LOGINNancy
Pinigil kong tumulo ang aking mga luha. Hiniling ko na bumukas na ang elevator para matapos na ang paghihirap ko. Alam ko naman na madalas na nakikipag sex si Sir Dwayne sa maraming babae pero iba si Janella. Gusto niya ito, at halos muntik na pakasalan.
Nang bumukas ang elevator ay nauna akong lumabas at binuksan ang pinto ng office ni Sir Dwayne. Kinarga nito si Janella papasok roon na humahagikhik pa, ako rin mismo ang nagsara pagkapasok nila.
Napaupo ako sa lapag habang naririnig ang mga ungol nilang dalawa. Ang sakit. Sobrang sakit. Ganito pala ang pakiramdam ng mga asawang niloko ng nga mister nila. Pero mas mahirap ang sitwasyon ko dahil kahit mag-asawa kami ay sa papel lang naman.
Dala ko ang pangalan niya pero hindi ang puso niya. Napaktakbo ako sa banyo at doon umiyak ng umiyak. Ang corny ko. Sinaway ko ang sarili.
Bakit ba ako nasasaktan eh wala naman kaming relasyon talaga?
Ilang malalalim na paghinga muna ang pinakawalan ko bago inayos ang sarili. Nang lumabas ako ng banyo ay bumalik sa serious at professional look ang itsura at aura ko.
Hinandaan ko sila ng kape, nakiramdam muna ako kung tapos na ba sila sa milagrong ginagawa bago kumatok.
Nakakandong pa si Janella kay Dwyane na nakaalis ang butones na suot na long sleeve suit. Ipinatong ko ang kape at lalabas na sana ng biglang magsalita ang babae.
“So, it is true, Dwayne? You and Nancy married so you can get your inheritance? But why not me?” malungkot na tanong ni Janella.
Nangkatinginan kaming dalawa ni Sir Dwayne. Akala ko ba ay walang makakaalam?
“I’m sorry my uncle told me,” saad ulit niya.
“Who is your uncle?” gulat na tanong ni Dwayne.
“Well, you know him, Attorney Bernard Sandoval, uncle ko siya sa mother side, sinabihan niya ako na ipapakilala sa’yo, natawa nga ako dahil hindi pala siya aware na nag da-date tayong dalawa,” natatawang sabi ni Janella. Pero tumingin ito sa akin na may halong pagkasuya at inis.
Tse! Plastik ka pala! Kanina parang ang bait mo sa ibang tao.
“Talaga? Tito mo si Attorney Sandoval?” saad ni Dwayne, “Pero bakit pinagsabi ni Attorney ang tungkol sa kasal namin ni Nancy.”
Oo nga, chismoso pala ‘yung abogado niyo. Pareho sila ni Janella na kung makatingin sa akin ay para bang napapangitan sa akin.
“Dwayne, please promise me, after Tito Leo die, you will divorce this woman and you will marry me,” pabebe ulit na sabi ni Janella.
“My father will not die yet! Pwede ba huwag mong madaliin ang kamatayan ng ama ko!” inis na sagot ni Sir Dwayne.
Buti nga sa’yo! Gold Digger ka kasi! Bitch!
Parang nabigla naman si Janella at agad niyakap ang lalake at umiyak, “No, hindi ganun ang ibig ko sabihin, of course ayoko pang mamatay ang papa mo, gusto ko na makita pa niya ang mga magiging mga anak natin.”
Weh? Ang sarap sabunutan ng babaeng ‘to! Halatang nangsisinungaling lang.
“Exsuse me sir,” ani ko sabay labas.
Mukhang tama nga si Madam Elena. Mother know best. Hindi tamang babae si Janella para kay Sir Dwayne.
Parang mas matatanggap ko pa nga si Kylie, na kahit maarte ay ngumingiti sa akin at nagpapasalamat kapag sinesend ko na ang allowance niya galing kay Si Dwayne.
Bumalik na ako sa desk ko at inayos nalamang ang mga documents, nang lumabas si Janella ay padabog na isinara ang pintuan ng opisina ni Sir Dwayne.
Nakapamewang siya na tumingin sa akin ng masama, “If you think na porke pinakasalan ka ni Dwyane ay maaagaw mo na siya sa akin! He only marry you for his inheritance! Hindi dahil mahal ka niya! Look at me then look at yourself!”
Medyo nagpanting ang tenga ko. Hoy! Bruha ka! Kung alam mo lang na ayaw sa iyo ng mama ni Sir Dwayne ay baka maglupasay ka diyan.
