Share

¿Será Casualidad?

Author: Mary Martinez
last update Petsa ng paglalathala: 2022-10-14 03:03:37

Su magnetismo me lleva a él sin el mayor esfuerzo. Al tomar su mano sentí una fuerte conexión que no sé cómo rayos explicar, es una corriente que recorre cada espacio de mi ser. Su poderosa mirada me hace perder en el inmenso océano en el que me acabo de sumergir.

Sus intensos ojos azules siento como me traspasan, observa detalladamente cada espacio de mi rostro y me pone a mil, estoy demasiado nerviosa. Recorrió con su mirada en pocos segundos mi cuerpo mientras que en sus labios se ensanchó una sonrisa ladina que me encantó.

¡Para ser virgen tengo el morbo a miiil!

En mi cabeza surgían nuevas preguntas:

«¿Será que le gusta lo que ve?»

«¿Le pareceré bonita para que me sonría de esa manera?»

¡Dios, no me sonrías y me veas de esa maneraaa! Me mataaa, me quemaaa, me encantaaa... que me vea así me derrite como mantequilla.

Es el primer hombre que me ve de esa manera sin incomodarme. Su mirada escaneante la amé en esa mínima fracción de segundos, en la que por alguna extraña razón le sostuve la mirada.

—Bien—«¡qué inoportuno es el director!»—. Srta. Letty, ¿le puede enseñar los alrededores y el consultorio al doctor, por favor? Tengo cosas qué hacer. Brenda, acompáñame.

Brenda se va con el director a cumplir con sus más oscuros deseos, para nadie es secreto que ella y el director mantienen una relación, digamos “abierta”, ninguno exige, no hay celos y sobre todo no hay “amor”, así como ella lo dice, es solo placer para satisfacer los deseos carnales y dormir un poco a los demonios.

La voz del doctor Collins, me saca de mis pensamientos.

—Srta. Letty, mientras me enseña los alrededores, ¿qué le parece si le invito un café, aceptaría?

«Bueno... bueno...Bueno. Esto es lo que estaba esperando, alguna invitación para hacerme ideas en mi loca cabeza»

—Sí, está bien, gracias.

«¿Por qué será que en momentos así, no se me ocurre algo mejor que decir? Odio ser tan tímida y de pocas palabras».

Mientras caminamos en dirección a la cafetería, veo como las doctoras y enfermeras se lo comen con la mirada. Todas aquí en la clínica son mujeres hermosas y con unos cuerpos para morirse, muy diferentes a lo que soy yo. No podría compararme con ninguna de ellas.

—¿Está usted bien srita?

—Sí, Doctor. La cafetería es por acá— señalo la dirección—. ¿Qué tipo de café le gusta tomar?— las palabras casi no salen de mi boca, siento los labios y la garganta seca.

—Un café espresso, sin azúcar, por favor. ¿Le parece bien si nos sentamos en esa mesa, mientras nos tomamos el café?—señala el lugar y sonrío porque es donde me gusta sentarme, cerca de la ventana.

«Al menos tenemos algo en común. ¿Será casualidad?. Pero, si la casualidad no existe».

—Me parece bien— esa jodida sonrisa que se expande en sus labios una vez más, me confunde.

«¿Sabrá lo que causa en mí y por eso lo hace?»

«¿Me ha descubierto?»

Este hombre está siendo demasiado amable, para la primera impresión que me dio, lo juzgué mal y eso no me ayuda, me hace sentir fatal. Los seres humanos estamos tan acostumbrados a crucificar antes de conocer y escuchar, gran error.

—Susan, dos cafés. El mío como siempre y el otro espresso, por favor.

—Claro que sí, mi niña. ¿Ese hombre tan guapo con el que estás, es tu novio?

—Es el nuevo doctor y mi jefe inmediato—ruedo los ojos con fastidio.

«¡Ojalá fuera algo mío!»

«¡Ojalá no sea un exprimidor laboral! ¡Diosss escucha mis plegarias, por favor!»

—Aprovecha mi niña, está como quiere. Lástima que, ya yo pise el sexto escalón y los treinta ya no los cumplo, porque no pierdo el tiempo. Aquí tienes, espero les guste.

—Gracias, eres un sol.

Recibo los cafés y voy en dirección a la mesa que ha escogido, no puedo dejar de reírme con las ocurrencias de Susan.

—Aquí tiene, sin azúcar.

—Muchas gracias. Srta. Letty. Dígame, la clínica siempre es tan silenciosa.

«¡Voy a moriiirrr, cada que me dice señorita con esa voz tan sexi y ronca!»

—Algunas veces sí, aunque de pronto tenemos días en los que estamos colapsados, no tenemos tiempo de sentarnos para tomarnos un café.

—Ya veo. Y… ¿Tienes mucho tiempo trabajando aquí? Como mi colega dijo que asistes a varios doctores, he de suponer que tienes bastante conocimiento para lo joven que te ves.

«Bueno... bueno...Buenooo. ¿Ya está tuteándome? Estamos avanzando más rápido de lo que creí. ¡Me emocionaaa!»

