Library
Maghanap
Home / Romance / Naglalagablab na Secrets and Revenge / Rye 122:

Share

Rye 122:

Author: Hiraya_23
last update Petsa ng paglalathala: 2026-09-11 23:00:20

CRYSTAL RYE'S POV

Nakatitig lang ako sa kaniya habang marahan siyang sumisimsim sa kape niya.

Nakaligtas siya sa nakakamatay na barilan kagabi, nagawa niyang pulbusin ang natitirang tauhan ng mga Navarro, tapos ngayon... nandito lang siya sa tapat ko, simpleng naka-gray t-shirt habang pinapanood akong kumain ng pancake.

“Ano na namang titig 'yan, Rye?” tanong niya nang hindi man lang nag-aangat ng tingin sa tablet niya. “May dumi ba sa mukha ko o nagagwapuhan ka na naman sa akin?”

“Ang kapal ta
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata
Locked Chapter
Mga Comments (1)
goodnovel comment avatar
Riri_28
hahahaaa...nice one Rye
Tignan lahat ng Komento

Pinakabagong kabanata

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 128:

    Nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko ang pangalan ni Tristan.Tumingin si Hunter sa gawi ko. Nakita niya ang pagkabigla sa mukha ko. Mabilis niyang itinaas ang kamay niya para patigilin ang abogado.“We will discuss this in my office. Now,” madiin na utos ni Hunter bago naglakad patungo sa opisina, hindi na ako tiningnan muli.Naiwan akong nakatayo sa sala, unti-unting pinoproseso ang narinig ko.Hindi isang kontrabida ang dumating. Isa lamang itong ordinaryong problema sa negosyo at legal na aspeto na konektado sa bagong buhay niya at sa lumang gulo ni Tristan.Pero iyon mismo ang masakit. Ito ang paalala na kahit gaano pa kami maging komportable sa isa't isa, ang pagiging kasama ni Hunter ay nangangahulugang kailangan kong tanggapin at mag-adjust sa kumplikado niyang mundo.Napakagat ako sa ibabang labi ko at napahawak sa tiyan ko.Kaya ko ba? Kaya ko bang mabuhay nang ganito araw-araw?Gusto ko siya. Aaminin ko na, gusto ko siya. Pero ang mundo niya... ito ang isang bagay na hin

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 127:

    Kinagabihan, hindi ako makatulog.Umiikot-ikot ako sa malaking kwarto. Ang tahimik ng buong penthouse. Bandang alas-dos ng madaling araw, bumangon ako at naglakad palabas ng kwarto para kumuha ng gatas sa kusina.Pero paglabas ko sa pasilyo, napansin kong nakabukas ang malaking glass door papunta sa veranda. Ang malamig na simoy ng hangin ay pumapasok sa loob, dala ang amoy ng hamog at kalsada ng Maynila.Naglakad ako papalapit. Doon, nakita ko si Hunter.Nakasandal siya sa glass railings, hawak ang isang baso ng whiskey, tahimik na pinapanood ang nagkikislapang ilaw ng syudad sa ibaba. Nakasuot lang siya ng itim na t-shirt at pajama pants.Aatras na sana ako pabalik sa loob, pero bigla siyang nagsalita nang hindi man lang lumilingon.“I heard your footsteps, Rye. Hindi mo na kailangang magtago.”Napahinto ako. Huminga ako nang malalim bago dahan-dahang lumabas ng veranda. Ang hangin ay malamig, kaya awtomatikong niyakap ko ang sarili ko.Isang tahimik na gabi ito.Nang makita ni Hunt

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 126:

    Jusko po, Crystal Rye! Ano bang iniisip mo?!Pilit kong ipinilig ang ulo ko at ibinalik ang atensyon sa mansanas na hinihiwa ko. Pero hindi ko mapigilan ang sarili ko!Unti-unti kong napapansin ang mga maliliit na pisikal na detalye sa kaniya—ang madilim na kulay ng kaniyang mga mata, ang paraan ng pagngiti niya kapag nanunukso, ang boses, at ang mga kamay niya.Naiinis ako sa sarili ko! Alam kong hindi na ito simpleng concern dahil siya ang ama ng anak ko. Iba na 'to.“Are you planning to murder that apple, or are you going to eat it?”Napatalon ako sa gulat at halos mahiwa ko ang daliri ko. Ibinaon ko ang kutsilyo sa chopping board at nanlalaki ang matang lumingon.Nakatayo na si Hunter sa kabilang gilid ng counter. Tapos na ang tawag niya, at ngayon ay nakapamulsa siyang nakatingin sa akin, pilyo at nakakaloko ang ngisi sa kaniyang mga labi.“A-Ano? H-Hindi ah! Tinitingnan ko lang kung matigas!” nauutal na palusot ko.Tumaas ang isang kilay niya. Dahan-dahan siyang lumapit sa akin,

