Bad Engineer พิษรักร้ายวิศวะหวงรัก

Bad Engineer พิษรักร้ายวิศวะหวงรัก

last updateLast Updated : 2025-07-14
By:  BlueSodaOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
63Chapters
6.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“นรกจากฉันกำลังรอเธออยู่” เมื่อเจ้ากรรมนายเวรมาในรูปแบบของแฟนเก่า นิยายเซต Bad Engineer - ล่ามรักร้ายวิศวะหวงรัก (ไฟ | มีอา) - เพื่อนรักร้ายวิศวะหวงรัก ( เพลิง | เฟียร์) - พิษรักร้ายวิศวะหวงรัก ( พายุ | ยุกิ)

View More

Chapter 1

INTRO

Cuando presenté mi solicitud ante la mesa del consejo, los ancianos me miraron con una hostilidad nada disimulada.

El anciano mayor, Matthias Graystone, tamborileó los dedos sobre la mesa y bajó la voz.

—Leah, la ley establece que la viuda de Regulus queda ahora bajo la protección de Lawrence. Si insistes en irte, ¿significa eso que estás descontenta con el nuevo Alfa?

Mantuve la mirada baja y me tragué la rabia.

—Yo solo reconozco a Regulus como mi compañero. Mientras vivió, fui su Luna. Ahora que se ha ido, no voy a unirme a otro macho.

El salón quedó en silencio por un instante. El anciano Matthias frunció el ceño con fuerza, pero al final cedió. El consejo no tenía autoridad para obligar a quedarse a una viuda leal.

La orden de traslado fue aprobada y empujada hacia mí por encima de la mesa. Era una sola hoja frágil de papel, y aun así pesaba más que tres años de matrimonio.

Cuando regresé a la residencia, enseguida vi a «Lawrence Thornfield» en la terraza. Alice Moreau estaba acurrucada entre sus brazos, y las yemas de sus dedos le recorrían la garganta mientras reía con un encanto seductor.

—Alfa, para la ceremonia de marca necesitamos las rosas más finas. ¡Deberíamos cubrir con ellas toda la residencia!

Mi vínculo se rompió el día en que Regulus Thornfield «murió por accidente». En ese momento, creí que había sido la muerte la que nos separó. Ahora sabía que él había manipulado todo, porque quería que yo le dejara mi lugar a Alice lo antes posible.

Regulus bajó la cabeza y le alzó el mentón a Alice con los dedos, mirándola con una indulgencia que me resultaba demasiado familiar. Conocía muy bien esa mirada. Tres años atrás, me había mirado igual bajo la luz de la luna, cuando me marcó y me prometió que sería mi Alfa para toda la vida.

Levantó la vista, me vio, soltó a Alice y habló con una indiferencia casual:

—Leah, ¿dónde estuviste esta mañana?

Guardé la orden de traslado dentro de la manga y forcé una sonrisa suave.

—Fui a buscar medicina para el cachorro.

Alice me lanzó una mirada cargada de resentimiento. Se pegó todavía más a su abrazo y alzó la barbilla con una provocación deliberada.

—El mes que viene vamos a marcarnos el uno al otro, Leah. Deberías venir.

«¿El mes que viene?», pensé. Tanta prisa tenía.

Los dedos de Regulus se deslizaron por la cintura de Alice, y su voz rebosó ternura.

—Lo que tú quieras.

Me quedé ahí de pie, y de pronto recordé aquella noche nevada de hacía tres años. Él acababa de heredar el puesto de Alfa y me había llevado a correr por la nieve. Su capa me envolvía por completo, y nuestro aliento se mezclaba en el aire helado.

—Leah, te voy a amar por el resto de mi vida. Si rompo esta promesa, que la Diosa de la Luna me maldiga y no vuelva a verte jamás.

En aquel entonces, le creí.

—¿Leah?

Su voz me arrancó de mis pensamientos, mientras un destello de culpa cruzaba por sus ojos.

