Guilty of Loving my Boss

LILY'S P O V ~

Kumukulo sa kaba ang dibdib ko habang nagmamadali ako sa paglalakad. Hawak ko sa isang kamay ang baso ng mainit na Americano, habang ang isang kamay ay mahigpit na hawak ang makapal na folder na kailangan para sa internship.

Unang araw ko ngayon bilang intern sa Padilla Legal Group. Matagal kong pinaghirapan ang pagkakataong ito kaya ayokong mahuli.

'Malapit na mag-alas-otso.'

Mabilis akong sumulyap sa relo ko.

Sa pagmamadali ko, hindi ko na napapansin ang mga taong nakasalubong ko. Ang nasa isip ko lang ay ang makarating sa law firm bago magsimula ang orientation.

Bago pa ako makatawid sa kalsada, isang matangkad na lalaki ang biglang humakbang sa harapan ko at yumuko upang pulutin ang isang bagay sa semento.

Hindi ako agad nakapreno. Muntik nang tumapon ang mainit kong kape sa puting blouse ko kaya mabilis kong itinaas ang kamay ko. Napaatras pa ako para hindi tuluyang mawalan ng balanse.

"Ano ba?! Mag-ingat ka naman sa dinadaanan mo!" bulyaw ko dito, salubong ang mga kilay.

Nang tumayo siya, saka ko napansin kung gaano siya katangkad. Bagay sa kanya ang navy blue suit, lalo na sa seryoso niyang mukha at matalim na mga mata sa likod ng manipis na salamin.

Saglit na natigilan ako sa pagtitig dito.

‘Okay. Gwapo’.

Agad kong inalis ang tingin.

‘Focus, Lily. First day mo ngayon.’

"Look! Ikaw ang hindi tumitingin sa dinadaanan mo, Miss," malamig niyang sagot.

Itinaas ng lalaki ang kanyang kanang kamay, at doon nakasabit ang isang ID lace na nahulog mula sa bag ko.

"Iyo ata ito. Wala kang pag iingat."

Sa halip na mapawi ang galit ko at magpasalamat dito, lalo pang umiral ang aking likas na pagiging palaban at pasaway. Dala na rin ng matinding stress at kaba para sa aking unang araw.

"Puwede mo naman akong tawagin nang maayos o hawakan muna 'yan, hindi 'yung bigla kang nanghaharang sa daan na parang nangho-holdap”

Hinablot ko ang ID mula sa kamay niya.

“At saka, ID lang 'yan, hindi ko ikamamatay kung maiwan sa sahig. Istorbo sa nagmamadali. Unless may gusto ka sakin kaya ka bumubuntot?" pagtataray ko.

Bahagyang itinaas nito ang isang kilay. Sinundan niya ako ng tingin habang inaayos ko ang folder.

"Sana lang ay mapanatili mo ang ganyang tapang kapag pumasok ka na sa loob ng gusaling iyan, Miss Cruz.”

Bahagya siyang ngumiti.

“Tandaan mo ang mukha kong ito. Dahil baka pagsisihan mo ang sinabi mo ngayon."

"Aba, nagbabanta ka pa talaga? Tabi nga, baka mahuli pa ako, balita ko pa naman ay napakabagsik ng may-ari ng kumpanya!" asik ko bago tuluyang tumalikod.

Makalipas ang ilang minuto, nasa conference room na ako kasama ang iba pang interns.

"Narinig niyo ba?" bulong ng isang babaeng intern na katabi ko. "Ang mismong founding partner at may-ari ng law firm ang mag-o-orient sa atin ngayon. Si Attorney Rex Padilla. Sabi nila, wala pang intern ang tumatagal sa kanya ng higit sa isang buwan dahil sa sobrang higpit at tapang niya. Pero balita ko ang gwapo at kisig nya, narinig ko din sa ibang mga abogado mahigpit na pinagbabawal daw makipag relasyon dito sa loob ng law firm."

Inayos ko ang sarili, hindi ko na inisip ang lalaking nakasalubong ko kanina.

Hanggang sa bumukas ang p***o.

Nanlaki ang mga mata ko nang pumasok ang isang pamilyar na lalaki.

Naka navy blue suit.

May manipis na salamin.

Matalim na mga mata.

Siya ang lalaking tinarayan ko kanina.

‘Bakit kailangan pa niyang maging ganito kagwapo?’

Agad kong iniwas ang tingin ko.

Pero ilang segundo lang ang lumipas bago ako napatingin ulit.

