LOGINNancy
“Ma? Bakit ayaw mo sa kanya? Kilalang artista si Janella. She have many endorsement at shows. You will like her. I’m sure pwede ko naman siya kausapin na maging temporary wife ko, ang sabi lang naman sa last will ay dapat may asawa bago mamatay si papa,” sabi ni Sir Dwayne.
“I don’t like her. Do you think I do not conduct background check sa mga babae mo? Isa si Janella sa may mga undisclosed meeting sa maraming pulitiko at mamayamang lalake. And I am sure that woman is a gold digger, hindi ‘yun papayag na basta lang maging contract wife mo lang at lalong hindi siya papayag na magkaroon kayo ng pre-nuptial agreement.” Seryosong sagot ni Madam Elena.
Napatango ako ng hindi sinasadya kaya napatingin sa akin si Madam Elena sa parang nag-isip.
“Dwyane, bakit hindi nalang si Nancy?” tanong nito.
Natulala naman ako at itinuro ang sarili, “A-Ako po?”
“Why not ask Nancy? She’s loyal to you. To her, it will just be another part of her job.” Wika ni Madam Elena habang mimamasahe ang baba.
Napalunok naman ako at tinignan si Sir Dwayne. Tumginin din ito sa kanya saka napahinga ng malalim.
“Nancy, marry me. I’ll pay you one hundred million dollars. We’ll stay married until my father passes away. After that, we divorce. No Sex. No emotions. Just business.”
No sex? Ayoko na.
Gusto ko nga kanina kagatin este isubo yung malaki at mataba niyang junior eh!
Nabigla ako at nasaktan. To him, it was a deal. But for her? It was a dream—one she knew wouldn’t last.
“Sir…”
Hinawakan ni Sir Dwayne ang kamay ko, “Please kahit civil wedding lang naman at mag di-divorce rin tayo after ko makuha ang inheritance ko. Wala rin makakaalam na nagpakasal tayong dalawa. It will be our secret.” Wika niya kaya lalo akong nasaktan.
Our secret?
Walang makakaalam? Malamang kinakahiya niya na maging asawa ako. Bakit nga ba hindi? Eh ang pangit ko.
“Nancy, magkakaroon kayo ng pre-nuptial agreement ni Dwayne, pero huwag kang mag-alala dahil bukod sa $100 million dollars na pera at bibigyan ka pa namin ng 1% share sa kompanya, basta ba lihim lang ang kasal na magaganap at wala kang pagsasabihan, kung totoo man na isang buwan na lamang ang itatagal ng buhay ni Leo, ganun lang rin kabilis ang magiging pagsasama ninyo, aayusin ang divorce pagkatapos makuha ng anak ko ang inherence niya,” paliwanag ni Madam Elena.
“Pumayag ka na, huwag kang mag-alala tataasan ko rin ang sweldo mo ng ten times,” pang-uuto pa ni Sir Dwayne.
Napahinga ako ng malalim at nakatingin sa mga kamay namin na magkahawak, “S-Sige po. Payag na ako.”
Nabigla ako ng biglang halikan ni Sir Dwayne ang aking kamay, “Thank you, bukas magpapakasal tayo.”
******
Pagkauwi ko ng bahay ay wala akong ganang kumain, bago umuwi kanina ay sinabi na ni Sir Dwayne na mula bukas after ng civil wedding ay sa kanila na ako titira pansamantala habang mag-asawa kami.
Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o malulungkot.
Masaya dahil magiging asawa ko ang lalakeng una at palagay kong huling lalake na mamahalin ko.
Pero malungkot rin dahil alam kong kunwari lang ang lahat. Walang pagmamahal, walang anuman emosyon.
Sa papel ko lamang siya magiging asawa. Bigla ko tuloy nahiling na sana umabot ng sampu o higit pang taon na buhay si Sir Leo.
Ngayon pa lamang kasi ay nalulungkot na ako kapag kailangan namin na mag hiwalay. Sigurado ako na sa oras na makuha ni Sir Dwayne ang inheritance niya ay si Janella ang kanyang papakasalan sa simbahan.
Biglang tumulo ang aking mga luha, kainis. Ang hirap pala magmahal ng patago. Ipinilig ko ang ulo at agad pinunasan ang mga mata saka nag umipisa na mag-impake ng mga damit.
