LOGINNancy
Patay na si Sir Leo?
Napatakip ako sa aking bibig sa gulat pero hindi ito ang oras para maganahin ang emosyon, agad kong tinawag ang mga katulong at driver para buhatin si Madam Elena sa sasakyan.
Inalalayan ko naman si Sir Dwayne na tulala pa rin.
“Sir…”
Naiiyak ko siyang isinakay sa kotse at mabilis na umalis. Pagkadating sa hospital ay may takip na sa mukha si Sir Leo.
“Ginawa po namin ang lahat pero bumigay na ang katawan niya,” umiiyak rin na sabi ng head doctor ng hospital.
Niyakap ni Madam Elena ang katawan ng asawa at humahulgol habang nagwala naman si Sir Dwayne at pinagbabasag ang mga machine.
“Wala kayong kwenta lahat!” sigaw nito.
Bumuhos rin ang luha ko at hindi ko namalayan na tumakbo ako kay Sir Dwayne at niyakap ito ng mahigpit para pigilan na magwala. Yumakap ito ng pabalik at sa mga balikat ko umiyak.
Tatlong araw ang lumipas ay ihinatid na agad sa huling himalayan si Sir Leo. Malaki ang pasasalamat ko rito dahil ito ang nag hire sa akin para gawin secretary ng anak.
Naging malungkutin si Madam Elena ay halos hindi lumalabas ng kwarto kaya ako mismo ang nagpapain rito.
Samantalang naging madalas ang paglalasing ni Sir Dwayne, hindi na ito pumapasok sa opisnina kaya kahit abala ako sa pag-aasikaso sa ina nito, ay ako pa rin ang gumagawa ng mga trabaho niya.
Hanggang isang gabi ay sobrang pagod ako, umattend kasi ako ng monthly meeting at halos lahat ng problema ng kompanya ay ako ang sumasalo. Bilang officer in charge. Kahit ang buong kompanya ay nagluluksa pa rin sa pagkamatay ni Sir Leo ay hindi naman pwede itigil ang operation.
Si Madam Elena naman ay ako lang ang gustong magpakain sa kanya, at hindi pumapayag na katulong lang ang kasama.
Medyo lumulukso ang puso ko sa tuwing sinasabi niya na mabuti ako ang naging daughter in law niya.
Wow naman. Parang totoong asawa ko ang anak niya.
Nahiga ako sa kama at agad nakatulog dahil sa panghihina. Pero wala pang tatlong oras ng maramdaman ko na para bang may nakadagan sa akin at hinahalikan ako!
Hindi ko maabot ang lamp shade pero sa tulong ng liwanag mula sa binatana ay nakita kong si Sir Dwayne ito.
Shit!
Matitikman ko na ba ang kanyang little Dwayne. Hindi nga pala little. Dahil damulag ang alaga nito.
Oh no! Kaya ko ba ‘to?
Pero mabilis ko rin siyang itinulak, “Sir, huwag! Lasing ka na naman ba?”
Hindi siya sumagot at agad nanghubad ng damit saka muling pumatong sa akin. Halos sirain niya ang damit ko at hinalikan sa labi.
Amoy ko ang pinaghalong alak at bango ng hininga niya kaya kahit nag-aatubili ay hinayaan ko siyang halikan ako.
Ang sarap niyang humalik, halatang sanay na sanay. Isang daan ba naman ang pinapapraktisan.
Nang tuluyan na niyang maalis ang aking mga damit ay agad niyang sinuso ang aking mga u***g, habang ang kamay niya ay mabilis na pinadapo sa pagkababae ko.
Hinanap nito ang aking tinggil at mabilis na kinalapit. Nanginig ako agad at naglawa ang aking lagusan. Isa… Dalawa… Tatlong daliri ang ipinasok niya sa loob ng masikip kong puke at mabilis na kinalkal ang loob.
Nilabasan ako ng paulit ulit ngunit hindi pa roon natatapos ang masarap niyang pang to-torture sa akin dahil ng isinubsob niya ang mukha sa puke ko ay ang dila naman ang ginamit para k******n ang hiwa ko.
Nahigpit ko siyang nasabunutan at nahiyaw, “Sir Dwayne!”
Tumirik ang mga mata at halos magkikisay ako sa sarap habang patuloy siya sa dila ng katas ko. Gigil na gigil niyang pinagsusupsop ang tinggil ko na parang na mamaga na.