—Cuando heredé el puesto de mi hermano, tu título de Luna fue revocado. Pero ya hablé con el consejo. Puedes quedarte aquí y vivir cómodamente.

Observé su expresión natural, como si todo fuera lo más lógico del mundo, y de pronto me dieron ganas de reír. Seguía actuando. Seguía fingiendo.

Bajé la mirada y respondí dócilmente:

—Está bien.

«Lawrence» se relajó visiblemente. Seguramente creyó que yo seguía siendo la marioneta que podía manipular a su antojo.

No tenía idea de lo fuerte que estaba apretando aquella orden de traslado entre mis dedos.

El mes que viene, desaparecería por completo junto con mi cachorro.

Y jamás volvería la vista atrás.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
63 Chapters
INTRO
INTRO ณ สถานบันเทิงย่านใจกลางเมืองที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวยามราตรียอดฮิตของเหล่านักท่องราตรีและเป็นสถานที่เที่ยวยอดฮิตของเหล่าบรรดานักศึกษามหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในแถบนี้ แสงไฟหลากสีสันสลับไปมาสาดส่องไปทั่วผับ สร้างบรรยากาศครึกครื้นและดึงดูดให้เหล่าบรรดานักท่องราตรีขยับโยกตัวไปมาตามจังหวะดนตรีอันเร้าใจ เสียงบีทหนักหน่วงกระหึ่มดังสลับแทรกด้วยเสียงของดีเจที่กำลังบิ้วอารมณ์อย่างสนุกสนานไปตามเพลง ส่งผลให้หนุ่มสาวต่างพากันโยกย้ายอย่างเมามัน ยิ่งค่ำคืนดำเนินไปนานเท่าไหร่ ความสนุกสนานก็เพิ่มขึ้นไปตามปริมาณแอลกอฮอล์ในเส้นเลือดของพวกเขาณ โซนวีไอพี ชั้นสองของผับ พายุ ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาราวกับดาราในซีรีส์จีน ผมสีน้ำตาลถูกเสยขึ้นเล็กน้อยแต่แฝงความเซ็กซี่ กรามคมชัดเด่น ดวงตาคมกริบน่าค้นหา ดูรับกับคิ้วเข้มคมที่พาดเฉียง เขาเป็นคนมีเสน่ห์ ยิ่งบวกกับรอยยิ้มมุมปากที่ประดับบนใบหน้าหล่อ ส่งผลให้บรรดาสาว ๆ ต่างพากันจ้องมองเขาอย่างเคลิบเคลิ้มเขากำลังยกแก้วเครื่องดื่มน้ำสีอำพันขึ้นมาดื่มแก้วแล้วแก้วเล่าอย่างสบายอารมณ์ ท่ามกลางสายตาบรรดาหญิงสาวที่กำลังส่งสายตาให้เขาอย่างยั่วเย้า และไม่เพียงแต่บรรดาสาวสวยรอ
last updateLast Updated : 2025-06-23
Read more
EP 1 - แฟนเก่า
