เข้าสู่ระบบ"เลิกเถียงกันสักที จากที่ฉันเห็นไกลๆเนี่ย ได้พ่อมันเต็มๆเลยนะ หวังว่าคงจะไม่เจ้าชู้เหมือนพ่อมัน" ผมกับนุ่มละสายตาจากเจ้าตัวเล็กทันทีที่ได้ยินเจ้าของเสียงแหบห้าวพูดขึ้น "เจ้าตัวเล็กคงไม่เจ้าชู้เหมือนผมหรอกครับ ผมว่าน่าจะเจ้าชู้ติดลุงมันมากกว่า^^" "ไอ้ไนท์!!!" "คร้าบบบผม" บทส่งท้าย สองปีต่อ
"พี่มัทไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดเลยพี่ ไม่ต้องไปโรงพยาบาลMแล้ว" ผมบอกคนขับรถให้ไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดทันทีเพราะตอนนี้น้ำคล่ำของนุ่มเริ่มไหลออกมาเยอะแล้ว "ครับผม อีกห้านาทีน่าจะถึงครับ" พี่มัทว่าแล้วขับรถต่ออย่างระมัดระวัง ส่วนผมก็ได้แต่มองหน้านุ่มอย่างกังวลใจ ก่อนหน้านี้หมอก็เตือนแล้วนะว่านุ่มอา
"อีกไม่กี่วันก็จะได้เจอหน้ากันแล้วนะลูก พ่ออยากรู้จังว่าเจ้าตัวเล็กของพ่อจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย" เขามักจะพูดกับลูกแบบนี้ทุกวันแหละ ไม่น่าเชื่อว่าฉันจะเห็นมุมแบบนี้ของพี่ไนท์ด้วย "พี่ไนท์อยากให้ลูกเราเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายคะ" ฉันถามเขาออกไปในขณะที่เขากำลังง่วนอยู่กับลูก ทั้งจูบทั้งหอมทั้งเอาปลายจม
#42 หลายเดือนต่อมา "พอได้แล้วค่ะพี่ไนท์ นุ่มไม่ได้ปวดอะไรขนาดนั้นสักหน่อย" ฉันเอ่ยปรามพี่ไนท์ออกไปเมื่อเขากำลังสวมวิญญาณเป็นหมอนวดนวดฝ่าเท้าให้ฉันอยู่ แค่ฉันบ่นว่าปวดเท้านิดเดียวเขาก็เอาแต่นวดเท้าให้ฉันไม่หยุด นี่มันก็จะครึ่งชั่วโมงแล้วยังไม่ยอมเลิกบีบอีก ฉันก็แค่บ่นไปตามประสาคนท้องน่ะ ไม่ได้ป
ปกตินุ่มก็ไม่ค่อยกินอะไรที่มีประโยชน์อยู่แล้ว พอท้องยังจะมาแพ้หนักแบบนี้อีก นี่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะหาย เห็นแล้วสงสาร อยากเป็นแทนเลย ก๊อกๆๆ ผมเคาะประตูห้องนอนของตัวเองอยู่สองสามที จากนั้นก็เปิดเข้าไปโดยที่ไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต "อ้าวพี่ไนท์ เห็นคุณแม่บอกว่าพ่อกับพี่น็อตมา เป็นยังไงบ้า
"แกว่าไงนะ?" พี่น็อตชะงักไปทันทีที่ผมพูดออกไปแบบนั้น เหอะ! คราวนี้ผมอยู่เหนือกว่าแล้ว เขาจะไม่มีทางเอาเหตุผลอะไรมาอ้างเพื่อที่จะกันนุ่มให้ออกห่างจากผมอีกต่อไปแล้ว บอกแล้วว่าคราวนี้ผมจะไม่มีวันยอม ยิ่งนุ่มแพ้ท้องหนักแบบนี้ใครจะอยากอยู่ห่างจากเธอกันล่ะ ผมอยากดูแลเธอให้ดีที่สุด เท่าที่ผู้ชายอย่างผม
รูปนี้...พี่เรย์ถ่ายให้ฉันตอนที่เราไปเที่ยวทะเลด้วยกันครั้งแรก รูปนี้...เขาถ่ายให้ฉันในวันเกิดครั้งที่ผ่านมา ซึ่งมันเป็นการฉลองวันเกิดที่ดีที่สุดในชีวิตของฉัน รูปนี้...ถ่ายตอนที่ฉันกำลังง้อเขาตอนที่มีคนเข้ามาจีบแล้วฉันพูดออกไปว่าไม่มีแฟน ตอนนั้นสถานะระหว่างเราสองคนมันคืออะไรก็ไม่รู้
"ขอโทษพี่นาวาเดี๋ยวนี้" ทันทีที่ผมเงยหน้ามองเธอ ก็ก็เอ่ยปากออกคำสั่งกับผมทันที "ฉันไม่จำเป็นต้องขอโทษมัน" ผมบอกเธอ "ทำตัวแบบนี้สินะคะ เลยไม่มีใครต้องการ" เธอพูดพลางยิ้มเยาะใส่ผม "แม้แต่เธอเอง...ก็ไม่ต้องการฉันสินะ..." ผมพูดพลางมองจ้องเข้าไปในดวงตาคู่สวยของมินนี่ ใช่สิ...ผมมันไม่เป็นที่ต้องการข
"ไปกันแค่สองคนพอ ไม่อยากวุ่นวาย" เขาตอบ และเชื่อไหมว่าคำตอบของเขามันทำให้ฉันใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างน่าประหลาด เต้นแรงมากจริงๆ หัวใจฉันเนี่ย...ไม่เคยรักดีเลยนะ ทั้งๆที่รู้ว่าเขาเป็นคนแบบนี้ ยังจะรักเขาอยู่ได้ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ตั้งใจว่าจะตัดใจ แต่ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ทุกทีเลย "มินคงไปกับพี่เรย์ไ
"กูไม่ต่อ เพราะยัยนี่ ต้องไปกับกู!!" พี่เรย์ตวาดลั่นหลังจากที่ประเคนหมัดหนักๆใส่หน้าลูกค้าของฉันไปหนึ่งที เขาเป็นบ้าอะไร อยู่ดีก็ทำตัวเหมือนหมาบ้า มาระรานลูกค้าฉันแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน "มึงเป็นเชี่ยไรวะ?" ลูกค้าของฉันเอามือกุมที่ปากของตัวเองที่ตอนนี้มีเลือดออกเล็กน้อย ก่อนที่จะชี้หน้าถามพี่เรย์







