LOGIN2 more for tonight po.
Bakit ang hirap-hirap mong tiisin, Darken? Inubos ko ang pagkain at nagpasyang magpahinga sa sala.Matapos ang sobrang daming nangyari nakaraan, mula pa pagtataksil ni Lukas hanggang sa pambabastos ni Loui. Hindi nga nawala si Darken sa tabi ko, kung tutuusin, kung hindi nga siya naroon ng gabing iyon sa bar, hindi ko alam kung saan ako ngayon.Kung nakapaghiganti ba ako? Kung mas naging maayos ba ang buhay ko?Luckily, it was him! Even if hindi niya nasabi ang totoo niyang pagkatao, he still did everything to help me.He offered me an exclusive contract sa mismong company niya. He was there to support me habang bumabalik ako sa industry. He was there, kung kailangan ko ng maiiyakan.And’yan siya nang muntik na akong gahasain ng sarili kong asawa, I saw him punched him with all his force habang galit siyang nakatingin dito. Like he actually cared kung nasasaktan ba ako.Hindi siya nawala nang panahong pinutakti ako ng hate comments and he even showed his true identity just to control
No, Angel. Huwag kang marupok. Nagsinungaling pa rin siya. Kailangan kong panindigan ang galit ko. Hindi pwedeng porket bumigay ako kagabi ay burado na ang lahat ng kasalanan niya! Umayos ako ng tindig, pinalamig ang ekspresyon ng mukha ko, at naglakad papasok sa kusina. Sinadya kong lakasan ang mga yabag ng paa ko para maramdaman niya ang presensya ko. Lumingon si Darken. Isang pamilyar, nakakatunaw, at purong ngiti ang sumilay sa mga labi niya nang magtama ang mga mata namin. “Good morning, Lady. Sakto, malapit na 'tong maluto. Sit down,” malambing na bati niya, parang walang kahit anong tensyon sa pagitan namin. Tiningnan ko lang siya nang malamig. Humalukipkip ako. “Ano pa ang ginagawa mo rito, Darken?” mataray kong bungad. Nawala ang ngiti niya, pero napalitan iyon ng isang pilyong ngisi. Tila ba aliw na aliw siyang nakikita akong nagtataray sa umaga matapos ko siyang ungulan at tawagin ang pangalan niya nang paulit-ulit buong gabi. Gosh! Hindi ko alam kung mahihiya ba
Kinaumagahan, nagising ako dahil sa manipis na sinag ng araw na pilit tumatagos mula sa siwang ng makapal na kurtina ng kwarto ko. Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Ang puting kisame ng kwarto ang unang bumungad sa paningin ko. Kinapa ko ang kabilang gilid ng kama ko.Inaasahan kong mararamdaman ko ang matigas at mainit na dibdib ng lalaking kasama ko buong gabi, ngunit ang tanging nahawakan ng mga daliri ko ay ang malamig at lukot na bedsheet. Wala na siya sa tabi ko. Napabalikwas ako ng bangon, ngunit mabilis din akong napangiwi at napahawak sa baywang ko nang maramdaman ko ang matinding kirot sa pagitan ng aking mga hita. Ang buong katawan ko ay parang binugbog sa tindi ng pangangawit. Napakagat-labi ako. Kusang nag-flashback sa utak ko ang lahat ng kabaliwang nangyari kagabi. Ang mga naglalagablab niyang halik. Ang mga maiinit niyang haplos na tila sumunog sa buong katinuan ko. Ang mga ungol ko na umaalingawngaw sa apat na sulok ng kwartong ito habang walang-awa at
“Ahhh! Darken! Shit! Fuck!” Napasigaw ako nang maramdaman ko ang pagtama ng dulo niya sa mismong bungad ng matris ko. Mas lalo siyang nanggigil. Bawat bayo niya ngayon ay sagad na sagad. Parang gusto niyang ibaon ang sarili niya hanggang sa kaluluwa ko. “God! I fucking missed you! Angel, don’t make me starve again…” madiin at paos niya na parang nagmamakaawa. “Shit! Ugh…” hindi ko mapigilang mapaungol, hindi lang dahil sa kung paano niya ako ka-sagad angkinin! Pati narin sa mga salita niyang mas nakakapaghatid ng kakaibang kiliti sa tainga ko. Ramdam ko na ang panginginig ng mga binti ko. Ang puson ko ay mabilis na nag-iinit, namumuo na naman ang panibagong sensasyon na gustong kumawala. “D-Darken... malapit na ako... ahhh! I'm close!” nagmamakaawang tili ko, ang mga kuko ko ay bumaon sa likod niya, nag-iiwan ng mga pulang kalmot. “Come for me, baby. Sabay tayo. Fuck!” ungol niya. Mas binilisan niya pa ang pagbayo. Parang isang makina na walang kapaguran. Ang kama ko ay m