บรรยากาศภายในผับที่เต็มไปด้วยความครึกครื้นสนุกสนานของผู้คน ผิดกับเพลิงในตอนนี้ ที่เอาแต่นั่งทำสีหน้าบอกบุญไม่รับ เขาได้แต่มองลงไปด้านล่างมองเพื่อนสาวอย่างเฟียร์ไม่วางตา และในตอนนั้นเอง “ไอ้บากิ!” อยู่ ๆ เพลิงก็เอ่ยพูดขึ้นพร้อมกับชักสีหน้าไม่พอใจ ดวงตาคู่คมวาวโรจน์บ่งบอกถึงอารมณ์ที่กำลังโกรธ เพราะเมื่อเขามองลงไปด้านล่างกลับเจอกับบากิซึ่งเป็นคู่ปรับของพวกเขาที่กำลังเดินเข้าไปยังโต๊ะกลุ่มของเฟียร์กับเพื่อนสาว “อ้าวสัส มันมาทำไมวะ หรือมันมายุ่งกับเฟียร์ของมึงอีก” พายุรีบหันไปมองตามเพลิง ครั้งนี้เขาตั้งใจเพ่งมองไปรอบ ๆ โต๊ะของเฟียร์กับกลุ่มเพื่อน เห็นบากิกำลังเดินเข้าไปทักทายกลุ่มหญิงสาวด้วยท่าท่างสนิทสนม ก่อนที่เขาจะเห็นว่าบากิวางมือบนศีรษะหญิงสาวคนหนึ่งในกลุ่มที่นั่งหันหลังมาทางเขาอยู่นั่น แต่...เขาไม่รู้ว่าเธอคนนั้นคือใคร บรรยากาศเริ่มมาคุขึ้น เมื่อเพลิงได้แต่มองไปที่โต๊ะนั้นอย่างไม่วางตา “แม่งเฟียร์มันไม่เข็ด กูเคยสั่งห้ามว่าอย่าไปยุ่งกับไอ้บากิ ได้! มันจะเอาแบบนั้นใช่ไหม” เพลิงกัดฟันกรอดทั้งที่ยังไม่ยอมละสายตา ส่งผลให้พายุที่เห็นท่าทีของเพื่อนหันไปตามสายตาของเพลิงพลางส่ายหัวเ
last updateLast Updated : 2025-06-23
Read more
EP 2 - นรกจากฉันกำลังรอเธออยู่
ใบหน้าหล่อมองลงไปด้วยแววตาร้ายที่ยากจะคาดเดา บากิ คือหนึ่งในอริของพวกเขา ตั้งแต่ครั้งแรกที่เคยมีเรื่องกันดูเหมือนว่าบากิจะพุ่งเป้าหาเรื่องที่ตัวเขามากกว่าเพื่อนในกลุ่มคนอื่น ๆ และเคยมีเรื่องกันจนถึงขั้นต้องเข้าโรงพยาบาลกันทั้งคู่ แต่เหตุผลเพราะอะไรนั้นเขาไม่รู้เลย ไม่รู้มาจนถึงทุกวันนี้ แต่จะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ คราวนี้คงถึงเวลาที่ต้องสะสางกันเสียที เนิ่นนานที่เขานั่งมองหญิงสาวที่ไม่ได้เจอมานานสลับกับคู่อริอย่างบากิที่นั่งอยู่ข้างกายเธอ มองภาพทั้งสองหัวเราะกันไปมาอย่างมีความสุข แต่อีกคนกำลังกัดกรามแน่นพร้อมกับยกกระดกดื่มแก้วในมือติด ๆ กัน ด้วยความรู้สึกหลากหลายกำลังถาโถมเข้ามาตั้งแต่เจอหญิงสาวคนที่เขาจ้องไม่ละสายตา และไม่นานทั้งหมดก็ลุกและเดินออกจากผับ พายุที่เห็นดังนั้นเขาก็รีบยกแก้วกระดกดื่มรวดเดียวหมดก่อนจะเดินตามออกไปเช่นกัน เมื่อเดินออกมาด้านนอกก็ไม่พบใคร ขายาวเดินออกไปเพื่อไปยังลานจอดรถใบหน้าหล่อนิ่งเรียบเมื่อคิดว่าเขาจะหาเธอไม่เจอแล้ว แต่ทว่า เมื่อเห็นเธอยืนอยู่ข้างกำแพงเพียงลำพังรอยยิ้มร้ายก็ผุดขึ้นที่มุมปาก เขารีบจ้ำก้าวเดินเข้าไปประชิดยังคนตรงหน้าอย่างไม่รีรอ “สุข
