Se connecter
Queit Places: A Novella of Cosmic Folk Horror
Dernière mise à jour : 2021-09-06
4
Share:
Report
Synopsis
In the quiet of the forest, the darkest fears are born. The people of Dunballan, harbour a dark secret. A secret more terrible than the Beast that stalks the dense forests of Dunballan. A secret that holds David McCavendish, last in a long line of Lairds, in its unbreakable grip. It’s down to Sally, David’s lover, to free David from the sinister clutches of the Beast. But, with the whole town against her, she must ally herself with an ancient woodland force and trace Dunballan’s secret back to its bitter origins. Those origins lie within the McCavendish family history, and a blasphemous heresy that stretches back to the beginning of time. Some truths are too terrible to face, and the darkest of these lie waiting for Sally, in the Quiet Places. ©️ Crystal Lake Publishing
Voir plusChapitre 1
PROLOGUE
.....แสงอาทิตย์เช้าสาดผ่านหลังคาของบ้านไม้เก่าผุพัง หลังคาหลายแผ่นกร่อนจนเห็นแสงลอดเข้ามา เสียงลมพัดผ่านรอยรั่วในหน้าต่างไม้เก่า เสียงไก่ขันปะปนกับใบไม้เสียดสีกันเบา ๆ
บ้านหลังนี้ตั้งอยู่ริมเนินดิน ข้างหลังมีป่าลึกที่แม้จะรก แต่ยังมีความสดชื่นของพืชพรรณป่า เบื้องหลังภูเขาและป่าลึกนั้น… มีสมุนไพรแปลกตามากมาย
สำหรับเขาแล้วแม้บ้านหลังนี้จะทรุดโทรม แต่ทุกมุมเต็มไปด้วยความทรงจำ
....ความยากจนนี้เกิดขึ้นหลังจากไม่มีเสาหลักครอบครัวอย่างบิดา ท่านเป็นเพียงพลทหารที่เสียชีวิตในสงครามโดยที่ไม่มีผู้ใดจดจำนอกจากลูกเมีย
หลินเซียนจึงพยายามทำทุกอย่างแทนบิดาเพื่อท่านแม่และท่านย่าที่แก่ชรา
เช้าๆหลังตื่นนอนวันนี้เขาทำความสะอาดบ้านเป็นสิ่งแรกสุดอย่างตั้งอกตั้งใจ
หลังนั้นก็ออกไปเก็บผักจากแปลงหน้าบ้าน ผักที่ปลูกเล้กไม่สวยงามเพราะดินขาดแคลนสารอาหารแถมยังโตช้าอีกด้วย
หลินเซียนถือกระบุงค่อยๆเก็บผักที่รับประทานได้ เมื่อเขากลับเข้ามาในบ้านก็เห็นท่านแม่และย่ารออยู่บนพื้นไม้เก่าที่มีรอยแตกเต็มไปหมด
ท่านแม่มองลูกชายด้วยสายตากังวล
“เซียนเออร์… เจ้าทำงานตั้งแต่เช้าแล้ว เหนื่อยก็พักบ้างนะลูก”
หลินเซียนยิ้มบาง ๆ
“ข้ายังไหวขอครับท่านแม่ ท่านไม่ต้องกังวล”
ท่านย่าซึ่งเป็นหญิงชราค่อยๆ เดินมาจับแขนหลินเซียน มือสั่นเล็กน้อย
“ย่าภูมิใจในตัวเจ้า ถ้าพ่อเจ้ายังมีชีวิตอยู่ เขาก็คงภูมิใจมากที่มีลูกกตัญญูเช่นเจ้า ตระกูลหลินโชคดีที่มีเจ้า หลานรัก”
หลินเซียนก้มหน้าเล็กน้อย แฝงรอยยิ้มเศร้า
“ขอครับท่านย่า…ท่านพักผ่อนเถอะขอรับ หลานจะทำทุกอย่างแทนท่านพ่อเอง ข้าจะไม่ปล่อยให้แม่และท่านย่าต้องทนลำบาก"
แล้วหลินเซียนก้พูดข่าวดีให้แม่และย่าเขาฟัง
"… ท่านแม่,ท่านย่าขอรับ โชคดีมาถึงข้าแล้ว วันก่อนข้าได้ท่านเซียนช่วยสำรวจให้แล้วว่าข้ามีรากเซียน สามารถฝึกเป็นเซียนได้""หากเข้าสำนักเซียนได้ก็จะมีเงินส่งให้ท่านแม่และท่านย่าใช้สุขสบายเสียที” หลินเซียนยิ้มแววตามีความหวัง
หลังพูดจบ เขาก็เดินไปก่อไฟต้มน้ำในหม้อเก่า รอจนเดือด แล้วค่อยๆ ยกหม้อใส่น้ำร้อนผสมน้ำเย็นมาที่ท่านแม่
“ท่านแม่… ข้าล้างเท้าให้ขอรับ เท้าท่านเย็นจนแตกไปหมดแล้ว”
แม่มองลูกชายสายตาเต็มไปด้วยความรัก
“เซียนเออร์… ไม่เป็นไรลูก เจ้าเหนื่อยแล้ว”
หลินเซียนยิ้มบาง ๆ มองตาแม่
