LOGIN3RD PERSON POV
Dumating Ang araw ng kasal na gaganapin sa Patio Victoria sa Intramuros. Simple but elegant ito at pili Ang mga imbitado. Sa kanan si Don Reynaldo Suarez at Don Jaime Sandoval, Ang father ng ikakasal habang sa kaliwa Naman, mga kaibigan ni Callieyah. Si Dee, Eve at Chloe. Pang siyam Ang priest kasama Ang isang sacristan. Callieyah Grabielle Suarez POV Ito Ang araw na pinaka susumpa ko sa lahat. I hate this girl in front of me. I will never forgive her for this. I did begging to her for the second time around when we're still at the beach resort in Batangas, stuck because of the storm. I even trying to negotiate things like agreeing to some terms but didn't bother her to listen. She just doesn't care at all. She has no heart and soul. She's not human that's all I can say. I hate the fact that I am trapped. That I wasn't in control anymore. That I don't have the power to stop this from happening. I hate it so much to the point that I'm gonna explode any moment but still nothing I can do. Panay Ang pag hugot ko ng hininga, trying to remain compose even I'm boiling inside. I have to act as if everything is just fine. Wala akong maintindihan sa mga pinagsasabi ng pari sa harap namin. Masama lang akong nakatitig sa babaeng naka poker face din. Blangko at Wala akong mabasa na kahit anu sa kanya. Napaka calm, intact pa din kahit ilang oras na lang at ganap na kaming nakatali sa isa't isa. What kind of a person is she? Doesn't she have some emotions? Para Kasi Siyang robot na Hindi apektado sa lahat ng to. Nanlulumo Ako para sa sarili ko samantalang chill lang Ang nasa harap ko. She's perfectly handling things which makes me revolt more. Luna Maxine Sandoval POV My eyes on hers but not seeing her. I am somewhere else. My mind is somewhere else. Im deeply thinking about some scene on my ongoing story. Natigil lang Ako sa pag iisip ng marinig ko Ang salitang kiss. Walang pag iisip Kong nilapit Ang mukha ko para bigyan Siya ng isang halik. Nakita ko Ang pagkontra niya pero Wala din Naman Siyang nagawa. It's just a kiss so what's the big deal. Konting oras na lang at matatapos na to. Finally I can move on with my life, continue what I left. Naghiyawan Ang lahat at Masaya sa nangyayari maliban sa babaing asawa ko na Ngayon. And me? I feel nothing. This is just a business between me and Dad that I have to deal with. Callieyah Gabrielle Suarez POV "For the very first time in my existence I received a kiss from a girl. Who would like that?" Ngiwi Ang Mukha ko matapos maghiwalay ng mga labi namin. Para akong nakatikim ng pagkain Hindi ko gusto. Nauuyam Ako. Andun pa din ung kalabog ng dibdib ko pero Ang isang to parang Wala lang sa kanya. Fuck! But for me it's damn big deal. I never kiss a girl before. And I hate it. Siguro kung ibang babae pwede pa, matatanggap ko pa pero Hindi sa kanya dahil Wala Siyang puso. Para sakin Hindi Siya tao. Wala Siyang pakiramdam. Selfish Siya! I hate her! will never like her! for the rest of my damn life! Forever ko Siyang kamumuhian sa buong pagsasama namin. I'll make her life miserable for letting us tied up. "Mabuhay Ang bagong kasal!" It was Dee who shouted. Masayang Masaya Ang mga kaibigan ko imbis na malugmok kagaya ko. Pagdating sa reception agad Akong humiwalay sa kanilang lahat. Kailangan ko ng hangin. Kailangan Kong huminga, makahinga. Nasasakal Ang pakiramdam ko. Good thing may spot rito na Hindi pansin. Hawak hawak ko Ang alak saking kamay na binawasan Ang laman nun. Parang tubig na nilunok ko lang ng walang punit na sumilay saking Mukha. Nasanay na marahil Ang katawan ko sa spirit nito. "Andito ka lang pala!" Napapikit Ako ng Mariin ng marinig ko Ang boses ni Chloe at sumunod din Ang ibang girls. Dahan akong humarap at kunwaring okay lang Ako. Everything's under control kahit naiiyak na Ako deep down. "Cheers to your fixed marriage thingy!" Hindi mo alam kung nang aasar pa Lalo si Dee na sinabayan din Naman ng dalawa. "She's beautiful huh." Si Eve na uminom sa kanyang hawak na wine. "Yeah.. I agree. Sobrang Ganda niya.. Kahit Ako napanganga ng Makita ko Siya, Gabbi." Segunda