Pitli akong ngumiti at tumango, “Ma’am Janella, ano po na ang sinasabi ninyo? Hindi ko po type si Sir Dwayne, ang totoo niyan? Pumayag lang ako dahil sa ibabayad niya sa kin. $100 million dollars kasi ang offer at marami pang ibang benefits. Sino ba ako para tumanggi? Pero hindi dahil sa may feeling ako sa kanya, at huwag ka mag-alala dahil agad kong pipirmahan ang divorce paper namin kapag dumating ang araw na kailangan namin na maghiwalay. Kahit kelan ay hindi ako nakaramdam ng anuman para sa kanya, dahil may gusto na akong ibang lalake.”
Nagulat kami pareho ng makita na nakatayo na pala sa pinto si Sir Dwayne, nang mapatingin ako sa kanya ay mukha siyang nagulat sa sinabi ko. Napakunot ang noo nito at tumingin ng seryoso kay Janella.
“Umalis ka na.” utos nito. Sabay bagsak ng pinto pasara.
Sayang bakit ‘hindi tapos na tayo’ ang sinabi niya, mukhang sila pa rin. Kainis.
Teka bakit kaya ganun ang itsura ni Sir Dwyane, parang badtrip. Nabwisit siguro talaga kay Janella.
Padabog na lumabas si Janella. Pahiya eh!
Pero mula ng araw na iyon ay palagi ng bumibisita si Janella kay Sir Dwayne, hindi lang sa opisina kundi sa mismong mansion.
Hindi ito kailangan hinarap ni Madam Elena kaya alam kong malaking sampal ito sa bruhang Janella na ‘to.
Isang gabi ay masayang ibinalita ni Attorney Bernard Sandoval na naayos na niya ang inheritance ni Dwayne at nalipat na sa pangalan nito ang 100% asset ng ama nito.
“Sir Dwayne, ngayong na saiyo na ang lahat ng kayaman ay pwede mo nang idivorce ang katulong mo,” sabi nito na parang nang-iinsulto.
Napahinto ako sa pagkain at ibinaba ang tingin. Katulong talaga? Mag tito nga sila ni Janella. Mga matapobre.
Alam ko naman na minadali talaga ni Attorney Sandoval ang pag-aayos ng paglipat ng asset kay Sir Dwayne para mapakalasan nito ang pamangkin niya.
“Sir, pwede ninyo na rin po ipahanda ang divorce paper,” saad ko. Ayoko kasing isipin nila na talagang gusto kong maging asawa ang boss ko.
“Huwag na muna,” ani Madam Elena.
“Pero Madam Elena, nagawa naman na ni Sir Dwayne ang hiling sa last will kaya pwede na niyang hiwalayan ang katulo –“
Hindi natapos ni Attorney Sandoval ang sasabihin dahil binara na siya ni Sir Dwayne, “Watch your word attorney, hindi ko siya katulong, Nancy is my secretary, my loyal, capable assistant and I depend on her.”
Lumakas ang kabog ng dibdib ko. Ngayon lang kasi ako pinagtanggol ni Sir Dwayne, well ngayon lang din naman may nang-api sa akin.
Api talaga?
Sipain ko kaya ‘tong panot na abogado na tiyuhin ng bruhang si Janella.
“According to last will dapat may asawa si Dwayne bago mamatay si Leo, if hihiwalayan na niya si Nancy kaagad ay pwedeng ma contest ng korte ang paglipat ng asset.” Paliwanag ni Madam Elena.
Napahinga ng malalim si Attorney Bernard Sandoval.
Pahiya ang panot! Hmp!
“But do you still like Janella?” tanong ni Attorney Sandoval. “Mahal na mahal ka ng pamangkin ko. Halos ikamatay niya na malaman na nag-asawa ka na.”
Sus! Ang arte! Artista nga ‘yang Janellang bruha.
Ikakamatay daw! Oa ninyo!
Hindi ba niya alam 100 o higit pa ang kalaban at kaagaw niya sa malaki, mahaba, mataba at masarap na jumbo hotdog ni Sir Dwayne.
At baka tulad ni Kylie ay hindi rin niya kaya lunukin ito ng buo.
Jumbo hotdog ni Sir Dwayne kaya mo ba ‘to?
Shit, nagiging green minded na naman ako.
“Attorney, tatawagan ka nalang namin kung kailagan at pwede ba kung anuman ang pinag-uusapan natin ay huwag mong pinagsasabi sa iba,” inis na sabi ni Sir Dwayne.
