Library
Maghanap
Home / Romance / One Last Time / ONE LAST TIME CHAPTER 63

Share

ONE LAST TIME CHAPTER 63

Author: MIKS DELOSO
last update Petsa ng paglalathala: 2026-09-09 22:11:16

Kinagabihan…

Matagal nang tahimik ang buong bahay.

Ang mga ilaw sa labas ng kwarto nina Rian, Raine, at Rio ay unti-unti nang namatay. Ang mga tunog ng lungsod ay humina na rin, ngunit sa loob ng silid ng tatlong magkakapatid…

may tatlong pusong hindi pa rin makatulog.

Nakahiga sila sa kanilang mga kama, nakatingin sa kisame habang ang mga tanong na matagal nilang hindi binibigkas ay patuloy na bumabalik sa kanilang isip.

Sino ang daddy nila?

Buhay pa ba ito?

Bakit hindi nila ito nakilala?

At b
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • One Last Time   ONE LAST TIME CHAPTER 74

    ang isang babaeng hindi man lang nagtatangka na kunin ang atensyon nito ang siyang kusang napapansin ng lalaki.At iyon ang hindi niya matanggap.“Cassandra.”Mahinang tawag ni Doña Elena.Napalingon siya.Nakatayo ang matanda sa likod niya, nakatingin din kay Venice.Matagal.Matalim.Parang may sinusuri.“Lola…”Lumapit si Cassandra.“Napansin mo rin ba?”Hindi agad sumagot si Doña Elena.Sa halip, patuloy lamang niyang pinagmasdan si Venice.Ang paraan ng pagsasalita nito.Ang pagiging kalmado nito.Ang paraan ng pagtatrabaho nito.May kakaiba.Hindi niya maipaliwanag.“May something sa babaeng iyon.”Sa wakas ay sinabi ni Doña Elena.Napangiti nang bahagya si Cassandra.“Alam ko.”“Hindi ko gusto ang aura niya.&rdq

  • One Last Time   ONE LAST TIME CHAPTER 73

    Pagpasok nila sa bahay…hindi tulad ng dati ang tatlong bata.Walang nagtatalo kung sino ang unang maliligo.Walang nagkukuwento tungkol sa nangyari sa school.Walang nagrereklamo tungkol sa assignment o kung sino ang mas mataas ang score sa quiz.Tahimik.Masyadong tahimik.At iyon ang unang napansin ni Mara.Habang nasa kusina siya at naghahanda ng kanilang merienda, ilang beses niyang sinulyapan sina Rian, Raine, at Rio na nakaupo sa dining table.May kakaiba.Hindi sila malungkot.Hindi rin sila galit.Sa halip…parang may hawak silang isang napakalaking sikreto.Si Rian ay abala sa pagbabasa ng kanyang notebook.Si Raine naman ay tahimik na umiinom ng tubig habang paminsan-minsan ay tumitingin sa dalawa niyang kapatid.At si Rio…si Rio ang pinakanakakapagtaka.Nakaupo lamang ito habang nakangiti.Isang ngiting hindi maipaliwanag.Isang ngiting parang may alam siyang hindi alam ng lahat.Napailing si Mara habang inilapag ang plato ng sandwich sa mesa.“Okay…”Sabay-sabay napating

  • One Last Time   ONE LAST TIME CHAPTER 72

    Pagkatapos nilang makatakas mula sa Rodrique Tower…Hindi agad bumalik sina Rian, Raine, at Rio sa kanilang paaralan.Hindi dahil gusto nilang lumiban.Hindi dahil gusto nilang gumawa ng kalokohan.Kundi dahil kailangan nilang iproseso ang lahat ng nangyari.Masyadong maraming bagay ang naganap sa loob lamang ng ilang oras.Nakita nila ang kumpanyang maaaring konektado sa kanilang ama.Nakita nila si Romer Rodrique.At higit sa lahat…Naramdaman nila ang isang bagay na hindi nila maipaliwanag.Isang kakaibang koneksiyon.Parang kahit hindi nila kilala ang lalaki…may bahagi ng puso nila ang nagsasabing hindi siya isang estranghero.Kaya sa halip na bumalik agad sa school, nagtungo muna sila sa isang maliit na food chain malapit sa commercial area.Isang lugar na hindi masyadong matao.Isang lugar kung saan maaari silang mag-usap nang walang nakakapansin.Tahimik silang pumasok.Pumili sila ng mesa sa pinakadulong bahagi ng restaurant.Umorder lamang sila ng tig-isang juice.Hindi dahi