At nahuli ko siyang nakatingin sa akin.

Mabilis akong napayuko.

‘Fck pano nangyari to?.’ Bulong ko sa sarili ko.

"Good morning, interns. I am Attorney Rex Padilla, founding partner of Padilla Group."

Napatigil ako.

Rex Padilla.

Siya ang lalaking tinarayan ko kanina. At siya rin pala ang boss ko.

"Welcome to Padilla Legal Group. Dito, mahalaga ang disiplina, respeto, at professionalism."

Saglit siyang tumingin sa akin.

Napalunok ako.

Hindi maaari.

"Kung sa unang araw pa lang ay hindi mo na alam kung paano rumespeto sa mga tao sa paligid mo, hindi ka karapat-dapat na magsuot ng abogasiya sa hinaharap.”

Napalunok ako nang malalim. First day ko pa lang, pero mukhang magiging mahirap ang pakikitungo ko sa boss kong ito.

Napatingin ako.

Nagtagpo ang mga mata namin.

Bahagyang umangat ang sulok ng labi niya.

Parang alam niyang hindi ko inaasahang siya ang makikita ko rito.

"Let's begin.”

Ipinaliwanag ni Rex ang mga rules ng firm, ang expectations sa mga interns, at ang pagiging maingat sa confidential documents.

Mahigpit siya.

At walang sinasayang na salita.

Maya-maya, isa-isa niyang ipinamahagi ang assignments namin. Nang ako na ang tawagin, iniabot niya sa akin ang isang folder.

"Case digest."

Binuksan ko iyon.

Makapal.

Napatingin ako sa kanya.

"Twenty-five cases?"

"Yes."

"Today?"

"Tomorrow morning.”

Napabuntong-hininga ako.

"Problem?"

Agad akong umiling.

"Wala, Boss."

"Good."

Tumalikod na siya.

Napatingin ako sa folder.

First day pa lang.

Pero imbes na panghinaan ako ng loob, inayos ko ang mga gamit ko at nagsimulang magtrabaho. Kung gusto kong manatili rito, kailangan kong patunayan na kaya ko.

Lumipas ang mga oras.

Halos hindi ako nakabangon sa desk ko habang binabasa ang mga case files at inaayos ang notes ko.

Paminsan-minsan, napapatingin ako sa glass-walled office ni Rex.

Minsan ay abala siya sa pagbabasa.

Minsan ay nagsusulat.

At isang beses—

Nakita ko siyang nakatingin sa akin.

Mabilis akong yumuko.

Bakit ba ako tumitingin sa kanya?

Maya-maya, narinig ko ang boses niya.

"Ms. Cruz.”

Napatingala ako.

Nakatayo na siya sa tabi ng desk ko.

"Yes, Boss?"

Tiningnan niya ang ginagawa ko.

"You missed something."

Napakunot ang noo ko. "Saan?"

Itinuro niya ang isang bahagi ng document.

"Look at the facts before the conclusion."

Sinunod ko ang sinabi niya. At doon ko nakita ang maliit na inconsistency sa dates.

"Ah."

Tumingin ako sa kanya.

"May mali nga."

Tumango siya.

"Don't rush just because you want to finish early."

Saglit siyang tumingin sa akin.

"One small detail can change an entire case."

"Yes, Boss."

Tinalikuran niya ako.

Pero bago siya tuluyang makalayo, muli siyang lumingon.

"Good work so far."

Natigilan ako.

Simpleng salita lang iyon. Pero hindi ko inaasahang maririnig ko iyon mula sa kanya.

"Thank you."

Tumango siya bago bumalik sa opisina niya.

Napatingin ako sa kanya hanggang sa makaupo siya sa likod ng desk. Hindi ko alam kung bakit, pero biglang gumaan ang pakiramdam ko.

Bandang alas-singko ng hapon, natapos ko rin ang lahat. Maingat kong inayos ang case digest at dinala iyon sa opisina ni Rex.

Kumatok ako.

"Come in."

Pumasok ako.

"Boss."

Tumingin siya sa akin.

"I finished the case digest."

Iniabot ko ang folder.

Kinuha niya iyon at mabilis na sinuri ang ilang pahina.

Pagkatapos ay tumango.

"Good."

Napangiti ako.

"That's it?"

Bahagya niyang tinaas ang kilay.

"What do you want me to say?"

"Wala naman."

"Then go home."

Napangiti ako. "Salamat, Boss."

Paglabas ko ng opisina niya, saka ako nakahinga nang maluwag.