Mag-log in"Y- 'yong sling bag ko... naiwan ko sa ER kanina! Do'n sa may upuan sa dulo ng Trauma Bay no'ng nagmamadali tayong pumasok sa resuscitation..." "Naiwan sa ER?" napahawak si Sarah sa sariling noo. "Sandali, ako na ang kukuha—" Bago pa man makahakbang si Sarah patungo sa p***o, biglang bumukas ang
"Doctor, please give her another chance," pakiusap ulit ni Sarah, bakas ang pagmamakaawa sa kanyang boses. "Never po siyang nagkaroon ng infraction o kapabayaan. Maayos po siyang magtrabaho, nagta-trabaho po siya nang doble para—" "Then she should have filed for a medical leave!" mabilis na depen
One, two, three, four... Ngunit sa kalagitnaan ng pagbomba, biglang humalo ang matinding pagod ng kanyang katawan, ang kawalan ng kain na sapat at kawalan ng maayos na tulog ay hindi na nakakayanan ng lakas niya. Biglang nanginginig ang kanyang mga bisig. Ang kanyang paningin ay nagsimulang magdi
Mabilis na humakbang si Sarah pabalik sa harapan ng Chief. “Doc, ako na lang po ang aakyat sa Suite 801,” halos magmamadaling presinta ni Sarah habang pilit na ibinabalik ang kalma sa kanyang boses. “May natatapos pa pong kritikal na endorsed chart si Nurse Adeline rito sa counter, at mas pamilyar
HABANG dahan-dahang umaandar ang kotse ni Sarah palayo sa ospital, nakasandal lang ang ulo ni Adeline sa bintana habang mahigpit na hawak ang inhaler. Pumipikit siya nang mariin tuwing may mamahaling itim na sasakyang dumadaan sa salamin, natatakot na baka naroon ang lalaking pilit niyang tinatakbuh
Sumandal si Adeline sa likod ng p***o habang hawak-hawak ang kanyang dibdib gamit ang dalawang nanginginig na kamay. Bigla na namang bumalik ang buong sakit ng nakaraan—ang mga araw sa Mountain Province, ang mga pakiusap niya, ang pagpili nito sa sariling anak kesa sa kanya, at ang malamig na katoto







