Chapter 6

GRAPES

Pinagmasdan ko yung coat ng lalaking iyon habang nasa dressing room ako. Umaga na at tapos na ang duty namin sa Bar. 

Hays, paano ko ba ibabalik ito? Kakainis naman! Inaantok na ako dahil magdamag akong nagsayaw kagabi at pagkatapos ay kailangan ko pang ibalik ito. 

Kinuha ko ulit ang wallet at nakakita ako ng calling card niya, sa calling card na iyon ay may nakalagay na address kung saan ang kumpanya nito. 

“Alcantara Enterprise…” bulong ko sa sarili ko. 

Nagbihis ako. Mini dress lang na hindi naman malaswa. Floral na color lavender na tinernuhan ko ng beige na wedge sandals. Naglagay lang ako ng mild make up at inilugay ang mahabang natural na kulot kong buhok at dali-daling pumunta doon. Pagpasok ko ay napakalaking kumpanya pala iyon. Napakalawak ng lobby. Nakita ko ang front desk kung kaya’t lumapit ako doon at nagtanong. 

“Uhm, Miss, pwede kay Mr. Neil Alcantara?”

“Good morning po Ma’am, may appointment po ba kayo?” tanong ng staff niya. 

“Ah–eh Naku, wala po eh…”

“Sorry Ma’am pero hindi po kayo pwedeng pumasok at makausap siya kung wala po kayong appointment. Busy po kasi si Mr. Alcantara.” paliwanag ng staff. 

“E pero… isosoli ko lang kasi ‘tong gamit niya… heto oh! Yung coat niya!” saad ko na ipinakita iyon. 

“Naku, pasensya na ho kayo, Ma’am, kailangan po kasi talaga ng appointment eh…” saad ng staff. 

Nanlulumo naman ako habang nakatayo doon nang makita ko si Neil. May mga kasama siyang grupo ng mga naka-business suit na mga kalalakihan na kagaya ng sa kanya. 

Tumakbo ako papalapit at sumigaw sa harap niya. “Neil!” 

Nagulat naman siya ng makita niya ako ngunit kaagad din namang ngumiti. 

“Sweetheart, it was nice to see you here, you’re so beautiful today.” saad niya, nagulat ako ng bigla niya akong hawakan sa bewang at humalik pa sa pisngi ko. 

“Play along… mga investors ko ‘yang kasama ko.” bulong niya sa akin na parang sinasabi niya na ayaw niyang mapahiya sa harap nila. 

“Everyone, I like you all to meet my girlfriend…” proud at mayabang na saad niya. 

Napatingin ako sa kanya at ngumiti lang siya sa akin. 

“Nice to meet you po, ako po si Grapes Paloma.”

“Paloma? Are you related to… Mr. Conrad Paloma?” nagulat ako sa tinanong ng isa sa mga investors ni Neil at napakunot ako ng noo at umiling bilang tugon. 

“Oh, nagkamali lang siguro ako, sorry…” saad nito at humingi ng paumanhin. 

“Wala po iyon, okay lang, uhm Hon, inihatid ko lang talaga itong coat mo, heto oh, aalis na rin ako kaagad kasi may aasikasuhin pa ako.” saad ko na ngumiti ng matamis kay Neil. 

“Naku, sayang naman… gusto ka pa naman naming makilala pero mukhang busy ka.” saad ng mga investors niya. 

“Pasensya na po talaga, maybe some other time na lang po.” saad ko sa kanila. 

“Alright… ihahatid ko lang siya… mauna na kayo sa board room.” saad naman ni Neil sa kanila at iginiya na ako palabas ng building. 

Paglabas namin ay tinanggal ko agad yung kamay niyang nakahawak sa bewang ko dahil naiilang na ako. 

“Wrong timing ka naman Babe, may meeting pa ako.”

“Ano naman? Ibinalik ko lang talaga ‘yang coat mo, baka mamaya e sisihin mo pa ako kapag nawala yan. Lalo na’t nandyan ang wallet mo at mga ID’s.” saad ko sa kanya. 

Tinignan niya namang mabuti ang coat niya, pati ang wallet niya ngunit parang nagtataka siya. 

“Hindi mo man lang binawasan ang pera ko dito?”

“Bakit ko naman gagawin iyon?! Anong tingin mo sa akin? Magnanakaw?! Hoy Mr. Alcantara, para sabihin ko sayo, kahit isa akong puta, hindi ako magnanakaw!” saad ko na tumalim ang tingin sa kanya. 

