登入"แล้วนี่จะย้ายไปห้องพิเศษได้เลยไหมครับ" "ได้เลยค่ะ เชิญคุณสามีจัดการได้เลยค่ะ รอประมาณ20นาทีก็สามารถย้ายคนไข้ไปห้องพักฟื้นได้เลยค่ะ" พยาบาลที่ค่อนข้างจะมีอายุพูดกับผมเสร็จ จากนั้นเธอก็เดินหายเข้าไปในห้องคลอดอีกครั้ง ผมกำลังจะละสายตาจากเธอแต่ว่าดันหันไปเจอพยาบาลหน้าตาดีที่เคยเป็นพยาบาลฝึกหัดเมื่อ
"ดีใจงับ เวย์ดีใจฉุดๆ" แกตอบมินนี่ออกมาพร้อมกับกดจมูกลงบนหน้าท้องที่นูนออกมาเล็กน้อยของแม่แก น่าแปลกนะที่เมียผมท้องจนใกล้จะคลอดแล้วท้องของเธอก็ยังไม่ใหญ่สักที เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ท้องเเรกแล้วล่ะ "ถ้าน้องออกมาลูกต้องรักน้องมากๆนะครับ" มินนี่บอกลูกออกไป "รักฉุดๆเลยคร้าบ" "แล้วรักพ่อมั้ย" ผมถามข
"ร้องไห้ทำไม หื้ม?" ผมถามเธอออกไปพลางกดจูบลงบนหน้าผากเล็กของเธออย่างแผ่วเบา เมียผมขี้แงอีกแล้ว "มินดีใจ..." เธอตอบผมออกมาพลางกดจูบลงบนหน้าฝากเล็กของเจ้าตัวเล็กบ้าง "เรื่อง?" "ดีใจที่มีพี่เรย์กับลูกเข้ามาในชีวิต ดีใจที่ครอบครัวของเราเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์สักที" "พี่ก็ดีใจที่มีมินกับลูกเข้ามาเ
"เอาเช็กมา กูจะเอาไปขึ้นพรุ่งนี้" ไอ้เจมส์มันแบมือไปตรงหน้าไอ้บีทพลางยักคิ้วหลิ่วตาอย่างอารมณ์ดี แต่มันคงอารมณ์ดีมากไปจนไอ้บีทต้องชักสีหน้าใส่ "มึงโกงกู" ไอ้บีทมันว่าพร้อมกับตบหัวไอ้เจมส์ไปแรงๆหนึ่งที "อะไรของมึงวะ? แพ้แล้วอย่าพาล เซ็นเช็กมาให้กูซะดีๆ" "พวกมึงสองตัวไปทะเลาะกันที่อื่น กูจะดูลูก
สี่เดือนต่อมา "ไหวรึเปล่า" พี่เรย์เดินเข้ามาถามฉันพลางลูบหลังให้อย่างแผ่วเบา "ไหวค่ะ ไหวอยู่" ฉันตอบเขาออกไปพร้อมกับพยายามหยัดตัวลุกขึ้นจากพื้นห้องน้ำ ช่วงนี้ฉันแพ้ท้องหนักมาก มันไปไหนหรือทำอะไรนานๆไม่ได้เลย ช่วงแรกๆที่ท้องก็ไม่แพ้ขนาดนี้หรอกนะ เพิ่งจะมาแพ้เอาตอนที่ท้องเริ่มออกแล้วนี่ล่ะ "ด
เขารีบลุกจากโซฟา แล้วรีบวิ่งไปหาไอรีนที่ตอนนี้กำลังนั่งคุยกับพี่ปั้นหยาอยู่ทันทีเลยล่ะ ไม่รู้ว่าเขาจะดีใจอะไรขนาดนั้น ไอรีนก็แค่ท้องเอง ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลยสักนิด ^^ "นี่น้องมินนี่อย่าบอกนะว่า..." พี่ตอมหันมามองฉันก่อนที่เขาจะช็อกไปเลย จะไม่ช็อกได้ยังไงล่ะ ก็ไอรีนเป็นน้องสาวของพี่ตอมนี่ ไม่แปลก
นอกจากนั้น ฉันเองเป็นฝ่ายที่ต้องรอมาตลอด ฉันต้องรอให้เขาชอบ ต้องรอให้เขาจีบ ต้องรอให้เขาบอกรัก หรือแม้กระทั่งเป็นฝ่ายรอให้เขากลับมา ฉันเองก็เป็นฝ่ายรออยู่คนเดียวทั้งนั้น ฉันยังรักเขาอยู่ และยังรักเขามากเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน ทุกๆวันฉันเฝ้ารอเขาด้วยความหวัง ทั้งๆที่มีผู้คนพยายามเข้ามาในชีวิตฉันมาก
ผมเองก็ไม่อยากจะพูดเหมือนกันเรื่องของผู้หญิงคนนี้น่ะ มีอย่างที่ไหน เอาผมไปพูดลับหลังว่าผมกับเธออะไรๆกันไปตั้งหลายต่อหลายครั้งแล้ว นี่ถ้าผมไม่บังเอิญได้ยินเด็กปีหนึ่งอีกห้องพูดกัน ผมคงไม่มีทางรู้ว่าน่าตาใสซื่ออย่างปิ่น จะกล้าพูดอะไรที่มันไม่เคยเกิดขึ้นจริงขนาดนั้น ผมเคลียร์กับเธอแล้ว แล้วผมก็มั่น
รูปนี้...พี่เรย์ถ่ายให้ฉันตอนที่เราไปเที่ยวทะเลด้วยกันครั้งแรก รูปนี้...เขาถ่ายให้ฉันในวันเกิดครั้งที่ผ่านมา ซึ่งมันเป็นการฉลองวันเกิดที่ดีที่สุดในชีวิตของฉัน รูปนี้...ถ่ายตอนที่ฉันกำลังง้อเขาตอนที่มีคนเข้ามาจีบแล้วฉันพูดออกไปว่าไม่มีแฟน ตอนนั้นสถานะระหว่างเราสองคนมันคืออะไรก็ไม่รู้
"ขอโทษพี่นาวาเดี๋ยวนี้" ทันทีที่ผมเงยหน้ามองเธอ ก็ก็เอ่ยปากออกคำสั่งกับผมทันที "ฉันไม่จำเป็นต้องขอโทษมัน" ผมบอกเธอ "ทำตัวแบบนี้สินะคะ เลยไม่มีใครต้องการ" เธอพูดพลางยิ้มเยาะใส่ผม "แม้แต่เธอเอง...ก็ไม่ต้องการฉันสินะ..." ผมพูดพลางมองจ้องเข้าไปในดวงตาคู่สวยของมินนี่ ใช่สิ...ผมมันไม่เป็นที่ต้องการข
![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