Maya maya pa ay naramdaman ko na ikinikiskis na niya ang kanyang matigas titi sa madulas kong puke, shit!
This is it! Hindi na ito basta wet dreams lang!
K********t na ako ng boss ko!
Halos tumulo ang laway ko sa hapdi, parang may napunit sa loob ko. Sa taba at haba ng titi ni Sir Dwayne ay para bang abot sa matres ko ang naabot niya.
Humawak siya ng mariin sa magkabila kong mga suso saka nagsimulang maglabas masok sa masikip kong lagusan.
Masakit pero masarap… Nakakakilit ang pakiramdam.
Naramdaman ko na malapit na ulit akong labasan kaya hindi ko na pinigilan ang sarili at kahit walang experience ay sinubukan kong salubungin ang bawat pagbayo niya.
“Lalabasan na ‘ko!” sigaw niya at ibinaon ng todo ang titi sa sakin.
Nanghihina rin na muling sumabog ang katas ko kaya naman agad akong nakatulog.
Kinabukasan ay nagulat ako sa malakas na sigaw ni Sir Dwayne.
“What the hell!” galit na sigaw niya.
Kinurap ko ang mga mata at ramdam ang hapdi ng aking pagkababae, maging ang buong katawan pero mas masakit ang aking puso.
“Putang ina! Anong nangyari kagabi?” galit pa rin niyang tanong.
Tinakpan ko ng kumot ang aking katawan at napaupo. Ayos ah! Akala mo narape siya kung makasigaw, eh siyang pumasok sa kwarto ko.
“Sir… Kagabi ko ay pumasok kayo rito at –“
“At dahil lasing ako ay sineduce mo ako! Ang galing mo rin na babae ka! Wala ka rin pala pinagkaiba sa mga puta na handang halikan maski ang paa ko basta makakuka lang ng pera. Gold digger!” angil pa nito.
Teka! Ako? Gold Digger?
Bakit parang kasalanan ko pa ang nangyari?
Mabilis na nagbihis si Sir Dwayne at halos masira ang pinto pagkasara.
Tumayo na rin ako at nagbihis, naluluha ako na makita ang bahid ng dugo sa kama. Ang tanga ko na pumayag magpagalaw sa kanya. Kung alam ko lang na magiging ganito ang reaksyon niya ay sana tumakbo ako palayo.
Nakabihis na ako ng bigla syang bumalik at hinagis ang isang folder, “Ito ang divorce paper natin, pirmahan mo na dahil tapos na tayo!”
Tapos na tayo? Parang isa lang sa girlfriend kung pagsalitaan ako.
Balewala lang pala dito ang mga sacrifice niya, kung sabagay si Janella kasi ang gusto niya.
“Hoy Nancy, never akong magmamahal ng tulad mong pangit! Nakakadiring isipin na pinatulan kita, gusto kong sumuka ngayon! Ayoko na makita ang pagmumukha mo!”
Saka Ibinato nito ang cheke na may $100 million dollar.
“Pagbalik ko rito ay dapat napirmahan mo na ‘yan!” gigil niyang sabi saka dumura pa sa sahig.
Halos sampung minuto akong tulala sa kama mula ng nakaalis si Sir Dwayne. Kinuha ko ang mga maleta at agad inilagay sa kotse saka tumingin sa mansion, gusto ko sanang magpaalam kay Madam Elena pero baka galit na rin ito sakin.
Nanginginig na pinirmahan ko ang mga papeles at inilapag sa sofa saka umiiyak na umalis.
“Pangako, hindi mo na ako makikita pa, Dwayne.”
