chapter 6

Pagnanasa sa isang kamag-anak

Ariana' pov

Hindi ko alam kong anong oras na,ngunit hindi pa rin ako dalawin ng antok.Pangalawang beses na itong mangyari sa akin mula ng makita ko si sir phyton sa bayan.Ngunit hindi ako sigurado kong siya nga iyon.Kung sakaling siya nga iyon-bakit hindi niya ako pinuntahan rito-tulad ng sinabe niya bago siya umalis.

Bumangon ako mula sa pagkakahiga ko-lumabas ng silid.Sumilip din ako sa silid ni lolo damian-nakita kong mahimbing siyang natutulog yakap-yakap ang isang unan.

Napabuntong hininga ako-lumabas ng bahay upang magtungo sa bukal na ruon.Maaliwalas ang paligid dahil sa mga bituin na nangni-ningning sa kalangitan.Napakalinaw din ang tubig.Ang sarap maligo lalo't medyo maalinsangan ang panahon.Kaya napagdesisyonan kong maligo-baka sakaling makatulog na ako pagkatapos.

Ngunit bago ko pa man mahubad ang damit ko-may nagsalita mula sa aking likuran.Lumingon ako Kaya agad kong nakilala kong sino-si alex.

"a-anong ginagawa mo rito?"tanong ko sa kanya- na nahihimigan ng takot aking boses.

May nakikita akong kakaiba sa kanyang mga titig,parang may masama siyang binabalak sa'kin.

"hindi mo ba alam na matagal na akong may pagnanasa sayo kahit batangbata ka pa lang noon.Kaya lang hindi pa maaari -lumayo muna ako-nag abroad -pagbalik ko papakasalan kita at angkinin ng walang kasawaan hanggang maging malawlaw kana.Pero hwag kang mag-alala,kahit lawlaw kana-hindi pa rin kita ipagpapalit sa ibang babae."bastos niyang wika sakin.

"magkamag-anak tayo,Alex.Paano mo nasasabi ang mga salitang napaka halay."kinakabahan kong sagot sa kanya-tumawa siya.

"wala akong pakialam,mahal ko.Ang mahalaga ay mapaligaya kita araw-gabi sa kama.Bigyan mo ako ng maraming anak upang kumalat ang pinaghalong lahi natin dalawa.Sigurado akong magaganda-gwapo ang magiging anak natin."

Halos tumayo ang lahat ng balahibo ko sa katawan dahil sa mga binitiwan niyang mga salita.

"mas gugustohin ko pang tumandang dalaga na lang kesa pumayag sa gusto mong gawin sakin, alex."sabi ko-mabilis akong tumakbo pabalik sa loob ng bahay namin-agad kong sinara ng maigi ang pinto baka sumunod si alex-gawan ako ng masama lalo't kami lang ni lolo damian-matanda pa siya-maliit pa ang katawan.Hindi niya ako kayang ipangtanggol kong sakaling may gawin si alex sa akin.

Napasandal ako sa likod ng pinto ng silid ko habang mabilis ang tibok ng dibdib ko dahil hindi ako makapaniwalang nasabi niya ang lahat ng iyon sa akin.Magkamag-anak kami,pero pinagnanasahan ako mula nang bata pa ako.Pero bakit hindi ko siya matandaan?Ilang taon ba ako noon?

Humiga ako sa aking kama -agad nagtalukbong dahil hanggang ngayon ramdam ko pa rin ang mga balahibo kong nagsitayuan kanina nang marinig ko ang mga tinuran ni manong alex.Dapat ko bang ipaalam ito kay lolo damian?

Nang mga sandaling ito,halos hindi ko magawang matulog dahil pakiramdam ko nasa paligid pa rin si alex-hinihintay na makatulog ako.Kapag nakatulog ako-duon din siya papasok at gawin ang binabalak niya sa akin.Hindi ako makakapayag-kaya magdamag na mulat aking mata-hanggang mag-umaga.

"apo,natulog ka ba kagabi?Bakit ang tamlay mo-nangingitim pa ang ilalim ng mata mo?"tanong sakin ni lolo habang pinagsasaluhan namin ang hinanda kong almusal namin.

"lo'-maniniwala ka ba kapag sinabe kong may masamang binabalak sa akin ni manong alex?"tanong ko kay lolo.

Natigilan-biglang sumiryeso ang kanyang mukha.Parang may mali sa sinabe ko.

"iwasan mo na lang siya ariana."sagot ni lolo-tinapos ang pagkakain niya.

Nasundan ko ng tingin ang manipis na likod ni lolo damian-napabuntong hininga ako.

Nakaalis na si lolo-pupunta ng taniman namin ng gulay kaya ako lang mag-isa ang naiwan rito sa bahay.

Pumasok ako sa loob ng silid ko upang kunin ang twalya dahil maliligo ako.Tapos na rin naman ang raw-araw kong gawain -maghihintay ng tanghali-pagdating ni lolo.

