ВойтиNancy
Isubo mo! Hindi ba halos gabi gabi ay napapanaginipan mo na nakikipag sex ka sa boss mo? Ito na ang pagkakataon mo! I-deepthroat mo sya! Gawin mo ang mga hindi magawa ni Kylie! Isubo! isubo!
Huwag! Gusto mo bang mawalan ka ng trabaho? Masisira ang lahat ng pinaghirapan mo! Isa pa ay disente kang babae.
Nagtatalo ang demonyo at angel sa isip ko pero mas nanaig ang angel kaya lumayo ako at tumayo, ipinatong ko ang cellphone sa lamesa at inabot ang tuwalya kay Sir Dwayne.
“Sir, kailangan mo na po pong magbihis, puntahan na po natin ang papa ang ninyo,” wika ko.
Nanginginig ngunit mabilis na tumalima si Sir Dwayne. Habang nag mamaneho ako ay halos hindi siya makapagsalita. Alam ko kasi na close mag-ama.
Hindi rin mawala sa isip ko na nakita ko siyang walang saplot. Biglang sumakit ang puson ko. Ano kaya ang lasa ng alaga niya? Kakanin ko kaya isubo ‘yun ng buo? Bwisit! Nasa emergency na nga at nakuha ko pang mag daydream!
Nang marating naming ang hospital na pag-aari nila at agad bumaba ng sasakyan si Sir Dwayne, ako naman ay nagpark muna ng maayos bago sumunod sa loob.
Naabutan ko si Sir Dwayne at Madam Elena na magkayakap habang umiiyak. Tumayo ako sa tabi nila at naawa sa kalagayan ng mga ito.
Nakahiga sa kama si Sir Leo at puno ng ibat-ibang tube sa bibig. Nakapikit ito at maputla.
“I’m Sorry, ginawa po namin ang lahat pero malubha ang heart attack na dumapo kay Mr. Johnson. Isang buwan na lamang po ang sa tingin namin na itatagal ng kanyang buhay.” Wika ng mga doktor.
“Isang buwan? Siraulo ba kayo? Hindi namin kayo binabayaran ng malaki para hindi gamitin ang mga kukote ninyo! Mga bobo!” naiiyak na sigaw ni Dwayne. Tumingin niya sa akin, “Nancy, ipahanda mo ang private plane, daldalhin natin sa abroad si papa, baka doon ay mas matatalino ang mga doctor kesa sa mga pulpol na mga ‘to!”
“Dwayne, stop!” umiiyak na saway ng ina.
“Ma, hindi ako papayag na sasabihin nilang mamamatay na si papa!” sigaw ulit ni Dwayne.
Niyakap ni Madam Elena si Dwayne, “Tanggapin na natin. Ilang mild stroke na rin ang ilang ulit nagpahirap sa papa mo. Mahina na talaga ang puso niya, baka mas gusto na lang niya na magpahinga ng tuluyan. Isa pa ay mas delikado na ibyahe siya sa ganyang kalagayan.”
“Pero ma naman para saan ang pera natin kung hindi gagamitin, kung hindi kaya ni papa, okay, magpadala tayo ng mga doctor mula abroad,” sagot ni Dwayne.
Gustong gusto ko na yakapin si Sir Dwayne dahil ramdam ko ang paghihirap ng kanyang kalooban, kumikirot ang puso ko ng makita ang kanyang mga luha pero hindi pwede, sekretarya lamang niya ako.
“Sir Dwayne, natitiyak po namin na kahit may ibang doctor pa na tumingin kay Mr. Johnson ay pareho lamang ang sasabihin. Comatose at vegetative state na po siya, tanging ang mga machine ang nagpapatuloy ng kanyang paghinga ngunit kami po ay sigurado na hindi na siya magtatagal.” Saad ulit ng doctor.
*****
Tulala si Sir Dwayne maging si Madam Elena ng umuwi sa kanilang mansion, sumama ako dahil baka may ipag-utos sila. Pinaghain ko sila ng kape ng biglang dumating ang katulong at sinabing may bisita.
Pumasok si Attorney Bernard Sandoval. Ito ang abogado ng mga Johnson. Malungkot nitong kinamayan ang mag-ina. Nilagyan ko rin siya ng kape at tumayo ako sa gilid.