DWAYNEMatapos makulong sina Shane at Janella, parang doon lang ako nakahinga nang maluwag. Isang taon kaming nabuhay sa takot, duda, at galit. Isang taon na parang hindi kami mapakali kung kailan sila susulpot at gagawa na naman ng gulo.Nasa sala kami noon ni Nancy. Tahimik ang bahay. Si BJ nasa kwarto, tulog. Sina Lesly at Giselle umuwi na rin.Lumapit ako kay Nancy. Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Niyakap ko siya nang mahigpit.“Sorry,” sabi ko.Hindi agad siya nagsalita. Ramdam ko ang paghinga niya sa dibdib ko.“Sorry sa pagduda ko,” dagdag ko. “Nasaktan kita. Pinagbintangan kita.”Huminga siya nang malalim bago sumagot. “Wala namang may gusto ng mga nangyari, Dwayne.”Humawak siya sa braso ko at tiningnan ako sa mata. “Hindi ko ginusto ang gulo. Hindi ko ginusto na bumalik siya.”“Alam ko,” sabi ko. “Pero nagpadala ako sa galit. Akala ko niloloko mo ako.”“Nasaktan din ako,” sagot niya. “Pero mas pinili kong intindihin ka.”Mas lalo ko siyang niyakap. Doon ko narealize kung
JANELLANasa kwarto ako noon at nagsusukat ng damit. Tinitingnan ko ang sarili ko sa salamin. Pinaghirapan ko ang mukha na ito. Lahat ng sakit tiniis ko para lang mabuo ang bagong ako.Habang inaayos ko ang damit sa harap ng salamin, biglang tumunog ang phone ko. Unknown number.Sandali akong nag isip kung sasagutin ko ba. Pero sinagot ko rin.“Hello?”May ilang segundo na tahimik. Tapos narinig ko ang boses.“Janella…”Nanlamig ako. “Tito Bernard?”Tumawa siya. Pero hindi normal na tawa. Parang baliw.“Tumawag lang ako para magpaalam,” sabi niya.“Ano? Anong pinagsasabi mo?” inis kong sagot. “Nasaan ka?”Tumawa ulit siya. “Huwag mo na alamin kung nasaan ako, ito na ang huling araw na magkakausap tayo.”Kinabahan ako. “Anong ibig mong sabihin?”“Alam na ng mga pulis ang totoo,” sabi niya. “Alam na nilang buhay kayo ni Shane. Alam na nilang nagpalit kayo ng mukha. Alam na rin nila Dwayne.”Parang nawala ang hangin sa dibdib ko. “Ano? Hindi pwede. Paano nila malalaman?!”“Eh di sinabi k
SHANENatutuwa ako habang umiinom ng alak sa sala. Tahimik ang buong bahay pero ang isip ko puno ng iniisip. Habang iniikot ko ang baso sa kamay ko, hindi ko mapigilan ang mapangiti. Sigurado ako ngayon nag aaway sina Dwayne at Nancy. Kilala ko si Dwayne. Seloso yun. Mainitin ang ulo. Konting duda lang, sasabog agad. At si Nancy naman, pag napuno, hindi rin magpapatalo.Iniisip ko pa lang na unti unti nang nasisira ang pagsasama nila, gumagaan ang pakiramdam ko. Hindi ko man sila nakikita, parang naririnig ko na sa isip ko ang sigawan nila. At sa gitna ng gulong yun, nandun ako. Ako ang dahilan.Bukod kay Nancy, ang gusto ko talaga na makuha ulit ay si BJ. Anak ko siya. Dugo ko siya. Hindi ko matanggap na ibang lalaki ang tinatawag niyang papa ngayon. Sa tuwing naiisip ko na si Dwayne ang kasama niya araw araw, kumukulo ang dugo ko.“Akin ang anak ko,” sabi ko sa sarili ko habang umiinom.Plano ko na kapag tuluyan nang maghiwalay sina Nancy at Dwayne, papasok ako. Magpapakita ako bila
NANCYHabang nag uusap kaming apat nina Dwayne, Lesly, at Giselle sa sala, ramdam ko ang bigat ng hangin. Tahimik si BJ sa tabi ko, halata sa mukha ng lahat ang takot at lungkot.Biglang may kumatok nang malakas sa gate.Sunod sunod. Mabigat. Parang may nagmamadali.Napatingin kaming lahat sa isa’t isa.“Sino yan?” mahina kong tanong.Bago pa kami makakilos, may sumigaw mula sa labas.“Pulis po! Buksan ninyo ang pinto!”Parang tumigil ang tibok ng puso ko.Tumayo si Dwayne at sumilip sa bintana. “Mga pulis nga.”Binuksan niya ang pinto at pumasok ang tatlong pulis. Seryoso ang mga mukha nila. May dala silang mga folder at isang maliit na sobre.“Ano po ang problema?” tanong ni Dwayne.Lumapit ang isang pulis sa amin. “May isang concern citizen po na nagbigay ng tip. Tungkol po ito kay Charles.”Nanlamig ang kamay ko.“Ano tungkol sa kanya?” tanong ko.Tumingin ang pulis sa akin diretso. “May impormasyon po kami na si Charles ay hindi talaga si Charles. Siya raw po talaga si Shane Linc
