The Boss and her Perfect Secretary

ELLIAH's POVHaaaay! Pinayagan ko na syang umuwi kanina pero hindi pa rin sya umuwi. Nagpauto pa sya sa mga ulupong na to. Ngayon lang ba sya nakatikim ng alak?? Akala nya yata hindi nakakalasing ang iniinom nila. Halos gawin nyang tubig yung alak.. Pasaway!Hayyy nako Zoe.. make sure na makakapasok ka bukas ng umaga, kasi kung hindi, lagot ka sakin.It's already 10:00 in the evening..Nandito pa rin kami sa Restobar ni Rome. Im pretty sure na lasing na si Zoe dahil nakikisayaw na sya kila Cathy at Mandy."Hey, join us.. Let's dance!" Nakangiting aya sakin ni Rome habang nagsasayawan sila sa dance floor pero inirapan ko lang sya. Alam naman kasi nya na hindi ako sanay pumarty, hindi rin ako sanay sumayaw.. Kahit pa nasa private room kami at walang ibang makakakita..Nagulat ako nang biglang lumapit sakin si Zoe nang nakangiti."Lets dance.." nakangiti nyang aya sakin pero inirapan ko rin sya. Paniguradong inutusan sya ni Rome na ayain ako. Haaay! Bakit ba ako nagkaroon ng mga ganiton

ZOE's POVPagkatapos kong mag bihis ay agad din kaming umalis upang pumasok sa trabaho. Dumiretso si madam sa opisina nya, habang ako naman ay dumiretso sa pwesto ko. "Zoe.. mukhang napapadalas ang pagiging late mo.. Baka malaman ni madam yan.. Ayaw pa naman nya ng nale-late sa trabaho.." sabi ni HR sakin na tila inabangan ang pagdating ko upang bigyan ako ng babala. Gusto ko sanang sabihin na dahil rin naman kay madam kung bakit ako late pumasok ngayon. Pero shempre hindi ko pwedeng gawin yon lalo na't nagtiwala sya sakin. "Pasensya na po, hindi na po mauulit.." sabi ko kay HR kaya naman umalis na rin ito agad. Pagkaalis ni HR ay agad namang lumapit sakin si madam habang nakatitig ng matalim sa mga mata ko. Kung nakakamatay lang talaga ang titig, first day ko pa lang sa trabaho ay siguradong pinaglalamayan na ako. "May kailangan po kayo madam?" Tanong ko sa kanya. "Anong schedule ko ngayon?" Tanong nya sakin na para bang hindi nya alam kung ano ang schedule nya. Psh! "From morn

ELLIAH's POVNang makarating na kami sa bahay nila ay nananatili pa ring tahimik si Zoe. Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isip nya. "Salamat po sa paghatid, madam.." nakangiti nyang sabi sakin. Bakit ba napaka-pormal nya masyado? Hindi ba nya alam na nag punta ako dito hindi bilang boss nya? Psh! May boss bang gagawa ng ganito sa empleyado? "Elliah.." sabi ko sa kanya kaya't bigla syang napatingin sakin na puno ng pagtataka. "Elliah ang itawag mo sakin kapag wala tayo sa trabaho.. at isa pa hindi ako nag punta ngayon dito bilang boss mo.." sabi ko sa kanya. "Salamat.. Na-appreciate ko po lahat madam.." sabi nya kaya naman tinignan ko agad sya ng masama. Kakasabi ko lang kasi na Elliah ang itawag sakin, pero tinawag pa rin nya akong madam. "Ahmm.. I mean.. Elliah.." nakangiti nyang dugtong kaya naman agad akong ngumiti. "Ang bait mo sakin ngayon, dahil ba gusto mo akong bumalik?" Nakangiting tanong nya sakin. "Hindi ka pa naman umaalis, at hindi ko hahayaan na umalis ka.

ELLIAH's POVHindi ko sinasadya na mapagtaasan sya ng boses. Hindi ko lang napigilan ang sarili ko dahil sa inis ko kay Rome. Kaya naman na-guilty agad ako nang makita kong may biglang namuo na luha sa mga mata nya. Tumingin sya sa labas ng bintana kaya hindi ko nakita kung umiiyak ba sya. "Honestly, I don't like you.. I don't like the way you dress, I don't like the way you talk to other guys out there.. but surprisingly.. I found myself looking for you when you're not with me... Funny right??." mahinahong sabi ko sa kanya. Pero hindi nya ako nililingon. Alam kong mali na naman tong nagawa ko, pero anong magagawa ko? Naiinis ako kapag nakikita kong close sya sa ibang tao.. "I don't like you... But now I feel a sudden change of mood whenever you smile at other people... I hate it so much.." mahinahon kong sabi sa kanya saka ako tumingin sa labas ng bintana. Hindi rin naman kasi sya tumitingin.. Siguro ay galit na talaga sya sakin.. Bigla tuloy akong nakaramdam ng hiya sa mga inamin

ELLIAH's POV"Siguro mukha akong tanga sa paningin mo ngayon kasi hindi mo ko maiintindihan.. but if you could see it from my point of view, you would understand why it hurts so bad.. you would understand why I can't forget.. and why I can't forgive.." sabi ko sa kanya habang nakatitig sya sa mga mata ko. Alam kong gusto nya akong intindihin.. pero alam ko rin na mahirap akong intindihin.. "Tama ka.. hindi ko maintindihan kung ano ang pinanggagalingan ng galit mo.. kung gaano kalalim ang pinanggagalingan ng mga hinanakit mo.. Pero kahit marami akong hindi maintindihan sayo, gusto ko nandito ako pag kailangan mo ng makikinig sayo.. kahit marami akong hindi maintindihan sayo, hindi yun magiging dahilan para mawala ako sa tabi mo.. Hindi ko alam kung gaano katindi yang nararamdaman mo.. pero sana one day magkaroon ng kapayapaan sa puso mo.. coz you deserve that.." nakangiting sabi nya sakin. Sobra akong nadala sa mga sinabi nya kaya hindi ko na napigilan ang sarili ko na yakapin sya.. "