2. Bölüm

Ailemle kolayca bağlantı kurdum. Çok sevindiler, özellikle babam.

Dede olduğunu öğrenir öğrenmez duygulanıp neredeyse ağlıyordu. Cayden'la birlikte hemen Rüzgârgöl'e dönmemizi istedi.

Tam o anda, uykusunda olan oğlum tatlı bir sesle mırıldandı: "Babacığım, söz vermiştin..."

İki gün sonra beşinci doğum günüydü. Rüyasında bile Leo'nun kendisine verdiği kutlama sözünü aklında tutuyordu.

Uyurken yüzünü nazikçe okşadım, gözlerim doldu.

Sadece iki gün...

Cayden'ın, geride hiçbir pişmanlık bırakmadan ayrılmasını istiyordum.

Daha şafak sökmeden, kapıya gelen keskin bir vuruş onun masum rüyasını paramparça etti.

Leo'nun annesi Patricia Sinclair bizi yanına getirmeleri için birilerini göndermişti.

Kaşlarımı çattım. Patricia bizi hep hor görürdü. Onun gözünde ben, Leo'ya denk gelmiş, kökensiz bir yabancıdan başka bir şey değildim.

Cayden'ı da sevmezdi.

Çünkü ona göre Luna olmaya layık tek kadın, saf kanlı ve aynı sürüden gelen Jasmin gibi biriydi.

Benim aksime Cayden heyecanlıydı. Leo'nun sonunda onu eve götürmeye geldiğini sanıyordu.

Ama Patricia'nın evine vardığımızda, bizi tepeden bakan Leo'nun akrabaları karşıladı.

Bütün gece eve dönmeyen Leo, Jasmin'in yanında durmuş, ona destek olurken yüzünde tatlı bir ifade belirmişti.

Patricia, Cayden'la beni görmezden gelerek gülümsedi ve duyurdu: "Jasmin hamile, anlaşmamıza göre Leo, Alevdiş Sürüsü'nün yeni Alfa'sı olacak."

"Doğacak çocuk, meşru varis olacak. Çok geçmeden Leo ve Jasmin Mühürleme Töreni'ni gerçekleştirecektir."

Oda bir anda coşkuyla doldu, tüm gözler Jasmin'e çevrildi.

Ben ise doğrudan Leo'ya baktım.

Elini Jasmin'in karnına nazikçe koydu, sanki birkaç adım ötedeki beni ve Cayden'ı görmüyormuş gibi yaptı.

"Evet, sonunda baba olacağım."

Sonunda mı?

Kalbime keskin bir acı saplandı.

Yanımda Cayden, minik elini sıkıca benimkine kenetledi ve titreyen bir sesle sordu: "Anne, babam ne diyor? Ben onun çocuğu değil miyim?"

Onun bu yumuşak sesi tüm odayı sessizliğe boğdu.

Sonra Leo'nun akrabaları alayla güldü. "O sadece gayrimeşru bir çocuk, burada konuşmaya nasıl cüret eder?"

Alevdiş Sürüsü Alfa'sının gayrimeşru çocuğu olduğu ortaya çıkarsa, ailemizin itibarı nasıl zedelenir, biliyor musunuz?"

"Sıradan bir kadın ve onun piçi mi varis olmaya kalkıyor? Bunu yapmak için ancak benim cesedimi çiğnemeleri gerek!"

"O çocuğun Leo'nun olduğunu kimsenin öğrenmesine izin veremeyiz!"

Patricia alayla güldü ve bize tamamen küçümseyerek baktı. "Bundan sonra çocuğun yetim olduğunu söyleyeceğiz. Mia'ya gelince, o sadece Leo'nun çocuğa bakması için tuttuğu bir hizmetçi."

Cayden'ın elini daha sıkı tuttum.

Patricia'nın bizden nefret ettiğini hep biliyordum. Jasmin'in Leo'nun çocuğunu taşıdığını öneren ilk kişi oydu.

"Ben yetim değilim! Benim bir annem ve babam var..." Cayden'ın gözleri kızardı, gözyaşlarını tutarak kısık bir sesle itiraz etti.

"Anne, bu çok fazla değil mi?" Leo Jasmin'in elini bırakıp bize doğru yaklaştı.

Ama daha yanımıza gelmeden Jasmin onu geri çekti.

Birkaç saniye tereddüt etti. Sonra sustu.

"Pekâlâ. Planınızı kabul ediyorum."

Cayden'la birlikte öne çıktım ve Leo ile Patricia'ya doğrudan baktım. "Benim çocuğum yetim değil. Evlat edinilmeye ihtiyacı yok."

"Bugünden itibaren Cayden sadece benim çocuğum. Leo ile hiçbir ilgisi yok."

Diz çöktüm ve gözyaşlarımı tutarak Cayden'a fısıldadım: "Yavrum, ona artık baba deme, tamam mı?"

Leo dondu kaldı. Cayden yüzünden Alevdiş Sürüsü'ne döndüğümü ve Jasmin'le ilişkisini kabul ettiğimi biliyordu. Cayden'a meşru bir kimlik vereceğine dair söz vermişti.

Ve şimdi, bundan ben kendim vazgeçiyordum.

Gözlerimin içine bakarak duygularımı okumaya çalıştı.

Ama bakışlarımı kaçırdım.

Artık kalbimi asla geri alamayacaktı.

Cayden olan biteni anlayamayacak kadar küçüktü. Gözleri şişene kadar ağladı.

Onu eve götürüp teselli etmek istedim ama Jasmin yolumuzu kesti. "Mia, Leo'nun sana ailesinin statüsünü temsil eden bir yüzük verdiğini duydum."

"Artık ben onun Luna'sıyım ve benim çocuğum sürünün varisi olacak. Onu bana teslim etmen gerekmez mi?"

"Kimse yanlış anlamasın, hâlâ takıyor olman hoş olmaz."

Demek buydu.

Bizi buraya getirmelerinin asıl sebebi buydu. Amaçları sadece bizi aşağılamaktı.

Leo'ya döndüm ve soğuk bir sesle sordum: "Sen de mi bunu istiyorsun?"

O yüzük, aşkımızın simgesiydi. Eş olduğumuz gece bana verdiği ilk şeydi.

Bana her şeyini verdiğini söylemişti: adını, unvanını, tüm hayatını. Tek eşi olacağıma söz vermişti.

O söz yüzünden ailemi terk etmiş, gerçek kimliğimi saklamış ve ona kalbimi vermiştim.

Şimdi soruma karşı bakışlarını kaçırdı. "Mia, bu sadece bir yüzük..."

"Pekâlâ."

Jasmin'in boynundaki onun bıraktığı kırmızı izlere baktım, sonra yüzüğü hiç tereddüt etmeden çıkardım.

Hemen parmağına taktığını görünce gülümsedim ve onu tebrik ettim. "Bana hiç bu kadar yakışmamıştı."

Leo'nun yüzü şaşkınlıkla buruştu. Arkamı döndüm, Cayden'ın elini tuttum ve arkama bakmadan çıktım.