Chapter 4 The CEO's Office

Nakaupo si Klaire sa kanyang workstation, mabilis pa rin ang tibok ng puso habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mga nangyari kanina. Paano ba naman siya napunta at bumangga mismo kay Wade sa lahat ng tao? Ngayong nakilala na siya nito, wala na ba talaga siyang takas sa kapalaran niya?

Bahala na. Isa-isa na lang niyang haharapin ang mga mangyayari. At worst, puwede naman siyang mag-resign at lumipat ng trabaho. Lumayo na lang siya nang tuluyan.

Habang nag-aalala si Klaire, sunod-sunod naman ang mga chismis sa company group chat. Biglang tinapik siya sa balikat ng isang katrabaho.

"Klaire, bilis, tingnan mo yung company group chat."

"Pagdating ng CEO kanina, may babaeng dumiretso at sumubsob sa mga bisig niya! May nakakuha ng picture at pinost sa group chat!"

Ano? Na-post ang picture sa company group chat?

Kumibot ang talukap ng mata ni Klaire. Agad niyang kinuha ang phone niya at binuksan ang company group chat. Bumaha ang messages. Ilang sandali siyang nag-scroll bago niya tuluyang nakita ang picture.

Pero ang likod lamang niya ang nakuhanan habang nahuhulog siya sa mga bisig ni Wade, hindi makita ang mukha niya.

Napabuntong-hininga nang mahina si Klaire sa ginhawa at saka lamang niya pinagmasdan nang mabuti ang larawan. Ngayon lang niya napansin kung gaano kaliit ang katawan niya kapag katabi si Wade. Matangkad at malaki ang pangangatawan nito. Kahit nakasuot ng suit, kapansin-pansin pa rin ang defined na muscles nito na nagbibigay dito ng matigas at masculine na dating.

Nakasubsob siya sa dibdib nito kaya mukha siyang napakaliit,parang munting babae lamang sa mga bisig nito.

Hindi naman ganoon kaliit si Klaire. Nasa 5'4" siya. Narinig niyang halos 6'2" si Wade kaya hindi na rin nakapagtataka kung bakit ganon ang itsura niya sa tabi nito. Mukhang candid shot ang picture, pero kahit ganoon, sobrang gwapo pa rin ng mukha ng lalaki. Kahit saang anggulo ay nakakakuha ito ng atensyon.

Sa ibaba ng larawan ay sunod-sunod ang mga komento tungkol sa kagwapuhan nito.

"Grabe, ang gwapo talaga ng CEO natin! Another day na naman ng paghanga sa kanya!"

"Gwapo na, maganda pa ang katawan, mahusay sa trabaho, at sobrang yaman... Paano ba nagkaroon ng ganitong klaseng lalaki sa mundo? Sana puwede kong ipalit ang sarili ko sa babaeng to!"

"Sigurado akong mabango si sir! Baka naman na-amaze sa amoy niya yung babaeng nasa bisig niya kaya hindi na nakagalaw!"

"Inggit na inggit ako!"

"Sino ba talaga yung babae? May nakakita ba sa mukha niya?"

"Sino man ang nakakakilala sa babaeng ito, pakibigay ang buong impormasyon tungkol sa kanya within three seconds!"

Nang makitang tuluyan nang bumaha ng messages ang company group chat, hindi na nangahas si Klaire na magbasa pa at agad na ibinaba ang phone niya. Biglang may isang babaeng katrabaho na dumaan sa tabi niya.

"Klaire, hindi ikaw yung babae sa picture, di ba?"

Natigilan si Klaire. Nang marinig ang tanong ng katrabaho niya ay agad siyang umiling.

"Hindi, hindi ako iyon."

Tiningnan siya ng katrabahong si Jessica mula ulo hanggang paa. "Pero kapareho ng suot mo yung babae sa picture."

Ngayong araw, naka-pink knit sweater si Klaire na ipinares sa floral maxi skirt, dahilan para magkaroon siya ng simple at feminine na dating. Eksaktong kapareho iyon ng suot ng babaeng nasa picture. Bukod pa roon, nakapusod din ang buhok niya na kapareho rin ng hairstyle ng babae sa larawan.

Napatingin ang ibang mga katrabaho nila at sabay-sabay na nagsalita.

"Totoo nga!"

"Kapag likod lang ang tinitingnan, kamukha talaga ni Klaire."

Nang marinig iyon, nahirapan nang higit si Klaire na itanggi pa ang lahat. Nang mapansin ni Jessica ang reaksyon niya, sarkastiko itong nagsalita.

"Klaire, ang galing mo naman. Talagang sa harap pa ng buong kompanya ka naghahabol sa CEO. Umaasa ka bang maging asawa ng boss?"

