Gustong gusto ko ng manampal, tapos ang pangalan ay Bianca. Pati bata dinamay. Mas bagay atang maging mag ina si Zara at Bianca no?
Lahat ng miyembro ng paramilitary ay alerto, lahat ay handa nang matanggap ang tawag na iyon. Lahat ay talagang agad na gumalaw para mahanap ang anak ni Cheska. Pagdating na pagdating sa headquarter ay agad sinalubong ng ilan si Cheska. Hindi na nag-aksaya ng oras ang buong team."Anong balita?" Mabilis na tanong ni Cheska sa lumapit sa kanya.“We already received the CCTV footage in the hotel at sinusubukan ng pasukin ang iba pang mga CCTV na dinaanan ng van na pinagsakyan ng mga taong kumuha kay Thali. Inanalyze na rin namin ang plate number at naka-connect na tayo sa mga checkpoint sa labas ng lungsod,” ulat ng isa sa mga agent.Huminga ng malalim si Cheska at tumango.“Please, make it fast. Sabihan niyo agad ako kung may problema,” mariing utos ni Cheska at saka pumasok sa computer room, doon niya nakita ang mga kasamahan niya na tutok sa computer. Bawat click ng mouse, bawat bagong footage na lumalabas sa screen ay may dala-dalang pag-asa.“Agent Carrido!” Si Garry at agad lum
Chapter 153Mariing pumikit si Cheska pagkatapos mapanood ang CCTV. Iyon ang una niyang tinignan pagkatapos niyang tawagan ang Paramilitary at ang commander niya. She need their help. Kailangan niya ng buong pwersa para sa paghahanap at pagsagip sa anak niya. Hindi na ito basta operasyon lamang, ito na ang buhay ng anak niya ang nakataya.Kitang kita niya roon ang pagkuha ng mga taong iyon sa anak niya, she even saw Thali cried at sinubukang manlaban. Nanginginig siya sa galit at kaba, but then she need to stay focus dahil kung magpapadala siya sa panghihina ay hindi niya magagawang iligtas ang anak niya. Hindi niya makakalimutan ang ekspresyon ng takot sa mukha ng anak niya, ang mga luhang pumatak sa mga mata nitong walang kalaban-laban. Parang binunot ang puso niya sa sakit na naramdaman. Hindi siya dapat mabigo.“Nireport na po namin sa pulis, Ma’am.” Sambit ng isa sa mga security ng hotel.Mariing tumitig si Cheska sa mga security guard at ilan pang personnel ng hotel. Galit na ga
Kinagat ni Cheska ang labi niya, pilit na pinipigilan ang luha sa mata niya. She was about to say something, pero bago pa niya masabi ang gusto niyang sabihin ay muli nang nagsalita ito."I-I'm sorry. I'm sorry for making everything complicated. I'm sorry, Iha." Gulat na tinignan ni Cheska si Daviah sa biglaang sinabi nito at mas lalong nagulat si Cheska nang makitang umiiyak na ito. Ang bawat patak ng luha nito ay tila nagpapabigat sa dibdib niya.Ni hindi pa siya nakakabawi sa gulat nang biglang naupo sa tabi niya ang mama ni Azrael at hinawakan ang mga kamay nito, mahigpit, desperado."I-I'm sorry. Please, Iha. Please forgive me for doing that years ago. I'm sorry for everything. For judging you... for turning my back on you and Azrael... and especially for trying to erase you from his life.""H-Hindi niyo naman po kailangang humingi ng pasensya---""No! I need to. I did something obviously wrong. I thought I was protecting my son, but I ended up hurting so many people, including a
Chapter 151Halos hindi makatingin si Cheska kay Daviah, but then she tried everything to look at the mother of the person she loves and the grandmother of her daughter. Huminga si Cheska ng malalim, umaasang makakuha ng lakas ng loob para makapagsalita. Nanginginig ang mga daliri niya sa kaba, at pakiramdam niya ay sasabog ang dibdib sa lakas ng tibok ng puso niya. Pero ibubuka pa lang niya ang labi para magsalita ay hindi niya nagawa.“C-Can we talk somewhere?” Utal na tanong nito na nagpalaki ng mata ni Bianca sa tabi ni Daviah.“No!” Galit na ani ni Bianca habang umiiling-iling. “D-Don’t talk to her, Tita!” Biglang nagmamakaawang ani ni Bianca, halos nanginginig pa ang boses habang hinahawakan ang braso ni Daviah na para bang ayaw itong paalisin sa tabi niya.“Iha—” si Daviah, bumaling ito kay Bianca, pero hindi man lang siya nito pinatapos.“She was just going to lie to you! Like what I said, parehas lang sila ng mama niya! That kid! That kid is not Azrael’s—”“Stop acting like a
