Chapter 2

GIA's POV

Tinanggal ko ang shades na suot ko habang nakatingin sa buong ancestral house ng mga Nicolas. Nang matanggap ko ang invitation ng kapatid ko na si Francheska na magpapakasal na ito, walang na akong inaksayang oras. Agad akong umuwi sa Abra, kung saan ang pamilya namin ang may pinakamalaking lupain sa buong lalawigan.

Kilala ang pamilya namin sa may pinakamalaking hacienda sa Norte. Muli kong dinaanan ng tingin ang ancestral house. Halos walang pinagbago ang hitsura niyon, matayog pa rin at sumisigaw ng karangyaan sa buong lalawigan nila.

Gobernor ng lalawigan nila ang patriyarka nila na si Simeon Nicolas —ang ama nila.

"Senorita Gia!"

Narinig ko na tawag sa akin ng isa sa katulong namin. "Senorita Gia! Ikaw nga!"

"Hello, Lyn! How are you?"

Naalala ko nang naglayas ako limang taon na ang nakakalipas, dalagita pa ito. "You look good."

"Naku, bakit po hindi niyo sinabi na uuwi kayo? Dapat po nalinis ko po muna ang luma niyong silid, Senorita. Sobrang abala po ngayon sa nalalapit na kasal ni Senorita Francheska."

Tinapik-tapik ko ang balikat nito. "You don't need to worry about me, Lyn. Kaya ko ang sarili ko. Where is my sister?"

"Nasa sala po sila, Senorita. Ako na po ang magdadala ng maleta niyo sa silid niyo."

Hinayaan ko na lang si Lyn sa gusto niyang mangyari. Ilang sandali lang, humakba na ako papunta sa sala kung saan nandoon ang buong pamilya ko. Rinig na rinig ko ang masaya nilang kwentuhan. Pinagmasdan ko ang nakaupo sa malaking sala ng ancestral house.

Ama ko na si Simeon na kampateng nakaupo, katabi nito ang ang mama ko—si Geraldine Nicolas.

"I can’t wait to see you walking down the aisle, Ches."

Narinig ko pang wika ni Geraldine sa kapatid ko na ngayon ay nakatalikod mula sa kinatatayuan ko.

"Me too, Mama. God! I can’t believe I’m marrying the man I’ve always wanted."

I waited a bit before opening my mouth.

"Me too, sis. I can’t believe someone finally said yes to you."

Agad silang napalingon nang marinig ang boses ko. I just crossed my arms while looking at them.

"Gia!"

Kita kong napatayo si Papa Simeon nang makita ako. Halata sa mukha nito ang pagkabigla, samantalang si Mama naman ay walang emosyong nakatitig lang sa akin.

"Buti naaalala mo pa na may sarili kang pamilya?" mariin sabi sa akin ni Papa. Halata ang sama ng loob sa boses niya.

I just smirked when I heard him. "Really, Pa? Sa inyo ko pa talaga narinig ang salitang pamilya?"

"Gia!"

Rinig ko na saway sa akin ni Francheska. Tumayo ito para salubungin ako.

"I missed you, Gia!"

Bago pa man yumakap ito sa akin, tinaas ko na ang isang kamay ko.

"I don't need a hug, sis. Why don't you sit down and tell me about your wedding?"

Kita ko ang sari-saring emosyon sa mga mata nito. Ilang sandaling nagsalubong ang mga kilay nito, pero agad din itong ngumiti nang pilit sa akin. Kilala ko si Francheska—magaling siyang magpanggap. Sa harap ng ibang tao, siya ang mabait at sweet na anak ng mga Nicolas. Siya ang laging tama, ang laging kawawa. Pero ako, alam ko kung ano talaga siya.

Francheska is a scheming bitch.

Nilagpasan ko siya at umupo kung saan ito nakapwesta kanina. I crossed my legs and leaned back comfortably. Sinalubong ko ang nang-uuyam na tingin sa akin ni Papa.

