Share

Ch. 3: Signed

last update Date de publication: 2025-04-23 11:51:28

Leonhardt Dietrich's point of view

“Settle down or lose your inheritance.”

Those were the exact words my father spat as he tossed a crystal glass across the room. Scotch stained the Persian rug. My mother stood behind him, her arms folded, face blank, at 'yung kaliwang mata niya, kumikibot. Palatandaan 'yon ng inis niya na hindi niya na kayang itago.

“This isn’t a fucking request,” she added, cold as ever. “You’re not a child anymore, Leonhardt. The Board wants security and stability. Not a heartbroken heir with a knife for a smile.”

Heartbroken? Damn it. Wala silang alam.

My jaw tensed. “So, ganito na lang? Emotional blackmail para lang manatili ako sa business?”

“Don’t flatter yourself. There’s nothing emotional about it,” My father snapped. “You either marry someone who doesn’t destroy our reputation, or you walk away with nothing.”

At syempre, binanggit pa talaga nila si Ashley. Not literally, though. Yung ex na gusto nilang ibalik sa buhay ko. Destroy our reputation? My ass.

“Why not call Ashlie then?” I gritted. “She’s always been your favorite, ayt?”

My mother’s eyes narrowed. “You destroyed that bridge. Maybe it’s time you rebuilt it.”

Napatawa ako, pero walang tuwa sa tawa ko. Fix? Mas gugustuhin ko pang sunugin ang lahat ng 'to. Hindi nila alam ang buong kwento. Paano niya ako ginamit. Paano niya sinira ang tiwala ko. Yung mga salitang 'mahal kita' na sinundan ng pagsaksak sa likod.

“No,” I gritted my teeth with finality. “I’m done chasing ghosts.”

There was silence. So heavy. Judging my soul too. My father stared me down with the same eyes I inherited, cold, and unrelenting.

“So who then?” tanong niya pa. “Name someone. Dahil kung hindi, kami ang pipili para sa’yo.”

May sagot naman na ako. Hindi ko lang sinabi kaagad.

Ingrid Alessia Romano. Who else? Not because I wanted her. Hell, I didn’t even like her. But she was clean. Powerful and unattached. Cold enough to play the part. Emotionless enough not to get in my way. A ready contract. She's like a shield. A silent war truce with benefits. I’d take the cage if it meant staying in control.

HOURS LATER, I watched her name materialize beside mine on a marriage contract drafted by three of the best corporate lawyers in the country.

Hindi ko pa siya nakikita sa ngayon, pero alam ko na kung anong itsura ng reaction niya. Syempre magugulat at walang magagawa. Parang tinulak ko na rin siya sa bangin. She didn’t get to say yes. She didn’t have to. I already made the choice for both of us.

The night after the papers were delivered, I stood in my private study, the city glittering through floor-to-ceiling glass.

Dapat ba akong matuwa? Makaramdam ng tagumpay? Pero ang totoo, baka pagod lang talaga ako. The past crept in like poison. Pilit sumasagi sa isip ko si Ashlie. Yung halik niya. Yung mga kasinungalingang binulong niya habang yakap ako. Yung pagtataksil na dinisenyo niya habang nakangiti. She called it business. I called it hell. Now I didn’t do soft. I didn’t do sweet. I did strategy and I did survive.

At si Ingrid? She fits. She was fire, yes, but caged fire. Proud plus smart, but predictable when cornered. Hindi siya yung tipo na magtataksil habang nakangiti. Kung may sasabihin siya, diretso kaagad. Kung may lalabanan siya, ito ay harapan. She’d glare at me across a dinner table and tell me to go to hell before she ever tried to ruin me quietly. At least alam ko kung saan manggagaling ang suntok diba?

The next day, my phone buzzed.

Mother: “She signed.”

Of course, she did. What other option did she have? I stared at the P*F copy sent to my inbox. Her signature was neat. Sharp and bold at the start, then trailing off like a scream swallowed halfway through.

I knew that look in a name. That was the handwriting of a woman who just lost control over her life. Good. Mas madali para sa akin kung tanggap na niya ang larong pinasok niya. Pero may parte sa akin na parang may kumirot. Dahil alam ko rin 'yan, e. Alam ko kung paano ang pakiramdam na mapirmahan ang sarili mo sa hawlang hindi mo pinili.

I scrolled back up, eyes landing on the bold header:

MARRIAGE CONTRACT – LEONHARDT DIETRICH MORETTI & INGRID ALESSIA ROMANO

I closed the file, my jaw locked.

Later that night, I visited the Romano estate. I didn’t ask for permission. Pumasok ako na parang ako ang may-ari. At sa totoo lang, sa puntong ito, parang ganoon na nga.

Her father met me at the door, all politeness and fake tenderness. Her mother offered me wine I didn’t touch. Ingrid didn’t come down to greet me. She didn’t need to. I wasn’t here for greetings. I was here to remind everyone what was at stake.

