Mag-log inMas ini sebenarnya kurang, apa tak bisa dilebihkan sedikit, sekarang semuanya mahal mas. "Ini saja sudah kebanyakan sar, kamu yang hemat lah jadi istri.
view moreตอนที่ 1
ล็อกเป้าหมาย
50%
--------------------
"ฉันล่ะกลัวแกจริง ๆ"
"ไหงงั้นอะ"
"ก็เวลาแกอยากรู้เรืื่องอะไรแกจะมุ่งไปทางนั้นอย่างเดียวไง กับการเรียนไม่เห็นตั้งใจแบบนี้บ้าง"
ซุปไก่ยิ้มขำ หูฟังเพื่อนพูด ขณะที่ตามองหน้าจอส่วนมือก็พิมพ์ข้อมูลที่หามาได้ลงไป เกิดมาเป็นจอมสอดรู้สอดเห็นก็ต้องมืออาชีพกันหน่อย
"ก็ว่าไป อันนี้มันสนุกกว่าการเรียนนี่นา หรือว่าแกเชื่อที่ในหมูติดปีกเขาว่ากัน"
"ไม่รู้ดิ ไม่เคยเจอกับตัวเอง ยังตัดสินไม่ได้หรอก"
"ใช่ไหมล่ะ คนเราไม่ควรตัดสินใครง่าย ๆ"
ปฏิเสธไม่ได้ว่า ปรางทิพย์ หรือ ชีส เองก็อยากรู้เช่นกัน ฉะนั้น... เต็มที่ไปเลยเพื่อน
ความขยันถ้าเอาไปใช้ให้ถูกทางคงกลายเป็นอัจฉริยะ แต่เพราะเรื่องชาวบ้านมันสนุกซุปไก่เลยไม่รู้สึกเบื่อ ส่วนเรื่องเรียนก็พอถูไถ พ่อกับแม่ไม่เคยคาดหวังเธอเลยรู้สึกไม่กดดันเหมือนคนอื่นเขา
ช่วงนี้หมกมุ่นกับรุ่นพี่คนหนึ่ง ชื่อของเขาคือ อหัสกร ที่แปลว่า พระอาทิตย์ แถมชื่อเล่น ซันนี่ ก็ยังแปลว่าแสงแดดของพระอาทิตย์อีก แต่พี่เขาอนุญาตให้คนทั่วไปเรียกได้แค่ ซัน เท่านั้นนะ
เรียนอยู่ปีสาม คณะบริหารธุรกิจ เป็นทายาทคนรองของท่านเจ้าสัวจักรวาลกับคุณหญิงพันดารา พี่ชายคนโตชื่อ วินดี้ และมีน้องสาวคนเล็กชื่อ เรนนี่
ตระกูลมาเฟียใหญ่ผู้ครอบครองอสังหาริมทรัพย์มากที่สุดในประเทศ และร่ำรวยจากการทำการค้าทุกรูปแบบ เป็นหนึ่งในผู้ขับเคลื่อนระบบเศรษฐกิจ สำคัญขนาดที่ว่าไม่มีใครกล้าต่อกร
ฉะนั้นข่าวลืออาจเกิดจากความอิจฉาของกลุ่มคน หรือเกิดจากนิสัยจริง ๆ ของเจ้าตัวก็เป็นได้ ทั้งนี้ซุปไก่จึงต้องพิสูจน์ให้ความจริงปรากฎ
.
.
.
"แกเลิกทำแบบนี้เหอะ"
"ทำไมล่ะ"
"มันเนียนตรงไหนก่อน"
"มันได้ก็แล้วกันน่า"
เริ่มแรกของทุกภารกิจที่ซุปไก่ทำเหมือนกันคือการปลอมตัวไปแอบดูหน้าค่าตาของเป้าหมาย
แล้วยิ่งอยู่คณะข้างกันยิ่งไปมาสะดวก หลังจากเลิกคลาสเพื่อพักกลางวัน จอมแสบก็หยิบวิกผมยาวสลวยออกมาให้เพื่อนรักใส่พร้อมหมวกไปจ่ายตลอดของแม่ ส่วนตัวเองใช้วิกผมหยิกยาวประบ่าพร้อมสวมแว่นสายตาเพื่ออำพรางใบหน้าจริง
เนียนไม่เนียนไม่รู้ รู้แค่ว่าทำแบบนี้มาตลอดแล้วก็ไม่เห็นมีใครจับได้ นิสัยนี้เริ่มมาตั้งแต่ตอนอยู่มัธยมปลาย กระทั้งเข้ามหาวิทยาลัย เป็นปีหนึ่งใส ๆ ก็ยังเอามุขนี้มาใช้
ชีสเองก็ต้องคอยตามน้ำไปกับเพื่อนซี้ พาทำอะไรก็ทำแม้จะขัดใจแต่ก็ถือว่าลงเรือลำเดียวกัน
ปลอมตัวมานั่งกินข้าวในโรงอาหารของคณะบริหาร ตามข้อมูลที่ได้มารุ่นพี่คนนั้นมักจะมากินข้าวกับแก๊งเพื่อนที่นี่เป็นประจำ
"แกจะใส่แว่นดำทำไมเนี่ยชีส ถอดออก"
"ก็เดี๋ยวมีคนจำได้ไง"
"มันเยอะไป"
"โหย แล้วที่ทำอยู่ไม่เรียกว่าเยอะเลยมั้ง ทั้งหมวกทั้งวิกผมเนี่ย"