  • One Last Time   ONE LAST TIME CHAPTER 71

    Samantala…Sa loob ng Rodrique Tower…Hindi pa rin maalis ni Romer ang kanyang isip sa batang nakilala niya.Nakatayo siya sa harap ng salamin sa loob ng kanyang pribadong opisina. Tahimik ang buong paligid, ngunit sa loob ng kanyang isipan ay paulit-ulit na bumabalik ang isang eksena.Isang maliit na batang lalaki.Isang inosenteng mukha.Isang pares ng mga matang hindi niya maipaliwanag kung bakit parang matagal na niyang kilala.Dahan-dahan niyang hinawakan ang kanyang buhok kung saan siya hinila ni Rio kanina.Ramdam pa rin niya ang hapdi ng pagkabunot.Kung ibang tao iyon, marahil ay maiinis siya.Marahil ay pagsasabihan niya ang bata.Ngunit hindi niya alam kung bakit…Hindi niya nagawa.Sa halip, ang unang naramdaman niya ay pagkagulat.At pagkatapos noon…isang kakaibang init sa dibdib.Isang pakiramdam na hindi niya maintindihan.

  • One Last Time   ONE LAST TIME CHAPTER 70

    Pagkalabas nila ng Rodrique Tower…Hindi agad nagsalita ang tatlo.Habang naglalakad sila palayo sa malaking gusali, tila hindi pa rin sila makapaniwala sa nangyari.Ang lugar na ilang oras lamang ang nakalipas ay isang malayong pangarap lamang sa kanilang isipan…Ngayon ay naging bahagi na ng kanilang alaala.Nakita nila ang kompanya kung saan maaaring nagtatrabaho ang kanilang ama.Nakita nila ang mundong hindi nila kailanman nakilala.At higit sa lahat…Nakita nila si Romer Rodrique.Ang lalaking matagal nilang hinahanap.Ang lalaking hindi nila alam kung dapat ba nilang tawaging estranghero…o Daddy.Tahimik na naglalakad si Rian habang mahigpit na hawak ang notebook.Si Raine naman ay paulit-ulit na tinitingnan si Rio na parang hindi pa rin makapaniwala sa ginawa nito.Samantalang si Rio…ay nakatingin lamang sa maliit na plastic bag kung saan nakalagay ang ilang hibla ng buhok na nakuha niya mula kay Romer.“Guys…”Mahina ang tawag ni Rian.Huminto ang dalawa.“Ano?”Tumingin si

  • One Last Time   ONE LAST TIME CHAPTER 69

    Kinabukasan.Ang araw ay tila ordinaryo para sa karamihan ng tao sa lungsod. Ang trapik ay gaya ng dati. Ang mga empleyado ay nagmamadali papasok sa kani-kanilang opisina. Ang mga bata ay papasok sa eskwela na may dalang bag at pangarap.Ngunit para kina Rian, Raine, at Rio… ito ang araw na maaaring magbago ng lahat.Sa maliit na kwarto nila kagabi, matapos magpaalam si Venice at makatulog ito, muling nagtipon ang tatlo. Si Rian ang may hawak ng notebook. Si Raine ay nakaupo sa kama, hawak ang maliit na wallet. Si Rio ay tahimik na nakaupo sa sahig, hawak ang drawing pad pero hindi gumuguhit.“Ready na ba kayo?” tanong ni Rian nang pabulong.Si Raine ay tumango. “May pera tayo. Sapat para sa pamasahe papunta at pabalik.”Si Rio ay tumingin sa kanila. “Takot pa rin ako. Paano kung mahuli tayo? Paano kung masaktan si Mommy?”Si Rian ay huminga nang malalim. Hinawakan niya ang balikat ng dalawang kapatid. “Alam ko. Takot din ako. Pero kung hindi tayo susubok… kailanman hindi natin malala

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status