last updateLast Updated : 2025-06-23
Read more
EP 3 - จุดเริ่มต้น
จุดเริ่มต้น @มหาวิทยาลัย พายุนั่งอยู่ใต้อาคารเรียนด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่ได้เจอเธอคนนั้นอีกครั้ง หลังจากที่เขาไม่เคยสู้หน้าอดีตคนรักอย่างยูกิได้เลยในตลอดสามปีที่ผ่านมานับตั้งแต่เลิกกัน และไม่เคยที่จะพูดเรื่องนี้ให้ใครฟังแต่หลังจากที่เขาพบกับเธอเมื่อคืน เขาได้กลับไปเช็กบิลที่โต๊ะเมื่อมองลงไปด้านล่างของผับ เห็นว่าเธอเดินไปเกาะแขนผู้ชายคนใหม่อย่างบากิ แล้วชวนมันกลับออกจากผับในทันที เขายังแอบเดินตามคนทั้งคู่ไปที่ลานจอดรถ จนกระทั่งเห็นว่าทั้งสองคนกลับไปด้วยกันสายตามองคนทั้งคู่ด้วยความไม่พอใจ สองมือเผลอกำหมัดแน่นด้วยความหงุดหงิด เมื่อเห็นว่าเธอคนนั้นมีแฟนใหม่แล้วแถมยังเป็นคู่อริของเขาอีกต่างหากความรู้สึกในอดีตและเรื่องราวเหล่านั้นที่เก็บซ่อนไว้ กลับหวนย้อนกลับมาสู่ความเป็นจริงที่เจ็บปวดอีกครั้งเขา…ไม่ได้อยากปล่อยเธอไปในวันนั้นแต่เพราะวันนั้นเขาทำผิดกับเธอจนไม่กล้าสู้หน้าเธอ ต่างหาก… “เหม่อเหี้ยไร” ฝ่ามือหนัก ๆ จากไฟ ตบลงบนบ่า เล่นเอาคนที่กำลังคิดอะไรเพลิน ๆ ถึงเรื่องราวในอดีตของตัวเองสะดุ้งไปสุดตัว “สัส ตกใจหมด เจ็บฉิบหาย นั่นมือหรือตีนวะ” พายุหันไ
last updateLast Updated : 2025-06-23
Read more
EP 4 - น้องสาวมึง
“สัส ที่กูเตือนไอ้เพลิงเพราะกูรู้ไง ว่าอย่าทำให้ผู้หญิงไม่พอใจ มึงดูกูเป็นตัวอย่างนะ กว่ากูจะตามง้อให้เมียกูจนใจอ่อนได้ เหนื่อยฉิบหาย” ไฟพูดไปส่ายหัวเบา ๆ เมื่อนึกถึงเรื่องที่เขากำลังใช้ความพยายามในการง้อมีอาแฟนสาวอยู่ “อ้าว มีบ่นเหนื่อยด้วย ดีงั้นกูจะฟ้องมีอาเรื่องที่มึงบ่นว่าง้อมีอาเหนื่อย” พายุหันไปยักคิ้วหลิ่วตาให้กับไฟทันที “สัสอย่านะเว้ยไอ้สัสพายุ กูก็แค่บ่นไปงั้น” คนที่จะโดนฟ้องรีบพูดแก้ตัวทันที จากคนอารมณ์ร้อนที่ไม่เคยยอมคนและกลัวใคร หลังจากที่ไฟได้รู้จักกับมีอา ก็แทบจะทำให้เขาแทบจะกลายเป็นคนละคนเลยก็ว่าได้“กลายเป็นไอ้ลูกหมาเลยนะมึง ฮ่า ฮ่า” ไม่วายที่พายุยังคงแซวไม่เลิก “หึ อย่าถึงตามึงบ้างแล้วกันไอ้สัสพายุ กูจะกระทืบซ้ำด้วย” “คนอย่างกู? หึ ไม่มีทาง” พายุยักไหล่เบา ๆ อย่างมั่นใจ เพราะเสือผู้หญิงอย่างเขาไม่มีทางอ่อนให้กับผู้หญิงคนไหนอย่างเด็ดขาด ที่แน่ ๆ ไม่มีวันเหมือนไอ้เสือสองตัวอย่างไฟกับเพลิงที่ตอนนี้กลายเป็นลูกหมาไปแล้วอย่างแน่นอนในขณะที่ทั้งไฟและพายุกำลังต่อล้อต่อเถียงกันอยู่ เพลิงที่นั่งนิ่งจ้องมองสมาร์ตโฟนมือถือก็เอ่ยขึ้น “คาบบ่ายอาจารย์ยกคลาสว่ะ พวกเราไปหาไอ้
