Claimed by the father In-low

Zania Kathlynanne POV"Umalis ka sa harapan ko, Zania! Wala akong panahon sa mga iyakan mo!"Pasigaw na bulyaw ni Lance, ang asawa ko, sabay bato ng mga damit ko palabas ng kwarto. Napaluhod ako sa sahig habang tumutulo ang luha, nanginginig sa galit at sakit na nararamdaman ko."Mahal... nagtataka lang naman ako kung bakit gabi-gabi kang wala... kung bakit parang hindi na ako kilala ng sarili kong asawa..." garalgal kong sagot, pilit na inaabot ang kamay niya pero mabilis niya itong inalis na parang nadudumihan siya.Tumawa siya nang mapakla, tumingin sa akin na parang basura ang tingin niya. "Mahal? Tandaan mo kung bakit ka lang nakarating dito. Dahil pumayag ang pamilya ko na kunin ka kahit wala kang maipagmamalaki. Wala kang karapatang magreklamo. At isa pa... may nakita na akong mas mahalaga, mas maganda, at mas nakakatuwa kaysa sa'yo."Gumuho ang buong mundo ko. Akala ko pagpapakasal ko sa kanya ay matatapos na ang hirap ko. Akala ko ay magiging ligtas at mahal ako. Pero mali ak

Zania Kathlynanne POVNanatili kaming nakadikit sa isa’t isa, tila huminto ang ikot ng mundo sa loob ng silid na ito. Ang bawat hininga ko ay sumasabay sa bawat buga ng mainit niyang hininga sa aking balat. Ang mga kamay niya, na dati kong kinatatakutan dahil sa awtoridad at kapangyarihan nito, ngayon ay marahang gumagala sa aking likuran, dahan-dahang tinatanggal ang bawat pira-piraso ng pader na matagal kong itinayo sa paligid ng puso ko."Wala nang atrasan, Zania..." bulong niya, parang binabasa ang bawat takot at pag-aalinlangan na natitira sa sistema ko. Itinaas niya ang mukha ko at tinitigan ako nang diretso sa mga mata, seryoso at matalim ang tingin na tila tumatagos hanggang sa kaibuturan ng kaluluwa ko. "Mula sa sandaling ito, bawal kang lumingon sa nakaraan. Bawal mong alalahanin ang buhay na mayroon ka kasama ang anak ko. Dahil sa bawat sandali na kasama kita, sisiguraduhin kong makakalimutan mo ang lahat ng pangalang tinawag sa'yo maliban sa isa... ang tawag ng babae ko."