mano ni Dee. "If I were to marry her there will be no problem.." Sabi Naman ni Chloe. Edi sana Siya na lang Ang nagpakasal. Unti unting gumuhit Ang pagka irita saking Mukha. Bakit ganito Ang reaction nila? Bakit Ako lang Ang nag iisang nakakaramdam ng ganito? bakit lahat silay natutuwa? "Enough girls! I don't want to hear anything anymore." Saka ko sila Tinalikuran. I have to go somewhere else na magiging belong Ako dahil Dito tila mag isa ko lang. No one can hear my agony. No one can see my hatred. No one can understand me. It's just me at all. "Gabbi!" Rinig ko sa pangalan ko pero Hindi Ako lumingon. Bahala sila riyan. "Where the hell are you going?" "Magsi celebrate pa Tayo!" Inis Ako sa kanila. Parang di ko sila kaibigan. Nakuha pa nilang purihin Ang babaing Yun. Samantalang Hindi Siya tao. "San ka pupunta?" Muntik na akong madapa ng bigla na lang Siyang sumulpot sa harapan ko. The nerve with this girl. "Wala Kang pakialam." iniwasan ko siya. "Dad wants us to go home." Sabi nito sa kalmadong boses habang Ako nag hysterical na sa loob. "Anong home? Umuwi Kang mag isa mo." May sarili akong bahay at doon lang Ako titira. Hindi nila ko mapipilit makasama Ang isang to. "Fine.." Ganun lang? "Then tell that to our Dads." saka Siya tumalikod. Napasimangot Ako na para bang magiging Permanent na yun sa pagmumukha ko hangga't nakikita ko Ang babaeng to. Nakkainis! grr! Wala akong nagawa kundi Ang sumunod sa kanya. Papunta Siya ng parking lot. Nagulat Ako ng konti ng pagbuksan niya ko ng pinto. Nung una Hindi pa Ako agad sumakay dahil naging loading Ang utak ko. "Calm down." Ng makapasok na rin Siya sa drivers seat. Ako bang kausap niya? Is she up to something? Pero Wala akong pakialam. Sandali pay Hindi pa din kami umaalis. Buhay Naman na Ang makina pero anu bang inaantay niya. Kunot Ang noo Kong tumingin na lang sa labas ng bintana. Narinig ko Ang paghinga niya na parang nawawalan na ng pasensya. "Your seatbelt." Oo nga pala pero bago ko pa Yun magawa ay Siya na ang naghila. Naglapit Ang katawan naming ikinabigla ng puso ko. Sobrang lapit na halos pabango na lang niya Ang nalalanghap ko. Tahimik lang ako. Matyagang nag antay matapos Siya. Hanggang nakahinga Ako ng normal ng bumalik na Siya sa kanyang pwesto. Napalunok Ako sa Hindi ko malamang dahilan. What was that?Ayaw niyang isipin na tama Ang hinala niya. Na Kaya ba company nila Ang napili ni Junica. Sinadya ba nitong mapalapit sa kanila? Dinagsa ng mga katanungan Ang kanyang isip. Nagbalik ba si Junica upang makipag ayos Kay Lluna? "Hey.." Kuha ni Dee sa kanyang attention. Mukhang napansin nito Ang biglang pagka balisa niya. "Take it easy. Kasal na kayo." hinaplos haplos nito Ang kanyang balikat ng makaupo sa kanyang tabi. "Maraming naghihiwalay kahit kasal pa o may anak na, Dee." Ang bigat ng kalooban niyang nasabi Ang mga bagay na iyon. "You love each other. Hold on to that, and everything will be alright." Sabi Naman ni Eve at lumipat ito sa bakanteng tabi ni Calli. Pinag gitnaan nila si Calli. "Just be strong, Gabbi. Lluna is yours now, and she loves you so much—you already know that. And she has somehow proven it." Sa kabilang banda ay nag drive Naman si Lluna papunta ng Mansion nila Junica. Inaasahan na ito ni Junica kaya kanina pa siyang prenteng naka upo s
Gumawa ng paraan si Lluna para makausap si Junica. "Are you sure you don't wanna come in?" nasa harapan na sila Ngayon ng bahay ni Dee. "I don't want you to get bored with me. So spending some time alone with your friends will not hurt." Pinilit ni Lluna maging normal sa harapan ni Calli. "That's so nice of you, baby." Yumakap Siya Kay Lluna at humalik sa pisngi nito bago nagpaalam at pumasok ng bahay nila Dee. Andun na rin sila Eve at Chloe. Nasabihan na Ang mga ito ni Dee. Ang ngiti sa labi ni Calli ay unti unting nawala matapos makaalis ni Lluna. Malalim Ang iniisip niyang tumuloy sa living room. Sinalubong Naman Siya ng tatlo. "How's our soon to be mom?" Masayang lumapit si Dee upang alayan Siya ng mahigpit na yakap. Sumunod din Ang dalawa pang pinanggigilan Siya. "You're so mean. You only remember us when something is going on." Pagmamaktol ni Eve na ginatungan pa nga ni Chloe. "I agree to that. Since you married, Lluna, you already forgotten us." Dagdag