last updateLast Updated : 2025-06-23
Read more
EP 5 - สนามแข่ง
“ไอ้สัส” เพลิงทำท่าจะพุ่งเข้าหาอีกคนอย่างควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ เพราะคำพูดที่บากิพูดออกมาคล้ายจะพูดถึงเฟียร์ในทางที่เสียหาย ซึ่งเขาไม่พอใจเอามาก ๆ “เหี้ยเพลิง นี่มันในมหาลัย” ยังดีที่ไฟดึงตัวเพลิงเอาไว้ทัน “เอาเถอะ ไหน ๆ พวกมึงสามคนก็มาหากูถึงนี่แล้ว มีอะไรก็ว่ามา เสียเวลากูฉิบหาย” บากิเอ่ยเสียงเข้ม สายตาคมมองจ้องไปที่เพลิง ก่อนจะเหลือบมองไปที่พายุ แล้วเบือนสายตากลับมาที่เพลิงตามเดิม “มึงกับกูมาแข่งรถกัน” เพลิงเอ่ยเสียงเรียบพลางจ้องหน้าคู่อริอย่างไม่ลดละ บากิยักไหล่ราวกับไม่ซีเรียสในคำท้าที่คนตรงหน้าเอ่ย “และถ้ากูชนะมึงห้ามมายุ่งเกี่ยวกับคนของกู ที่สำคัญมึงต้องย้ายมหา’ ลัยและไปให้พ้นจากสายตาของพวกกู” เพลิงยื่นข้อเสนอ “หึ ได้ดิไม่ใช่ปัญหา” บากิแค่นหัวเราะออกมา ก่อนจะใช้สายตาจ้องเขม็งไปที่เพลิง “แล้วถ้ากูชนะ กูจะได้อะไร” เพลิงจ้องคนตรงหน้าด้วยแววตาแข็งกร้าว ไม่ทันที่เขาจะตอบอะไรบากิกลับพูดแทรกขึ้นพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปาก สายตาจงใจยียวนกวนประสาทเพลิงอย่างที่สุด “น้องสาวมึงไหม?” สิ้นประโยคนี้ของบากิ เพลิงถึงกับกัดฟันกรอด ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าที่กำลังยิ้มร้ายมาให้ มือหนากำหมั
last updateLast Updated : 2025-06-23
Read more
EP 6 - ยอมไม่ได้
จุดที่รถพลิกคว่ำอยู่ไม่ไกล แต่ตัวรถไถลจนไปชนกับขอบสนามและถึงแม้สนามค่อนข้างจะเซฟตี้พอสมควร แต่ก็ใช่ว่าจะไม่น่ากลัว เมื่อทั้งหมดวิ่งมาถึงตัวรถที่มีควันพวยพุ่งออกจากกระโปรงหน้ารถ กลับพบว่าเพลิงกำลังพยายามออกมาจากซากเครื่องยนต์อย่างทุลักทุเล“เพลิง!” เฟียร์แทบจะวิ่งเข้าไปหาด้วยอาการตื่นตระหนก ถึงจะรู้ว่าชุดที่ร่างสูงใส่ค่อนข้างเซฟตี้มากแค่ไหนแต่นั่นก็ทำให้เธออดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี โชคดีว่าสนาม Fire Speed Racetrack ค่อนข้างมีความพร้อม ทีมงานแพทย์สนามเข้ามายังจุดเกิดเหตุและดูแลผู้แข่งขันที่บาดเจ็บทั้งสองคันอย่างรวดเร็ว“ไม่เป็นอะไร