Napatingin din ang ibang empleyado kay Klaire nang may kakaibang mga tingin. Kumunot ang noo ni Klaire at agad na nagpaliwanag.

"Hindi. May bumangga sa akin kaninang umaga kaya aksidente akong napalapit sa kanya. I didn't do it on purpose."

Mahinang humagikhik si Jessica. Matagal na siyang sawa sa pagpapanggap ni Klaire na inosente at walang pakialam sa mga lalaki. Malinaw namang nagpaplano at nagkukunwari lamang ito.

"Sinong maniniwala sa katulad mo? Usually, ginagamit mo yung kagandahan mo para landiin ang mga lalaking katrabaho mo kapag walang nakakakita. Ngayon hindi ka pa rin kuntento at pati CEO natin sinusubukan mong akitin. Huwag ka namang umasa nang sobra. Ang isang gaya ng boss, imposibleng magkagusto sa babaeng gaya mong basura,” patuloy na pang iinsulto sa kanya ni Jessica.

Kumunot ang noo ni Klaire.

"Hindi ko nilalandi ang kahit sino sa mga lalaking katrabaho natin."

Hindi nga niya sila pinapansin. May mga taong hindi kayang makita na may ibang taong mas napapansin kaysa sa kanila kaya walang tigil sa paninira. Hindi naman ito ang unang beses na naranasan iyon ni Klaire, pero hindi niya inakala na mas lalala pa ito pagdating sa workplace.

Malisyosong ngumisi si Jessica.

"Kung hindi mo nilalandi ang mga lalaking katrabaho mo, bakit naman sila sobrang interesado sa'yo? Panay bigay sa'yo ng flowers at love letters every few days... Sa private messages siguro, ang saya-saya mong pinagpapasapasahan sila, ano?"

Mas lalong kinaiinisan ni Jessica si Klaire dahil ang boyfriend niyang mahigit anim na buwan na niyang karelasyon ay nakipag-break sa kanya matapos itong magkagusto kay Klaire.

Lahat ng iyon ay kasalanan ni Klaire!

Tumayo si Klaire at naging malamig ang kanyang mga mata.

"Jessica, kung ganoon mo ako gustong siraan, may ebidensya ka ba? Kung wala naman, tumahimik ka. Kung hindi, walang problema sakin kung ako mismo ang magpapatahimik sa bibig mo."

"You..."

Namutla at nag-init ang mukha ni Jessica. Bubuka pa lamang sana ang bibig niya para gumanti nang biglang may boses na sumingit sa kanilang dalawa.

"Is Klaire here?!"

Ang bagong dating ay ang Marketing Director na si David. Nang makita ni Jessica ang Marketing Director, wala na siyang nagawa kundi manahimik.

Bumaling si Klaire kay David at sumagot. "Yes, Director. I'm here."

"May tumawag mula sa taas. Pinapapunta ka sa CEO's office,” anito sa kanya.

Kumibot ang talukap ng mata ni Klaire. "Ngayon po?"

Tumango si David. "Yes. Go quickly."

Kinagat ni Klaire ang kanyang ibabang labi, ramdam ang kaba at hindi maipaliwanag na pagkabalisa. Pero nang pag-isipan niya iyon, ano pa ba ang silbi ng pag-iwas kung mangyayari rin naman ang dapat mangyari? Mas mabuti nang harapin niya at pag-usapan nang maayos.

Besides, hindi naman niya kasalanan nang buo ang nangyari. Kahit anong isip niya sa nangyari, kung may bahagi man siyang may kasalanan, talagang wala bang kahit kaunting pananagutan si Wade?

Matapos pag-isipan iyon, nagpasya si Klaire na tumulak na patungo roon. Pagkaalis na pagkaalis niya, agad na naging maingay ang Marketing Department. Nagkatinginan ang mga empleyado at nagsimulang magbulungan.

Tutal, nasa 40th floor ang CEO's office, at maliban na lamang kung may importanteng meeting, bihira para sa mga ordinaryong empleyado na magkaroon ng pagkakataong makarating sa bahaging iyon ng building. Lalo na ang mga rank-and-file employee na gaya nila.

Ano kaya ang kailangan nito sa kanya?

"Bakit kaya pinapapunta si Klaire sa CEO's office?"

"Who knows."

"Baka dahil sa nangyari kaninang umaga sa lobby?"

"Sigurado! Baka sinisingil na siya ngayon!"

Napangisi si Jessica. "Sana matanggal siya. Ayokong maging katrabaho ang babaeng gaya niya na mukhang inosente sa harap ng lahat pero malandi naman pala kapag walang nakakakita."