Kinabukasan ay imbes sa munisipyo ay sa loob ng malaking mansion ng mga Johnson ginawa ang aming civil wedding. Ang judge na dumating ay malamang binayaran rin ng malaki ni Sir Dwayne.
Ang inaasahan ko ay mayroon seremonya na magaganap dahil kasalan nga diba? Pero hind ganoon ang nangyari, dahil halos pumirma lang kami dalawa sa papel ay sinabing mag-asawa na kami.
Ha? Walang kiss? O singsing?
So ako na ngayon si Mrs. Nancy Johnson?
Kinamayan ni Sir Dwayne at Madam Elena ang judge saka inabutan ng isang envelop na makapal, siguro ay pera ang laman. Dala nito ang mga papel na umalis.
Nang dumating naman si Attorney Bernard Sandoval ay nagulat pa ito na ako ang ginawang asawa ng boss ko.
Bakit parang disappointed ‘tong loko na to! Napanguso ako sa gilid.
“Sir Dwayne, nakahanap ka na pala ng magkukunwaring asawa mo, sayang at ipapakilala ko sana sa iyo ang pamangkin ko.”
Ayun naman pala! At may hidden agenda na rin ang mokong na abogado na ito.
“Oo,” tango ni Sir Dwayne, “Ngayon ay ayusin mo na ang inheritance ko.”
“Okay, don’t worry,” sagot ni Attorney Sandoval saka tumingin ulit sa akin.
Tusukin ko mata mo diyan eh!
“Nancy, ang magiging pansamatalang kwarto mo ay ang guest room sa dulo ng second floor katabi ng kwarto ni Dwayne.”
Napatingin ako kay Madam Elena at tumango, “Yes, Mrs. Johnson.”
Lumapit ito sa akin at hinawakan ang kamay ko, “Maraming salamat sa tulong mo Nancy,”
“Wala po ‘yun mam, tutulong po ako sa abot ng aking makakaya,” nakangiti kong sabi.
“Teka, hindi ka man lang namin natanong, may boyfriend ka ba?” tanong nito.
Bigla akong inakbayan ni Sir Dwayne, “Wala siyang boyfriend.”
“O-Oo po, wala,” sagot ko.
“Mabuti naman dahil alam mo na gusto namin na maging lihim lang ito,” ani Madam Elena.
“Huwag po kayong mag-alala dahil isipin nalang po natin na trabaho lang ito, at walang personalan.”
Bigla akong niyakap ni Sir Dwayne, “Kaya malaki ang tiwala ko sa’yo, Nancy. Maaasahan ka sa lahat ng bagay.”
*****
Ang lambot at ang laki ng kama na sa loob ng guest room. Iba talaga ang mayaman. $100 million dollars, 1% share sa kompanya, at magiging ten times ang increase ng sahod ko.
Hindi na rin ako talo, pero bakit hindi ako masaya?
Asawa ko na ngayon ang boss ko. Ang lalakeng mahal ko at pinagnanasaan este pinapangarap.
Ang sarap sa pandinig na sabihin mag-asawa na kami ngunit kapag naiisip ko na kunwari lamang ang lahat ng ito ay para akong naawa sa sarili ko.
Para kasing alipin lang ang tingin nila sakin, na pwedeng utusan na gawin ang lahat ng bagay. Kayang bayaran at manduhan.
Honeymoon namin dapat ngayon pero mag-isa lang ako ngayon dito s kwarto, nakita ko si Sir Dwyane mula sa bintana na umalis, tiyak makikipag kita ito sa isa sa mga babae nya.
O baka kay Janella…
Matutunan rin kaya niya akong mahalin?
*****
Sabay na kami ni Sir Dwayne pumasok kinabukasan, wala naman magtataka dahil madalas naman na kaming magkasama. Kumbaga para niya akong anino o buntot.
Pagpasok namin sa lobby ng kompanaya ay may pinagkakaguluhan ang mga empleyado kaya agad kaming lumapit pero nabila ako ng ng makita ang dahilan.
Si Janella Anderson.
Halos lahat ay gustong magpapicture sa kanya. Malugod naman niya itong pinagbibigyan pero ng makita nito si Dwayne ay nag exuse sabay akla sa braso nito.