โอเคดี” เพลิงบอกกับทีมแพทย์ที่เข้าไปดูแล“แน่ใจนะว่าไม่เป็นอะไร” เฟียร์มองดูอาการของอีกฝ่ายด้วยความห่วง พร้อมกับย้ำกับทีมแพทย์ให้ตรวจเช็กร่างกายให้เขาอย่างถี่ถ้วน“แค่มึนหัวนิดหน่อย” เพลิงตอบ“เดี๋ยวต้องส่งตัวไปโรงพยาบาลนะครับ เพราะต้องสแกนสมองหากพบอาการผิดปกติจะได้ดูอาการได้ทัน” แพทย์สนามบอกซึ่งมันก็จริง ต่อให้ร่างกายไม่มีแผลบาดเจ็บใด ๆ ก็ตามที แต่การที่รถพลิกคว่ำหลายตลบขนาดนั้นก็อาจส่งผลกระทบกระเทือนถึงสมองก็เป็นได้ ดังนั้นอย่างไรต้องส่งไปตรวจร่างกายอย่างถี่ถ
last updateLast Updated : 2025-06-23
Read more
EP 7 - ความจริงที่ต้องเจอ
-ยูกิ-@โรงพยาบาล เมื่อฉันรู้ข่าวว่าพี่ชายของฉันไปแข่งรถที่สนามแข่งแล้วเกิดอุบัติรถเสียหลักจนต้องเข้าโรงพยาบาล ฉันก็รีบมาหาพี่ชายของฉันด้วยความเป็นห่วงทันที “พี่บากิ เป็นอะไรมากไหมคะ เจ็บตรงไหนบ้าง” ทันทีที่เปิดประตูห้องเข้ามาในห้องพักผู้ป่วย ฉันเห็นพี่บากิกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงคนไข้แบบปรับระดับ ก่อนจะรีบปรี่เข้าไปสำรวจไปตามมือไม้ของพี่บากิว่าเป็นอะไรหรือบาดเจ็บมากไหม แต่เท่าที่เห็นจากภายนอกพี่บากิแทบไม่มีแม้รอยช้ำหนัก ๆ หรือผ้าก๊อซพันแผลตรงส่วนไหนเลย นอกจากรอยถลอกกับรอยช้ำเพียงเล็กน้อยเท่านั้น “พี่ไม่เป็นอะไร แค่หัวกับไหล่กระแทกที่ตัวรถนิดหน่อยหมอเลยให้แอทมิดดูอาการในตอนเช้า” พี่บากิเอ่ยบอกพร้อมกับรอยยิ้ม แต่ฉันนี่สิหน้าเสียไปตั้งแต่ได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาลแล้ว “แล้วไปท้าแข่งกันได้ยังไง? แล้วตอนไหน? ทำไมยูกิไม่เห็นรู้เรื่องเลย” เมื่อเห็นว่าพี่บากิไม่เป็นอะไรมาก ฉันก็ปรับอารมณ์มาเป็นสงสัยแทน เพราะหลังจากที่วางสายจากโรงพยาบาลที่โทรมาแจ้งฉัน ฉันก็รีบโทรหานีน่าเพื่อถามข้อมูลเพิ่มเติมที่อยากรู้เพราะคิดว่ารายนั้นน่าจะรู้เพราะเห็นชอบไปดูแข่งรถทุกวันกับเฟมี่ และก็เป็นอย่างที่คิด
last updateLast Updated : 2025-06-23
Read more
EP 8 - ไม่มีค่าให้จำ