LESLYNagtaka ako nang marinig ko ang mahinang iyak sa sala. Paglabas ko ng kwarto, nakita ko si BJ na nakatayo sa harap ni Giselle. Si Giselle nakaupo sa wheel chair niya, hawak ang maliit niyang white board. Paulit-ulit siyang nagsusulat at binubura.WALA NA ANG PAPA MO BJ. PATAY NA SI SHANE!Malaki ang letra. Halos madiin ang pagkakasulat, parang gusto niyang ipaintindi talaga.Pero si BJ, pula na ang mata sa kakaiyak.“Hindi po!” sigaw niya. “Hindi po patay si Papa!”Lumapit ako agad. “Anong nangyayari dito?”Tumingin sa akin si BJ, umiiyak pa rin. “Tita Lesly… buhay po si Papa.”Nagkatinginan kami ni Giselle. Mabilis siyang nagsulat ulit.BJ, MALI KA. PATAY NA SI SHANE.Umiling si BJ. “Hindi po si Charles! Yung nasa kapit bahay natin… siya si Papa!”Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa ulo ko.“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko.“Yung bagong lipat po,” sabi ni BJ habang pinupunasan ang luha niya. “Si Charles. Siya po si Papa.”Napahawak ako sa dibdib ko. “BJ, sigurado ka
BERNARDInis na inis ako simula nung araw na tinanggal ang benda sa mukha ni Janella at tumambad sa akin ang mukha ni Nancy.Hindi ito ang gusto ko.Hindi para dito ang lahat ng ginawa ko.Ako ang sumugod sa kulungan. Ako ang nagpasabog. Ako ang nagplano ng sunog para palabasin na patay na sila. Ginawa ko lahat yun para mailabas si Janella. Para magsimula kami ulit. Para maging kami.Pero ngayon? Wala na yung babaeng minahal ko.Tuwing tinitingnan ko siya, si Nancy ang nakikita ko.Hindi si Janella.Parang nabura na siya.Isang gabi, nakaupo ako mag-isa sa sala ng mansion ni Shane. Naririnig ko ang tawa nila sa taas. Parang walang problema. Parang laro lang ang lahat.Napailing ako.“Hindi ito ang usapan,” bulong ko sa sarili ko.Bumaba si Janella. O kung sino man siya ngayon.“Bakit ang tahimik mo?” tanong niya.Tinitigan ko siya. “Masaya ka ba?”“Syempre,” sagot niya. “Malaya tayo. May plano tayo. Malapit na masira ang pamilya nila Dwayne.”Napangisi siya.Dwayne na naman? Hindi tal
ShaneKinabukasan, maaga akong nagising. Madilim pa sa labas. Tahimik ang buong kwarto. Ang tanging maririnig mo lang ay ang mahinang tunog ng aircon at ang hinga ni Nancy sa tabi ko.Nakatulog siya nang mahimbing. Nakaharap sa akin. Parang walang problema. Parang normal lang ang buhay namin.Tinit
JanellaSumunod ako at inilabas ang dila ng masiguro na wala na ang tamod ni Simon sa bibig ko. Itinayo ako ng mga lalake at dinala ulit sa kama. Akala ko ay kakantutin na nila ako, pero lalo lang akong nabitin ng umupo at sumandal sa headboard ng kama si Simon, nakabuka ang mga hita. Uupuan ko
DwayneHabang nakaupo ako sa sofa sa sala ng mansion, mahigpit kong niyakap ang urn ni Baby Jake. Ang lamig ng ceramic sa aking mga palad, parang nagbibigay paalala ng wala na siya. Tinitingnan ko lang, hindi makapagpigil, hindi ko maalis sa isip ko ang huling huling mga sandali namin. Ang mga mata
LeslyHindi ko napigilan ang sarili ko. Hinabol ko siya.“Shane!” sigaw ko habang mabilis ang hakbang ko. Kumalabog ang paa ko sa sahig. Ramdam ko ang kaba sa bawat segundo, pero mas malakas ang takot ko para kay Giselle. “Shane, sandali lang!”Huminto siya sa may pinto. Hindi siya agad humarap. Na