Pahiya naman ang panot na abogago este abogado kaya agad itong humingi ng dipensa, “Sorry,” sabay alis.
Sa akin ka humingi ng tawad panot!
“Nancy, pwede bang baguhin natin ang contract,” saad ni Madam Elena sa seryosong tinig.
“Ano pong ibig ninyo sabihin ma’am?” tanong ko.
“One year contract. Magiging mag-asawa kayo ng isang taon ng anak ko. Mamatay man si Leo bago lumipas ang isang taon ay mananatili ayong kasal.”
Natulala ako.
Ano isang taon?
“B-Bakit po?” gulat kong sabi.
“Ayokong pilitin ng sinuman si Dwayne na magpakasal. Sinabi ko naman na ayaw ko kay Janella, ngayon rin at papalitan ko na si Attorney Bernard Sandoval bilang family lawyer ng aming pamilya,” sagot ng ginang.
Napatingin ako kay Sir Dwayne.
“Payag ako,” sagot niya.
Bago ako makasagot ay tumunog ang cellphone ni Madam Elena. Bigla itong nawalan ng malay matapos marinig ang sinabi ng nasa kabilang linya. Kaya agad namin itong dinaluhan ni Sir Dwayne.
“Ma!”
“Ma’am!”
Kinuna ni Dwayne ang cellphone ng marinig na may nag he-hello.
“Sino ‘to?” sigaw niya.
“Sir, sa Milton international hospital po, p-patay na po si Sir Leo.” Sabi ng doctor.
Doc. LesleyPagkauwi ko sa mansion, hindi na ako nag-aksaya ng oras. Dumiretso agad ako sa kwarto ni Baby Jake. Alam ko na sobrang nasaktan si Nancy nang malaman niyang pupunta na sa abroad si Baby Jake at doon na titira. Wala siyang magawa dahil nakakulong siya. Parang kinukuha sa kanya yung huling pag-asa niya, yung pinanghahawakan niya para mabuhay.Pagpasok ko sa kwarto, tahimik. Tanging yung mahinang tunog lang ng monitor ang maririnig. Lumapit ako sa incubator ni Baby Jake at dahan-dahan ko itong tinapik. Yung pagtapik ko ay para bang isang pangako, isang pangako na hindi ko siya pababayaan."Baby Jake," bulong ko. "Huwag kang mag-alala. Hindi kita hahayaan na masaktan. Aalagaan kita. Pangako." Yung pangako ko na yun ay hindi lang para sa kanya, kundi para rin kay Nancy.Tinitigan ko yung maliit niyang katawan. Ang inosente ng mukha niya. Ang himbing ng tulog niya. Hindi niya alam yung gulo na nangyayari sa paligid niya. Hindi niya alam na ginagamit siya para saktan yung mga tao
Doc. LesleyNawala bigla yung ngiti sa labi ko nang makita ko si Dwayne na naglalakad papasok sa mansion. May kakaiba sa aura niya, parang may mabigat siyang sasabihin. Hindi ko gusto yung pakiramdam na 'to. Parang may malaking pagbabago na naman na mangyayari sa buhay naming lahat."Lesley," bati niya, pero yung boses niya ay hindi katulad ng dati. Mas seryoso, mas malamig. "May importante akong sasabihin sa'yo."Kinabahan ako lalo. Umupo siya sa sofa sa living room, at sumenyas na umupo rin ako sa harap niya. Huminga muna siya nang malalim bago nagsalita."Napagdesisyunan ko na, Lesley. Ikaw na ang magiging legal guardian ni Baby Jake mula ngayon."Gulat akong napatingin sa kanya. Hindi ko maintindihan kung bakit bigla niyang sinasabi 'to. "Dwayne, anong ibig mong sabihin?""Alam kong ikaw lang ang mapagkakatiwalaan ko pagdating kay Baby Jake," sagot niya. "At saka, naayos ko na rin yung titirhan ninyo sa abroad kasama sina Giselle at Manang Kendra."Parang binuhusan ako ng malamig