“Mrs. Johnson, nabalitaaan ko ang nangyari kay Sir Leo. Alam kong hindi ninyo magugustuhan ang aking ibabalita pero tungkol ito sa last will ni Mr. Johnson.” Panimula nito.
“Anong last will hindi pa mamamatay si papa!” inis sabi ni Sir Dwayne.
“Sir Dwayne, nakausap ko po ang mga doctor ni Sir Leo, at ayon sa medical report ay hindi talaga maganda ang kanyang kalagayan. Kaya naman ay mabilis na akong pumunta dito sa inyo.” Sagot ni Attorney Sandoval.
“May problema ba sa last will?” mugto ang mata na tanong ni Madam Elena.
Napatingin si Attorney Sandoval kay Sir Dwayne at saka iniabot ang folder.
Galit naman itong tinignan ni Sir Dwayne pero hindi kinuha saka siya tumingin sa akin, “Nancy, halika dito.” Lumapit ako at umupo sa tabi ninya.
“Ang nilalaman ng last will ni Mr. Leo Johnson ay ganito, aking babasahin kaya sana ay inyong intindihin mabuti,” sabi ulit ng abogado.
Napatingin ako kay Sir Dwayne, bakit pati ako ay kinakabahan?
“Ako ay si Leo Johnson na may total net worth na 800 billion dollars total asset…”
Namilog ang mga mata ko 800 billion dollars? Mas malaki pala ang kayaman nito kesa sa nababalita noon sa T.V
Bigla ko na naman naisip ang titi ni Sir Dwayne na muntik na sumampal sa akin kanina, mas malaki rin sa personal kesa sa wet dreams ko.
Heh! Bakit ba hindi na mawala sa isip ko ang b****a niya? Kainis!
“Ang last will na ito ay ginawa ko ng una akong tamaan ng mild stroke, naisip ko na mabilis lamang ang buhay kaya naman gusto ko na magkaroon si Dwayne, ang nag-iisa kong anak at tagapagmana ng asawa bago ako mamatay, kung hindi siya magkakaroon ng sariling pamilya ay 95% ng lahat ng kayaman ko ay mapupunta sa charity. 5% lamang ang kanya. Sa mahal kong asawa na si Elena ay mayroon kaming pre-nuptial agreement noon pa man bago ikasal, kaya naman ang pera na naabot sa $10 billion dollars na pag-aari niya ay solo niya lamang at hindi kasama sa asset ko na mapupunta sa charity kung hindi matutupad ang aking hiling.”
Isinara ni Attorney Sandoval ang folder at tumigingin sa mag-ina na natulala. Malakas na pinalo ni Sir Dwayne ang lamesa at sumigaw, “Anong klaseng last will ‘yan! Ako ang tagapag mana pero may kondisyon bago ko makuha?”
Kahit si Madam Elena at napahawak sa noo, “Attorney, bakit hindi ko ito alam? Hindi naman ganito ang dating last will niya? 95% ng lahat ng asset? Oh my god!”
Napatango si Attorney Sandoval, “Pinabago ni Sir Leo ang kayang last will, hindi ko alam na hindi sa inyo sinabi.” Saka ito tumayo at seryosong tumingin kay Dwayne, “Hindi na maaaring mabago pa ang dokumento dahil comatose na ang inyong ama, ang maipapayo ko lamang ay sundin ito dahil kahit mag appeal sa korte ay sigurado akong hindi na ito maayos pa.”
“So kailangan ko na mag-asawa?” gulat na tanong ni Dwayne.
“Parang ganun na nga,” sagot ni Attorney Sandoval, “Maraming babae ang papayag na pakasalan ka Sir Dwayne pero… piliin mo ang karapat dapat. Tawagan ninyo nalamang ako kung may napili ka na ng mapapangasawa. Pero tumatakbo ang oras kaya naman huwag mo sanang hayaan na mawala ang lahat sa inyo. Although maganda naman ang nais ng inyong ama na itulong ang pera niya sa mga charity pero alam kong pinaghirapan ninyo rin ang kayaman ninyo.”
Tahimik ang mga sumunod na minuto mula ng maalis si Attorney Sandoval.
“Ahh! Bwisit!” inis na sigaw ni Sir Dwayne.
Malalim naman na ang iisip si Madam Elena, baka namimili ng babaeng pwedeng ireto sa anak.