“Two weeks,” I stated. “Engagement shoot muna kami. Then press announcement will follow.”

“And the wedding?” her father asked, eyes cautious.

“End of the quarter. Sakto pagkatapos ng team recognition and engagement.” He laughed, but it didn’t reach his eyes. We both knew this wasn’t about love. This was about leverage. The power. And the debt to collect. 'Yun lang naman ang pinunta ko ng personal.

Umalis akong hindi na talaga siya nakita. Hindi dahil ayokong makita siya. Kung hindi dahil baka makita ko ‘yung galit sa mata niya. O mas masahol, baka makita ko ‘yung sakit. At ‘pag nakita ko ‘yon, baka maalala ko kung paano din ako nawasak noon.

I drove through the city at midnight, windows down, and the cold wind slapping my face.

My phone buzzed again. A message from Ashlie. I didn’t open it. As expected. She always knew when to crawl out of the dark. Like clockwork.

Tinapon ko lang ang phone sa passenger seat at tumutok sa kalsada and gripped the steering wheel tighter. Hindi na ito tungkol sa nakaraan ko. Bahala na siya sa buhay niya.

Kay Ingrid na dapat ako nakatutok. She’s the last piece I need to keep this empire intact. She's not my partner. Also not my lover. Just a contract and I'll own her with that. But as I parked in my garage and killed the engine, one thought stayed and replayed. I just signed her into a cage. At ang mas malala? Pumasok ako sa kulungan na ‘yon kasama siya. Hindi ko sure if good sign ba 'to o bad sign.

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Latest chapter

  • Owned By Contract    Ch. 73: Criminal

    Ingrid Alessia's point of view Ang forty-eight hours na palugit ay lumipas na parang isang mabilis na kidlat sa gitna ng bagyo. Hindi na namin alam kung anong oras na sa labas, ang tanging basehan lang namin ay ang malamig na artificial light ng bunker. Bago kami iharap sa tribunal, dinala muna kami sa holding room ni General Volkov.Nakatayo ang Heneral sa harap ng isang dambuhalang mapa, humihithit pa ng mamahaling cigar. His uniform was crisp, decorated with medals that probably cost thousands of lives. Nang pumasok kami, ang titig niya ay agad na dumapo sa akin so cold with pagbabanta pa."Today, Attorney Moretti, you determine if I continue my work... or if this bunker becomes your tomb," sabi niya sa kanyang namamaos na boses. Lumapit siya sa akin at hinawakan ang panga ko, forcing me to look at him. "Make them believe the lie. If you stutter, if you hesitate... Allah ma'ak (God be with you), because I won't be."Sa tabi ko naman na si Ashl

  • Owned By Contract    Ch. 72: Contract

    Ingrid Alessia's point of view Hanep. Sa paglapag palang ng chopper sa gitna ng restricted zone ay parang isang eksena na mula sa isang nightmare military movie. Pagbaba namin, akala ko nga sasalubungin na kami ng red carpet. We were greeted by men in full tactical gear, holding rifles na parang wala lang sa kanila ang pumatay. The bunker wasn't just a hole in the ground. It was a massive, reinforced concrete structure na nakabaon sa gilid ng isang talampas. It looked cold, impenetrable, and lethal. Napansin ko si Ashlie sa tabi ko. Her hands were shaking so hard she had to clutch her Hermes bag like a life vest. Ang pagiging it girl niya sa Pilipinas? Totally useless dito. She looked pale, her expensive makeup smudging from the heat and the sheer terror. Hah. Deserve, I thought to-myself. Deep inside, nagdiriwang ang maliit na parte ng pagkatao ko. This was her plan, her and Niño's greed brought us here. Ngayon, lasapin n

  • Owned By Contract    Ch. 71: Bunker

        Ingrid Alessia's point of view Sumikat na ang araw sa disyerto na parang isang nagbabagang ginto, tumatagos pa ang liwanag sa floor-to-ceiling glass walls ng villa. Sana all nalang. Parang gusto ko na rin tumagos kasi wala na ata akong matinong tulog. Pero rito naman sa loob, parang nasa Antarctica na. Nakatayo lang ako sa gitna ng sala, suot na ang isang simpleng abaya na ibinigay nila para makibagay sa pupuntahan, habang sa harap ko ay ang nakangising si Niño. Tsk. Parang sigbin naman 'to kung ngumisi. Bitbit ko lang ang isang leather briefcase na punong-puno ng mga duguang kaso at pekeng ebidensya. Ramdam ko na rin ang bigat nito, pero mas mabigat ang tensyon sa pagitan nina Niño at Ashlie na nasa gilid lang, abala sa pag-aayos ng kanyang designer sunglasses. Where's the sun na ba rito. "Ingrid, look at me," malambing na utos ni Niño, humakbang pa siya palapit at hinawakan ang magkabilang balikat ko. Ang mga mata niya ay puno ng pekeng pag-aalala

