Chapter 3

:Chapter 3: Ibinebenta N’yo Ba Ako?

Pagkatapos ng trabaho, habang paalis na si Adeline sa kumpanya, nakatanggap siya ng tawag mula sa bahay.

“Umuwi ka agad,” sabi ng nasa kabilang linya.

Pagkapasok niya sa bahay, tumambad sa kanya ang ilang lalaking binubugbog ang kanyang ama.

“Ano’ng ginagawa ninyo?!” sigaw niya. “Bitawan n’yo ang tatay ko!”

Napatigil ang mga lalaki nang marinig ang boses niya.

Isa sa kanila ang dumura sa tabi ng ama niya at ngumisi habang tinititigan siya.

“Hoy, ganda. May utang ang tatay mo sa amin at matagal nang hindi nagbabayad. Mabait pa nga kami at binugbog lang siya.”

“Magkano ang utang niya?” tanong ni Adeline, pilit pinipigil ang galit.

“Isang daan at walumpung libong dolyar.”

Napakagat siya sa labi.

Kinuha niya ang bank card mula sa pitaka at iniabot.

“May apatnapung libo rito. Kunin n’yo muna. Hahanapan ko ng paraan ang natitira.”

Kinuha ng lalaki ang card at pinitik iyon.

“Sige. Dahil maganda ka, bibigyan kita ng isang linggo. Kapag hindi mo nabayaran ang balanse, puputulin namin ang mga paa ng tatay mo.”

Nangunot ang noo ni Adeline at napakuyom ang kamao.

Pagkaalis ng mga lalaki, pilit tumayo si Mateo Hensley mula sa sahig.

“Mga hayop sila! Halos patayin ako!”

“Dad…” namumula ang mga mata ni Adeline. “Ilang beses ko nang sinabi sa’yo na tumigil ka na sa pagsusugal. Bakit hindi ka nakikinig? Kailan ka na naman nagkautang nang ganito kalaki?”

Sa loob ng maraming taon, paulit-ulit na niyang binabayaran ang mga utang ng ama.

Nagsimula sa ilang daang dolyar… hanggang sa lumaki nang lumaki.

“I… gusto ko lang mabawi ‘yung mga natalo ko dati,” pautal na sagot ni Mateo. “Hindi ko akalaing mas lalo pa akong matatalo…”

“Bawal na bawal ang pagsusugal! Nangako kang titigil ka na!”

Sukang-suka na si Adeline.

Kung ganoon lang kadaling mabawi ang pera, bakit pa naghihirap ang lahat sa pagtatrabaho?

“Ano ka ba? Nagtatrabaho ka sa malaking kumpanya. Ano’ng kinatatakutan mo? Kailangan mo lang maghanap ng isang daan at apatnapung libo sa loob ng isang linggo, kung hindi, papatayin talaga nila ako,” pakiusap ng ama niya.

Nagalit si Adeline.

Paano siya makakahanap ng ganoon kalaking pera sa loob lang ng isang linggo?

Pero hindi rin niya kayang pabayaan ang ama niya na mapatay.

“Dad, ito na ang huli. Hindi na ako magbibigay ng kahit isang sentimo para sa utang mo sa sugal,” malamig niyang sabi.

Sa sandaling iyon, pumasok ang isang babaeng nasa katanghaliang-gulang at narinig ang sinabi niya.

Bigla itong umiyak.

“Adeline, ano bang sinasabi mo? Ikaw lang ang anak ng tatay mo. Kung hindi mo siya aalagaan, sino pa?”

“Hindi siya tumitigil sa pagsusugal. Wala na akong perang pambayad ng utang niya,” sagot ni Adeline.

Ang babae ay si Janiyah Porter, ang madrasta niya.

Mahina ang katawan ng tunay niyang ina at maagang namatay, kaya mag-isang pinalaki siya ng ama. Dahil doon, lagi niyang pinagbibigyan si Mateo.

Pero ngayon, sobra na ang mga utang nito.

Wala na siyang magawa.

Biglang nagliwanag ang mukha ni Janiyah.

“Adeline, maganda ka naman. Madali lang sa’yo kumita ng pera, ‘di ba? May kaibigan ako na may ipakikilalang lalaki sa’yo. Kapag nagustuhan ka niya, bibigyan tayo ng isang daan at dalawampung libo.”

Nanlaki ang mata ni Mateo. “Maganda ‘yan, Adeline!”

Nanlamig ang boses niya.

“Ibinebenta n’yo ba ako?”

“Aba hindi! Huwag kang ganyan magsalita,” kunot-noong sabi ni Janiyah. “Para ‘to sa tatay mo. Hahayaan mo ba talagang mamatay siya sa bugbog?”

“Nasaan ka kanina habang binubugbog siya?” balik-tanong ni Adeline.

Natigilan si Janiyah. “Ako… ako…”

“Kung gusto mong makipag-date, ikaw ang pumunta. Huwag n’yo akong pilitin sa blind date na ‘yan,” matigas niyang sabi.

Tumalikod si Adeline para umalis.

Pero narinig niya ang iyak at daing ng ama.

“Ang hirap ng buhay ko… Pinaghirapan kong palakihin ang anak ko, tapos ngayon napakalamig ng puso niya. Hindi niya ako tutulungan…”

Parang dinurog ang puso ni Adeline.

Lumapit si Janiyah at mahinang nagsalita.

“Adeline, mabait kang anak. Alam kong hindi mo matitiis ang tatay mo. Tsaka, hindi naman ibig sabihin na makikipagkita ka, magpapakasal ka na agad. Kilalanin mo lang. Baka magustuhan mo pa.”

Napahinto si Adeline.

Nag-alangan siya.