"เออ น่า... กำลังดี เอาแว่นเก็บ"
ความเจ้ากี้เจ้าการในเรื่องไม่เป็นเรื่อง ชีสถอนหายใจเก็บแว่นตามคำสั่ง ไม่นานเป้าหมายก็ปรากฎตัว สองเพื่อนซี้อ้าปากตะลึงงันเมื่อเห็นหน้าชายหนุ่มเจ้าของข่าวลือ
เป็นอย่างที่ในชุมชนหมูติดปีกคุยกันจริงด้วยถึงเรื่องรูปร่างหน้าตา แม้จะมีีรูปถ่ายมากมายให้ไล่ดูแต่ก็ไม่สู้เห็นตัวเป็น ๆ
"หล่ออะไรขนาดนั้น" ชีสไม่รู้จะบรรยายภาพที่เห็นอย่างไรดี เช่นเดียวกับซุปไก่ที่กลืนน้ำลายแล้วกลืนน้ำลายอีก
"หุ่นนั่นโคตรจะเพอร์เฟค" วินัยในการออกกำลังกายน่ะสำคัญ ถึงชุดนักศึกษาจะบดบังแต่กว่าจะปั้นหุ่นแบบนั้นได้ไม่ง่ายเลย มองอย่างไรก็เซ็กซี่ชวนให้อยากลูบไล้ไปทั่วร่างกาย
"ใจเย็นนะซุป" เพราะรู้ว่านั่นน่ะสเปกของเพื่อนเลยไงล่ะ
"น่าเลีย..."
"ไอซุป! ไม่เอาาาา"
"อะ! เอ่อ โทษที เกือบสติหลุด"
เจอคนตรงไทป์เข้าให้สัญชาตญาณดิบเลยผุดขึ้นมา ซุปไก่น่ะไม่ใช่ผู้หญิงใส ๆ ทำเรื่องไร้สาระไปวัน ๆ อย่างที่ใครเข้าใจหรอกนะ นั่นมันก็แค่ฉากหน้า อย่าให้นิสัยจริง ๆ โผล่ออกมาเลยเดี๋ยวจะวุ่นวายเปล่า ๆ แค่นี้ก็วุ่นวายมากพอแล้ว
"จะเสียเรื่องไหมเนี่ย ล้มเลิกดีกว่าไหม เห็นความพังมาแต่ไกล"
"โอ๊ยแกก็ ไม่หรอกน่า"
จากนั้นทั้งสองคนหันกลับไปสนใจเป้าหมายกันต่อ เจ้าของข่าวลือนั่งลงที่โต๊ะห่างออกไปไม่ไกล ชาวแก๊งเองก็หน้าตาดีไม่แพ้กัน ทุกคนวางท่าน่าเกรงขาม ค่าความเป็นมิตรติดลบ
"นี่มันพวกนักเลงมีเทสหรือเปล่าเนี่ย" ชีสว่า พวกอันธพาลบ้านรวย หล่อร้ายกาจอะไรเทือกนั้น ยิ่งใหญ่ถึงขนาดทุกคนต้องก้มหน้าหลบตา
"ไม่แปลกที่ข่าวลือจะกระจายออกไปแบบนั้น" ซุปไก่จดบางอย่างลงไปในสมุดบันทึกเล่มเล็ก
แววตาดุดันแฝงไปด้วยความเหย่อหยิ่ง ร้ายกาจ และเย็นชา โดยเฉพาะหัวหน้าแก๊งที่ตวัดสายตามาสบกันเพียงชั่วครู่ทำเอาสาวเจ้าสะดุ้งตกใจรีบหลุบตาลงพัลวัน
"เกือบไปแล้ว ถูกจับได้หรือยัง" ซุปไก่ใจหาบวาบ แล้วดันนั่งหันหน้าเข้าหากันด้วยนะ
"แกก็อย่าจ้องมากนักสิ" ชีสเตือน พลอยกระสับกระส่ายว้าวุ่นใจตามไปด้วย
สองเพื่อนรักเนียนตักข้าวกิน มีแอบมองบ้างบางครั้งเพื่อเก็บข้อมูล แก๊งอันธพาลบ้านรวยก็ดูไม่ได้ระรานใครไปทั่ว พวกเขาซื้อข้าวมานั่งกินด้วยกันโดยไม่สนรอบข้าง แต่เป็นรอบข้างต่างหากที่สนใจพวกเขา มองแล้วซุบซิบกัน บ้างก็แอบถ่ายรูป พูดก็พูดเถอะถ้าเจอแบบนี้ทุกวันใครมันจะไม่หงุดหงิด
ซุปไก่จดบันทึกสิ่งที่เห็นเพื่อเอามารีเลทกับข่าวลือว่ามีความเกี่ยวโยงกันจริงหรือไม่
"จะไปซื้อผลไม้ แกเอาอะไรไหม" ชีสเลิกสนใจ หยิบเงินในกระเป๋าสตางค์ออกมาถือไว้เตรียมลุกไปหาอะไรล้างปาก
"เอาโรตีก็ได้"
"ใส่ไข่ กล้วย ช็อกโกแลต เหมือนเดิมนะ"
"อาฮะ แต๊งกิ้วน้าาา"
วันแรกยังไม่สามารถตัดสินได้ทันทีหรอกนะ ซุปไก่ปิดสมุดบันทึกเก็บใส่กระเป๋าเป้ก่อนเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่นแทน
-------------------
50%
Tbc.
