chapter 3

Hindi makapaniwala si Jacob, nagtagis ang kanyang bagang sa galit. Tinitingala siya ng lahat, kailanman ay hindi pa siya nasampal!

Pinukol siya ni Jacob nang matalim na tingin, "Audrielle Eliza, pinakasalan mo lang ako dahil gusto mo, at dinidiborsyo mo ako dahil gusto mo? Sa tingin mo, ano ako para sayo?"

Tumawa ng malakas si Audrielle, "Isang laruan."

Ano?

Hindi maipinta ang ekspresyon ni Jacob.

"Isa ka lamang laruan na inagaw ko kay Fatima. Ngayon ay pagod na akong makipaglaro sa iyo at gusto na kitang itapon." Sabi ni Audrielle habang pinipigilan ang matinding sakit na nararamdaman.

Ang madilim na ekspresyon ni Jacob ay lalo pangdumilim. "Sige, kung sa tingin mo ay isa lang akong laruan mag-file ka ng divorce! wag ka lang lumapit sa akin na umiiyak at magmamakaawa na makipag-balikan!"

Umakyat si Jacob sa itaas, pumasok sa silid, at isinara ng malakas ang pinto.

Naramdaman ni Audrielle na nawalan siya ng lakas, ang kanyang payat na katawan ay dahan-dahang dumausdos pababa sa dingding.

Napaluhod siya sa karpet, yakap ang kanyang sarili. ‘Jacob, hindi na kita mamahalin muli.’ Mariin niyang sinabi.

　　…

Kinaumagahan.

Binuksan ni Auntie Mariel ang pinto ng silid at pumasok sa loob. Naabutan niyang nakaupo si Jacob sa swivel chair nito, kasalukuyan itong nagbabasa ng mga dokumento.

"Sir." Tawag-pansin ni Auntie Mariel.

Hindi man lang kumurap ang mga mata nito, halatang wala ito sa magandang kondisyon, nag-iba ang kanyang pakiramdam.

"Sir, ito ang kape na ginawa ni Ma'am Audrielle para sa iyo." Sinabi nito at maingat na inilagay ni Auntie Mariel ang kape sa tabi niya.

Ang kamay ni Jacob na hawak ang panulat ay tumigil. Ang kaninang seryosong mukha ay biglang lumambot.

Sinusubukan ba siya nitong suhulan?

Sa totoo lang, si Audrielle ay isang mabuting asawa. Magaling siyang mag luto, maglaba at magaling mag-alaga sa kanyang sarili.

Kinuha ni Jacob ang kape at humigop.

Itong kapeng ginawa ni Audrielle, ito ang kanyang paboritong lasa.

Gayunpaman, galit pa rin siya.

Sinampal siya nito kagabi, talagang magtatanim siya ng sama nang loob.

Hindi ito kayang patawarin ng isang tasa ng kape.

Tinanong ni Jacob, "Alam ba ni Audrielle na nagkamali siya?"

Binigyan ni Auntie Mariel si Jacob ng isang kakaibang tingin. "Sir, umalis na po si Ma'am Audrielle."

Nagulat si Jacob at tumingin kay Auntie Mariel.

Kinuha ni Auntie Mariel ang isang bagay. "Sir, umalis si Ma'am Audrielle kasama ang kanyang maleta. Ito ay ipinabibigay niya sayo bago siya umalis."

Kinuha ni Jacob ang papel at binuksan ito. "Divorce Agreement," ang nakakuha ng kanyang pansin.

Hindi nakapagsalita si Jacob. Akala niya ay nagmamakaawa siya para makipagbalikan!

"Sir, pinapasabi ni Ma'am Audrielle na habang inuubos mo itong isang tasa ng kape pirmahan mo kaagad ang mga papeles ng diborsyo." Sabi ni Auntie Mariel

Tiningnan ni Jacob ang tasa ng kape. "Ibuhos mo! Ibuhos mo lahat!"

‘Sir, gustong gusto mo itong kape kanina bakit ngayon ay pinapabuhos mo?’