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 125:

    CRYSTAL RYE'S POVDalawang araw ang lumipas, bumalik na kami sa Manila.Ang buong byahe ay tahimik. Wala na ang banta sa buhay ko at ng anak ko.Pero hindi ibig sabihin n'on ay babalik na agad ako sa dati kong buhay.Kinansela muna ni Hunter ang pagbabalik ko sa trabaho bilang wardrobe assistant. At ang mas malala, hindi niya ako pinayagang umuwi sa sarili kong apartment. Madiin niyang iginiit na kailangan naming manatili sa iisang bubong hanggang sa maging isandaang porsyento siyang sigurado na wala nang natitirang galamay ang mga kalaban sa labas.Ang kasunduan, titira ako sa penthouse niya nang pansamantala, at kapag napatunayan niyang ligtas na talaga ang lahat, maaari na akong gumawa ng sarili kong desisyon kung mananatili ako o aalis.Pumayag ako. Wala naman akong magagawa, at sa totoo lang, mas panatag ang loob ko kapag nasa paligid ko ang mga tauhan niya.Pero ngayon, habang nakatayo ako sa gitna ng napakalaki, napakalamig, at ultra-modern penthouse ni Hunter sa gitna ng BGC,

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 124:

    GABI.Patuloy ang pagbuhos ng mahinang ulan sa labas ng safehouse.Medyo maaga akong umakyat sa kwarto ko para magpahinga, pero hindi ako makatulog. Umiikot pa rin sa isip ko ang mga pinag-usapan namin ni Hunter kaninang hapon.Bumaba ako sa ibaba bandang ala-una ng madaling araw para kumuha ng mainit na tubig sa kusina. Pagbaba ko sa hagdan, napansin kong nakabukas pa rin ang ilaw sa malaking sala.Dahan-dahan akong lumapit.Sa malaking velvet sofa sa gitna ng sala, nakasandal si Hunter. Nakapikit ang kaniyang mga mata, ang kaniyang ulo ay nakatagilid sa gilid ng sofa. Nakapatong pa rin sa kaniyang hita ang kaniyang laptop na bukas pa ang screen, at ang kaniyang isang kamay ay nakalagay sa kaniyang noo.Nakatulog siya sa sofa.Lumapit ako nang napakatahimik, pinagmamasdan ang kaniyang mukha.Kapag gising si Hunter, ang mukha niya ay laging matigas, malamig, at nakakatakot. Laging nakakunot ang kaniyang noo at nakahanda para sa anumang banta. Pero ngayong tulog siya... mukha siyang na

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 123:

    THIRD PERSON’S POVHindi makapaniwala si Hunter habang nakatayo sa gitna ng napakalaking, ultra-modernong kusina ng safehouse.Naka-apron si Rye—isang dilaw na apron na may simpleng print ng bulaklak—habang naglalagay ng mga ingredients sa ibabaw ng granite counter.“Kumuha ka ng sibuyas at kamatis sa refrigerator,” utos ni Rye habang naghuhugas ng kamay.Kumunot ang noo ng dambuhalang lalaki. “Are you ordering me around, Rye Alvarez?”Humarap si Rye, nakapamaywang habang nakatingin nang matapang sa kaniya. “Bakit? Masama ba? Bakit, kapag ba hindi ako sumunod sa'yo rito, ibabalik mo ako sa kulungan? Hunter, wala tayo sa boardroom ng Saviano Nightlife. Wala ka rin sa gitna ng barilan. Maghihiwa ka lang ng sibuyas. Tutulong ka ba o panonoorin mo lang akong magluto para sa anak mo?”Tinitigan ni Hunter ang dalaga. Sa buong buhay niya, walang sinumang nakapagsalita sa kaniya nang ganoon—walang nakapag-utos sa kaniya na maglabas ng gulay mula sa refrigerator. Si Black lang o ang matatandan

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status