nama







