Chapter 3

My plan is to stay as much as I want to pero nagbago Yun. Siguro aalis na lang Ako agad bukas at hahanap ng ibang Lugar.

Wala Ako sa mood makipag talo sa babaeng Yun. Isa pa ayokong mag krus ulit ng landas namin.

The next morning when I was about to leave bigla Naman umulan ng super lakas. Shit talaga. Napasilip Ako sa labas Mula sa glass door ng balcony.

Bagyo itong maituturing kaya for sure ay Hindi Ako makakaalis. Sinung bangka o maski barko Ang susundo sakin rito sa lakas ng hangin, ulan at malalaking alon. May kasama pang kulog at kidlat.

Fuck! Napamura Ako ng may maisip. No! That can't be. Hindi Naman siguro.

Buntong hininga akong bumalik ng kama. Mukhang masasayang Ang outfit ko kaya nagbibis na lang ulit Ako.

Suot Ang simpleng short short at puti at manipis na long sleeve ko. Komportable Ako sa ganitong get up kapag nasa bahay lang.

Wala akong ginawa kundi mag scroll sa phone ko. Buti Hindi pa nawawalan ng signal sa lakas ng bagyo. Pero Maya lang ay nangyari na nga Ang nasa isip ko.

Fuck! Muling mura ko sa isip ko. Napa buntong hininga nanaman akong nagpa ikot ikot Dito sa loob ng kwarto.

malawak Naman ito pero nawawala Ang purpose nito dahil sa situation. Isa pang kinababahala ko kapag gumabi na.

Agad akong nag halughog sa mga drawer at Nakita ko Ang pakay. Mga emergency lights just in case mag brown out.

Napangiti Ako at nakahinga ng maluwag. Pinili ko na lang sumandal sa head board habang nagbabasa. Buti na lang may binaon akong mga books para malibang.

Nakatulog Ako ng diko namamalayan at Gabi na ng magising Ako. Nabigla Ako sa haba ng tinulog ko.

Napahawak Ako sa tiyan ko ng tumunog ito. I'm hungry. Kinuha ko Ang phone para tumawag sa reception para magpa handa ng pagkain.

Pinadalo ko to sa kwarto ko at tahimik na kinakain Ngayon. Okay Naman Ang lahat ng biglang dumilim kaya napatayo Ako.

Hindi ko na inintindi kung natapon man ito sa bed dahil nataranta akong hanapin Ang mga emergency lights.

Frustrated na ko sobra ng Hindi ko ito Makita. Panay Ang Kapa ko sa dilim pero Wala pa din. Nagsisimula ng manikip ng dibdib ko sa kaba. Halo halong emosyun na Ang dumadaloy sakin.

Para akong na suffocate kaya hinanap ko Ang pinto para lumabas. "Help!" Hindi ko na napigilang maisigaw. Napamura pa Ako ng Wala sa bulsa ko Ang phone. Chinarge ko nga pala Yun para battery full just in case of emergency.

Ang Tanga mo Naman Gabbi.

"Is anybody there? Hey!" Nilakasan ko Ang boses Hanggang sa limit nito. Sa ganitong desperate situation my choice pa ba Ako.

"May tao ba Dyan?!" Nanginginig na ako sa kaba pero pilit pa din akong nagpapakatatag.

Ang tanda ko na para rito. Dapat na master ko na Ang bagay na to pero Hanggang Ngayon ay takot pa din ako sa dilim.

I have Achluophobia.

"Please somebody help me!" Naiiyak na Ako. Kinapa ko Ang walls at Dahang pumaibaba para umupo sa malamig na tiles.

Niyakap ko na lang Ang sarili at mariing pumikit.

"The hell is wrong with her?" Mahina lang Yun pero sapat para marinig ko Ang familiar na boses na yun.

Agad akong nag angat ng ulo at nagdilat ng mata para Makita ito. Parang naalis Ang malaking batong nakadagan sakin ng maaninag Kong may tao.

"H-help me please. "Bahala na if she looks down on me. I can't bare this anymore.

"Please.." May kasamang iyak na pagmamakaawa ko. Unti unti itong nakalapit sakin.

Kusang gumalaw Ang katawang Kong yumapos sa kanya ng magpantay kami.

Wala itong imik sa ginawa ko kaya laking luwag ng pahinga ko.

Siguro 30 mins na nasa ganung posisyun lang kami ng muling bumalik Ang kuryente.

Nagtama Ang mga paningin namin kaya pinamulahan Ako, nakaramdam ng hiya.

Agad akong tumayo. Hindi ko mawari Ang iaasta dahil nakakahiya.

"I-I have a fear of dark." Paliwanag Kong sa iba nakatingin.

Wala akong narinig kundi Ang tunog Mula sa paghakbang niya. Palayo sakin.

Napasimangot Ako. Napaka entitled ng astahan niya. Hindi man lang niya ko tinanong kung okay na ba Ang pakiramdam ko matapos Kong sabihin Ang sekreto ko sa kanya.

Napadabog Ako ng paa sa naramdamang inis sa babaeng Yun or more on sa sarili ko dahil bakit ba Ako naiinis na Hindi Naman dapat.

Wala Naman dapat ikainis pero inis na inis talaga Ako sa inaasta niya sakin.

"Ahhhh!!" Sigaw ko na Ako lang Ang nakakarinig. Bumalik Ako ng kwarto ko.

********

Luna Maxine Sandoval POV

I'm not sure if sinusundan ba Ako ng babaeng Yun to convince me na pigilan Ang kasal.

For me I don't care what will happen. I just don't have the energy to go against Dad wants. Para saan pa kung Hindi ko Naman mababago Ang isip niya.

I will just wasting my precious time kung gagawin ko yun kaya no. It's a no. It's her problem to deal with it.