"Your son is asking for you. I can't bear to see him suffer." Junica managed to lie. She acted convincingly just to get Lluna to listen. Her goal was clear: to make Lluna return to her. "You are lying," Lluna emphasized. If she was carrying their child before, why did she leave her, and why is she suddenly appearing now? "It doesn't make sense, Junica. What do you really want from me?" "I want you! I want us back! I know the truth about your marriage."Tumawa Siya ng walang kabuhay buhay. "Stop! You know nothing. Stay out of my life. Our life." "You're the one lying to yourself. I know how much you wanted to have a child of your own, Max." Doubt still lingered on Lluna's face, but she also knew that Junica might be telling the truth. And what would she gain from lying? "I have to leave. My father threatened me. You don't know what he's capable of doing, Max. I just wanted to protect you. And now that he's gone, there's no reason for me to stay away from you anymore." Hindi
Saktong bumukas Ang pinto kaya naputol Ang tapatan nila ng tingin. "Baby.."At lumapit si Calli sa kanya, kumapit sa kanyang bewang. "Now I can introduce you to her." Dahil nasabi na rin sa kanya ni Olivia Ang presensya nga ni Junica sa kanyang office. Hinila, dinala niya si Lluna hanggang huminto sila sa harapan ni Junica na halos konti lang Ang naging distansya. Pakiramdam ni Lluna ay lumiliit Ang Mundo nilang tatlo. Ang hanging hinihinga niya ay tila Hindi nagiging sapat sa mga oras na ito. "Baby. Siya yung kinukwento ko sayo." Patagong naikuyom ni Junica Ang kanyang kamao. At ang bawat pag hinga niya ay naging delikado pero pinanatiling kalmado sa harapan ng mga ito. "Junica meet my wife.." at mas lalo pa ngang nanikip Ang kanyang dibdib sa simpleng pagbanggit ni Calli sa salitang wife. "..Lluna Maxine Sandoval.." Nagngingitngit ngayon Ang kanyang kalooban sa paraan ng pagbigkas ni Calli sa buong pangalan ni Lluna. Pakiramdam niya'y pinagnakawan Siya ng ka
—Three weeks na Ang lumipas at gumugulo pa din sa kanyang isipan si Junica. Hindi mawala sa isip niya na posibleng nakilala niya na ito. Wala nga lang Siyang Matandaan. "Baby are you alright?" Tanong ni Lluna Mula sa kanyang tabi. Nakahiga sila Ngayon para salubungin Ang Gabi. "Iniisip mo ba ung result ng IVF?" Tumango na lamang Siya kahit Hindi Naman iyon Ang bumabagabag sa kanya. kagagaling lang nila kaninang umaga sa nag conduct ng IVF process sa kanya at positive na 1 week pregnant na Siya. "Don't worry. It will be a success. You're a strong woman. "At ikinulong Siya ni Lluna sa yakap. Pinag iingat Siya ng Doctor dahil maselan Ang pagbubuntis niya. Kaya Naman pinapatigil siya pansamantala sa pagtatrabaho ng ama ngunit tinanggihan niya ito nung makausap kanina sa phone. "And you'll be a good mother too." dagdag pa ni Lluna at humalik pa sa kanyang noo. Napangiti na lamang Siya. Anything for Lluna. Para bang happiness ni Lluna Ang nagsilbing happiness na
Magkapatid sila sa ama pero magkaiba ang kanilang Ina. Sa parehas na taon silang pinanganak ni Junica pero sila ng Mama niya Ang legal na pamilya ng kanilang ama. Sa kabila ng lahat at sitwasyun ng pamilya nila ay Hindi ito naging hadlang para Hindi sila magkasundong magkapatid. mga Bata pa lamang sila ay malinaw ng Hindi kagaya ng pangkaraniwang pamilya Ang kanila. Dalawa at pinagsabay ng kanilang ama Ang kanilang kapwa Ina. Kung si Junica ay Hindi naging maganda Ang relasyon sa kanilang ama ay kabaliktaran ng kanya. Iniidolo niya Ang kanyang ama. Naging mabuting ama ito para sa kanya Hindi man naging mabuting asawa pero ni Minsan hindi niya nakitang pinagbuhatan ng kamay Ang mga Ina nila ni Junica. Parehas na namatay sa cancer Ang mga nanay ni Junica at Lenard. Maliban sa kanilang ama na sa isang car accident. Pero para Kay Lenard ay isang palabas Ang nangyari sa kanilang ama. Naniniwala Siyang may foul play. Kundi sinadya na patayin Ang kanilang ama at palabasing aksi