“Dwayne, finally you’re here!” masaya niyang sabi sabay halik sa labi nito.
Asawa ko ‘yan! Gusto kong isigaw.
Napuno naman ng tuksuhan ang mga empleyado at halos lahat ay kinilig. Nanatili naman akong tahimik lang ng biglang tumingin sa akin si Sir Dwayne.
Hindi ko alam ang ibig sabihin ng mga titig niya pero mabilis kong iniwas ang aking mga mata at sinabihan ang mga empleyado na bumalik sa trabaho saka mabilis pumunta sa elevator.
Sumakay kaming tatlo sa loob at sa likod nila ako pumwesto. Literal na nadurog ang puso ko ng bigla silang maghalikan sa pagkasara ng pinto.
Hindi ninyo ba ako nakikita?
Doc. LesleyNapakalaki ng mansion na binili ni Dwayne para tirahan namin. Hindi ko alam kung bakit kailangan pang ganito kalaki. Parang ang lungkot tuloy. Kami lang naman ang titira dito: ako, si Baby Jake, si Manang Kendra, at si Giselle.Si Giselle... kawawa talaga siya. Pipi na siya, at wala pang mga paa dahil sa ginawa ni Shane. Pero kahit ganun, ang bait-bait pa rin niya. Nakakapag-communicate naman siya sa amin sa pamamagitan ng text o kaya sa maliit niyang white board. Ang bilis din niyang mag-adjust sa mga nangyayari.Pagpasok namin sa loob ng mansion, agad naming inayos yung mga gamit namin. Inayos namin yung incubator ni Baby Jake sa isang kwarto na malapit sa kwarto ko. Gusto kong malapit lang siya sa akin para mabantayan ko siya nang mabuti.Habang nag-aayos kami, hindi ko pa rin maiwasang mainis at malungkot. Inis ako kay Dwayne dahil hindi man lang siya sumama para icheck si Baby Jake. Hindi man lang siya nagbago ng isip na paalisin kami. Parang wala na talaga siyang pak
Doc. LesleyPagkauwi ko sa mansion, hindi na ako nag-aksaya ng oras. Dumiretso agad ako sa kwarto ni Baby Jake. Alam ko na sobrang nasaktan si Nancy nang malaman niyang pupunta na sa abroad si Baby Jake at doon na titira. Wala siyang magawa dahil nakakulong siya. Parang kinukuha sa kanya yung huling pag-asa niya, yung pinanghahawakan niya para mabuhay.Pagpasok ko sa kwarto, tahimik. Tanging yung mahinang tunog lang ng monitor ang maririnig. Lumapit ako sa incubator ni Baby Jake at dahan-dahan ko itong tinapik. Yung pagtapik ko ay para bang isang pangako, isang pangako na hindi ko siya pababayaan."Baby Jake," bulong ko. "Huwag kang mag-alala. Hindi kita hahayaan na masaktan. Aalagaan kita. Pangako." Yung pangako ko na yun ay hindi lang para sa kanya, kundi para rin kay Nancy.Tinitigan ko yung maliit niyang katawan. Ang inosente ng mukha niya. Ang himbing ng tulog niya. Hindi niya alam yung gulo na nangyayari sa paligid niya. Hindi niya alam na ginagamit siya para saktan yung mga tao
Doc. LesleyNawala bigla yung ngiti sa labi ko nang makita ko si Dwayne na naglalakad papasok sa mansion. May kakaiba sa aura niya, parang may mabigat siyang sasabihin. Hindi ko gusto yung pakiramdam na 'to. Parang may malaking pagbabago na naman na mangyayari sa buhay naming lahat."Lesley," bati niya, pero yung boses niya ay hindi katulad ng dati. Mas seryoso, mas malamig. "May importante akong sasabihin sa'yo."Kinabahan ako lalo. Umupo siya sa sofa sa living room, at sumenyas na umupo rin ako sa harap niya. Huminga muna siya nang malalim bago nagsalita."Napagdesisyunan ko na, Lesley. Ikaw na ang magiging legal guardian ni Baby Jake mula ngayon."Gulat akong napatingin sa kanya. Hindi ko maintindihan kung bakit bigla niyang sinasabi 'to. "Dwayne, anong ibig mong sabihin?""Alam kong ikaw lang ang mapagkakatiwalaan ko pagdating kay Baby Jake," sagot niya. "At saka, naayos ko na rin yung titirhan ninyo sa abroad kasama sina Giselle at Manang Kendra."Parang binuhusan ako ng malamig