JanellaGulat na gulat ang mukha ni Dwayne nang marinig niya ang plano ko. Kitang-kita ko ang pagtataka, pagkalito, at bahagyang pagtutol sa mga mata niya. Pero hindi ako pwedeng magpatinag. Ngayon na ang tamang pagkakataon para tuluyan nang mawala si Baby Jake sa buhay namin."Anong ibig mong sabihin na ipadala sa abroad si Baby Jake?" tanong niya."Love," panimula ko, kunwaring pinipigilan ang mga luha. "Hindi ba't nasa kulungan naman si Nancy? Wala na siyang paraan para makalapit kay Baby Jake. At isa pa, binabayaran mo naman si Doc. Lesley ng napakalaking halaga, di ba? Pwede siyang maging legal guardian ni Baby Jake. Mas okay siguro kung sa ibang bansa na lang natin siya palalakihin."Pinahid ko ang mga mata ko gamit ang likod ng aking kamay, "Dwayne, isipin mo naman. Sa tuwing makikita mo si Baby Jake, hindi ba't lagi mong maaalala si Nancy? Yung babaeng pumatay sa mama mo? Hindi ka ba napapagod na maalala yung sakit? Ayaw mo bang makalimot at move on?"Alam ko na tinatamaan siy
DwayneSimula nang makulong si Nancy dahil sa pagpatay sa mama ko, hindi ko na nadalaw si Baby Jake. Alam kong kasalanan ko rin, pero hindi ko talaga maiwasan. Tuwing nakikita ko siya, naaalala ko si Nancy. Naaalala ko ang krimen na ginawa niya.Nasa incubator pa rin si Baby Jake sa isa kong mansion. Pinatira ko doon si Doc. Lesley para siya ang mag-alaga. Binibigyan ko naman siya ng pera bilang personal guardian, kaya alam kong hindi ko pa rin naman masasabing napapabayaan.Mas focus ako ngayon kay Janella at kay Baby Dwayne. Inalis na rin sa incubator si Baby Dwayne at pwede na siyang buhatin. Masaya ako tuwing hawak ko siya. Pero tuwing naaalala ko si Baby Jake, nakokonsensya ako.Masama man, pero pati si Baby Jake nadamay sa galit ko kay Nancy. Nawalan ako ng pagmamahal sa kanya.Nakaupo ako sa tapat ng crib ni Baby Dwayne. Habang patuloy sa pagasalita si Janella ay lumilipad naman ang isip ko"Dwayne, kapag natapos na ang forty days ng mama mo, pwede na natin siyang pabinyagan pa
JamillaNakahiga ako sa matigas na kama ng ospital, nakatitig lang sa kisame habang pinakikinggan ang paulit-ulit na tunog ng monitor sa tabi ko. Beep. Beep. Beep. Sa paningin ng mga doktor at nurse, isa akong pasyenteng gulay—comatose, hindi nakakagalaw, at tanging ang mga mata ko lang ang tila may buhay. Pero ang totoo, nararamdaman ko ang bawat hapdi sa katawan ko at naririnig ko ang bawat bulong sa paligid.Pinilit kong panatilihing relax ang mukha ko nang marinig ko ang pagbukas ng pinto. Ang yabag ng sapatos na iyon... kilala ko 'yun. Si Janella.Pumasok siya sa kwarto at narinig ko ang pag-lock ng pinto. Lumapit siya sa gilid ng kama ko. Naamoy ko ang matapang niyang pabango na tila sumasakal sa akin. Ramdam ko ang pagtitig niya, kaya pinako ko ang tingin ko sa kawalan, walang emosyon, parang patay na dilat ang mga mata."Kamusta, ang traydor?" panimula ni Janella. May halong tawa ang boses niya, 'yung tawang nakakapangilabot dahil alam mong wala siyang pagsisisi.Hinawakan niy
DwayneInilibing na namin si Mama ngayong araw. Madilim ang langit at malamig ang hangin, parang nakikiramay sa bigat na nararamdaman ko. Habang dahan-dahang ibinababa ang kabaong niya, pakiramdam ko ay kasama ring ibinaba doon ang kalahati ng puso ko. Sobrang sakit. Hindi ko kailanman inisip na darating ang araw na ganito ang magiging paalam ko sa kaniya.Humakbang ako palapit sa hukay at kumuha ng isang dakot na lupa. Tiningnan ko ang kabaong ni Mama. "Ma, sana mapayapa ka na," bulong ko. Pinilit kong huwag manginig ang boses ko pero sadyang traydor ang mga luha ko. "Sana mapatawad mo rin ako dahil hindi kita naipagtanggol nung mga oras na kailangan mo ako. Ang hirap tanggapin na ang taong pinasok ko sa bahay natin, ang babaeng minahal ko, ang siya palang kikitil sa buhay mo."Sa bawat butil ng lupa na pumatak mula sa kamay ko, parang unti-unting lumilinaw sa isip ko ang lahat. Tapos na ang trial. Narinig ko na ang hatol. Sinabi ng batas na guilty si Nancy. Kahit gaano kasakit, kail







