FAZER LOGINIngrid Alessia's point of view Ang forty-eight hours na palugit ay lumipas na parang isang mabilis na kidlat sa gitna ng bagyo. Hindi na namin alam kung anong oras na sa labas, ang tanging basehan lang namin ay ang malamig na artificial light ng bunker. Bago kami iharap sa tribunal, dinala muna kami sa holding room ni General Volkov.Nakatayo ang Heneral sa harap ng isang dambuhalang mapa, humihithit pa ng mamahaling cigar. His uniform was crisp, decorated with medals that probably cost thousands of lives. Nang pumasok kami, ang titig niya ay agad na dumapo sa akin so cold with pagbabanta pa."Today, Attorney Moretti, you determine if I continue my work... or if this bunker becomes your tomb," sabi niya sa kanyang namamaos na boses. Lumapit siya sa akin at hinawakan ang panga ko, forcing me to look at him. "Make them believe the lie. If you stutter, if you hesitate... Allah ma'ak (God be with you), because I won't be."Sa tabi ko naman na si Ashl
Ingrid Alessia's point of view Hanep. Sa paglapag palang ng chopper sa gitna ng restricted zone ay parang isang eksena na mula sa isang nightmare military movie. Pagbaba namin, akala ko nga sasalubungin na kami ng red carpet. We were greeted by men in full tactical gear, holding rifles na parang wala lang sa kanila ang pumatay. The bunker wasn't just a hole in the ground. It was a massive, reinforced concrete structure na nakabaon sa gilid ng isang talampas. It looked cold, impenetrable, and lethal. Napansin ko si Ashlie sa tabi ko. Her hands were shaking so hard she had to clutch her Hermes bag like a life vest. Ang pagiging it girl niya sa Pilipinas? Totally useless dito. She looked pale, her expensive makeup smudging from the heat and the sheer terror. Hah. Deserve, I thought to-myself. Deep inside, nagdiriwang ang maliit na parte ng pagkatao ko. This was her plan, her and Niño's greed brought us here. Ngayon, lasapin n
Ingrid Alessia's point of view Sumikat na ang araw sa disyerto na parang isang nagbabagang ginto, tumatagos pa ang liwanag sa floor-to-ceiling glass walls ng villa. Sana all nalang. Parang gusto ko na rin tumagos kasi wala na ata akong matinong tulog. Pero rito naman sa loob, parang nasa Antarctica na. Nakatayo lang ako sa gitna ng sala, suot na ang isang simpleng abaya na ibinigay nila para makibagay sa pupuntahan, habang sa harap ko ay ang nakangising si Niño. Tsk. Parang sigbin naman 'to kung ngumisi. Bitbit ko lang ang isang leather briefcase na punong-puno ng mga duguang kaso at pekeng ebidensya. Ramdam ko na rin ang bigat nito, pero mas mabigat ang tensyon sa pagitan nina Niño at Ashlie na nasa gilid lang, abala sa pag-aayos ng kanyang designer sunglasses. Where's the sun na ba rito. "Ingrid, look at me," malambing na utos ni Niño, humakbang pa siya palapit at hinawakan ang magkabilang balikat ko. Ang mga mata niya ay puno ng pekeng pag-aalala
Ingrid Alessia's point of view Nasa malawak na sala kami ng villa, kung saan ang bawat sulok ay kumikinang sa ginto at mamahaling marmol, pero para sa akin, ang bawat disenyo ay parang tinik sa mata. Nakaupo ako sa isang velvet chair, pinipilit nalang na nilulunok ang mga dates at baklava na meryenda ko, habang sa tapat ko ay nakaupo si Malik, ang mentor kong tila walang kapaguran sa pagpapahirap sa utak ko. Ang boses ni Malik ay may mabigat na Arabic accent, bawat salita ay parang gasgas na bakal. "You are too soft, Ingrid. In this region, Justice is a fairy tale told to children. Here, we speak the language of Wasta—influence. If your client kills, he was protecting his interest. If he steals, he was recovering his assets. Change your mind, or the desert will swallow you." "I am a lawyer, Malik! Hindi ako tagalinis ng dumi ng mga mamamatay-tao!" sigaw ko, itinatapon ang hawak kong case file sa lamesang ginto. "Ang ebidensya rito ay malinaw! He bombed a civilian sector!" "And you
Ingrid Alessia's point of view Ang paglapag namin sa Dubai International Airport ay hindi marangyang pagtanggap na inaasahan ng sinuman. Habang dahan-dahang bumababa ang jet mula sa dumilim na na kalangitan, ang horizon ay hindi lamang puno ng mga ilaw ng siyudad, kundi ng mga mabilis na kislap ng mga interceptor missiles sa malayo. Ang tensyon sa pagitan ng Iran at ng mga US-backed forces sa rehiyon ay nauwi sa isang biglaang palitan ng apoy na yumanig sa buong Gitnang Silangan."Brace for impact!" sigaw ng piloto sa intercom.Isang malakas na pagsabog ang nagpagitla sa amin. Hindi kami tinamaan, pero ang pressure wave mula sa isang missile na hinarang ng defense system malapit sa runway ay nagpadunggol sa eroplano. Naglaglagan ang mga gamit sa loob ng cabin. Si Ashlie ay napasigaw pa habang nakakapit sa upuan, si Niño naman ay nananatiling kalmado, pero bakas din ang tensyon sa mukha niya."Fvck! Sabi ko sa inyo gulo ang pinu
Ingrid Alessia's point of view Nakatitig nalang ako sa bintana, sinusubukan na basahin ang mga anino sa labas. Wala na ba talaga? Wala na bang darating?Nilingon ko si Niño na abala sa pag-check ng flight documents sa tablet niya, habang si Ashlie naman ay prenteng nakaupo sa tabi ko, tinitingnan ang kanyang bagong manicure na parang wala kaming ginagawang krimen. This was my only chance. Bago kami makarating sa tarmac, bago ako tuluyang lamunin ng ingay ng makina ng jet.With one desperate roar, sinunggaban ko ang manibela mula sa likuran. I tried to jerk it to the left, hoping to crash the car, to create a scene, to attract the airport police, anything but a peaceful departure."ANO BA, INGRID!" sigaw ng driver na tauhan ni Niño, binabalanse na niya ang sasakyan habang sumisigid ang tunog ng preno sa kalsada.Pero hindi ako nagtagumpay. Masyadong malakas ang driver, at bago ko pa man maabot ang gear shift, isang marahas na kamay a
Leonhardt Dietrich's point of view "INGRID! GET OUT OF THERE!"Ang sarili kong boses ang daling duminig sa pandinig ko, echoing through the narrow hallway with a desperation I didn’t even know I was capable of. I lunged forward, ignoring the frantic stuttering of Niño behin
Ingrid Alessia's point of view The air in the room was thick with a kind of tension that you could almost touch. Alam ko, at alam ni Leonhardt, Silvano and Rico are clean. Before we even stepped foot in this restaurant, Leonhardt had already run a background check so deep, pati Grad
Ingrid Alessia's point of view Matapos ang naging tension sa loob ng office at 'yung matalas na pagharap ko kay Ashlie, Leonhardt decided na kailangan naming lumabas. Sabi pa nga niya, it was to celebrate the successful presentation, pero kilala ko siya—he wanted us in a controlled
Ingrid Alessia's point of view Napatitig ako kay Leonhardt, isang malalim na titig na nagtatanong kung pwedeng ako na ang tumapos nito.Hindi siya agad sumagot. Nagtagis lang ang bagang niya, kitang-kita ang pagpipigil habang ang mga mata niya ay parang binabasa ang bawat h