Guminhawa ang pakiramdam ko nang matapos akong maligo.Parang nawala ang pananamlay ko kanina lang.Tulad ng aking nakagawian-panty lang aking suot na panloob at kulay pula na bestida abot hanggang tuhod ko ang haba.Humiga ako sa higaan ko at nilaylay ang basa kong buhok paibaba.

Sa ilang sandali kong pagkakahiga-may marinig akong tunog nang parang sasakyan.Napabalikwas ako nang bangon-sumilip ako sa maliit na bintana-baka si alex iyon upang makapag handa ako kong sakaling siya nga iyon.Ngunit nanlalaki aking mata-hindi makapaniwala.

"totoo ba 'to?"may ngiti sa labi kong usal.

Halos takbuhin ko ang labas upang salubungin siya.Ang puso kong puno ng pagkasabik-mabilis din ang tibok.Hindi ko maunawaan bakit ganito.

"sir namali ka ba ulit ang dinaanan kaya nais mong magtanong-sa akin naman ngayon?"tanong ko sa kanya.Ngunit hindi siya sumagot-parang may tinitingan siya sa suot kong bestida.Napatingin rin ako sa tinitingnan niya-tumawa ako ng mahina.

"naku sir!nag-iisang bestida ko lang po ito.Binili pa ni lolo sa bayan."sabi ko sa kanya.

Siya naman ang tumawa."hindi ko kailangan ng bestida mo,ariana.Kung gusto mo,bilhan pa kita ng marami."sabi niya sakin.

"talaga sir."hindi makapaniwalang usal ko.Tumango-tango siya.

"yes!kahit isang kahon pa kaya kong ibigay."sagot niya sakin.

"ay pasensiya kana sir,pumasok ka sa loob."pagyaya ko-sumunod naman siya sakin.

"nasaan si manong damian?"tanong ni sir phyton-hinahanap ng kanyang paningin.

"pumunta siya ng taniman ng gulay,sir phyton kaya ako lang po mag-isa rito."agad kong sagot.Bigla siyang natahimik.

"Ariana!!"seryoso ngunit may kakaiba sa kanyang tinig.

"ano po yon sir Phyton?"mabilis kong tanong.

"siguro naman masasagot muna ang tanong ko nang gabing iyon?"aniya sa'kin.

"sir!"maikli kong sambit.

"maaari bang h'wag mo na akong tawaging sir-phyton na lang."hindi ko alam kong isa ba iyong pakiusap o utos.Kaya't nakangiti akong tumango.

"sige po, Phyton."nahihiya kong ani.

"good girl!!"usal niya.

"kaya mo bang sagutin aking katanungan,baby Ariana."tanong niya sa'kin.

"ngayon na po ba?"

Tumango-tango siya."oo Ariana,hindi na ako makapag hintay pa."sabi niya sa'kin.

"pumapayag ako,phyton-pagsawaan."pagsang ayon ko.

Biglang natahimik ang pagitan namin,ngunit magkasalubong aming mga paningin.Nakita kong gumalaw-galaw ang bukol nito sa kanyang leeg.

Hanggang sa unti-unti niyang nilalapit ang mukha niya sa'kin.Napalunok ako-hinihintay na maglapat ang mga labi namin.

Tuluyan nga niyang inangkin ang labi ko.Agad niyang pinasok ang dila niya sa loob ng bibig ko-parang may hinahanap siya duon.

Ang bango-ang sarap ang pinagkakaloob niyang halik sakin-halik na kelan man ay hindi ko kayang tanggihan.

Naagpaubaya ako-buong puso kong tinanggap na siya ang pinag alayan ko nang aking sarili.Hindi ko alam kong anong klaseng pakiramdam ang nararamdaman ko ngayon.Masaya sa puso-siya ang hanap-hanap ng katawan ko.Kahit alam kong mayroon nang nagmamay-ari na sa kanyang puso.

Naramdaman kong naglakbay ang kamay niya sa bawat parte ng katawan ko.At sa bawat madaanan nito ay nag-iiwan nang panggigigil.Dahilan upang mapaungol ako.

"sobrang lambot talaga ng katawan mo,baby ariana."usal niya.

Nagulat ako ng pasaklang niya akong buhatin-pinasok sa loob ng silid ko-binaba sa kama ko at pumaibabaw.

"baby Ariana,sabik na sabik na akong muli kitang maangkin."Sabi niya sa'kin habang titig na titig siya sa mukha ko-hinaplos ang pisngi ko.

"napaganda mo,Ariana-sobra.May nobya na ako, ngunit sa tuwing iniisip kita-tinitigasan na ako.Sayo ko lang naramdaman ang ganitong pakiramdam,ariana-ikaw lang."aniya sa'kin-ang mga mata niyang puno ng pagnanasa.

Muli niyang inangkin ng marubrob na halik ang labi ko-hanggang sa bumaba ang halik niya sa leeg ko.

"ooh phyton!hmm!"ungol kong hindi ko kayang pigilan-kusang lumabas.

Unti-unti niyang binababa ang suot kong bestida, kaya't tumambad sa kanya ang malalaki kong dibdib-na agad niyang dedihin.Kaya muli akong napaungol.

"ahhh!uhmm!!!"ungol ko.