—Tengo dos años trabajando aquí para ser exacta. He logrado aprender muchas cosas, no sé nada de medicina, todo lo he ido aprendiendo. Brenda, es mi mejor amiga, me ayudó a conseguir este trabajo.

—¡Vaya!. Interesante. Me agradan las personas que tienen la disposición de aprender cosas nuevas.

—La verdad no ha sido fácil, pero tampoco imposible aprender. Le he tomado amor a lo que hago.

—Eso es lo más importante, que te guste lo que haces. Ayudar a las personas es una hermosa labor que no todos, tienen la disposición de hacer.

De repente con este hombre puedo ser natural, puedo ser yo, aunque me ponga demasiado nerviosa y anciosa, me siento muy a gusto con él. No es un hombre que me mire con morbo o deseo. El tiempo se fue muy rápido conversando con él y no le he podido mostrar ni la mitad de la clínica.

—Ya debería irse a almorzar, para esta tarde tenemos diez pacientes citados, si los hacemos esperar se ponen intensos y créame no va a querer escuchar lo que dicen en la sala de espera—me rio.

—Deberías sonreír más a menudo, te sienta muy bien.

Casi me ahogo con la saliva por lo que me ha dicho y por si fuera poco suelta:

—Sabías, que las sonrisas son tan poderosas como cualquier medicina y tan mágicas para aquellas personas que saben apreciarlas—veo como se pasa la mano por su cabello mientras sonríe— ¿Te gustaría almorzar conmigo?

«¿Tan rápido entró en confianza conmigo? No tener experiencia me está costando un mundo».

—No me malinterprete, pero... ya me invitó el café y…

—De hecho, el café lo invitaste tú. Ahora, yo te invito el almuerzo y estamos a mano. No aceptaré un "NO" por respuesta, por favor, ¿serías tan amable de almorzar con este simple doctor?

—Usted de simple no tiene nada, ¿acaso no se ha visto en un espejo?

«¡Oh, mi Dios!, ¿dije eso en voz alta?, no puedo verlo a la cara, quiero desapareceeer».

«¿Qué hago? ¿Qué hago? ¡piensa carajo!».

«¡Huyeee!, ¡desapareceee!» me grita mi yo interior.

—¿Por qué bajas la mirada?—me preguntó.

Se quedó pensativo para luego decir:

—La ley de atracción es magnífica, ¿No lo crees?.

Parpadeaba sin entender por qué había dicho lo de la ley de atracción, me dejó más confundida de lo que ya me encuentro.

Sé que polos iguales se separan, pero diferentes se atraen.

«¡Ooohh! ¿Me estará diciendo que le atraigo?»

«Bueno, bueno,buenooo... soy del sexo opuesto».

«¿Tendría que estar gritando de la emoción con esa indirecta tan directa?»

«¿Se estará confesando?»

«¡Qué idiota eres!, ¿cómo se va a confesar si te acaba de conocer?»

—¡Vamos! Acepta mi invitación, me estoy muriendo de hambre y aún no me das respuesta.

Sentí, como si nos moviéramos en cámara lenta en el mismo instante en el que me tomó del brazo y me hizo caminar con él.

«¡Diooosss, este hombre es demasiado perfecto, es todo lo que necesito!»

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • QUIERO SABER LO QUE ES EL AMOR   Epílogo

    Quién diría que terminaría casada con mi doctor favorito. Llenarme de buenos recuerdos de hace más de dos años atrás me hace suspirar, aún siento en el estómago infinitas mariposas revolotear en mi interior cada vez que pienso en ello. Así como vuelvo a sufrir por su partida, esos cuatro meses alejados el uno del otro, hizo sufrir a mi corazón en demasía.Verlo llegar a mi vida nuevamente como un huracán derribó todo a mi alrededor, no lo podía creer y sonrío, me paralizo, me agito al recordar la manera en la que me propuso matrimonio.¡Dios! ¿se puede ser más perfecto en esta vida?En un principio quise darlo todo por él, querer experimentar lo que a él le gusta, aunque a mí me cause curiosidad y me llene de morbo cada vez que ambos fantaseamos con que nos compartimos con otras personas, simplemente es eso, fantasear, utilizar nuestra imaginación para algo más sin tener que llegar a que otros nos toquen o experimentar con otra persona. Edward y yo nos complementamos muy bien y que no

  • QUIERO SABER LO QUE ES EL AMOR   Sería Mi Mejor Regalo De Cumpleaños

    ¡Vivan los novios!Gritan al unísono. Edward me toma fuerte de la mano y me da seguridad, mucha gente a nuestro alrededor, nos felicitan nos abrazan al mismo tiempo que cientos de flashes se disparan ante nosotros, los reporteros no nos dejan vivir.¡Dios qué apogeo! Como podemos montamos solo nosotros en la limusina y mi amor me besa, me abraza, me hace saber que está feliz al igual que yo. —Al fin eres mi esposa, ya no podrás escapar de mí.—Y tú no te podrás librar de mí. ¡Dios cuánto te amo!—Te amo mi amor, no me equivoqué, eres la mujer de mi vida.Alucino, la fiesta se lleva a cabo en un espectacular y elegante hotel, aunado a ello muero con todos los artistas que nos rodean. Mi familia está feliz, la de Edward no cabe de la felicidad, mis amigas están tomándose fotos con todo aquel famoso que se encuentran. Estoy tan emocionada, jamás en mi vida pensé que cuando me casara, el día de mi boda sería tan espectacular y perfecto como este. La comida es exquisita, los postres, l