“ไม่เป็นไรขอครับ แค่ได้ทำให้แม่สบาย ลูกก็พอใจแล้ว”
เขาคุกเข่าลงช้าๆ ปล่อยน้ำอุ่นลงบนเท้าแม่ มือเรียวบางนั่นเล็กแต่แน่นอน หลินเซียนล้างนิ้วเท้าแม่ทีละนิ้ว ใบหน้าเรียวสวยของเขาเต็มไปด้วยความตั้งใจ
ท่านแม่แอบลูบหัวเขาเบาๆ ด้วยความซาบซึ้ง ท่านย่ายืนมองอยู่ใกล้ๆอย่างมีความสุข
“หลินเซียน… เท่านี้แม่และย่าก็ภูมิใจแล้ว ถ้าทดสอบไม่ผ่านก็ไม่เป็นไรนะลูก”
แล้ว.....เสียงหัวเราะของเด็กคนอื่นจากหมู่บ้านดังเข้ามา
“ขยะไร้ค่าอย่างหลินเซียน จะฝึกเซียนได้เหรอ ฮ่า ๆ”
หลินเซียนใบหน้านิ่งก้มหน้าหลงปิดบังความเศร้าใจ เขาพยายามไม่สนใจเสียงเยาะเย้ย
"พรุ่งนี้ข้าจะไปทดสอบเข้าเป็นศิษย์สำนักเซียน และจะำให้สำเร็จ!"
....สายๆ แสงแดดเริ่มแรงขึ้นเล็กน้อย มีหญิงสาวอายุ 14 ปีแต่งกายดี เธอเป็นลูกสาวเจ้าของร้านน้ำชาในหมู่บ้าน มีหญิงรับช้ช่วยถือตะกร้าอาหารมาที่บ้านหลินเซียน
“พี่เซียน… ข้านำอาหารมาให้” เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน
หลินเซียนเดินออกมาจากประตูบ้าน เขาก้มหน้าเล็กน้อยเพื่อมองเห็นใบหน้าหญิงสาวดวงตาใสแจ๋ว
“ขอบคุณขอครับคุณหนู… ข้าเกรงใจท่านมาก เอามาให้ข้าบ่อยๆ”
คุณหนูร้านน้ำชาเธออดไม่ได้ที่จะมองใบหน้าขาวเนียนเรียวสวยของเขา ช่างหล่อราวกับเซียนจากสวรรค์ก็ไม่ปาน น่าหลงไหลมาก นี่เองที่ทำให้เธอหลงรักข้างเดียวมาแสนนาน
คนใช้ยกตะกร้าใส่อาหารลงบนแคร่ไม้ไผ่อย่างระมัดระวัง
“อย่าลืมล้างมือก่อนกินนะเจ้าหนู”
หลินเซียนพยักหน้าแล้วล้างมืออย่างเรียบร้อย
เธอหัวเราะเบา ๆ พลางสังเกตการกระทำสุภาพของเขา
“เจ้าเด็กนี่พ่อแม่สอนมาดีจริงๆ”
หลินเซียนอายเล็กน้อย แต่ยังคงยิ้ม
เธอวางอาหารไว้บนโต๊ะไม้เก่า มองเขาด้วยดวงตาแวววาว
“ถ้าเจ้าอยากอะไรอีก บอกพวกเราได้นะ เดี๋ยวข้าจะเอามาให้”
หลินเซียนโค้งเล็ก ๆ
“ขอบคุณขอครับ… ข้าไม่เคยลืมความช่วยเหลือของท่านเลยคุณหนู”
“เซียน… ข้าขอร้อง พรุ่งนี้พี่อย่าไปทดสอบเข้าสำนักเซียนเลยนะ มันอันตรายเกินไป”
“ขอบคุณสำหรับความห่วงใยของท่านขอรับ… แต่ข้าต้องไปเพื่อท่านแม่และท่านย่าของข้า”
“แต่พี่รู้ไหม… คนที่มีพรสวรรค์ต่ำเหมือนพี่มักถูกดูถูก ถูกมองเป็นขยะ…"
"แล้วถ้าเกิดอะไรขึ้น ข้าจะทำอย่างไร?”
คุณหนูโผเข้าไปซบอกและกอดหลินเซียนแล้วกลั้นน้ำตาร้องไห้ไม่อยู่ ทำเอาสาวใช้ที่ตามมาด้วยตกใจ
หลินเซียนตกใจเล้กน้อยแต่ก็ยิ้มบางๆ เขาเอามือข้างหนึ่งเช็ดน้ำตาที่ขอบตาให้คุณหนู
"ข้ายังเชื่อว่าพรแสวงนั้นทำให้สำเร็จได้ไม่ต่างจากพรสวรรค์"
“ข้าไม่อยากเห็นพี่ทุกข์… ข้าแค่หวังให้พี่ปลอดภัย”
หลินเซียนก้มหน้าเล็กน้อย แตะมือเธอเบา ๆ
“ขอให้คุณหนูเชื่อมั่นในตัวข้า เหมือนที่ข้าเชื่อใจคุรหนูมาโดยตลอด”
เธอมองแววตาที่หนักแน่นของชายที่เธอหลงรัก แล้วพยายามกลั้นน้ำตา และยิ้มออกมาเล็ก ๆ
“ข้าจะรอเจ้า พี่ต้องปลอดภัยนะ”
หลินเซียนพยักหน้า ยิ้มบาง ๆ
“ข้าไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอนครับ”
.
.
.
(ท้ายบท)
วันทดสอบรากวิญญาณในหมู่บ้าน เด็กหลายคนที่มีรากเซียนได้ผลลัพธ์เป็นสีสว่างงดงาม แต่ของหลินเซียนรากเซียนกลับเป็น “แสงขุ่นคล้ำเหมือนน้ำเน่า”
ทุกคนแม้แต่ท่านเซียนที่มาตรวจให้หัวเราะ บอกว่าเขาเป็นเศษสวะไร้ค่าLatest chapter
Queit Places: A Novella of Cosmic Folk Horror EPILOGUE