“D-Darken! Lalabasan na ako! Ahhhh!” Nanginginig ang buong katawan ko. Nanigas ang mga binti ko. Sa isang mahaba at basag na hiyaw, sumabog ang matinding sarap sa puson ko. Naramdaman ko ang pagdaloy ng sarili kong katas, direkta sa mismong bibig ni Darken. Hinihingal akong napabagsak sa kama. Ang dibdib ko ay parang sasabog sa bilis ng tibok. Pero hindi pa siya tapos, dinilaan niya ang mismong katas na lumabas sa loob ko. Hinagod ng dila niya ang bawat patak habang nakatingin ang mga mata niya sa mata ko.Napakagat-labi ako, pakiramdam ko’y pulang-pula na ang pisngi ko dahil sa ginawa niya. Isang banayad na hagod ang iniwan niya, sinimot bago gumapang paitaas.Ang mukha niya—basa ang mga labi at baba niya dahil sa sarili kong katas.Mabilis siyang tumayo sa gilid ng kama at binuksan ang zipper ng slacks niya. Hinubad niya iyon kasama ng kaniyang underwear at itinapon sa sahig. Tumambad sa akin ang kabuuan ng kaniyang pagkalalaki. Sobrang laki. Mataba, mahaba, at galit na g
“Ahhh... Darken...” hindi ko napigilan ang pag-ungol nang kagatin niya nang bahagya ang collarbone ko.Ang mga kamay niya ay walang-habas na gumapang sa buong katawan ko. Hinaplos niya ang baywang ko, ang patag kong tiyan, hanggang sa umakyat ang malalaking palad niya sa mga dibdib ko. Walang hirap niyang in-unhook ang bra ko sa likuran at mabilis na itinapon iyon. Bumulaga sa paningin niya ang aking mga suso na mabilis na nagtataas-baba dahil sa paghahabol ko ng hininga. Ang mga u***g ko ay matigas at nanunukso.Isang makahulugang tingin ang pinukol niya bago niya tuluyang inangkin ang kaliwang dibdib ko gamit ang bibig niya. “Ughhh! God! D-Darken!” napasigaw ako, ang likod ko ay kusang napa-igtad paitaas para mas lalong isalubong ang dibdib ko sa kaniya. Sinipsip niya iyon nang malakas habang ang kabilang kamay niya ay marahas na pinipisil at minamasahe ang kanang dibdib ko. Ang kaniyang magaspang na hinlalaki ay walang-awang pinaglalaruan ang u***g ko, nagpapadala ng nakakab
Nakapikit ako, pero ramdam na ramdam ko ang init ng katawan niya na tumatagos sa manipis na damit ko.Nakakapanibago. Sa loob ng limang taon, si Lukas lang ang humawak sa akin. Si Lukas lang ang bumubuhat sa akin noong mga panahong masaya pa kami. Pero bakit sa mga bisig ng lalaking ito, pakiramdam
Ang bigat ng talukap ng mga mata ko nang idilat ko iyon kinaumagahan. Ramdam ko ang pamamaga nito dahil sa walang-tigil na pag-iyak ko kahapon.Bumangon ako at napaupo sa gilid ng kama. Tahimik ang buong kwarto. Malamig. Kagaya ng nararamdaman ko sa loob ko ngayon.Unti-unting bumalik sa isip ko ang
“You made me feel sick the whole night, Angel,” anas niya, ang mga daliri niya ay nagsimulang hanapin ang maliit na zipper sa gilid ng bewang ko. “Pinabaliw mo ako buong gabi. Ang sakit-sakit ng katawan ko kakahintay matapos lang ang araw na 'to.”Para akong naistatwa nang dahan-dahan niyang ibinaba
“Then don't think of it as a session,” matapang na bulong ko.Napapalunok sa mismong sinasabi ko!Nanlaki nang bahagya ang mga mata ni Darken. Nakita ko kung paano mabilis na umakyat-baba ang adam's apple niya. Halatang halata sa bawat lunok niya ang pilit na pagpipigil.Napakagat labi ako! Ano ba ‘







