LOGINIlang sandali pa, bumangon si Yael at umayos ng upo. “Okay, baba muna tayo. Ayusin muna natin ang mga gamit natin,” sabi niya, may konting seryoso na ulit sa tono. “Work na po agad?” reklamo ni Liana, halatang hindi pa tapos sa pagiging komportable sa kama. “Para mas ma-enjoy niyo na mamaya,” sa
“Magkakasya po tayong apat dito!” masayang sabi ni Liana, sabay tapik sa tabi niya. “Hindi tayo kasya diyan,” natatawang sagot ni Gael na nakaupo sa gilid, halatang hindi kumbinsido. “Kasya nga!” sagot ni Liana, parang iyon mismo ang punto niya. Napailing si Yael, pero hindi niya napigilan ang
Napabuntong-hininga si Luna at napayuko. Pinaglaruan niya ang daliri ni Yael, parang doon niya ibinubuhos ang kaba na hindi niya masabi nang diretso. “Hindi ko kasi maiwasan…” mahina niyang sabi. “Parang… sa sobrang tahimik, natatakot ako.” “Bakit?” tanong ni Yael, hindi agad kumontra. Hinayaan mu
Pumasok sina Yael at Luna sa loob ng bahay. Nakasunod sa kanila ang kambal na hindi mapakali. Excited na ang mga itong malibot ang buong bahay nila. Pagbukas pa lang ng pinto, bumungad agad ang sala—hindi malaki, pero maliwanag. May bintana sa gilid na pinapasok ang init ng araw, kaya kahit simple l
Napatingin ulit si Yael sa bahay. Sa totoo ay tutol siya sa desisyon ni Luna na manirahan sa ganito kaliit na lugar. He wants to give them all the best in life pero dahil hindi niya kayang tanggihan ang fiancee niya ay wala siyang nasabi. Nang marinig ni Yael ang sinabi ni Luna ay nagbago agad ang
Huminto ang sasakyan sa harap ng bahay. Hindi agad bumukas ang pinto. Parang saglit na naputol ang galaw ng mundo. Walang engrandeng gate na kusang bumubukas. Walang mahaba at paikot na driveway. Wala ring guard na sasalubong o tutulong sa pagbaba ng gamit. Isang simpleng bahay lang ang nasa harap
Ngumisi si Jia bago magsalita. “I guess you’re not aware that this whole area was protected with CCTV cameras. Kahit saang sulok ka pa pum’westo ay makikita ka. Hightech din ang camera na naka-built dito. Even your voice ay maririnig doon.” Mula sa pamumula ay biglang namutla si Livina. “Once na
“I’m not his boyfriend anymore, Luna. Your sister and I are done—” "Babe!” Nakahinga nang maluwag si Luna sa biglang pagdating ni Yana. ‘You’re really my angel in disguise, Yana. Thank you!’ "Call them. Let's eat together.” Bumalik na si Yael sa dining table. Hinayaan niyang hintayin ni Luna a
“This is it, Luna! This is the day that you’ve been waiting for.” Kasalukuyang nakahiga si Luna sa stainless table habang nakasuot ng oxygen mask na nakatakip sa kaniyang bibig. Ang kaniyang magkabilang kamay ay pirming nakap’westo sa magkabila niyang gilid habang kalmadong naghihintay na magsimul
Matapos makipag-usap ni Yael sa kaniyang mga magulang ay dali-dali siyang nagmaneho pabalik sa kaniyang kumpanya. “Ferlyn, nasaan si Luna?” halos pasigaw na tanong ni Yael pagkapasok pa lang niya sa lobby ng Y.A. Group Headquarters. Halata sa tinig niya ang kaba at galit na pinipigilan niyang luma