EPILOGUERight now:Sally stood at the sink, staring at the butcher, with a cup of water in her hands. She was frozen into inaction by the sheer weight of her memories and tiredness. She didn’t have the energy to move.She knew she should bring the water to the boy on the sofa, maybe find more blankets and some paracetamol for his fever. He would die soon, like his mother, if she didn’t help him, but then so would most of the townsfolk.Sally was exhausted. She had been worn out just looking after David, but now she had a whole town to look after. More than two thousand people, all of them in the same state as David. She fretted constantly about David—she had to leave him alone for considerable lengths of time, and she worried about his safety. She felt guilty for abandoning him so much, but she couldn’t abandon everyone else in Dunballan either, not after what she’d done to them.Sometimes Sally fantasised about having help, a friend to share her duties or even a small group of v
Dernière mise à jour : 2021-09-06Queit Places: A Novella of Cosmic Folk Horror CHAPTER 21
CHAPTER 21Sally smelled the glade before she actually stepped into it. Its scents were lush, primal, and sharp. There were deep mossy undertones, like the bark of the seven ancient elm trees whose thick trunks encircled the glade. There were high fragrant notes, like the pollen and the wild flowers that grew all across the clearing. There were plants here that had flourished for millennia, plants that couldn’t be found anywhere else on the planet.Sally couldn’t help but catch her breath when she entered. The rest of the forest was often noisy, filled with a plethora of sounds. There were the raucous bird calls, the grunts and howls of the creatures that fought and foraged on the forest floor. There was the sound of the wind in the branches and the occasional rain on the leaves, and there were the thousand other unexplained noises that haunt such a wild and untamed territory.The glade was a different matter altogether. There was hardly any noise here at all. It was as if all sound
Dernière mise à jour : 2021-09-06Queit Places: A Novella of Cosmic Folk Horror CHAPTER 20
CHAPTER 20Eight days ago:Sally was more certain now. Certain where she was going and certain she was doing the right thing.This certainty didn’t come from Hettie, Sally was sure of that. Hettie was nowhere to be seen or heard. This certainty came from her love for David. She’d gone to extraordinary lengths for him, but she was going to have him back. She was going to free him from the Beast. Sally had forsaken all her doubt. As strange as all this might seem, she knew why she was doing it.She was deep in the forest where it was darker and cooler. The light was much dimmer as Sally stepped out of the undergrowth and approached the stream. The stream would take her to the glade where she was ultimately going.Sally lingered by the undergrowth for a moment. There was one little thing that was playing on her mind, something she had to clear up before she could go through with everything she and Hettie had planned.She stopped and turned back to look at the thicket of shrub. The d
