Share

SPECIAL II: FOUR

Author: ExDealers
last update publish date: 2026-09-24 11:12:18

"Sir, hindi mo ’ko stalker. Hindi mo ba talaga ako naaalala?"

Tinititigan niya ako ng matagal. Ako nama’y halos ilapit na ang mukha ko sa kaniya para lang matandaan niya talaga ako.

Maya-maya ay umiling siya. “You said you’re one of the employees I fired, but I don’t remember you.”

Seryoso talaga siya?

Kunot na kunot ang noo ko habang nakatingin sa kaniya. Ang weird lang, kasi nitong umaga lang niya ako sinante. Imposible namang nagka-amnesia siya. Hindi rin naman mukhang nabagok ang ulo niya.
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Nine Months To Say Goodbye    SPECIAL II: TWENTY TWO

    Parang ang ano lang… ang seloso naman ng dating niya.Ayaw ko ng ganoon, sa totoo lang. Subok ko na ang gano’ng pag-uugali ng lalaki. Pero ang tanong, sigurado na ba akong selos ang rason niya kaya ngayon pa lang ay pinagbabawalan niya ako?Feeling ko hindi rin. Baka pinagtitripan niya lang talaga ako. Baka nga may iba pa siyang pakay kaya bigla niya na lang ako inalok ng kasal.Gano’n naman ang mayayaman, ’di ba? Uso sa kanila ’yong set-up na kailangan nilang makahanap agad ng pakakasalan nang sa gano’n ay makuha na nila ang mana nila.Pero sa kaso naman ni Boss, tingin ko, hindi na niya kailangan ng gano’n. May sarili na siyang kumpanya, e. Nagmo-model din siya, at sigurado akong malaki ang talent fee niya ro’n. Ano pa bang kulang sa kaniya, ’di ba?Natutop ko ang paghinga ko nang may mapagtanto ako.Baka… gusto na niyang magkaanak?Oh my God!I clasped my hands together to stop them from shaking.Kung gusto nga niya ng anak kaya niya ako pakakasalan agad, kaya ko bang ibigay iyon s

  • Nine Months To Say Goodbye    SPECIAL II: TWENTY ONE

    Kumurap siya nang isang beses hanggang sa unti-unting sumilay ang mumunting ngiti sa kaniyang labi. Tila sinubukan niyang hindi iyon ipahalata pero wala, kitang-kita pa rin kung paano siya napangiti ng naging sagot ko. “Good girl,” aniya. Hindi ako nakaimik. Both my shoulders slumped in defeat, feeling like I had just sold my soul to the devil. He, on the other hand, looked like someone who had just successfully purchased a limited-edition luxury item. Bago ko pa mabawi ang pagsang-ayon ko ay mabilis na siyang nakalapit sa akin. Akmang hahawakan niya ako ngunit mabilis ko rin nailayo sa kaniya ang katawan ko. Saglit siyang natigilan. “Why are you moving away?” At talagang nagtanong pa siya, huh? “Sinong hindi?” agap ko. “Kahit sino, Sir, maiinis sa ’yo sa ginagawa mo.” “Huh?” maang niya. “I was just about to hold your hand.” “Hold my hand?” Hindi makapaniwala kong bulalas. Tila wala siyang narinig dahil lumapit pa rin siya sa akin at walang alinlangan akong hinawak

  • Nine Months To Say Goodbye    SPECIAL II: TWENTY

    Hindi makapaniwala pa rin akong nakatitig sa kaniya. Pakiramdam ko’y anytime ay mahihimatay na naman ako. My brain felt like it had been tossed into a blender then poured back into my skull still spinning. Kalmado lang siyang nakatayo sa harap ko, na para bang walang kagulat-gulat sa mga salitang lumalabas sa bibig niya. Tangina. Totoong nag-propose siya! Hindi na ito panaginip. Talagang nag-propose siya at parang wala lang sa kaniya iyon habang ako’y konti na lang ay masisiraan na ng bait. Gusto kong ipangalandakan sa kaniya na hindi ako sumasang-ayon sa gusto niyang mangyari. Kung puwede lang isigaw mismo sa mukha niya ang salitang “no,” gagawin ko. Ang kaso… paano naman ang trabaho ko? I also want to keep my job. Napalunok ako nang parang bumaliktad ang sikmura ko. Iniisip ko pa lang na uuwi na naman akong luhaan dahil nawalan na naman ako ng trabaho, parang gusto ko na lang magpasagasa sa kalsada. “Why are you looking at me like that?” bulalas niya nang mapansin ang matagal