  • QUIERO SABER LO QUE ES EL AMOR   Aférrate A Mí Con fuerza

    Cuando salgo horas después con un collarín en el cuello, un chichón en la frente y con el cuerpo doliendome. Me sorprendo al ver a la familia Collins en el área de espera, están todos, mis cuñados, mis locas amigas que respiran cuando ven que estoy bien, mis suegros, mi amor.Edward es el primero en llegar a mi, me abraza con delicadeza y me hace saber su angustia y lo asustado que está. No dice nada solo me abraza, sé qué está nervioso así que le digo para tranquilizarlo:—Estoy bien, cariño. Adolorida, pero bien.Cuando Edward me suelta, mis amigas se acercan y lloran desconsoladas, no quieren tocarme porque ven que no estoy muy bien y se lo agradezco. —Gracias a todos por venir y preocuparse por mí, no saben cuánto los quiero, pero quisiera salir de este hospital e irme a descansar. Me entienden, mis suegros me sonríen con tristeza, sé que mi estado es deplorable, estoy llena de sangre por apenas un piquetito en la frente y salió más sangre que para una transfusión. La sangre def

  • QUIERO SABER LO QUE ES EL AMOR   Quédate Conmigo Cielo

    Tres semanas han pasado rápidamente y no he querido comprar mi vestido hasta no tener a mis amigas conmigo ese día. Edward y yo quedamos en que nos casaríamos el día veinte, solo faltan veintiocho días y estoy muerta de nervios.Mi suegra se encarga de todos los preparativos con mi ogrii favorito, cada día nos llevamos mejor no me puedo quejar. Edward, Anthony y yo estamos justo en el aeropuerto esperando a mis locas amigas, no aguanté más y le pedí a Edward traerlas, él maravillosamente no se negó, de hecho ya esperaba mi petición.Luego de una hora me doy cuenta de que mis amigas caminan en mi dirección, suelto la mano de Edward y me echo a correr, ellas lo hacen también con su equipaje. Nos abrazamos eufóricamente y gritamos cómo locas.¡Dios cuánto extrañé a este par!—¡Letty!—exclama Brenda—. Pero qué hermosa estás, tu bomboncito tiene buena mano. Ruedo los ojos, Brenda y sus comentarios, pero le digo:—No imaginas la mano que tiene, por eso todas las noches gateo hasta su habi

  • QUIERO SABER LO QUE ES EL AMOR   ¿Qué Voy A Hacer Contigo Mi Amor?

    Cuando llegamos a casa de mis suegros estoy realmente agotada, exhausta y vuelve el molesto dolor en mi costilla. Edward baja del auto y me ayuda, pero no me puedo enderezar muy bien me duele, bien, ahora mi amor no va a querer tocarme y va a matarme de abstinencia.—¿Qué pasa? —Nada. Me enderezo y camino aguantándome el dolor, al entrar en la mansión, el ogri intercepta a mi amor y le pide un momento a solas. Yo trato de subir las escaleras, las observo y son demasiadas para mí desgracia. Me encuentro con Garret y disimulo, no se da cuenta de nada y continúa su camino, pero a los segundos me encuentro con Anthony y él es mucho más detallista, es como Edward, hermanos tenían que ser. —¿Qué ocurre cuñada? ¿Te sientes mal?Joder, joder, joder. Quiero que se calle, de pronto siento como si me pincharan con un alfiler en la costilla y me retuerzo de dolor. La pomada que me había aplicado Edward me había adormecido un poco el área. Anthony se desespera, me toma en brazos y me lleva a

  • QUIERO SABER LO QUE ES EL AMOR   Relájate Y Déjate Hacer

    —Cariño voltéate e inclina tu precioso trasero para mí. Hago lo que me pide deseosa. Aún no puedo ver nada y eso incrementa mi deseo, aviva mis ganas y quiero más, mucho más. De pronto siento algo cremoso en el ano y está frío. —¿Qué es?—Lubricante cariño. Me asusto, sé lo que va hacer y no lo deseo hoy. Trato de levantarme y no me deja. —Tranquila, solo quiero brindarte un poco de placer en esa zona, no sucederá si no quieres. Esperaré a que estés lista para disfrutar ambos por allí. Asiento. —¿Me dejas continuar?Asiento. Todo lo que puedo hacer es asentir, estoy excitada con mi ano embarrado de lubricante. Me imagino la imágen que debo darle a él y a su amigo en esta posición y me excito el doble.Edward hace que levante un poco más el trasero y me dice en el oído.—Relájate y déjate hacer, prometo que te gustará amor.El hombre que se mantenía en silencio dice:—Regálanos tus gemidos preciosa. Ay dios, saber que ese hombre continúa en la habitación me excita en demasía y

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status