Masuk11:14 PM | OUTSIDE EL FUEGO MANSION | SAME NIGHT "SSSH_T!!" Sa loob ng sasakyan, halos mabali ang binoculars sa higpit ng hawak ni Devlin. Pawis ang noo. Yung puting panyo na may amoy pa ni Isabella, hawak-hawak niya pa rin. "F*ck!!" Inalis niya ang binoculars at sumandal sa upuan. Pumikit. Huminga ng malalim. Pero kahit nakapikit, kita pa rin niya — yung white lingerie ni Isabella sa veranda, walang bra, bakat ang dibdib, yung buhok na nililipad ng hangin, umiiyak habang umiinom ng wine. Gusto niyang akyatin. Pero hindi niya magawa. Hindi pa panahon. Matapos paraus*n ang sarili, sinandal niya ang ulo sa upuan ng sasakyan, pawis at hinihingal na napakagat sa labi. Sa di kalayuan, medyo malayo sa sasakyan ni Devlin, may isang matte black Toyota Hilux na nakaparada. Bukas ang bintana sa driver side. May usok na lumalabas. Nandoon si Caleb Nostrad. Pinsan niya. Nakangiti habang nagsisigarilyo. Hawak ang phone, nagvi-video. Gamit niya ang totoo niyang sasakyan. "Huli ka, insa
Halos mabuwal siya sa lakas ng pagkakabitaw nito sa braso niya. Hilot hilot niya iyon habang palinga-linga sa paligid kahit na wala naman siyang naaaninag. Wala na ang lalaki sa paligid niya. “The lights will return in 3..2..1” Dinig niyang announce ng event host na babae. Dali-dali niyang inayos ang sarili. Ayaw niyang may makakita sakanya na ganoon ang itshura. Sya si Atasha Walton at hindi pwedeng mawala ang poise niya lalo na sa mga ganitong kalaking event. Iwinaksi niya ang takot at pangamba sa nangyari kanina. Tumunog ang ilaw, lumiwanag muli ang paligid. Lahat ng tao ay watak watak at halata ang kasiyahan sa mga naganap. Nasa gitna na pala siya ng ballroom. Inikot niya ang paningin, walang pamilyar na mukha siyang nakita sa paligid. “Kung sino ka mang lalaki ka, Prepare yourself when I find out who you are.” Bulong niya sa sarili habang nakatingin sa braso niyang namumula at bakat ang limang daliri mula sa lalaki kanina. “Get ready, Ihahatid na kita pauwi.” Napali
Boses ni Mara. Malayo. Tarantang-taranta sa kakahanap. Narinig ni Isabella pero hindi siya makasagot. Nasa pader pa rin siya, nakasandal, yakap parin ni Devlin ng mahigpit. Parang ayaw kumawala. Dama niya ang sunod sunod na pag hugot nito ng malalalim na buntong hininga. Nasa ganoong posisyon sila nang biglang bumalik ang boses ng host sa microphone, mas malakas na kaysa sa love song. "Okay partners! Time's up! Light will return once the 3-second countdown is over.” Nagsimula ng magbilang ang host. “In.. 3...” Napatigil si Devlin. Narinig niya. Alam niyang kailangan niya nang bumitaw kahit ayaw pa niya. "2..." Tumingin siya kay Isabella. Yung mukha ni Isabella sa dilim, hindi niya makita ng maliwanag pero alam niyang umiiyak ito dahil naramdaman niya ang mga pigil na pag yugyog ng balikat nito. Mas lalo siyang nakaramdam ng lungkot at guilt. Hindi pa rin bumibitaw si Devlin. Sa halip, mas hinigpitan pa ang yakap sa babae bago kumalas at hinawakan ulit ito sa mukha. Mag
~(Do you ever think about me? Do you ever cry yourself to sleep? In the middle of the night when you awake Are you calling out for me? Do you ever reminisce? I can't believe I'm acting like this Know it's crazy How I still can feel your kiss)~ Kasunod ng pag tugtog ng love song ni Bryan Mc’Night. Gumagalaw ang labi ni Devlin, parang nagmamadali. Parang pinagihiwatig nito ang pagkasabik. Marahas iyon at naramdaman niyang lumakad sila ng konti habang magkasugpon parin ang kanilang mga labi. Naramdaman niyang huminto sila sa malamig na pader sa sulok, dama niya iyon ng idiin siya don ni Devlin. ~(It's been six months, eight days, twelve hours Since you went away, yeah I miss you so much and I don't know what to say I should be over you, I should know better But it's just not the case It's been six months, eight days, twelve hours Since you went away)~ Hindi niya maunawaan ang sarili kung bakit tutol ang isip niya sa ginagawa ng lalaki sakanya pero ang ka
Hindi dahan-dahan. Biglaan. Buong Grand Ballroom — blackout. "Ohhh!!" Sigawan ng mga tao, may halong kilig at gulat. May ilan siyang mga narinig na kaluskos at takbuhan. Totoong blackout. Walang LED, walang spotlight. Ang tanging liwanag lang ay yung bilog na buwan sa open roof ng Blue Mansion Place. Maputi, malamig, mahina. Kita lang ang anino ng mga tao, pero hindi ang mukha. Hindi mo alam kung sino ang nasa harap mo. At kasabay ng pagpatay ng ilaw, tumugtog ang malamyos na love song — piano, mabagal, yung tipong love song na masakit ang pahayag sa nakikinig. "Mara?" Tawag ni Isabella sa dilim. Hinawakan niya yung upuan, hinahanap si Mara. "Mara, nasan ka?" Hindi sumagot si Mara parang wala na siyang katabi. "I’m here!," narinig niya si Adam. Pero malayo ng konti ang boses nito "Isabella, dito —" Inabot ni Isabella ang kamay sa direksyon ng boses ni Adam. Pero bago pa man niya mahawakan si Adam, may isang kamay na mas mabilis humatak sakanya mula sa likuran niya.
Ang boses niya kalmado, professional, pero bawat salita alam niya kung paano laruin kagaya ng pag nasa courtroom siya. Tumingin muna siya sa kabuuan ng lugar. Nakita niya ang mga taong natahimik at halata ang paghihintay sa sasabihin niya. Inikot niya ang paningin maliban kay Devlin na halos hindi kumukurap at titig na titig sakanya. "Good evening." Ngumiti muna siya ng bahagya. "Five months ago, I came back from the Netherlands. I was a lawyer in Amsterdam. I had cases, I had a life there. But my mother, Mrs. Divina El Fuego, got sick. And i had to come home as Acting CEO of El Fuego Group.” "Actually, I didn't know how to be a CEO. I only knew how to be a lawyer — to read contracts, to protect my client, to make sure no one signs something they will regret." Madiing saad niya sa huli. Napakurap si Devlin, pakiramdam niya ay tungkol iyon sa joint project nila sa clark. "In five months, we grew by 200%. Not because I am brilliant. But because I applied the law to my own bus