Hindi na nangahas si auntie Mariel na magsalita pa at mabilis na nawala kasama ang kape.

Ang guwapong mukha ni Jacob ay nababalot ng galit. Mabilis niyang tiningnan ang kasunduan sa diborsyo. Hindi niya gusto ang kahit isang sentimo at umalis nang walang dala.

Ngumisi si Jacob. Talagang mayroon siyang lakas ng loob. Hindi niya gusto ang kahit isang sentimo mula sa kanya. Mayroon bang pera ang isang babaeng taga-probinsya na katulad niya para mabuhay?

Tatlong taon na ang nakalipas, nagsikap siya nang husto upang pakasalan siya sa kanyang lugar, hindi ba't lahat iyon ay para sa pera?

Sa sandaling ito, kumitid ang makikitid na mata ni Jacob dahil nakita niya ang dahilan ng diborsyo.

Ang sulat-kamay na dahilan ni Audrielle para sa diborsyo; dahil ang asawa ay hindi pisikal na makatupad sa mga obligasyon sa pag-aasawa dahil sa sekswal na dysfunction.

Nalaglag ang panga ni Jacob.

Ang kanyang mukha ay nababalot na ng galit.

Ang walanghiyang babae na iyon!

Kinuha ni Jacob ang kanyang telepono at direktang tinawagan si Audrielle.

Mabilis na sinagot ang tawag, at narinig ang malinaw na boses ni Audrielle, "Hello."

Kinuyom ni Jacob ang kanyang manipis na mga labi sa isang nakakakilabot na arko. "Audrielle, bumalik ka rito ngayon!"

Tumawa si Audrielle. "Akala mo ba babalik na lang ako dahil sinabi mo? Mag divorce na tayo, sino pa ang magtitiis sa iyo?"

Nagngalit ang ngipin ni Jacob. "Narito ang dahilan ng diborsyo. Bibigyan kita ng isang pagkakataon. Isulat mo ulit!"

Lumalim ang ngiti ni Audrielle. "Mali ba ang isinulat ko, Jacob? Gising ka na sa loob ng kalahating taon, ngunit sa loob ng anim na buwan na iyon ay hindi mo man lang nahawakan ang kamay ko. Nasa vegetative state ka sa loob ng tatlong taon. Bagaman malusog na ang lahat ng iyong bodily functions ngayon, makatwirang pinaghihinalaan ko na mayroon kang problema sa iyong male function. Inutil ka! Magpatingin ka sa isang doktor ng JA’s medicine. Ang pinakamahusay na pagpapala ko sa diborsyo para sa iyo ay mabawi mo ang iyong pagkalalaki sa lalong madaling panahon!"

Kumuyom ang kamao ni Jacob.

Tumitibok ang mga ugat sa kanyang noo.

Ang babaeng ito ay tunay na kahindik-hindik!

"Audrielle, ipapaalam ko sa iyo kung gaano ako kalakas sa lalong madaling panahon!"

"Paumanhin, wala kang pagkakataong iyon!"

"Audrielle!"

Dalawang beep, at naputol ang tawag.

Bago pa man mailabas ni Jacob ang kanyang galit, narinig niya ang busy tone ng telepono. Hindi siya nakapagsalita.

Audrielle Eliza!!

...

Dumating na si Audrielle sa apartment ng kanyang matalik na kaibigan na si Sabrina Reyes. Pagkatapos ibaba ni Audrielle ang tawag, humagalpak ng tawa si Sabrina at agad siyang binigyan ng thumbs up. "Eli, ang galing ng sinabi mo! Siguradong galit na galit si President Fortejo ngayon!"

Na-realize ni Audrielle na masyado siyang nagmahal. Masyado siya naging mapagkumbaba. At ang tanga-tanga niya sa part na ‘yon.

Mahalin ang iba, ngunit mahalin mo muna ang iyong sarili

Lalo na ang mga babae, dapat mo munang mahalin ang iyong sarili.