SAVAGE FWB เพื่อนนอนหวงรัก

ฮึก!

“วิน นะ..นี่มันอะไรกัน”

ฉันเปิดประตูแล้วเดินเข้ามาถึงห้องนอน ก่อนจะต้องชะงักจนแทบหยุดหายใจกับภาพที่เห็น

“ไอรีน!?”

นั่นชื่อฉันเอง ฉันชื่อไอรีน เรียนครูปฐมวัยปี 3 แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญเท่ากับเรื่องตรงหน้าฉันตอนนี้หรอก

“นายนอกใจฉัน!”

ฟึ่บ!

ฉันหันหลังวิ่งออกจากห้องทันที เพราะมันทนดูไม่ได้ ยิ่งดู น้ำตามันก็ยิ่งไหลมากกว่าเดิม น้ำตาที่มันซึมและไหลออกมาทันทีที่มันเห็นภาพบาดหัวใจ

“ไอ ไอรีน ไอรีน!”

วินวิ่งตามหลังฉันมา วินเป็นแฟนฉันเอง

แต่หลังจากนี้คงไม่ใช่แล้ว!

เพราะการที่ฉันนึกอยากมาหาเขาที่คอนโดแล้วทำกับข้าวเย็นกินด้วยกัน แต่กลับกลายเป็นว่าฉันมาเห็นเขามีอะไรอยู่กับผู้หญิงคนอื่นแทน มันทำให้ฉันทำใจคบเขาต่อไปไม่ได้อีก 

“ฟังวินก่อนนะ มันไม่ใช่อย่างที่ไอคิดนะ” วินวิ่งมาดักหน้าฉัน 

“คาหนังคาเขาขนาดนั้น ยังจะแก้ตัวอีกเหรอ พอที เราเลิกกัน!”

“วะ..ว่าไงนะ เลิก เลิกกันเหรอ ไม่ ไม่นะไอ วินไม่เลิก”

“เลิกๆไปเหอะวิน จะทำเป็นอาลัยอาวรณ์มันทำไม ในเมื่อวินเองก็เบื่อมันเต็มทน”

ผู้หญิงคนนั้นเดินตามมา    ก่อนจะเดินเลยฉันไปแล้วไปควงแขนวินอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ในขณะที่สายตาเย้ยหยันของนางมันมองมาที่ฉัน และฉันช็อคไปอีกรอบ กับคำพูดของนาง

“ว่าไงนะ เบื่อเหรอ หมายความว่าไงวิน”

“ก็หมายความว่าเบื่อไง ทำตัวก็จืดชืด เสื้อผ้าหน้าผมก็ดูไม่เร้าอารมณ์ ให้เอาก็ไม่ให้เอา ไม่ปรนเปรอความสุขอะไรให้วินเขาสักอย่าง แค่บอกว่ารักกับทำกับข้าวให้กินอ่ะ ผู้ชายเขาไม่พอหรอกนะ วินเขาถึงมาเอาฉันไง เขาคบเธอก็เพราะจะคบไว้เอา ไม่ได้คบเพราะรัก แต่เธอสะเออะไม่ให้เอา แล้วจะคบต่อเพื่อ? ยิ่งทนคบก็ยิ่งน่าเบื่อ น่าสะอิดสะเอียน!”

“นีน! หุบปากเดี๋ยวนี้นะ!”

“ไม่หุบ! ทำไมล่ะวิน ก็มันเรื่องจริงไม่ใช่เหรอ วินคบมันก็เพราะอยากจะลองเอาผู้หญิงจืดๆอย่างมันเฉยๆ ไม่ใช่เพราะรักเลยสักนิด แล้ววินจะสนใจทำไม ถ้ามันจะรู้ความจริง ไม่ต้องไปเสียดายมันหรอก ยัยผู้หญิงจืดชืดอย่างมันอ่ะ ไม่มีอะไรน่าเสียดายเลยสักนิด”

ยัยนั่นหันไปพูดกับวิน แต่คนที่ช็อคมันฉัน ช็อคแล้วช็อคอีกจนจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว

“ทีนี้ชัดป่ะ” ยัยนั่นหันกลับมามองฉัน ฉันที่พูดไม่ออก กับเรื่องคาดไม่ถึงที่ฉันเพิ่งได้รับรู้

“เงียบคือชัดแล้วสินะ งั้นก็ดี ทีนี้ก็จำใส่กะโหลกไว้ล่ะ จะได้เลิกโง่ เลิกหลงตัวเอง ว่าผู้ชายเขารัก ทั้งที่วินเขาไม่ได้รักเธอ ที่เขาทนคบเธออยู่เพราะอยากลองกินเธอดู ว่ารสชาติมันจะเป็นยังไง พอเขาได้แล้ว เขาก็กะจะเขี่ยเธอทิ้ง เหมือนขยะ! แต่ในเมื่อเธอมารู้ซะก่อน งั้นเลิกๆกันไปเลยก็ดี เพราะถึงเลิกกันไปทั้งที่ยังไม่ได้เอา มันก็ไม่เห็นจะน่าเสียดายอะไรตรงไหน พูดก็พูดเถอะ อย่างเธอไม่ต้องรอให้ใครกินหรอก แค่ฉันเดาเอาจากน้ำหน้าเนี่ยนะ ก็พอจะรู้แล้วว่าไม่อร่อย เอาตรงๆนะ อย่างเธอ พ้นจากวินไป ก็คงไม่มีผู้ชายคนไหนเขาเอา ก็ของไม่อร่อย ใครจะไปกระเดือกลง มีแต่จะคายทิ้ง!”

หมับ!

“ไปเถอะวิน”

พูดตีกลางแสกหน้าฉันเสร็จ ยัยนีนอะไรนั่นก็หันไปบอกวินแล้วดึงแขนวินให้เดินตาม วินก็เหมือนจะขัดขืน แต่สุดท้ายก็เดินตามยัยนั่นไปอยู่ดี เหมือนเป็นการตอกย้ำคำพูดของยัยชู้รักของเขา ว่าทั้งหมดนั้นเป็นความจริง 

และยิ่งคิดฉันก็ยิ่งเจ็บ ไม่มีเรี่ยวแรงจะขยับเขยื้อน ทั้งตัวมันแข็งทื่อ ฉันถึงยังยืนนิ่งอยู่ตรงนี้พร้อมกับน้ำตาที่ไหลทะลัก เจ็บปวดจนเกินบรรยาย เพราะฉันรักวิน ตลอดสองปีที่คบกัน ฉันคิดมาตลอดว่าวินรักฉัน เรารักกัน เพิ่งมากระจ่างวันนี้เอง ว่ามันไม่ใช่ วินเหมือนเห็นฉันเป็นแค่ชิ้นเนื้อที่เขาอยากลองชิมดู ถ้าไม่อร่อยก็แค่คายทิ้ง เหมือนขยะ! มันก็แค่นั้นเอง