Wild nights with my Professor

Nagising si Honey sa sikat ng araw na pumapasok sa bintana, parang pinipiga ang kanyang ulo sa sobrang sakit kaya naman tinatamad pa sana siyang bumangon.

Napalingon siya sa kanyang cellphone nang may notification na nag-pop up sa screen. Mabilis niyang kinuha yun at tiningnan ang bagong mensahe sa kanya.

VERA: Hi, babe. I’m back! Nasa airport na ako, sleepover at your place later. See ya.

Kumunot ang noo ni Honey pagkabasa sa chat ng bestfriend niyang si Vera. Nag-bakasyon ito sa Japan at ngayon ang flight pabalik ng Pilipinas, nawala na sa kanyang isipan iyon dahil sa sobrang gulo ng kanyang utak kahapon.

HONEY: Welcome back. Sleepover agad? Baka gusto mo munang mag-hi sa pamilya mo, para malaman man lang nilang buhay kang nakabalik.

Ibinalik na ni Honey ang cellphone sa side table, gusto pa kasi sana niyang bumalik sa pagtulog. Natigilan lamang siya nang may gumalaw sa tabi niya. Dahan dahan siyang lumingon sa kaliwang side ng kama.

“AHHHHHH!”

Nagising ang lalaking nasa tabi ni Honey dahil sa sigaw niya. Kinukusot pa nito ang mata nang paghahampasin ito ni Honey ng unan.

“Sino ka?! Bastos! Manyak! Mapagsamantala!” Sunod sunod na singhal ni Honey habang wala pa ring tigil ang paghampas sa lalaki.

Mabilis namang napaupo ang lalaki at hinuli ng kamay nito ang unan na hawak ni Honey.

“What is wrong with you?!” Asik ng lalaki kay Honey, kunot na kunot ang noo nito. “Bwisit naman oh. Halos kapipikit ko lang,” reklamo pa nito.

Habang si Honey ay pilit na inaagaw ang unan na pinipigilan ng lalaki. Masama ang tinging ipinupukol niya sa kaharap.

“Walanghiya ka! Anong ginawa mo sa akin?”

Tumingin ang lalaki kay Honey.

“Anong ginawa ko sa ‘yo? Ask yourself, anong ginawa mo sa akin?”

“Ano? Ikaw itong…”

“Oo, ako yung hinila mo sa sobrang kalasingan, hinalikan ng walang permiso, at pinaliguan ng suka.” Pumikit ng mariin ang lalaki, pilit kinakalimutan ang huling parte na para dito ay nakakadiring pangyayari.

“W-wait,” putol ni Honey sa iba pang sasabihin ng lalaki. Aware siyang naparami ng inom kagabi, nagpakalunod sa alak para makalimot pero hindi niya akalaing gigising siya sa tabi ng isang estranghero, parehong walang saplot at magkatabi pa sa kama. “Then how did we end up sleeping together? Undress and…I couldn't remember a thing.”

Sumilay ang pilyong ngisi sa labi ng lalaki.

“Pinagloloko mo ba ako? Hindi mo ako malilinlang, alam ko na ang mga galawang ganyan. Kunwari nakalimot para makaligtas sa kahihiyan, samantalang ikaw itong halos ipangalandakan na sa akin ang katawan mo kagabi para lang makaraos.”

Masama ang tinging ipinukol ni Honey sa lalaki. Pilit inaalala ang mga nakalimutang pangyayari kahapon.

“Get out.” Utos ni Honey, itinuro pa niya ang pinto. “And where are my clothes? Did you take them out by yourself?”

“May nakikita ka bang ibang tao dito na pwedeng magtanggal ng damit mo? Pay me for washing them, naisip ko kasing baka umuwi kang naliligo sa suka.”

Sinamaan ng tingin ni Honey ang lalaki. Doon niya lang napansin na nasa isang hotel sila, malayo sa inaakala niyang condo unit niya.

“Nasaan nga ang mga damit ko?” Pag-uulit ni Honey sa isa niyang tanong na hindi pa nasasagot ng lalaki.

“Nakakabulag ba ang sobrang kalasingan? Ayun oh,” turo nito sa cloth rack na nasa gilid ng hotel room.

“Bring me those clothes,” utos pa ni Honey sa lalaki.

Natawa ng pagak ang lalaki.

“Ayos ah! Ganyan ka ba mag-thank you sa nagligtas at nag-aalga sa ‘yo habang lunod ka sa alak?”

“I don’t care! Kasalanan mo kung bakit ako napunta dito kaya sundin mo nalang ang sinasabi ko.”