JanellaGulat na gulat ang mukha ni Dwayne nang marinig niya ang plano ko. Kitang-kita ko ang pagtataka, pagkalito, at bahagyang pagtutol sa mga mata niya. Pero hindi ako pwedeng magpatinag. Ngayon na ang tamang pagkakataon para tuluyan nang mawala si Baby Jake sa buhay namin."Anong ibig mong sabihin na ipadala sa abroad si Baby Jake?" tanong niya."Love," panimula ko, kunwaring pinipigilan ang mga luha. "Hindi ba't nasa kulungan naman si Nancy? Wala na siyang paraan para makalapit kay Baby Jake. At isa pa, binabayaran mo naman si Doc. Lesley ng napakalaking halaga, di ba? Pwede siyang maging legal guardian ni Baby Jake. Mas okay siguro kung sa ibang bansa na lang natin siya palalakihin."Pinahid ko ang mga mata ko gamit ang likod ng aking kamay, "Dwayne, isipin mo naman. Sa tuwing makikita mo si Baby Jake, hindi ba't lagi mong maaalala si Nancy? Yung babaeng pumatay sa mama mo? Hindi ka ba napapagod na maalala yung sakit? Ayaw mo bang makalimot at move on?"Alam ko na tinatamaan siy
DwayneSimula nang makulong si Nancy dahil sa pagpatay sa mama ko, hindi ko na nadalaw si Baby Jake. Alam kong kasalanan ko rin, pero hindi ko talaga maiwasan. Tuwing nakikita ko siya, naaalala ko si Nancy. Naaalala ko ang krimen na ginawa niya.Nasa incubator pa rin si Baby Jake sa isa kong mansion. Pinatira ko doon si Doc. Lesley para siya ang mag-alaga. Binibigyan ko naman siya ng pera bilang personal guardian, kaya alam kong hindi ko pa rin naman masasabing napapabayaan.Mas focus ako ngayon kay Janella at kay Baby Dwayne. Inalis na rin sa incubator si Baby Dwayne at pwede na siyang buhatin. Masaya ako tuwing hawak ko siya. Pero tuwing naaalala ko si Baby Jake, nakokonsensya ako.Masama man, pero pati si Baby Jake nadamay sa galit ko kay Nancy. Nawalan ako ng pagmamahal sa kanya.Nakaupo ako sa tapat ng crib ni Baby Dwayne. Habang patuloy sa pagasalita si Janella ay lumilipad naman ang isip ko"Dwayne, kapag natapos na ang forty days ng mama mo, pwede na natin siyang pabinyagan pa
JamillaNakahiga ako sa matigas na kama ng ospital, nakatitig lang sa kisame habang pinakikinggan ang paulit-ulit na tunog ng monitor sa tabi ko. Beep. Beep. Beep. Sa paningin ng mga doktor at nurse, isa akong pasyenteng gulay—comatose, hindi nakakagalaw, at tanging ang mga mata ko lang ang tila may buhay. Pero ang totoo, nararamdaman ko ang bawat hapdi sa katawan ko at naririnig ko ang bawat bulong sa paligid.Pinilit kong panatilihing relax ang mukha ko nang marinig ko ang pagbukas ng pinto. Ang yabag ng sapatos na iyon... kilala ko 'yun. Si Janella.Pumasok siya sa kwarto at narinig ko ang pag-lock ng pinto. Lumapit siya sa gilid ng kama ko. Naamoy ko ang matapang niyang pabango na tila sumasakal sa akin. Ramdam ko ang pagtitig niya, kaya pinako ko ang tingin ko sa kawalan, walang emosyon, parang patay na dilat ang mga mata."Kamusta, ang traydor?" panimula ni Janella. May halong tawa ang boses niya, 'yung tawang nakakapangilabot dahil alam mong wala siyang pagsisisi.Hinawakan niy