Ibu tetap mengelak ia tak mau disalahkan yang sudah jelas salah, menuduh tanpa ada bukti apapun, dan lebih mirisnya mas Hans hanya diam saja tak membela ku."Sudah sana jemur bajunya, sudah selesai kan menyuapi lisa dan yeri, " Ujar ibu.Dian pergi begitu saja setelah dicubit ibu tadi, mungkin ia malu, tapi tak mungkin punya malu dia. Aku bergegas menjemur baju yang masih ada didalam pengering, kumasukkan kedalam keranjang dan menjemurnya, karna sudah cukup terik untuk menjemur bajunya.Hari ini cukup banyak cuciannya, karna semua baju ibu yang kotor baru di letakkan di mesin cuci, menambah kerjaanku yang sudah berat tambah berat. Sebenarnya kerjaanku hanya itu-itu saja, jujur itu melelahkan kerjaan ya yang ada batasan istirahat nya , sebentar kerja sebentar kerja lagi."Sar,, kopiku mana, kok belum dibuatkan, " Tanya mas Hans dari dalam.Segera ku selesaikan jemurannku, bergegas menghampiri
Aku pergi dan masuk kemarku, semuanya tampak tak adil, bahkan aku yang memasaknya saja belum sempat makan walau sedikit, tapi malah dituduh menghabiskan semuanya.sekarang perutku keroncongan, belum makan dari siang tadi, teganya mereka seperti itu ."Sar,,, sarahhh, " Suara teriakan ibu tapi tak kuhiraukan ,aku tak tahan dengan ketidakadilan ini, mengapa aku selalu disudutkan seperti ini, apa aku tak layak menjadi menantunya.Apapun sudah kulakukan, kurang apa lagi, apa aku harus menjadi pelayanan 24jam untuk mereka, apa dosaku dimasa lalu sampai sekarang aku begini.Tapi tak pernah sedikitpun aku menyesal dengan pernikahan ini, ingin rasanya tinggal dirumah sendiri tanpa campur tangan mertuaku.Bahkan ibu dan bapakku saja tak pernah memarahiku seperti dia, yang bahkan tak pernah memberiku nafkah dan menyayangiku, berani nya memarahiku dan meremehkanku.Mas Hans bahkan
Uang yang diberikan mas Hans memang sudah kuduga ini seperti yang bulan sebelumnya, nafkah? Sebenarnya bukan lebih tepatnya uang belanja untuk sekeluarga karna ada ibu mertuaku juga.Sehari hanya dua puluh ribu, tapi tetap ku syukuri walau ini kurang tetap ku cukupkan, tak masalah jika harus ambil uang warung ku untuk kebutuhan dapur dan sumur.Ku kantongi uang itu dengan baik, biasanya aku belanja mingguan ke pasar lumayan bisa menghemat uang ini , belum lagi jika token listrik dirumah ibu sudah habis, tentu saja aku yang mengisinya satu bulan full.Tapi itu tetap tak terlihat dimata mertuaku, selalu saja aku yang salah dan tak becus mengurus keuangan jika aku minta tambahan pada mas Hans.Padahal bukannya aku boros, tapi kebutuhan yang semakin banyak dan bahan yang semakin mahal, minyak sayur saja sudah tujuh belas ribu di warung.Aku merapikan baju yang sudah dilipat ke lemari masing-masi
Jangan lupa follow akun dan berlangganan guys.TerimakasihPart 4🌷🌷🌷🌷🌷Aku sedang mengangkat baju di belakang rumah, nampak mas Hans sudah pulang kerja.Sepertinya ia lelah sekali, ku dekati suami ku dan ku buat kan secangkir kopi.Hari ini tepat tanggal satu harusnya mas Hans sudah memberiku jatah yang tek seberapa itu padaku.Meski tak cukup dan lebih banyak menghemat nya aku tetap mengharapkan uang dari mas Hans, begitu juga aku butuh untuk beli sayur besok pagi.Semua urusan memasak memang aku yang menanggungnya, karna ibunya juga sudah janda.Ada menu tersaji setiap pagi adalah tugasku, tapi apalah daya, semuanya tak pernah terlihat dimata ibu mertua ku.Yang terlihat hanyalah dian, anak kesayangannya dan sudah dianggap kaya dan mampu dibanding aku.Yang hanya meminta uang pada suamiku, tapi meski begi
Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.