Dernière mise à jour : 2021-09-06Queit Places: A Novella of Cosmic Folk Horror CHAPTER 19
CHAPTER 19Sally looked up from the journal. Her eyes were tired from staring at so much closely written handwriting, and her back ached from being curled up in the same position too long.She had been reading the journal for hours without a break. The fire in the grate was nothing but embers. She stretched her legs and back, and blinked her eyes. Everything in the room looked suddenly strange and unreal. She’d been so engrossed in Matthew’s account of his out-of-body experience, it was as if she was there with him. Putting down the journal and coming back to earth was disconcerting. It took her a moment to readjust.If she’d read the journal before coming to Dunballan, Sally would have considered it either pure fantasy or deluded ravings, but after everything she’d seen, she was more inclined to believe it. It certainly answered a lot of her questions, but it threw up just as many. The current volume was the last of the journals, but there were a few more entries. Perhaps the answe
Dernière mise à jour : 2021-09-06Queit Places: A Novella of Cosmic Folk Horror CHAPTER 15
CHAPTER 15After the second time the Beast left:It was a warm night, but they decided to light the fire anyway and make it an occasion with a good bottle of Merlot. Sally had cooked lamb shanks, and they were feeling nicely full and a little tipsy.“I don’t know what’s up with this weather,” she mused
Queit Places: A Novella of Cosmic Folk Horror CHAPTER 14
CHAPTER 14After the first time the Beast left:Sally was bringing David his breakfast when it happened. He was still in bed and she wanted to do something nice for him, to reach out and bridge the gap that had opened up between them. She’d made kippers, mushrooms, and fried tomatoes, with wholemeal t
Queit Places: A Novella of Cosmic Folk Horror CHAPTER 13
CHAPTER 13Eight days ago:Sally rooted around in the back of the kitchen cupboard until she found the largest Tupperware box she had.She put the box on the counter and filled it with all the steaks, each one seasoned, and then marinated as Hettie had instructed. The steaks had been cut into rough chu
Queit Places: A Novella of Cosmic Folk Horror CHAPTER 12
CHAPTER 12The first time the Beast left:Sally’s hope was repaid one afternoon, around two weeks after the Beast first appeared.She wasn’t aware of the actual time it occurred because she was busying herself with chores. David was in the conservatory, a cluttered room with large, single glazed window
To Readers
Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.
commentaires