"You don't changed a bit, Gia. Bakit ba ako nagpalaki ng isang kagaya mo?"

Narinig ko na turan sa akin ni Papa. Hindi ko na lang sinagot ang patutsada sa akin ng sarili kong ama. Kinuha ko sa clutch bag ko ang pakete ng sigarilyo at sinindihan ko.

"So, tell me about it, sis." anas ko sabay hithit. " I can’t believe you actually got the man you wanted."

I smirked at her. Ngising may laman at pangungutya.

"Usually, you just take mine."

"Gia!"

Muling sigaw ni Papa sa akin, halata na galit na ito sapagkat pulang-pula na ang mukha nito. I just laughed. Wala ako pakialam galit sa akin ng pamilya ko. I stop caring for them a long time ago. I stop caring and loving my own family after my brother and my grandmother died five years ago.

"What?" kunwa'y nagtataka na sagot ko. "Bakit parang masama na naman ako sa paningin niyong lahat?"

"Bastos kang bata ka!"

Nang akmang susugurin ako ni Papa, pumagitna agad ang kapatid ko.

"Pa! Tama na, please. Kakauwi lang ni Gia sa bahay natin. Bakit hindi na lang tayo matuwa na sa wakas umuwi siya sa atin?"

Nilingon ako nito na bakas ang kabaitan at pag-aalala para sa akin. Muli akong himithit ng sigarilyo, hinihintay ko ang anuman sasabihin niya. Alam ko na maraming drama na gagawin ang sarili kong kapatid.

"Gia, please. Baka pwedeng maging buong pamilya naman tayo kahit ngayon lang. Bukas na ang kasal ko.”

Ibinuga ko ang usok bago siya tiningnan nang diretso. Binigyan ko lang siya nang isang mapang-asar na ngiti sa labi ko.

"Nope, sis." anas ko rito. Dinutdot ko ang sigarilyo ko sa center table kahit na walang ash tray.

"Kahit na kailan, hindi na mabubuo ang buong pamilyang Nicolas. This family will never be whole again. But I'm not here for the our family thing—"

Nang muling kukuha ako ng sigarilyo sa pakete, pahablot na inagaw sa akin iyon ni Papa. Gigil na tinapon nito ang sigarilyo at lighter ko.

"Stop smoking inside my home, Gia! Napakabasto mo talagang bata ka!"

I just shrugged. Hinayaan ko na lang si Papa sa gusto nitong mangyari. Sumandal na lang ako muli sa sofa habang diretso nakatingin sa kapatid. Gusto ko malaman kung sino ang lalaki pakakasalanan niya. Sigurado ako na isang malaking tao ang groom-to-be nito. Hindi papayag ang isang Nicolas na magpakasal sa isang lalaking walang sinasabi sa lipunan.

"So, sis. Who is your groom? For sure, I don't know him. Wala pa naman sa mga listahan ko ng lalaki ang bigla na lang magpapakasal."

"Gia!"

Sa wakas, narinig ko ang sigaw ng mama ko sa akin. Tinaasan ko lang ng kilay ang mama ko, wala akong pakialam sa sarili kong ina. Hindi ako magpapigil sa mga gusto ko pang sabihin kay Franchesk na ngayon ay pulang-pula na ang magkabilang tenga sa galit.

"Bakit, Ma?" Ngumisi ako. "Natatakot ba kayo na baka isa siya sa mga naging lalaki ko ang mapapangasawa ng anak niyo?"

Sa sobrang dami ng kasalanan sa akin ni Francheska, hindi ko mabilang kung ilang beses ko na siyang gustong patayin sa isipan ko. Ngunit hindi ko dudumihan ng dugo ang kamay ko. Killing my own sister would be a mercy.

Imbes na sagutin ako ng kapatid ko, hinagis nito ang wedding invitation sa akin. Halata na nakuha ko ulit ang galit buong pamilya ko. Ilang sandaling lang, binuksan ko wedding invitation.

Bride: Francheska Nicolas

Groom: Nathan Silverio