  • Nine Months To Say Goodbye    SPECIAL II: NINETEEN

    "You're still blushing," bungad niyang puna sa akin. Nasa gilid na naman siya ng pintuan pagkalabas ko, nakasandal at halatang hinintay pa ako. Agad kong iniwas ang tingin ko sa kaniya at kunwaring hindi narinig ang sinabi niya. "Saan po pala ang punta natin?" labas-sa-ilong kong tanong nang nagawa ko siyang lagpasan. Kunwaring may hinahanap ako sa lamesa ko nang maramdaman ko ang paglapit niya sa gawi ko. "We're going to the mall. What's your favorite color?" Natigil ako sa pagsilip sa ilalim ng lamesa nang marinig ang tanong niya. "Ano po?" Mabilis akong napatayo. Nakapamulsa siyang pinakatitigan ako. "Mamimili tayo ng singsing. Anong gusto mong kulay—" "Ano po?!" ulit ko, ngayon ay sa gulat at malakas na boses. Nabingi ba ako o ano? Tama ba ang pagkakarinig ko? Singsing? Mamimili kami ng singsing? "Tone down your voice," mahinahon niyang sita. Agad naman akong napaayos ng tayo, sabay napalunok, pero nanatili sa akin ang pagkagulat sa sinabi niya. Namimilog pa rin ang ma

  • Nine Months To Say Goodbye    SPECIAL II: EIGHTEEN

    "S-Sagrado ang kasal, sir. Hindi niyo po dapat binibigkas nang gano'n-gano'n na lang," tanging nasabi ko na agad ko namang pinagsisihan dahil napatitig na naman siya sa akin. Kung bakit ba naman! "I know," maya-maya niyang tugon, sabay kibit ng balikat. "Should we eat now?" Tumango ako. "Thank you for the food," bulalas ko nang nasa hapag na namin ang mga pagkain. Nagsimula na kaming kumain na walang nagsasalita ni isa sa amin. Kung minsan ay napapasulyap ako sa kaniya tuwing nararamdaman kong nakatitig na naman siya sa akin. Sa huli ay nakayanan ko namang ubusin ang pagkain ko. Nanatili pa rin kami sa kinauupuan habang nililigpit na ng lalaking inutusan niya ang mga pinagkainan namin. Hindi ako nakatiis kaya tumayo na rin ako upang tulungan ang lalaki. Ang kaso... "Go back to your seat," maawtoridad na pag-apela sa akin ni Boss. Nakatayo na ako noon nang pigilan niya ako. "Tutulungan ko lang—" "You're my secretary, not some maid here. Sit down." Napatango na lang ako at hi

  • Nine Months To Say Goodbye    SPECIAL II: SEVENTEEN

    Muli kong narinig ang pagkatok niya. Hindi ko alam kung bakit, pero nagsimula nang mangatog ang mga kamay ko. I pressed my palms against my warm cheeks and took a long breath. Hindi na talaga tama ’to. I was like some lovesick teenager who just heard her crush say her name for the first time. Si Raz na ang pinag-uusapan dito! Boss ko siya at empleyado lang niya ako. He is the one who literally fired me yesterday because of one typo. Mabuti nga at pinabalik niya ako, kaya dapat ay hindi ako ganito! Napapikit ako nang mas lalo pang kumabog nang kumabog nang matindi ang dibdib ko. Ano ba naman ito! The more na nagpipigil ako, mas lalo lang ata tumitindi. Baka mamaya hindi na ito kilig. May sakit na ata ako sa puso, e! “Okay, Veronica, breathe. Pumili ka na ng damit sa shopping bags, at lumabas na. Ganoon lang kasimple!” Halos pagalit ko nang pagkumbinsi sa sarili. Binalingan ko na ang mga shopping bag at lumuhod na roon upang buksan ang isa sa kanila. Pinili ko ang kulay de-ga

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status