“เราโอเคแน่นะ?” อีกครั้งที่ความเป็นห่วงของพี่ชายถูกส่งออกมาด้วยแววตาและน้ำเสียงที่อ่อนโยนจนน้องสาวที่อ่อนแออย่างฉันอยากจะลุกขึ้นมาเข้มแข็งด้วยตัวเองโดยที่ไม่ต้องมีพี่ชายคอยปกป้องอยู่ตลอดเวลาแบบนี้ คิดได้ดังนั้นฉันเดินเข้าไปใกล้และจับที่แขนพี่บากิเบา ๆ ส่งสายตาบ่งบอกว่าฉันโอเคดี “น้องไม่เป็นไร ไม่ได้สนใจเรื่องในอดีตอีกแล้วค่ะ” น้ำเสียงที่หนักแน่นและแววตาจริงจังของฉันทำพี่บากิมองฉันนิ่ง “พี่ไม่อยากให้มันกลับมาวุ่นวายกับน้องอีก ไอ้พายุมันเลวเกินกว่าที่น้องสาวของพี่จะอยู่ใกล้” “เขาเจอน้องก็จริง แต่เขาคิดว่าน้องกับพี่เป็นแฟนกัน คงไม่กล้ามาวุ่นวายอะไรกับน้องมากหรอกค่ะ” “ดี ให้มันเข้าใจไปแบบนั้น ที่เหลือพี่จัดการเอง” พี่บากิเอ่ยเสียงเรียบ “แต่ถ้ามันทำอะไรเราอีกพี่ไม่ปล่อยมันไว้แน่ ว่าแต่น้องเถอะรีบกลับไปได้แล้วเดี๋ยวจะดึก” ว่าแล้วพี่ชายก็วนมาไล่ให้ฉันรีบกลับบ้านจนได้ “งั้นยูกิขอไปเก็บเสื้อผ้ามาเฝ้าพี่คืนนี้ก่อนนะคะ” ฉันเปลี่ยนเรื่องทันทีเพราะถ้าขืนยังคุยเรื่องนี้ต่อไปทั้งคืนก็ไม่จบแน่ “ไม่ต้องเฝ้าหรอก นี่ก็มืดแล้วกว่าจะไปกว่าจะมามันอันตราย พี่ไม่ได้เป็นอะไรมากอยู่คนเดียวได้ เรารีบ
last updateLast Updated : 2025-06-23
Read more
EP 9 - เป็นบ้าไปแล้วหรือไง
“ฉันเจ็บนะ!” พายุบีบแขนฉันแรงขึ้น แววตาของเขาก็ดุดันขึ้นเช่นกัน ตอนนี้เขาน่ากลัวมาก ราวกับเป็นคนละคนกับที่ฉันเคยรู้จัก ไม่สิ ฉันไม่รู้จักคนอย่างเขาเลยสักนิด ฉันไม่เคยรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขาเลยด้วยซ้ำ ถึงแม้ว่าเราจะเคยคบกันแต่นั่นมันก็เป็นเรื่องหลอกลวง สิ่งที่เขาทำเป็นเรื่องหลอกลวงทั้งหมด ติ๊ง เสียงลิฟต์ที่เคลื่อนตัวถึงและประตูเปิดออกทำให้ฉันหลุดออกจากความคิดที่เผลอนึกถึงเรื่องอดีตที่ไม่น่าจดจำ “จิ๊ ไปได้ละ ก่อนที่ฉันจะอารมณ์เสียไปมากกว่านี้” พายุปล่อยแขนฉันออกจากการจับกุมของเขา ก่อนจะเบนหน้าหนีไปอีกทางด้วยอาการหัวเสียและหงุดหงิดสุด ๆ ส่วนฉันที่ได้อิสระก็รีบเข้าไปในลิฟต์และกดชั้นที่จะไปพร้อมกับกดปิดลิฟต์ทันที “เป็นบ้าไปแล้วหรือไง” ฉันมองแผ่นหลังกว้างของคนด้านนอกพึมพำออกมาในขณะที่ประตูลิฟต์ค่อย ๆ ปิด ฟู่ว... เมื่อลิฟต์ปิดลงสนิทฉันก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก…หลายวันต่อมา...@มหาลัยKSB “เฮ้อ เลิกเรียนสักที ง่วงไม่ไหวตาจะปิดอยู่แล้ว” นีน่าดีดตัวลุกขึ้นนั่งหลังตรงหลังจากที่อาจารย์กล่าวเลิกคลาสเรียนก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป “นั่นดิ ยิ่งเรียนทำไมยิ่งไม่เข้าสมอง” เฟมี่เองก็เช่นกั
last updateLast Updated : 2025-06-23
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status