Medyo nalungkot ako na mag-aasawa na ang boss kong lihim na minamahal. Ibig lang sabihin ay dapat ko na rin itigil ang pagpapantasya sa kanya.
“Si Janella! Tama! Papakasalan ko si Janella, siya lang ang nakikita ko na pwede kong maging asawa at least kahit papaano ay may feelings ako sa kanya.” Nakangiting sabi ni Sir Dwayne.
Napababa akong tingin. Tama nga ang hinala ko. May gusto si Sir Dwyane kay Janella. Sa isang daan na girlfriends niya kasi niya ay ni isa ay wala siyang naisip na alukin ng kasal.
“Hindi, ayoko.”
Sabay kaming napatingin si Sir Dwayne sa kanyang ina. Seryoso ang mukha nito na umiiling pa.
Ayaw niya kay Janella? Pero bakit?
DWAYNEMatapos makulong sina Shane at Janella, parang doon lang ako nakahinga nang maluwag. Isang taon kaming nabuhay sa takot, duda, at galit. Isang taon na parang hindi kami mapakali kung kailan sila susulpot at gagawa na naman ng gulo.Nasa sala kami noon ni Nancy. Tahimik ang bahay. Si BJ nasa kwarto, tulog. Sina Lesly at Giselle umuwi na rin.Lumapit ako kay Nancy. Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Niyakap ko siya nang mahigpit.“Sorry,” sabi ko.Hindi agad siya nagsalita. Ramdam ko ang paghinga niya sa dibdib ko.“Sorry sa pagduda ko,” dagdag ko. “Nasaktan kita. Pinagbintangan kita.”Huminga siya nang malalim bago sumagot. “Wala namang may gusto ng mga nangyari, Dwayne.”Humawak siya sa braso ko at tiningnan ako sa mata. “Hindi ko ginusto ang gulo. Hindi ko ginusto na bumalik siya.”“Alam ko,” sabi ko. “Pero nagpadala ako sa galit. Akala ko niloloko mo ako.”“Nasaktan din ako,” sagot niya. “Pero mas pinili kong intindihin ka.”Mas lalo ko siyang niyakap. Doon ko narealize kung
JANELLANasa kwarto ako noon at nagsusukat ng damit. Tinitingnan ko ang sarili ko sa salamin. Pinaghirapan ko ang mukha na ito. Lahat ng sakit tiniis ko para lang mabuo ang bagong ako.Habang inaayos ko ang damit sa harap ng salamin, biglang tumunog ang phone ko. Unknown number.Sandali akong nag isip kung sasagutin ko ba. Pero sinagot ko rin.“Hello?”May ilang segundo na tahimik. Tapos narinig ko ang boses.“Janella…”Nanlamig ako. “Tito Bernard?”Tumawa siya. Pero hindi normal na tawa. Parang baliw.“Tumawag lang ako para magpaalam,” sabi niya.“Ano? Anong pinagsasabi mo?” inis kong sagot. “Nasaan ka?”Tumawa ulit siya. “Huwag mo na alamin kung nasaan ako, ito na ang huling araw na magkakausap tayo.”Kinabahan ako. “Anong ibig mong sabihin?”“Alam na ng mga pulis ang totoo,” sabi niya. “Alam na nilang buhay kayo ni Shane. Alam na nilang nagpalit kayo ng mukha. Alam na rin nila Dwayne.”Parang nawala ang hangin sa dibdib ko. “Ano? Hindi pwede. Paano nila malalaman?!”“Eh di sinabi k
SHANENatutuwa ako habang umiinom ng alak sa sala. Tahimik ang buong bahay pero ang isip ko puno ng iniisip. Habang iniikot ko ang baso sa kamay ko, hindi ko mapigilan ang mapangiti. Sigurado ako ngayon nag aaway sina Dwayne at Nancy. Kilala ko si Dwayne. Seloso yun. Mainitin ang ulo. Konting duda lang, sasabog agad. At si Nancy naman, pag napuno, hindi rin magpapatalo.Iniisip ko pa lang na unti unti nang nasisira ang pagsasama nila, gumagaan ang pakiramdam ko. Hindi ko man sila nakikita, parang naririnig ko na sa isip ko ang sigawan nila. At sa gitna ng gulong yun, nandun ako. Ako ang dahilan.Bukod kay Nancy, ang gusto ko talaga na makuha ulit ay si BJ. Anak ko siya. Dugo ko siya. Hindi ko matanggap na ibang lalaki ang tinatawag niyang papa ngayon. Sa tuwing naiisip ko na si Dwayne ang kasama niya araw araw, kumukulo ang dugo ko.“Akin ang anak ko,” sabi ko sa sarili ko habang umiinom.Plano ko na kapag tuluyan nang maghiwalay sina Nancy at Dwayne, papasok ako. Magpapakita ako bila
