Mag-log inNang mabaon sa utang si Marikit "Kit" Reyes, isang choice lang ang meron siya: Magtrabaho bilang kasambahay sa pinakamayamang at pinakamasungit na haciendero sa Tarlac. Si Don Rafael Montenegro. Byudo. May dalawang anak. May pusong bato. Pero ang hindi alam ni Don, si Kit ang babaeng hindi matatakot sumigaw sa kanya. Ang hindi rin alam ni Kit, si Don ang lalaking ililigtas ang pamilya niya. Sa pagitan ng lugaw kapag may lagnat, sampalan sa sala, at gabi sa kubo. Sa gitna ng ex na mananakit, sakit na papatay, at korte na maghihiwalay. Matutunan kaya nilang pareho na minsan, ang bahay ay hindi mansyon. Ang bahay ay isang tao. Pero paano kung ang oras ang kalaban nila?
view moreChapter 101: Ang Unang Iyakan Part 3Marikit ReyesNapatingin ako sa kanya. Nakita ko ang lalaking minsang natakot magmahal nang lubos dahil alam niya ang sakit ng pagkawala. Ngayon, hawak niya ang kamay ng aming anak at umiiyak hindi dahil may nawala sa kanya, kundi dahil may dumating na bagong dahilan upang magmahal. Hinawakan ko ang kanyang pisngi at pinunasan ang isang luha gamit ang aking hinlalaki.“Look at you,” sabi ko habang bahagyang tumatawa. Ngumiti ako sa kanya kahit basa pa ng luha ang aking mga pisngi. “The great Don Rafael, crying over a tiny hand.”“I don't care,” sagot niya habang tumawa nang mahina at muling hinalikan ang aking noo. “Let the whole world see me cry. You gave me another reason to be grateful.”Niyakap niya ako nang marahan, maingat na hindi maistorbo ang sanggol sa aking mga bisig. Sa pagitan naming dalawa, naroon ang maliit na buhay na ilang buwan naming inalagaan at hinintay. Sa unang pagkakataon, hindi ko na kailangang isipin kung ano ang magiging
Chapter 100: Ang Unang Iyakan Part 2Marikit Reyes“Dahil hindi ka marunong makinig noon,” sagot ko habang napapailing. Kahit pagod na pagod ako, may maliit na ngiti pa rin sa aking labi nang maalala ang mga unang araw namin sa hacienda. “Akala mo, lahat ng bagay ay nasusunod sa utos mo.”“I deserved that,” sagot niya habang natawa nang mahina. Yumuko siya at marahang hinalikan ang aking kamay. “But look at me now. I'm listening.”“Then keep listening,” sabi ko habang bahagyang pinisil ang kanyang kamay. “At kapag sinabi kong kailangan kong magpahinga, huwag mo akong tanungin ng isang libong beses kung okay lang ako.”Napatawa siya, ngunit ang tawa niya ay may halong luha. Mabilis niyang pinunasan ang sulok ng kanyang mata gamit ang libreng kamay at muling tumingin sa akin.“I'll try,” sagot niya habang bahagyang ngumiti. “But I can't promise I'll stop worrying about you.”“Hindi ko naman hinihinging huwag kang mag-alala,” bulong ko habang hinahaplos ang kanyang pisngi. “Ang gusto ko
Chapter 99: Ang Unang IyakanMarikit ReyesHindi ko malilimutan ang araw na unang narinig ko ang iyak ng aming anak.Mula pa noong madaling-araw, hindi na ako mapakali sa loob ng silid. Sa labas ng bintana, nagsisimula nang magliwanag ang langit, ngunit sa loob ng ospital ay abala na ang mga nurse sa pag-aasikaso sa akin. Mahigpit ang hawak ko sa kamay ni Rafael habang hinihintay ang susunod na utos ng doktor. Pawis na ang aking noo, magulo ang buhok ko, at ilang beses ko nang kinagat ang aking labi para pigilan ang kaba. Sa tabi ko, hindi rin mapakali ang asawa ko. Paulit-ulit niyang hinahaplos ang aking kamay, at sa tuwing napapatingin ako sa kanya, sinusubukan niyang ngumiti kahit halatang nag-aalala siya.“Look at me, Marikit,” sabi ni Rafael habang yumuyuko upang salubungin ang aking tingin. Mahigpit ang hawak niya sa aking kamay, ngunit maingat ang kanyang mga daliri na para bang ayaw niya akong masaktan kahit kaunti. “I'm right here. I'm not going anywhere.”“Alam ko,” sagot ko
Chapter 98: Pangakong Hindi Bibitaw Part 3Marikit ReyesParang may humawak sa puso ko nang marinig ko iyon. Hindi dahil mali ang kanyang tanong, kundi dahil alam kong may takot sa likod nito. Sa kabila ng saya ng posibilidad na magkaroon ng sanggol, may bahagi sa kanya na nag-aalala kung may lugar pa rin ba siya sa aming pamilya. Hindi ko siya sinisi sa nararamdaman niya. Sa halip, inilapit ko siya sa akin at marahang hinaplos ang kanyang likod.“Always, Sofia,” sagot ko habang nakatingin nang diretso sa kanyang mga mata. Pinilit kong gawing malinaw ang bawat salita upang maramdaman niyang totoo ang pangako ko. “Having a baby won't make me love you any less. You're already part of my heart, and that will never change.”Tumingin siya kay Rafael. Tahimik na lumapit ang asawa ko at lumuhod sa harap naming dalawa. Hinawakan niya ang magkabilang kamay ni Sofia at marahang pinisil ang mga iyon.“Your Marikit is right,” sabi niya habang mahinahong nakatingin sa anak. May lambing sa kanyang






![The CEO’s Sudden Childs [Book 6- Hiltons Family]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)











Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.