  • Owned By Contract    Ch. 70: Crisis

    Ingrid Alessia's point of view Nasa malawak na sala kami ng villa, kung saan ang bawat sulok ay kumikinang sa ginto at mamahaling marmol, pero para sa akin, ang bawat disenyo ay parang tinik sa mata. Nakaupo ako sa isang velvet chair, pinipilit nalang na nilulunok ang mga dates at baklava na meryenda ko, habang sa tapat ko ay nakaupo si Malik, ang mentor kong tila walang kapaguran sa pagpapahirap sa utak ko. Ang boses ni Malik ay may mabigat na Arabic accent, bawat salita ay parang gasgas na bakal. "You are too soft, Ingrid. In this region, Justice is a fairy tale told to children. Here, we speak the language of Wasta—influence. If your client kills, he was protecting his interest. If he steals, he was recovering his assets. Change your mind, or the desert will swallow you." "I am a lawyer, Malik! Hindi ako tagalinis ng dumi ng mga mamamatay-tao!" sigaw ko, itinatapon ang hawak kong case file sa lamesang ginto. "Ang ebidensya rito ay malinaw! He bombed a civilian sector!" "And you

  • Owned By Contract    Ch. 69: Mentor

        Ingrid Alessia's point of view Ang paglapag namin sa Dubai International Airport ay hindi marangyang pagtanggap na inaasahan ng sinuman. Habang dahan-dahang bumababa ang jet mula sa dumilim na na kalangitan, ang horizon ay hindi lamang puno ng mga ilaw ng siyudad, kundi ng mga mabilis na kislap ng mga interceptor missiles sa malayo. Ang tensyon sa pagitan ng Iran at ng mga US-backed forces sa rehiyon ay nauwi sa isang biglaang palitan ng apoy na yumanig sa buong Gitnang Silangan."Brace for impact!" sigaw ng piloto sa intercom.Isang malakas na pagsabog ang nagpagitla sa amin. Hindi kami tinamaan, pero ang pressure wave mula sa isang missile na hinarang ng defense system malapit sa runway ay nagpadunggol sa eroplano.     Naglaglagan ang mga gamit sa loob ng cabin. Si Ashlie ay napasigaw pa habang nakakapit sa upuan, si Niño naman ay nananatiling kalmado, pero bakas din ang tensyon sa mukha niya."Fvck! Sabi ko sa inyo gulo ang pinu

  • Owned By Contract    Ch. 68: Dubai

    Ingrid Alessia's point of view Nakatitig nalang ako sa bintana, sinusubukan na basahin ang mga anino sa labas. Wala na ba talaga? Wala na bang darating?Nilingon ko si Niño na abala sa pag-check ng flight documents sa tablet niya, habang si Ashlie naman ay prenteng nakaupo sa tabi ko, tinitingnan ang kanyang bagong manicure na parang wala kaming ginagawang krimen. This was my only chance. Bago kami makarating sa tarmac, bago ako tuluyang lamunin ng ingay ng makina ng jet.With one desperate roar, sinunggaban ko ang manibela mula sa likuran. I tried to jerk it to the left, hoping to crash the car, to create a scene, to attract the airport police, anything but a peaceful departure."ANO BA, INGRID!" sigaw ng driver na tauhan ni Niño, binabalanse na niya ang sasakyan habang sumisigid ang tunog ng preno sa kalsada.Pero hindi ako nagtagumpay. Masyadong malakas ang driver, at bago ko pa man maabot ang gear shift, isang marahas na kamay a

  • Owned By Contract    Ch. 29: Gut feeling

    Someone’s point of view Tumawa ako nang mahina habang pinapanood ang replay ng audio file sa maliit kong device. The voice was clear, Leonhardt’s so strong and furious. “You come for her again, and I’ll ruin you so thoroughly you won’t remember who you were.” Grabe. He actually thinks it was Ash

  • Owned By Contract    Ch. 28: Let's talk

    Ingrid Alessia's point of view Hawak ko pa rin ‘yung sulat na parang asido sa palad ko. Hindi ako makapaniwala. Pero mas hindi ko matanggap kung sino ang unang naniwala. Bumuntong hininga ako ng malalim, and tap my shoulder to give myself a good luck. Well, pinuntahan ko lang naman si Leonhardt to

  • Owned By Contract    Ch. 27: Love letter

    Ingrid Alessia's point of view Wala kaming kibuan ni Leonhardt nang nasa kotse na kami. Well, hindi naman siya galit. Hindi rin awkward sa feeling 'yung katahimikan. Parang pareho lang kaming emotionally drained. Pagpasok namin sa penthouse, automatic niyang kinuha ang coat ko at pinaupo ako sa b

  • Owned By Contract    Ch. 26: Slap

    Ingrid Alessia's point of view Nang maramdaman ko ‘yung init sa pisngi ko, parang bumaligtad ‘yung mundo. I just stood there, completely shocked, my face feeling hot from her slap. Not only did the sting remain on my skin, but it reached all the way down to my gut. Naikuyom ko ang kamao ko, ramda

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status