LOGIN“Anong gusto mong pagusapan?” Seryoso ang tono ng boses ni Jam at nilapag ang tasang bitbit sa lamesa, kung tungkol na naman sa kasal at ipipilit mong h’wag ng ituloy—” “Gaano ka kagalit sa akin?” Putol ni Rain sa sinasabi niya, ang nakabukang bibig ni Jam ay agad na napatikom at nagkaroon ng kaka
“P’wede ba kitang makausap, Rain?” Marahan na tanong ni Eman habang nakatingin kay Rain, hindi ‘yon utos kundi humihingi ito ng permiso sa kaniya. Marahan siyang napatango. “May gusto rin po akong sabihin at itanong sa’yo, pero mauna na po kayo.” Magalang niyang sagot. “Nako, hindi! Ikaw na ang
“Anong ginagawa natin sa harap ng bahay mo?” Malamig na tanong ni Rain ng huminto ang kotse ni Jam sa harap ng mataas na gate. “Gabi na, may sarili akong bahay na dapat kong uwian at hindi dito.” “Sariling bahay?” Sarkastikong balik ni Jam sa kaniya. “Sariling bahay pero may ibang lalaking p’wedeng
“Jam, pakinggan mo naman muna ako! Hindi mo p’wedeng basta-basta na lang akong iwan sa ere! Nangako ka, sa akin ka nangako na papakasalan mo ako!” Pilit na habol sa akin ni Hailey pagdating pa lang niya sa office ko, wala siyang pakialam kahit andoon ang assistant ko. “Hindi ako papayag na ganito na
‘Nagbibiro ka lang, hindi ba?” Puno ng pag-asang tanong ni Jake kay Rain. “Pasensya na, Jake.” Napayuko na lang si Rain, hindi rin niya alam kung paano ipapaliwanag ng maayos kay Jake ang lahat. Alam niyang kahit na anong sabihin niya ay hindi niya maipapaintindi kay Jake ang lahat ng gano’n na lan
“You will go and see him, end everything between the two of you,” muling sambit ni Jam. “Wala ng dahilan para manatili ang koneksyon ninyo sa isa’t-isa, pagkatapos ng usapan ninyo ay wala na siyang karapatan na lapitan o kausapin ka.” “Nababaliw ka na ba, Jam? Hindi ako sumasang-ayon sa kasal na s
‘Lia? Pinatay na namin siya ni Owen. Imposibleng makaligtas pa siya sa lalim ng hukay na ‘yon. Isa pa, walang nakakaalam ng lugar na pinaglibingan namin sa kaniya kung hindi kami ni Owen. Hindi kaya…’ Marahang nilingon ni Kiana ang kaniyang kasintahan. Namilog ang kaniyang mga mata. ‘Hindi kaya may
Ang ma awtoridad na tono ng pananalita ni Kiana ay nagdulot ng kaba at takot sa puso ng matandang Reed. Wala na siyang aasahan ngayon kung hindi si Kiana. Wala na siyang kakayahang patakbuhin ang kompanya dahil matanda na siya at hindi na rin ganoon katalas ang kaniyang pag-iisip para magdesisyon sa
“I’m home.” Mula sa kusina ay sumilip si Lia. Nakasuot pa siya ng apron habang may hawak na sandok. “Patapos na akong magluto." Napangiti si Leon. Hinubad niya ang kaniyang suit at saka umupo sa couch. “Hayaan mo ng si yaya ang gumawa niyan. Magpahinga ka na.” “Anong yaya? Wala tayo sa mansion
“Finally, gising na po si Dra. Lia!" sigaw ng isang nurse matapos niyang dali-daling tumakbo patungo sa may pinto para tawagin si Dr. Austin, ang pinakamatalik na kaibigan ni Lia. Naiwan ni Dr. Austin na bukas ang pinto ng silid ni Lia. Mula sa katapat na silid ay naroroon si Leon. Nakasandal siya