Ngumisi naman siya na para bang natutuwa pa siya sa panghahamak sa akin. “Alright, sorry na… anong gusto mong kapalit?”

“Wala. Uuwi na ako. Kailangan kong matulog dahil papasok pa ako mamaya sa Bar. Inaantok na ako.” saad ko na humikab dahil totoong antok na ako. 

“Fine, I’ll see you later then at magpapasalamat ako ng maayos sayo.”

“Kahit wag na, hindi kita kailangan. Lubayan mo na lang ako, ayos na sa akin.”

“Hinilingin mo na lahat, wag lang yan, Grapes…”

“Edi bahala ka.” saad ko at naglakad na palayo. 

Bahala nga siya talaga dyan. Pakialam ko sa kanya? Ayoko ng tumanggap ng pera niya. Masama pa rin ang loob ko sa nangyari last time dahil sa kanya ay bumagal ang pagpapagaling ni nanay. Mabilis lang sana akong makakapag schedule ng operation niya kung nakuha ko yung twenty million pero hindi… isang milyon lang ang nakuha ko. Tss.. mga manggagantso. May kalalagyan din sila sa impyerno. 

Dinalaw ko si nanay sa ospital at nang makita ko siya ay sumilay ang maganda niyang ngiti sa akin. Bagama’t pinahihirapan ng sakit ay ipinapakita niya pa rin ang pagiging malakas niya kaya hangang hanga ako sa nanay ko. 

“Grapes, Anak… kaawaan ka ng Diyos, kamusta ka? Kumakain ka ba ng maaayos?” 

“Opo Nay, kayo po ba? Kamusta ang pakiramdam ninyo?”

“Okay lang pero sana… wag ka ng mag-abala pa na ipagamot ako, Anak, sayang lang ang pera mo eh, hindi naman na ako gagaling. Tanggap ko na ang kapalaran ko.”

“Nay, wag mo naman pong sabihin yan… ikaw na lang ang meron ako at kapag nawala ka. Ako na lang mag-isa. Ayokong mag-isa, Nay…”

“Kamusta ba ang trabaho mo sa Bar?” hindi ko sinabi kay nanay na nagresign na ako bilang waitress. 

Ang alam niya ay doon pa rin ako nagtatrabaho. 

“Maayos naman ho, Nay… wag ho kayong mag-alala sa akin, gagawin ko po ang lahat para gumaling kayo.” 

“Basta Anak, kahit anong mangyari wag kang kakapit sa patalim para lang magkapera. Gusto ko marangal ang trabaho mo.. kahit mahirap lang tayo, ingatan mo ang dignidad mo. walang maidudulot na mabuti ang perang galing sa masama. Tandaan mo yan, Grapes.”

“O-opo, Nay..” iyon na lang ang nasabi ko pero… wala na. 

Wala na akong dignidad. Naibigay ko na rin ang pinaka-iingatan kong puri. Ubos na ubos na ako. 

Kung pwede lang talaga akong magsumbong kay nanay ay ginawa ko na pero ayoko siyang mag-alala sa akin kaya inililihim ko ang lahat ng ito. 

KINAGABIHAN ay trabaho na naman. Inagahan ko ang pasok ko at nag-ayos sa dressing room ngunit may kumatok. 

“Bukas yan…”

Iniluwa ng pinto si Orange na may hawak na boquet ng magagandang bulaklak. 

“Bitch, para sayo daw to!” saad sa akin ni Orange na kinikilig-kilig pa habang binibigay sa akin yung boquet ng mga bulaklak. 

“Talaga Bitch? Kanino daw galing?”

“Hindi ko alam, tignan mo na lang sa card! Dali! Makikisilip ako, Bitch!” saad niya na tuwang-tuwa. 

Noong bagong salta ako dito ay nakasanayan na namin ang tawagang ‘bitch’ kaya iyon na ang secret code naming magkaibigan. 

Tinignan naming dalawa ang card at ang nakasulat ay: I hope you can give me a chance… from N.A.

“N.A ? none of the above?!” tanong ni Orange. 

Natawa ako dahil kahit kailan ay mahina talaga pumick-up si Orange. 

“Gaga! Initials yan! Hindi yan none of the above!’ 

“E sino kasi yang manliligaw mo na none of the above?! Sabihin mo na, bitch! Parang hindi magkaibigan o!” 

Napabuntong hininga na lang ako sa sinabi niya. Paano ko naman ipapakilala si Neil sa kanya? E hindi ko nga type iyon at ayokong tumanggap ng pera niya. Galit nga ako sa lalaking iyon!