NANCYHabang nag uusap kaming apat nina Dwayne, Lesly, at Giselle sa sala, ramdam ko ang bigat ng hangin. Tahimik si BJ sa tabi ko, halata sa mukha ng lahat ang takot at lungkot.Biglang may kumatok nang malakas sa gate.Sunod sunod. Mabigat. Parang may nagmamadali.Napatingin kaming lahat sa isa’t isa.“Sino yan?” mahina kong tanong.Bago pa kami makakilos, may sumigaw mula sa labas.“Pulis po! Buksan ninyo ang pinto!”Parang tumigil ang tibok ng puso ko.Tumayo si Dwayne at sumilip sa bintana. “Mga pulis nga.”Binuksan niya ang pinto at pumasok ang tatlong pulis. Seryoso ang mga mukha nila. May dala silang mga folder at isang maliit na sobre.“Ano po ang problema?” tanong ni Dwayne.Lumapit ang isang pulis sa amin. “May isang concern citizen po na nagbigay ng tip. Tungkol po ito kay Charles.”Nanlamig ang kamay ko.“Ano tungkol sa kanya?” tanong ko.Tumingin ang pulis sa akin diretso. “May impormasyon po kami na si Charles ay hindi talaga si Charles. Siya raw po talaga si Shane Linc
LESLYNagtaka ako nang marinig ko ang mahinang iyak sa sala. Paglabas ko ng kwarto, nakita ko si BJ na nakatayo sa harap ni Giselle. Si Giselle nakaupo sa wheel chair niya, hawak ang maliit niyang white board. Paulit-ulit siyang nagsusulat at binubura.WALA NA ANG PAPA MO BJ. PATAY NA SI SHANE!Malaki ang letra. Halos madiin ang pagkakasulat, parang gusto niyang ipaintindi talaga.Pero si BJ, pula na ang mata sa kakaiyak.“Hindi po!” sigaw niya. “Hindi po patay si Papa!”Lumapit ako agad. “Anong nangyayari dito?”Tumingin sa akin si BJ, umiiyak pa rin. “Tita Lesly… buhay po si Papa.”Nagkatinginan kami ni Giselle. Mabilis siyang nagsulat ulit.BJ, MALI KA. PATAY NA SI SHANE.Umiling si BJ. “Hindi po si Charles! Yung nasa kapit bahay natin… siya si Papa!”Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa ulo ko.“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko.“Yung bagong lipat po,” sabi ni BJ habang pinupunasan ang luha niya. “Si Charles. Siya po si Papa.”Napahawak ako sa dibdib ko. “BJ, sigurado ka
BERNARDInis na inis ako simula nung araw na tinanggal ang benda sa mukha ni Janella at tumambad sa akin ang mukha ni Nancy.Hindi ito ang gusto ko.Hindi para dito ang lahat ng ginawa ko.Ako ang sumugod sa kulungan. Ako ang nagpasabog. Ako ang nagplano ng sunog para palabasin na patay na sila. Ginawa ko lahat yun para mailabas si Janella. Para magsimula kami ulit. Para maging kami.Pero ngayon? Wala na yung babaeng minahal ko.Tuwing tinitingnan ko siya, si Nancy ang nakikita ko.Hindi si Janella.Parang nabura na siya.Isang gabi, nakaupo ako mag-isa sa sala ng mansion ni Shane. Naririnig ko ang tawa nila sa taas. Parang walang problema. Parang laro lang ang lahat.Napailing ako.“Hindi ito ang usapan,” bulong ko sa sarili ko.Bumaba si Janella. O kung sino man siya ngayon.“Bakit ang tahimik mo?” tanong niya.Tinitigan ko siya. “Masaya ka ba?”“Syempre,” sagot niya. “Malaya tayo. May plano tayo. Malapit na masira ang pamilya nila Dwayne.”Napangisi siya.Dwayne na naman? Hindi tal