“Hindi mo ako utusan. Matuto kang makiusap.” Mariing paninindigan ng lalaki, tumayo ito at naglakad sa direksyon kung nasaan nakasampay ang mga damit nila.

Bumaba ang tingin ni Honey sa boxer short na suot ng lalaki, medyo fit iyon kaya bakat ang hinaharap at pwet nito. Napahilot siya ng ulo sa sobrang stress, hindi pa rin makapaniwalang nakagawa siya ng hindi dapat dahil lang sa carelessness niya.

“My clothes, please.” Pakiusap ni Honey sa tonong nag-uutos pa rin, naiiling na natatawa nalang ang lalaking sinunod ang sinabi niya.

“Oh, kasama sa service ko yan, pay me double.”

Agad na kinuha ni Honey ang dress niyang inaabot ng lalaki.

“Call boy ka ba?”

“Pagkatapos ng nangyari sa atin kagabi, pinag-iisipan ko pa kung magko-call boy na ba ako.”

Inirapan ito ni Honey at nagmamadaling sinuot ang kanyang dress. Hinanap niya ang kanyang sling bag at kumuha ng pera mula doon.

“Here’s my payment. May we never meet again.” Inihagis ni Honey ang limang libo sa ibabaw ng kama.

“Why not? Hindi mo ba na-enjoy ang ginawa natin kagabi? Halos hindi mo nga ako pagpahingahin, maya’t maya mong sinisigaw na huwag akong tumigil.”

Nanigas si Honey sa kinatatayuan at pakiramdam niya ay tinakasan siya ng dugo sa katawan.

“Shut up. Never mention what happened between us again,” kumuha pa siya ulit ng karagdagang pera sa kanyang sling bag at idinagdag iyon sa perang inilapag sa kama kanina. “Here’s the payment para sa pananahimik mo. Hindi na makakalabas pa ang nangyari sa atin dito. Naiintindihan mo ba?”

Natatawang sumaludo ang lalaki kay Honey.

“Yes, ma’am. If you ever need my service again. Just call me and I’ll be there.”

Inirapan nalang ito ni Honey at iniwan.

Naiiling na kinuha ni Zion ang cellphone na kanina pang nagri-ring, ngayon niya lang iyon nasagot dahil wala na ang babaeng kasama niya.

“What’s up, sis? Did you miss me?” Pang-asar na bungad ni Zion pagkasagot ng tawag.

“You jerk! Bakit ngayon ka lang sumagot? Uugatan na ako dito sa airport. Come pick me up.” 

Inilayo bahagya ni Zion ang cellphone sa kanyang tenga dahil sa galit na boses ng nakakatandang kapatid niya.

“Send me your location.”

“I already did. Now, come and PICK ME UP.”

“Saan na naman ba ang destination mo? Ginagawa mo nalang akong driver, sa gwapo kong ‘to.” Biro ni Zion sa ate niya, nasanay na kasi siyang hindi ito napipirmi sa bahay nila. Free soul ito na may sariling mundo, wala naman sa kanya iyon dahil kapag naka-graduate siya ay balak niyang gawin din yun. Sa ngayon hindi pa pwede dahil umaasa pa siya sa kanyang mga magulang.

“Dadaan muna ako sa bahay para ibigay ang pasalubong ko kina mama at papa, pero aalis din agad dahil magdi-dinner date kami ng bestfriend ko.”

“What about me? Driver nalang ba ako sa ‘yo? Wala na ngang pasalubong, hindi mo pa papakainin sa labas.”

“Fine, what a dramatic actor! Sumama ka nalang sa amin ng bestfriend ko na mag-dinner sa labas, umalis ka rin agad though kasi mag-i-sleepover ako sa place niya and no boys aloud. Allergic yun sa lalaki.”

“Allergic sa lalaki? Baka kapag nakita niya ako ay kusa nang tumihaya yan sa akin.”

“Ew! Kilabutan ka nga. Maganda at may pinag-aralan ang bestfriend ko, hindi yun basta papatol sa kung sino lang.”

“Grabe ka naman. Kapatid mo ako kaya nahubog tayo sa iisang genes, kung downgrade ako sa paningin mo, downgrade ka rin.”

“Ang dami mong sinasabi! Bilisan mo na at sunduin ako.”

Huminga ng malalim si Zion nang matapos ang tawag. Hindi naman na bago ang usapan nila ng kanyang ate, normal lang nila yun at minsan namimiss niya kapag natatagalang hindi sila nag-uusap. Kaya kahit nakakapagod ang mga utos nito, sinusunod niya pa rin. Plus nalang para sa kanya yung makakilala ng magandang babae, tulad ngayon na makakasama nila ang bestfriend nito. Anong pagpapa-impress kaya ang gagawin niya?