Inis si Cheska nang hindi siya agad makalusot dahil sa dami ng tao.“Bianca, enough. Bata yan,” rinig niyang sambit ni Fhin, na pilit pinipigil si Bianca na mas lalong magwala.“Come on, look at my dress. Galing pa itong US and this is a limited edition. And are you hearing yourself? Bata? Look at that kid. Sumasagot pa!" Galit na ani ni Bianca at saka tinignanang batang nasa harap niya na takot na takot na sa kanya, pero wala siyng pakealama at hindi siya nagpakita ng awa."I-I said sorry po---""Sorry? Can I use that to fvcking clean and make my dress new again? Alam mo kung magkano ito? I'm sure your mother can't afford this. Ang dapat sayo, pinapalo!” galit na tugon ni Bianca kay Thali."Bianca, ano ba!" Si Fhin nang makita ang pagtaas ng kamay ni Bianca.“Baliw ka na ba? At pati bata ay pinapatulan mo?” Inis at galit na ani ni Cheska nang makalapit siya, at mabuti na lang at nakalapit agad dahil kitang-kita niya na din ang pagtaas ng kamay ni Bianca—animo’y papaluin na niya ang ba
Chapter 149Before the night ended, tumawag si Azrael kaya naman mas namutawi ang ginhawang pakiramdam ni Cheska. Maikli lang ang naging pag-uusap nila, pero sapat na ang mga salita at marinig ang boses ni Azrael para bahagyang humupa ang mga pangamba ni Cheska. Hindi man sinabi lahat ng detalye ay narinig niya mula dito, magaan na ang loob niya dahil sa bawat salita nito. Ang bawat salitang binigkas ni Azrael ay parang isang garantiya na kahit gaano man kalalim ang unos na kanyang hinaharap, hindi siya nag-iisa. Sa simpleng usapan nila, ramdam ni Cheska ang lakas at determinasyon ng binata.Kinabukasan, agad nang inayusan ni Cheska si Thali para sa party ng kaklase nito. Gaganapin ang party sa isang hotel na medyo malapit lang sa bahay nila, pero nagpasya pa rin siyang maagang gumayak upang hindi maipit sa traffic. Nakasuot ng simpleng floral dress si Thali, at habang inaayos niya ang buhok ng anak, hindi mapigilan ni Cheska ang ngumiti. Ang ngiting iyon ni Thali ay nagbibigay kay Ch
Dahil alam niyang kung gugustuhin ng pamilya ni Bianca, kayang-kaya nilang pilitin si Azrael—at hindi siya makagagawa ng kahit ano para pigilan iyon. Hindi lang ito basta simpleng pamilya na mayaman o maimpluwensya. Ito ay pamilyang kayang baguhin ang kapalaran ng kahit sino sa isang iglap, at iyan ang mas lalong nagpapabigat ng pakiramdam ni Cheska.Napapitlag siya nang biglang may narinig siyang boses sa gilid niya.“Wala ka bang tiwala sa kapatid ko?”Halos mapatalon si Cheska nang may magsalita sa gilid niya. Mabilis siyang lumingon at nakita si Aiden na nakatayo sa may pinto ng kusina, nakasandal at may nakakalokong ngiti sa labi.“Anong ginagawa mo dito?” takang tanong ni Cheska, halatang gulat pa rin sa biglaang pagdating nito.“Binibisita ang pamangkin ko, bakit? Bawal na ba?” Nakataas ang kilay ni Aiden habang tumatawa.“May sinabi ba ako? Tinatanong ko lang kung bakit nandito ka kasi nasa bahay niyo ang mga Hortizuela, diba?” sagot ni Cheska sabay balik ng tingin sa laptop n
Chapter 147Halos mapatalon si Cheska nang biglang bumukas ang pinto ng kwarto at iluwa roon si Azrael—gulo ang buhok, magulo rin ang ekspresyon, at parang may hinahanap na hindi niya mahanap. Agad na bumilis ang tibok ng puso ni Cheska nang makita ang takot sa mata nito—takot na hindi niya maipaliwanag.Pero nang magtama ang tingin nilang dalawa, kitang-kita niya kung paano lumambot ang mukha ni Azrael. Para bang sa isang iglap, ang kaguluhan nito ay napalitan ng ginhawa.“Anong problema?” mahinahong tanong ni Cheska, hawak pa ang kutsarang may kanin na dapat sana ay isusubo niya.“Damn it,” mahinang mura ni Azrael habang napapikit, napahinga nang malalim. “I thought you left.”Hindi niya alam kung bakit pero sa simpleng salitang iyon, parang may pumulandit na init sa dibdib ni Cheska.“Gutom na kasi ako,” mahinang paliwanag niya, pilit na pinapakalma ang sariling damdamin. “Nagpadeliver ako ng pagkain—hoy!”Napatigil siya at napatitig nang biglang humiga si Azrael sa tabi niya at gin
“You are not answering your phone kaya nag-aalala ako. Son, papasok na ako.”Malumanay na ani ni Daviah habang binubuksan ang pinto ng opisina ng kanyang anak na si Azrael, pero walang tao roon kaya naman lumapit ito sa pinto ng kwartong pinasadya sa opisina ng anak para may mapagpahingahan ito tuwing pagod sa trabaho.Ngunit napatigil siya sa paghakbang nang masilayan ang tanawin sa loob.Nanlaki ang mga mata niya. Hindi niya alam kung itutuloy pa ba ang pagpasok o kung aalis na lamang siya. Hindi niya inasahan ang kanyang nakita.She was too worried for her son all these years. Alam niya kung gaano ito nahirapan. Palagi itong pinapahirapan ng mga panaginip—paulit-ulit sa loob ng limang taon—at halos wala itong tamang tulog.Mas lumala pa ang hindi nito pagtulog nang bumalik ang alaala ni Azrael. Ayon pa sa doktor na tumingin sa kanya abroad, it was because there’s a regret in him—isang malalim na pagsisisi na gabi-gabi niyang iniisip. Kaya ganoon na lamang ang pagkabigla ni Daviah sa