LOGINIlang sandali pa, bumangon si Yael at umayos ng upo. “Okay, baba muna tayo. Ayusin muna natin ang mga gamit natin,” sabi niya, may konting seryoso na ulit sa tono. “Work na po agad?” reklamo ni Liana, halatang hindi pa tapos sa pagiging komportable sa kama. “Para mas ma-enjoy niyo na mamaya,” sa
“Magkakasya po tayong apat dito!” masayang sabi ni Liana, sabay tapik sa tabi niya. “Hindi tayo kasya diyan,” natatawang sagot ni Gael na nakaupo sa gilid, halatang hindi kumbinsido. “Kasya nga!” sagot ni Liana, parang iyon mismo ang punto niya. Napailing si Yael, pero hindi niya napigilan ang
Napabuntong-hininga si Luna at napayuko. Pinaglaruan niya ang daliri ni Yael, parang doon niya ibinubuhos ang kaba na hindi niya masabi nang diretso. “Hindi ko kasi maiwasan…” mahina niyang sabi. “Parang… sa sobrang tahimik, natatakot ako.” “Bakit?” tanong ni Yael, hindi agad kumontra. Hinayaan mu
Pumasok sina Yael at Luna sa loob ng bahay. Nakasunod sa kanila ang kambal na hindi mapakali. Excited na ang mga itong malibot ang buong bahay nila. Pagbukas pa lang ng pinto, bumungad agad ang sala—hindi malaki, pero maliwanag. May bintana sa gilid na pinapasok ang init ng araw, kaya kahit simple l
Napatingin ulit si Yael sa bahay. Sa totoo ay tutol siya sa desisyon ni Luna na manirahan sa ganito kaliit na lugar. He wants to give them all the best in life pero dahil hindi niya kayang tanggihan ang fiancee niya ay wala siyang nasabi. Nang marinig ni Yael ang sinabi ni Luna ay nagbago agad ang
Huminto ang sasakyan sa harap ng bahay. Hindi agad bumukas ang pinto. Parang saglit na naputol ang galaw ng mundo. Walang engrandeng gate na kusang bumubukas. Walang mahaba at paikot na driveway. Wala ring guard na sasalubong o tutulong sa pagbaba ng gamit. Isang simpleng bahay lang ang nasa harap
“Owen, let's get change first. Nabasa ang damit natin kanina sa restroom. May malapit namang mall dito. Tara na muna mamili ng pamalit bago tayo humarap sa uncle mo at sa asawa niya. Nakakahiya kung haharap tayong ganito lalo na sa lola mo. Gosh! Hindi ko alam kung kaya kong harapin siya dahil sa na
“Welcome, Mr. and Mrs. Ashton. Please follow me." “Thank you," nakangiting wika ni Lia. Ipupulupot pa lamang niya sana ang kaniyang kamay sa braso ni Leon nang bigla siya nitong hinapit sa bewang. Wala na siyang choice kung hindi ang kumapit din sa bewang nito. “This is too much," bulong niya kay
“Good evening po, ma’am and sir!” bati ng gwardiya kina Kiana at Owen nang makapasok ang mga ito sa mall. Hindi naman umimik ang dalawang magkasintahan, sa halip ay dire-diretso silang naglakad. Bibili silang dalawa ng damit dahil sa nangyari kanina sa restaurant. Kailangan nilang magmadali dahil
Mas lalong lumakas ang pag-iyak ng matanda. Agad na inutusan ni Lia si Leon na kumuha ng tissue o panyo at saka tubig. “Ayos lang po ba kayo?” Umiling ang delivery man. “Napakarami po naming nagmamahal kay Doctora Lia kaya marami rin po kaming nagluluksa sa biglaang pagkawala niya. Nabuhayan po







